 |
Ime i prezime | Ivan Pudar | ||||||||||
| Rođen | 16/08/1961 | |||||||||||
| Mesto u timu | Golman | |||||||||||
| Utakmica za reprezentaciju | 1 | |||||||||||
| Golova za reprezentaciju | – | |||||||||||
| Debitovao | 29/01/1985 | |||||||||||
| Igrao u klubovima | NK Hajduk (Split), FK Spartak (Subotica), Sporting de Espinho (Por), Boavista FC (Por), Sao Joao de Madeira (Por), Eintracht Trier (Ger) |
|||||||||||
Rođen 16. avgusta 1961. u Zemunu.
Karijeru započeo u splitskom Hajduku, debitujući sa 18 godina u Osijeku, a par dana nakon toga branio je u famoznoj utakmici Kupa UEFE protiv, tada možda najjače ekipe u Evropi, nemačkog HSV-a. U obe utakmice je vrlo dobro branio, bez obzira na ispadanje Hajduka.
1986. doživeo je saobraćajnu nesreću u kojoj je povredio koleno, i ta povreda onemogućila ga je da stigne među same fudbalske zvezde. Odlazi na pozajmicu u Spartak iz Subotice na šest meseci, te se vraća u Split, i tamo kao što je obećao, postaje kapiten “bilih”. Do 1990. brani za Hajduk, za koji je odigrao ukupno 286 utakmica i postigao 4 pogodaka.
U inostranstvu je branio boje portugalskih klubova Sporting de Espinho, Boavista i Sao Joao de Madeire, te nemačkog Triera.
Na juniorskom šampionatu Evrope (1979) u Austriji, na golu Jugoslavije osvojio je I mesto. Učesnik je Olimpijskih igara 1984. (Los Angeles), kada su “plavi” osvojili bronzanu medalju.
U dresu A reprezentacije odigrao je jednu prijateljsku utakmicu, 29. januara 1985. godine. protiv selekcije Kine (1:1).
Kao pomoćni trener Slavenu Biliću bio je na klupi Hajduka 2002. a vodio je i kadete i juniore “bilih”. Nakon toga, trenira ekipe povezane sa splitskim klubom, poput Omiša, Mosora, dva puta Solina i Šibenika. Večna želja, kao i svakom bivšem igraču, bila je da jednom sedne na mesto trenera Hajduka.
Nakon što je Zoran Vulić pred kraj sezone 2006-07 podneo ostavku, Pudar je stigao na toliko očekivano mesto trenera Hajduka, gde je po ugovoru trebao ostati naredne dve sezone, i tako potvrditi Hajdukovu tradiciju u kojoj su njegovi najuspešnij treneri uglavnom bili golmani. Nakon što je “Vulićevu” sezonu završio kao drugi, iza neuhvatljivog Dinama, u narednu sezonu je krenuo sa 3 gostujuća remija u 5 utakmica, jedva eliminisanom Budućnosti iz Podgorice, te porazom od italijanske Sampdorije na Poljudu, uz igru nedostojnu iskusne i skupe momčadi kakvu je vodio, pa je već nakon 5. kola dobio otkaz.
Nakon Hajduka, kao šef stručnog štaba radio u Trogiru (2008-09), Solinu (2009. i 2012-13) i Hrvatskom Dragovoljcu (2010).
Prvenstvene utakmice u klubovima u kojima je nastupao:
| Season | Club | Country | Level | GP | GS |
| 1991-92 | Boavista FC |  POR |
1 | 21 | 0 |
| 1990-91 | Sporting de Espinho | POR |
2 | 28 | 0 |
| 1989-90 | NK Hajduk Split |  YUG |
1 | 33 | 0 |
| 1988-89 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 14 | 0 |
| 1987-88 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 2 | 0 |
| 1986-87 | FK Spartak Subotica | YUG |
1 | 5 | 0 |
| 1986-87 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 0 | 0 |
| 1985-86 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 11 | 0 |
| 1984-85 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 30 | 0 |
| 1983-84 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 2 | 0 |
| 1982-83 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 17 | 0 |
| 1981-82 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 28 | 0 |
| 1980-81 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 6 | 0 |
| 1979-80 | NK Hajduk Split | YUG |
1 | 14 | 0 |
| Career Totals: | 211 | 0 | |||
Utakmice reprezentacije Jugoslavije u kojima je nastupao:
| PU | 29.01.1985 | Jugoslavija |
– |  Kina |
1-1 | (0-0) |
