 |
Ime i prezime | Marko Valok | ||||||||||
| Rođen | 05/03/1927 | |||||||||||
| Mesto u timu | Napadač | |||||||||||
| Utakmica za reprezentaciju | 6 | |||||||||||
| Golova za reprezentaciju | 3 | |||||||||||
| Debitovao | 19/06/1949 | |||||||||||
| Igrao u klubovima | Vitez (Zemun), Građanski (Zemun), FK Partizan (Beograd) |
|||||||||||
Rođen 5. marta 1927. u Surčinu (Beograd).
Odrastao je na igralištu zemunskog Viteza, a kada se on posle okupacije preselio u Beograd, prešao je u zemunski Građanski za čiji je prvi tim počeo da igra 1944. godine.
Nakon oslobođenja, kao poručnik i jedan od rukovodilaca armijske Fiskulturne škole, nastupao je za Kruševačku diviziju Korpusa narodne odbrane Jugoslavije u Maksimiru, na turniru na kome su učestvovale još Zagrebačka i Beogradska divizija. Slučaj je hteo da je tada Partizan igrao protiv Dinama, pa je trener crno belih Ilješ Špic pre podne odveo igrače u šetnju. Da prekrate vreme gledali su utakmicu na kojoj je nastupio Valok, i kada se vratio u Kruševac, stigla je naredba da se javi u Beograd načelniku Doma Jugoslovenske armije generalu Vasi Smajeviću. On mu je kazao da ga želi Partizan, koji je tada bio armijski klub. To se nije uklapalo u Valokove namere, pošto je želeo da bude pilot-lovac i baš je u to vreme iščekivao poziv iz Vazduhoplovne škole u Zemunu. Rekao im je da će doći u Partizan, ako ga tamo ne prime. I nisu ga primili. Tek mnogo kasnije je saznao da je to učinjeno na zahtev kluba.
U Prvoj ligi pojavio se u sezoni 1947/48. u dresu beogradskog Partizana. Do 1959. odigrao je za “crno-bele” ukupno 403 utakmice i postigao 333 gola, tako da na klupskoj listi strelaca-rekordera zauzima drugo mesto, iza nenadmašnog Bobeka (403 gola).
S Partizanom je 1949. osvojio prvenstvo, a 1952, 1954. i 1957. godine Kup maršala Tita. U prvenstvu 1950. bio je najbolji ligaški strelac sa 17 golova. U Prvoj ligi odigrao je 165 utakmica i postigao 90 golova.
Pored dva susreta za “B” selekciju 1949-1951 odigrao je i šest utakmica za reprezentaciju Jugoslavije, za koju je postigao tri gola. Debitovao je 19. juna 1949. protiv Norveške (3:1) u Oslu, a poslednju utakmicu odigrao je 8. oktobra 1950. protiv Austrije (2:7) u Beču. Igrao je na mestu desnog krila i vođe navale.
Kad je završio igračku karijeru, posvetio se trenerskom pozivu. Kao sportski instruktor JNA radio je duže vreme u Burmi (1959-1963), u kojoj je bio i trener nacionalnog tima, a od 1963. do 1967. ponovo je u beogradskom Partizanu. Bio je i trener titogradske Budućnosti (1976/77), novosadske Vojvodine (1980/81), kao i drugoligaša Borac (Banja Luka), Teteks (Tetovo) i Galenike i Rada (Beograd). Radio je i u Filadelfiji – SAD (1979) i Turskoj (1982-1983).
Od 1977. do 1979. bio je trener reprezentacije Jugoslavije i vršio dužnost selektora. U završnici prvenstva 1983/84. vodio je drugoligašku ekipu FK Rad iz Beograda.
Prvenstvene utakmice u klubovima u kojima je nastupao:
| Season | Club | Country | Level | GP | GS |
| 1958-59 | FK Partizan Beograd |  YUG |
1 | 5 | 2 |
| 1957-58 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 19 | 6 |
| 1956-57 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 22 | 10 |
| 1955-56 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 18 | 4 |
| 1954-55 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 19 | 8 |
| 1953-54 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 7 | 3 |
| 1952-53 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 16 | 15 |
| 1952 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 11 | 3 |
| 1951 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 16 | 9 |
| 1950 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 16 | 17 |
| 1948-49 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 11 | 11 |
| 1947-48 | FK Partizan Beograd | YUG |
1 | 5 | 2 |
| Career Totals: | 165 | 90 | |||
Utakmice reprezentacije Jugoslavije u kojima je nastupao:
| PU | 19.06.1949 |  Norveška |
– | Jugoslavija |
1-3 | (0-0) |
| KSP | 18.09.1949 |  Izrael |
– | Jugoslavija |
2-5 | (0-3)  |
| KSP | 09.10.1949 | Jugoslavija |
– |  Francuska |
1-1 | (1-0) |
| PU | 03.09.1950 |  Švedska |
– | Jugoslavija |
1-2 | (1-2) |
| PU | 07.09.1950 |  Finska |
– | Jugoslavija |
3-2 | (2-1) |
| PU | 08.10.1950 |  Austrija |
– | Jugoslavija |
7-2 | (3-1) |
