Nalazite se ovde: Početna

Historical events

Historic Date Title Description
1/1/1944



Na današnji dan, 1. januara 1944. u Kisaču je rođen Stevan Nešticki, legendarni fudbaler novosadske Vojvodine.

Karijeru je počeo u omladinskom timu Slavije iz Novog Sada da bi kasnije pristupio Vojvodini za koju je na 105 prvenstvenih susreta postigao tri gola.

Bio je član šampionske generacije iz 1966. Igrao je za mladu reprezentaciju Jugoslavije i imao jedan nastup za seniorski tim, 7. oktobra 1967. protiv SR Nemačke (1:3) u Hamburgu.

Tragična smrt koja ga je zadesila 29. aprila 1968. godine, nakon odlične igre za mladu reprezentaciju Jugoslavije protiv ČSSR u Novom Sadu (2:0) na kojoj je bio kapiten našeg tima, prekinula je njegove fudbalske snove, uspon i očekivane rezultate. Vojvodina je prerano izgubila svog igrača, koji je trebao da bude jedan u plejadi velikana.

2/1/1948



Na današnji dan, 2. januara 1948. u Kruševcu je rođen Ognjen ´Olja´ Petrović, legendarni čuvar mreže beogradske Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije.

Počeo je da igra u omladinskim selekcijama kruševačkih klubova "Napredak" i "14. Oktobar", a 1965. postaje golman beogradske Crvene zvezde u kojoj se razvio u jednog od najboljih čuvara mreže u zemlji.

Kad je Crvena zvezda osvojila prvenstvo 1969/70. stao je jednom na gol prvog tima, ali je standardni prvotimac postao tek u sezoni 1972/73. kad su "crveno-beli" ponovo osvojili šampionsku titulu. Sa velikim uspehom čuvao je mrežu Crvene zvezde i bio reprezentativac do 1976, odigravši za "crveno-bele" ukupno 259 utakmica, od čega 115 prvenstvenih. Od 1976. do 1978. bio je član francuskog prvoligaša SEC Bastia iz Bastije (Korzika), u kome je zbog povrede završio karijeru.

Uz 10 utakmica za omladinsku reprezentaciju (1968-1969) i jednu za mladu (1972), odigrao je i 15 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 13. maja 1973. protiv Poljske (2:2) u Varšavi, a poslednju utakmicu za nacionalni tim odigrao je 19. juna 1976. protiv Holandije (2:3) u Zagrebu, u okviru finala Prvenstva Evrope 1976. u našoj zemlji.

3/1/1973



Na današnji dan, 3. januara 1973. u Dortmundu, Nemačka, rođen je Vuk Rašović, bivši fudbaler i šef stručnog štaba beogradskog Partizana.

Prošao je sve selekcije omladinske škole crno-belih i za prvi tim odigrao 209 utakmica, pritom postigavši 12 golova. Igrao je na mestu štopera, a pored Partizana nastupao je za Rad, Krila Sovjetov (Rusija), Slavija Sofija (Bugarska) i Kanzas Siti Vizards (SAD).

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 5 mečeva.

Odmah posle odlaska u fudbalsku penziju počeo je da se bavi trenerskim poslom. Od 2011. godine počeo je i samostalno da radi, na klupi Teleoptika, člana Prve lige Srbije i filijale Partizana.

Krajem aprila 2013. promovisan u šefa stručnog štaba Partizana, Posle osvojene titule u sezoni 2013/14 i prve pozicije na kraju jesenjeg dela prvenstva, Rašović je dobio otkaz, a ta informacija mu je telefonom saopštena od strane predsednika crno-belih Dragana Đurića i sportskog direktora Alberta Nađa.

U decembru 2014. preuzeo mesto sportskog direktora Dinama iz Minska.

4/1/1964



Na današnji dan, 4. januara 1964. u Petrovcu na moru je rođen Budimir Vujačić, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije.

Fudbalsku karijeru započeo je u rodnom Petrovcu na moru (1980-83), da bi karijeru nastavio u Obiliću, koji je tada bio trećeligaš (1983-85). Tri godine je bio internacionalac u nemačkom Frajburgu (1985-88), a zatim prvotimac novosadske Vojvodine (1988-89) u generaciji koja osvaja šampionat države.

Karijeru nastavlja u beogradskom Partizanu (1989-1993), osvaja još jednu titulu prvaka Jugoslavije (1993) i Kup Jugoslavije (1992), a zatim prelazi u lisabonski Sporting (1993-1997), sa kojim osvaja Kup Portugala. Igračku karijeru završava u japanskom Vizelu iz Kobea (1997-98).

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 12 mečeva (1989-1996). Debitovao je na prijateljskoj utakmici protiv reprezentacije Belgije (1:0) u Briselu 1989. godine, a poslednji meč za "plave" odigrao je protiv Argentine (2:3), u Mar de Plati.

Verovatno je i da bi sakupio mnogo više mečeva za državni tim da nije doživeo tešku povredu na prijateljskom meču protiv Rumunije (1:0) 27. marta 1996. godine.

5/1/1940



Na današnji dan, 5. januara 1940. u Šapcu je rođen Vojislav Melić, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije.

Karijeru je počeo u šabačkoj Mačvi, a zatim je s velikim uspehom nosio dres beogradske Crvene zvezde (1960-67), za koju je odigrao ukupno 312 utakmica (od toga 140 prvenstvenih) i postigao 54 gola. U sezoni 1963/64. osvojio je "duplu krunu" - i prvenstvo i Kup.

Od leta 1967. kao internacionalac nastupao za francuske timove FC Sochaux Montbeliard i AS Beziers.

Uz tri susreta za mladu reprezentaciju (1959-1961) odigrao je 27 utakmica i postigao dva gola za najbolju selekciju Jugoslavije. U dresu sa državnim grbom debitovao je 2. juna 1962. u susretu protiv Kolumbije (5:0) u Ariki (postigaoje jedan gol) na Svetskom prvenstvu u Čileu. Od dresa reprezentacije oprostio se pet godina kasnije, 14. maja 1967. na utakmici protiv Albanije (2:0) u Tirani.

Po završetku karijere posvetio se trenerskom poslu. Vodio je Bezijer, Mačvu, Crvenku, a nakon toga je dugi niz godina radio u omladinskom pogonu Crvene zvezde.

Preminuo je 7. aprila 2006. godine u Beogradu.

6/1/1976



Da li se iko seća ovog fudbalera? Verovatno će se i najbolji poznavaoci fudbala zapitati ko je momak sa slike koji je jednom čak i obukao dres fudbalske reprezentacije Jugoslavije...

Ukoliko ste ostali nemi, moraćemo da vam pomognemo. Na današnji dan, 6. januara 1976. u nemačkom Špajhingenu, rođen je Kristijan Đorđević, nekadašnji fudbaler  SSV Reutlingen 05 (1994-96), VfB Stuttgart (1996-2001) i FC Schalke 04 (2001-04).

Skrenuo pažnju na sebe igrama u Štutgartu, pa je tadašnji novopostavljeni selektor Milan Živadinović odlučio da ga vidi na delu. Debi na prijateljskom susretu sa Švajcarcima (1:1) u Nišu, ujedno je bio i njegov poslednji nastup za "plave", jer nakon tog meča nije više pozivan u reprezentaciju.

7/1/1913



Na današnji dan, 7. januara 1913. u Sarajevu je rođen Franjo Glaser, jedan od najboljih jugoslovenskih golmana svih vremena, jedini jugoslovenski fudbaler koji je osvajao titule prvaka Jugoslavije (i pre i posle rata) u sva tri kluba čije je mreže čuvao: Beogradski sport klub (BSK) - dvaput, zagrebački Građanski - jedanput i beogradski Partizan - jedanput.

Uz jednu utakmicu za "B" tim (1940), odigrao je 35 utakmica (uz još šest nezvaničnih) za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 30. aprila 1933. u susretu protiv Španije (1:1) u Beogradu, kad se na zelenom polju prvi put sreo s legendarnim španskim golmanom Zamorom, a od dresa sa nacionalnim grbom oprostio se 3. novembra 1940. protiv Nemačke (2:0) u Zagrebu.

Atletski građen, visok, snazan. neustrašiv u intervencijama, elastičan, sa odličnim refleksima, ostao je u uspomeni kao golman najvišeg dometa, zaista legenda među stativama u jugoslovenskom fudbalu. Od 1949. bavio se trenerskim pozivom i radio u Splitu, Mostaru, Osijeku, Rijeci, Smederevu i Zagrebu.

Preminuo 1. marta 2003. u Zagrebu.

8/1/1960

Prijateljska utakmica: Egipat - Jugoslavija 0:1 (0:0)



Na današnji dan, 8. januara 1960. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u prijateljskom susretu u Kairu selekciju Egipta (1:0).

Naša reprezentacija pobedu je ostvarila u sastavu: Milutin Šoškić, Velimir Sombolac, Vladimir Durković, Lazar Tasić, Novak Roganović, Aleksandar Kozlina, Andrija Anković (od 12. Zvezdan Čebinac), Dušan Maravić, Tomislav Knez, Borivoje Kostić i Branislav Mihajlović.

Pobedonosni gol za naš tim postigao je Branislav Mihajlović u 83. minutu.

Tim je sastavila selektorska komisija u sastavu Aleksandar Tirnanić, Ljubomir Lovrić i Dragomir Nikolić.

10/1/2011


Na današnji dan, 10. januara 2011. u Beogradu je preminuo Borivoje Kostić, jedan od najboljih strelaca u jugoslovenskom fudbalu svih vremena.

Iako izraziti levak, imao je veoma snažan udarac i davao je golove iz daljine i mnogim poznatim golmanima sveta. Sa 158 golova samo na prvenstvenim utakmicama, nalazi se na trećem mestu (iza Slobodana Santrača 218 i Dušana Bajevića sa 164 gola) liste najboljih golgetera svih dosadašnjih prvenstava Jugoslavije, u kojim je dvaput bio najbolji strelac sezone: 1958/59. sa 25 i 1959/60. sa 19 pogodaka.

Za 14 godina igranja u „crveno-belom" dresu ostvario je najveće domete: odigrao je ukupno 580 utakmica i postigao 539 golova. Osvojio je sedam šаmpionskih titula (1951, 1953, 1956, 1957, 1959, 1960. i 1964. godine) i tri trofejа u nаcionаlnom kupu (1958, 1959. i 1964.).

U dresu reprezentaciju Jugoslavije odigrao samo 33 meča u vremenu od 1956-1963. godine i postigao neverovatnih 26 golova. Kao kapiten reprezentacije Jugoslavije učestvovao je na finalnom turniru prvog Kupa nacija Evrope 1960. u Parizu na kome je naša ekipa zauzela drugo mesto (u finalu protiv SSSR-a (1:2), a takode i na olimpijskom turniru iste godine u Rimu, na kome je naša reprezentacija osvojila prvu i dosad jedinu zlatnu medalju.

11/1/1911



Na današnji dan, 11. januara 1911. u Omišu je rođen Anđelko Marušić, izuzetno neumoran, borben i požrtvovan igrač, čije je zalaganje za boje splitskog Hajduka ostalo legendarno.

Počeo je da igra u klubu SK Komita iz rodnog Omiša, a dres "Majstora s mora" obukao je u jesen 1929. i do početka drugog svetskog rata odigrao 394 utakmice i postigao 15 golova za Hajduk.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 16 utakmica. Debitovao je 16. septembra 1930. u susretu protiv Bugarske (3:0) u Sofiji za Balkanski kup, a od dresa s nacionalnim grbom oprostio se 1. januara 1935. protiv Rumunije (4:0) u Atini, kad je Jugoslavija po drugi put osvojila Balkanski kup.

Kao partizanski borac Prvog mosorskog odreda od 1943. godine, tokom borbi bio je teže ranjen u ruku i nogu i, uspevši da se spase, priključio se na oslobođenom Visu ostalim igračima Hajduka, ali više nije mogao da igra.

Umro je 5. oktobra 1981. u Zagrebu i sahranjen na omiškom groblju Vrisovac. Njemu u čast stadion u rodnom mu Omišu nosi naziv "Anđelko Marušić - Ferata".

12/1/1969



Na današnji dan, 12. januara 1969. u Vilingen-Šveningenu, Nemačka, rođen je Robert Prosinečki, legendarni jugoslovenski i hrvatski reprezentativac.

Ponikao u zagrebačkom Dinamu (1986-87. i 1997-2000), s kojim je osvojio 3 hrvatska prvenstva (1998–2000) i 2 kupa (1998, 1999). Nakon nesporazuma s trenerom Ćirom Blaževićem, kao mlad igrač prešao u beogradsku Crvenu zvezdu (1988-91), s kojom je osvojio tri prvenstva Jugoslavije (1988, 1990. i 1991), te Kup Evropskih šampiona i Interkontinentalni kup 1991. Nakon afirmacije u Beogradu igrao u Španiji za Real Madrid (1991-94), Ovijedo (1995), Barselonu (1995-96) i Sevilju (1996–97), a nakon drugog odlaska iz Dinama nastupao je u Standardu iz Liježa (2000-01), engleskom Portsmutu (2001-02), Hrvatskom Dragovoljcu (2002), Olimpiji iz Ljubljane (2002-03) i NK Zagrebu (2003-04).

Sjajan dribler, odličan tehničar, prodoran i efikasan, organizator igre i sjajan šuter. Jedan od najboljih fudbalera sa ovih prostora svih vremena. Na omladinskom prvenstvu sveta 1987. u Čileu proglašen je za najboljeg igrača. Za reprezentaciju Jugoslavije (1989-91) odigrao 15 utakmica i postigao 5 pogodaka, dok je za reprezentaciju Hrvatske nastupio na 49 utakmica i postigao 11 pogodaka. Učesnik tri Svetska prvenstva (1990, 1998. i 2002.).

Kao trener radio u stručnom štabu reprezentacije Hrvatske, beogradskoj Crvenoj zvezdi, turskom Kajzerisporu, a od decembra 2014. obavlja dužnost selektora fudbalske reprezentacije Azerbejdžana.

13/1/1980



Na današnji dan, 13. januara 1980. u Banja Luci je rođen Veseljko Trivunović, vezni fudbaler sa izuzetnim pregledom igre i završnim pasom.

U zrelim fudbalskim godinama debitovao za najbolju reprezentaciju Srbije, 17. novembra 2010. na prijateljskom susretu protiv Bugarske (1:0) u Sofiji, kada je asistencijom sa polovine terena omogućio Nikoli Žigiću da golom donese pobedu "orlovima", dok je nastup na drugom meču protiv Izraela (2:0) u Tel Avivu - upotpunio golom.

Ukupno je odigrao šest utakmica u dresu reprezentacije Srbije.

14/1/2001



Na današnji dan, 14. januara 2001. fudbalska reprezentacija Jugoslavije je u indijskom Kočinu jedva stigla do remija protiv reprezentacije BiH (1:1) u okviru internacionalnog turnira "Sahara Kup".

Utakmici na stadionu "Nehru" prisustvovalo je 10.000 gledalaca. Bosanci su poveli preko Bešlije u 77. minutu, a konačan rezultat postavio je libero plavih Dušan Petković u samom finišu meča.

Selektor Ilija Petković na teren je izveo sledeći sastav: Žarko Lučić, Vuk Rašović, Milivoje Ćirković, Igor Duljaj, Goran Trobok (od 80. Boris Vasković), Dušan Petković, Jovan Tanasijević, Dragoljub Jeremić, Dejan Osmanović (od 54. Igor Bogdanović), Vladimir Ilić (od 75. Dejan Rađenović) i Saša Ilić.

"Plavi" su na ovaj turnir stigli sa selekcijom sačinjenom od fudbalera koji nastupaju u domaćem prvenstvu, što je bio jedan od razloga da Svetska fudbalska federacija (FIFA) ne uvrsti ove utakmice u zvanične.

15/1/2002



Na današnji dan, 15. januara 2002. u Beogradu je od posledica srčanog udara preminuo Tomislav Kaloperović, bivši fudbaler i šef stručnog štaba beogradskog Partizana.

Počeo je da igra u Jedinstvu sa Umke (1947-1949), u dresu beogradskog BSK-a (1949-1955) osvojio je 1953. Kup, a kao član beogradskog Partizana (1955-1961) igrao je u ekipi koja je u sezoni 1960/61. osvojila državno prvenstvo. Za "crno-bele" odigrao je ukupno 257 utakmica i postigao 99 golova, uglavnom kao krilni half ili polutka. Karijeru je završio u ljubljanskoj Olimpiji.

Bio je profesionalac i u četiri inostrane lige: 1961/62. igrao je u Padovi, 1962/63. za austrijsku ekipu Wiener SK (Beč) 1963-1965. u belgijskom Union St. Gilloise i 1965/66. za holandski klub NAC Breda.

Uz jednu utakmicu za mladu reprezentaciju (1954) i šest utakmica za "B" tim (1956-1961), odigrao je i šest utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije i postigao jedan gol. Debitovao je 17. novembra 1957. protiv Rumunije (2:0) u Beogradu, a poslednju utakmicu za nacionalni tim odigrao je 4. juna 1961. protiv Poljske (2:1) u Beogradu, na kojoj je postigao vodeći gol za Jugoslaviju.

Kad je prestao s aktivnim igranjem, posvetio se trenerskom pozivu gde je imao zapažene uspehe. Počeo je kao tehnički direktor ljubljanske Olimpije 1967, a posle toga od 1968. do 1974. radio je u Turskoj gde je veliki uspeh postigao 1979. kad je Galatasaraj osvojila "duplu krunu" - prvenstvo i kup iste sezone - i stigla do četvrtfmala Kupa UEFA.

Kao trener Partizana (1974-1976) doveo je ekipu 1975/76. do titule prvaka Jugoslavije, a onda je ponovo radio u Turskoj (1976-1978) gde je vodio ekipu Fenerbahče, po jednu sezonu bio je u Pirotu (1978-1979) i Kruševcu (1979-1980), da bi četiri godine (1980-1984) bio u stručnom štabu Partizana. Od leta 1984. radio je kao trener u Kuvajtu.

Kaloperović je preminuo dok je gostovao u redakciji SOS kanala, a sa ekipom Hitne pomoći više od 30 minuta zaposleni na ovoj televiziji nisu uspeli da uspostave kontakt, kako je glasilo u saopštenju SOS kanala povodom ovog tragičnog slučaja.

16/1/1929



Na današnji dan, 16. januara 1929. u Zagrebu je rođen Bruno Belin, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije.

Kao jedan pd najboljih naših bekova u vreme kad je igrao, posebno se isticao visokom tehnikom, hitrinom i mirnoćom u igri. Počeo je da igra u zagrebačkom NK Metalac, a od 1950. postao je član beogradskog Partizana u kome je odigrao ukupno 463 utakmice i postigao 41 gol. U dresu "crno-belih" u sezoni 1960/61. osvojio je državno prvenstvo, a 1952, 1954. i 1957. Fudbalski kup Jugoslavije.

Uz tri susreta za "B" ekipu (1950-1955), odigrao je i 25 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 21. decembra 1952. protiv SR Nemačke (2:3) u Ludvigshafenu, a proslavljajući "srebrni jubilej", poslednju utakmicu odigrao je 31. maja 1959. protiv Bugarske (2:0) u Beogradu.

Po završetku karijere ostao je u Partizanu i počeo da radi kao trener, ali je poginuo 20. oktobra 1962. u saobraćajnoj nesreći na 25. km auto-puta Beograd-Zagreb, zajedno sa klupskim drugovima Lazarevićem, vaterpolistom Škanatom i igračem beogradskog Radničkog Josipovićem.

17/1/2009



Na današnji dan, 17. januara 2009. u Zagrebu je preminuo Tomislav Crnković, legendarni jugoslovenski posleratni reprezentativac.

U dresu zagrebačkog Dinama odigrao 439 utakmica, i to mahom na poziciji levog beka i centarhalfa. Sa "modrima" je osvojio dve titule prvaka Jugoslavije (1954. i 1958. godine) i dva Kupa maršala Tita (1951. i 1960. godine), dok je kao internacionalac nastupao za LASK iz Linza i Servet iz Ženeve.

Bio je standardni član reprezentacije Jugoslavijje, za koju je odigrao 51 utakmice i deo nezaboravnog ,,olimpijskog tima": Beara, Stanković, Crnković, Čajkovski, I. Horvat, Boškov, Ognjanov, Mitić, Vukas, Bobek, Zebec.

Učesnik dva Svetska prvenstva (1954. i 1958. godine).

18/1/1980



Na današnji dan, 18. januara 1980. u Podgorici je rođen Nenad Brnović, nekadašnji reprezentativac Srbije i Crne Gore.

Ponikao u FK Zabjelo iz Podgorice, nastupao za Mladost iz Apatina i Hajduk iz Kule, da bi se potpuno afirmisao u dresu FK Zeta iz Golubovca, odakle 2004. godine prelazi u FK Partizan.

Nakon veoma uspešnih godinu i po dana u dresu "crno-belih" Nenad je doživeo izuzetno tešku povredu - 21. marta 2006, na prvenstvenoj utakmici sa Zetom. Već u 6. minutu protivnički fudbaler Jovan Markovski neoprezno je startovao i slomio mu i tibiju i fibulu leve noge.

Povreda je došla u najgorem trenutku. Brnović je bio na listi kandidata za odlazak na Svetsko prvenstvo 2006. u Nemačkoj, kao najstandardniji i jedan od najboljih igrača Partizana, a bližio se i letnji prelazni rok i mogućnost odlaska u inostranstvo.

Do kobne povrede odigrao 15 utakmica u dresu nacionalne selekcije. Debitovao je 17. aprila 2002. protiv Litvanije (4:1) u Smederevu, dok je poslednji susret za selekciju Srbije i Crne Gore odigrao 8. juna 2005. protiv Italije (1:1) u Torontu.

 

19/1/1969



Na današnji dan, 19. januara 1969. u Podgorici je rođen Predrag Mijatović, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije.

Prve fudbalske korake načinio u FK Kom iz Podgorice, nastavio u FK Mladost, da bi se fudbalski afirmisao u Budućnosti iz Podgorice (1987-89). Kao fudbaler beogradskog Partizana (1989-93) osvojio titulu prvaka 1993., a zatim nastupao za špansku Valensiju (1993-96), Real Madrid (1996-99.; osvojio prvenstvo 1997. i Ligu šampiona 1998.; u finalu protiv Juventusa u Amsterdamu postigao pobedonosni pogodak), zatim za italijansku Fiorentinu (1999-2003) i španski Levante (od 2003).

Bio je član omladinske reprezentacije SFRJ koja je 1987. godine postala šampion sveta, ali nije igrao u finalu protiv SR Nemačke jer je isključen u polufinalu protiv ondašnje Nemačke DR.

Odigrao je 73 utakmica za nacionalni tim postigavši 26 golova. Za A tim SFRJ debitovao je 23. avgusta 1988. godine, protiv Finske, a os "plavog" dresa se oprostio u junu 2003. nakon poraza od Azerbejdžana (1:2) u  Bakuu.

Učestvovao na Svetskom prvenstvu u Francuskoj 1998. i Evropskom prvenstvu u Belgiji i Holandiji 2000. godine.

Od jula 2006. do maja 2009. obavljao funkciju sportskog direktora Real Madrida.

20/1/1981



Na današnji dan, 20. januara 1981. rođen je Đorđe Jokić, nekadašnji reprezentativac Srbije i Crne Gore.

Karijeru započeo u rodnoj Raški, gde je prošao sve kategorije FK Bane, a zatim postao član OFK Beograda (2000-01). Za "romantičare" sa Karaburme odigrao 111 prvoligaških susreta i postigao 6 golova.

Od 2005. sa velikim uspehom nastupao u fudbalskom šampionatu Rusije. Tri sezone standardan član odbrane Torpeda iz Moskve (2005-08), od 2008-2011. nastupao za Tom iz Tomska, da bi karijeru nastavio u drugoligašu Dinamu iz Brijanska.

U sezoni 2012-13 nastupao za novosadsku Vojvodinu, a od januara 2015. član je beogradskog Rada.

Bio jedan od najstandardnijih članova mlade reprezentacije SCG koja je na Evropskom prvenstvu 2004. osvojila srebrnu medalju, ali je zbog parnih kartona propustio finale sa Italijanima (0:2) i šansu da se možda osvoji i titula prvaka Evrope.

Učestvovao na Olimpijskim igrama 2004. u Atini, na kojima smo poraženi na sva tri meča protiv Argentine, Australije i Tunisa.

Za najbolju reprezentaciju Srbije i Crne Gore nastupao na četiri meča. Debitovao je 11. jula 2004. protiv Slovačke (2:0) na Kirin kupu u Japanu, a poslednji put bio član državnog tima 16. novembra 2005. protiv Južne Koreje (0:2) u Seulu.

21/1/1981



Na današnji dan, 21. januara 1981. u Šibeniku je rođen Ivan Ergić, nekadašnji reprezentativac Srbije i Crne Gore.

Sa 18 godina odigrao prvu profi sezonu u australijskom Pertu. Snimili su ga skauti Juventusa, ali i prosledili na kaljenje u Bazel, u čijem je dresu za devet godina osvojio po četiri titule prvaka i kupa Švajcarske.

U julu 2009. je potpisao jednogodišnji ugovor sa turskom Bursom, koja je na kraju te sezone, predvođena Ivanom Ergićem po prvi put osvojila šampionsku titulu.

Član reprezentacije Srbije i Crne Gore na Svetskom prvenstvu u Nemačkoj 2006. godine, gde je nastupao na dva meča. Iako je dobijao pozive u nacionalni tim od tri različitih selektora (Ilija Petković, Havijer Klemente i Radomir Antić), razočaran odnosima u Fudbalskom savezu Srbije, poručio je svojevremeno čelnicima naše "kuće fudbala" da ga više ne zovu u reprezentaciju.

22/1/1973



Na današnji dan, 22. januara 1973. u Zagrebu je preminuo Dragutin Vragović, član pionirske generacije reprezentativaca.

Prvi put se pojavio na međunarodnoj fudbalskoj sceni zajedno sa našom reprezentacijom 1920. u Anversu, a igrao je i 1922. protiv Čehoslovačke (4:3) u Zagrebu kad je naš nacionalni tim zabeležio prvu pobedu.

Bio je svestran igrač (u klubu je igrao beka, halfa, polutku i vođu navale - u reprezentaciji oba krilna halfa), dobar tehničar, veoma borben i dobar graditelj igre. Proslavio se u dresu 1 . HŠK Građanski u kome je, kao kapiten tima, 1923. i 1926. osvajao nacionalno prvenstvo.

Na 18 utakmica nosio je dres gradske selekcije Zagreba (1920-1928) i na sedam branio boje reprezentacije Jugoslavije (1920-1923). Debitovao je 28. avgusta 1920. protiv Čehoslovačke (0:7) na olimpijskom turniru u Anversu, a od nacionalnog tima oprostio se 28. oktobra 1923. u susretu protiv Čehoslovačke (4:4) u Pragu.

Kao penzionisani železnički službenik podlegao je srčanom udaru u zimu 1973. u Zagrebu.

23/1/1984



Na današnji dan, 23. januara 1984. u Vršcu je rođen Dragan Mrđa, povremeni reprezentativac Srbije koga su česte povrede sprečile da ostvari značajniju klupsku i reprezentativnu karijeru.

U Srbiji nastupao za beogradsku Crvenoj zvezdi (2002-06 i 2013-14) i novosadsku Vojvodinu (2008-10). Sa Crvenom zvezdom osvojio tri šampionske titule (2004, 2006, 2014) i dve titule Kupa Srbije (2004, 2006).

Jedan od najzaslužnijih što se titula nakon šest sezona vratila na Marakanu, a sa 19 golova postao je najbolji strelac Jelen Superlige za sezonu 2013/14. čime je ponovio učinak iz sezone 2009/10 kada je u dresu Vojvodine sa postignutih 22 gola takođe bio najbolji strelac Superlige.

Kao internacionalac nastupao za belgijski Lirs (2006), Zulte Varegem (2006-07), ruski Himki (2007-08), švajcarski Sion (2010-13) i japansku ekipu Omiya Ardija (2014).

Postigao je prvi gol za neku od fudbalskih selekcija Srbije u duelu mladih reprezentacija Češke i Srbije (1:3). Za mladu reprezentaciju Srbije odigrao 15 utakmica i postigao 6 golova.

Za A reprezentaciju Srbije odigrao 14 mečeva i postigao dva gola. Debitovao je 19. novembra 2008. protiv Bugarske (6:1) u Beogradu, a najbolju partiju za "orlove" pružio je 7. aprila 2010. protiv Japana (3:0) u Osaki kada je u pobedi našeg tima bio i dvostruki strelac.

Učesnik Svetskog prvenstva 2010. u Južnoj Africi na kome nije odigrao ni minut.

24/1/1933



Na današnji dan, 24. januara 1933. u Sarajevu je rođen Asim Ferhatović - Hase, najpopularniji sarajevski fudbaler svih vremena, majstor driblinga i sjajan strelac, fudbalski boem koji je bio i ostao najveći Ijubimac navijačkih fudbalskih masa u gradu na Miljacki.

Kao izraziti talenat i odličan napadač, za prvi tim je debitovao u sezoni 1951/52. i do 1967. odigrao ukupno 422 utakmice i postigao 198 golova. Prema broju pogodaka nalazi se na drugom mestu (Živkov - 212) klupskih rekordera-strelaca.

Na utakmici protiv Partizana 1961. u Sarajevu teško je povredio koleno, a 1963. odigrao je oproštajnu utakmicu (protiv Željezničara - 3:1). Za kratko je karijeru nastavio u turskoj prvoligaškoj ekipi Fenerbahče iz Istanbula, za koju je igrao samo devet utakmica, ponovo se vratio u Sarajevo i dalje uspešno igrao.

Međutim, na utakmici u Rijeci 1966. opet je zadobio težu povredu i baš u sezoni 1966/67, u kojoj je FK Sarajevo osvojio titulu prvaka, morao da napusti fudbal.

Uz tri susreta za mladu reprezentaciju (1955-1956) i tri za "B" tim (1956-1958), igrao je 26. novembra 1961. protiv Južne Koreje (5:1) u Beogradu za najbolju selekciju Jugoslavije.

Stadion FK Sarajevo, bivši olimpijski stadion Koševo, sada nosi naziv - "Stadion Asim Ferhatović - Hase"

25/1/1953



Na današnji dan, 25. januara 1953. u Splitu je rođen Dražen Mužinić, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije.

Ponikao je u sjajnoj generaciji omladinaca Hajduka (Šurjak, Peruzović, Luketin, Boljata, Jovanić), koji su 1969/70. bili omladinski prvaci države i pobednici Kupa. U prvom timu Hajduka debitovao je u prvenstvu 1969/70. i do 1980. odigrao 508 utakmica i postigao 28 golova.

U dresu "Majstora s mora" igrao je u vremenu kad je NK Hajduk osvojio najviše titula. U svoje igračke trofeje zabeležio je četiri titule državnog prvaka (1971, 1974,1975. i 1979. godine) i pet pobeda u finalu Kupa (1972-1977), što predstavlja svojevrstan podvig. Spada medu igrače sa najviše osvojenih nacionalnih titula u nekadašnjoj državi.

Kad je 1980. napustio Hajduk, jedno vreme je igrao za engleskog drugoligaša Norvič Siti, u kome je i završio karijeru.

Uz četiri susreta za omladinsku (1970) i 12 za mladu (1971-1973), odigrao je i 32 utakmice za reprezentaciju Jugoslavije, za koju je postigao i jedan gol. Debitovao je 17. aprila 1974. protiv ekipe SSSR-a (0:1) u Zenici, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 10. oktobra 1979. u susretu protiv Španije (0:1) u Valenciji.

26/1/1984



Na današnji dan, 26. januara 1984. u Beogradu je rođen Antonio Rukavina, fudbalski reprezentativac Srbije.

Počeo da igra u omladinskoj ekipi FK Bežanija, za prvi tim je zaigrao 2003. godine, da bi već u zimskom prelaznom roku u sezoni 2006/07 postao član beogradskog Partizana.

Posle samo godinu dana u Humskoj, stigla je ponuda Borusije iz Dortmunda koju Partizan nije mogao da odbije. Crno-beli su te sezone osvojili "duplu krunu", a Rukavina je učestvovao u osvajanju iste samo u prvom delu sezone.

U junu 2009. potpisao trogodišnji ugovor sa ekipom Minhena 1860. u kojem je i nastupao tokom šest meseci kao pozajmljeni igrač Borusije iz Dortmunda.

U periodu 2012-14 nastupao za španski Valjadolid, da bi u julu 2014. potpisao za Viljareal.

Sa mladom reprezentacijom Srbije osvojio je srebrnu medalju na Evropskom prvenstvu 2007. u Holandiji.

Za reprezentaciju Srbije je debitovao 2. juna 2006. protiv reprezentacije Finske (2:0) u Helsinkiju na utakmici kvalifikacija za Evropsko prvenstvio 2008.

27/1/1991



Na današnji dan, 27. januara 1991. u Pančevu je rođen Aleksandar Ignjovski, fudbalski reprezentativac Srbije.

28/1/2003



Na današnji dan, 28. januara 2003. u Beogradu je preminuo Miloš Milutinović, jedan od najvećih fudbalskih virtuoza u nekadašnjoj Jugoslaviji.

29/1/1986



Na današnji dan, 29. januara 1986. u Podgorici je rođen Simon Vukčević, nekada veliki fudbalski potencijal i bivši reprezentativac Srbije i Crne Gore.

30/1/1992



Na današnji dan, 30. januara 1992. u Obrenovcu je rođen Filip Đuričić, fudbalski reprezentativac Srbije.

31/1/1995

Karlsberg kup: Hong Kong - Jugoslavija 1:3 (1:2)



Na današnji dan, 31. januara 1995. fudbalska reprezentacija Jugoslavije ostvarila je prvu pobedu na zelenom terenu nakon ukidanja sankcija UN.

Nakon poraza od Brazila (0:2) i Argentine (0:1), izabranici selektora Slobodana Santrača savladali su u Hong Kongu domaću reprezentaciju rezultatom 3:1 (2:1).

Goran Pandurović (od 85. Aleksandar Kocić), Zoran Mirković, Goran Đorović (od 84. Miodrag Pantelić), Goran Šaula, Budimir Vujačić, Niša Saveljić, Dejan Govedarica, Albert Nađ, Darko Kovačević (od 88. Saša Ćurčić), Dragan Stojković (od 88. Dejan Stefanović), Savo Milošević.

Strelci za "plave" bili su Albert Nađ u 20. i Savo Milošević u 42. i 83. minutu. Počasni pogodak za domaću selekciju postigao je Chung Su Cheng u 31. minutu.

1/2/1985



Na današnji dan, 1. februara 1985. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u okviru turnira u indijskom Kočinu selekciju Južne Koreje 3:1 (1:0).

Selektor Miloš Milutinović za ovaj meč opredelio se za ovaj sastav:

Ranko Stojić, Zoran Vujović, Davor Jozić (od 65. Predrag Pašić), Ivan Gudelj, Faruk Hadžibegić, Ljubomir Radanović, Zlatko Vujović, Blaž Slišković, Fadil Vokri (od 75. Zvonko Živković), Mehmed Baždarević, Marko Mlinarić.

Strelci za "plave" bili su Fadil Vokri u 19, Ivan Gudelj u 63. i Zoran Vujović u 88. minutu.

2/2/1971



Na današnji dan, 2. februara 1937. u Rijeci je rođen Petar Radaković, nekadašnji istaknuti fudbalski reprezentativac Jugoslavije.

Proslavio se pogotkom koji je 10. juna 1962. protiv SR Nemačke (1:0) u Santjagu, na Svetskom prvenstvu, postigao u 85. minutu igre i doneo jugoslovenskoj reprezentaciji prvu pobedu nad Nemačkom u susretima na svetskim prvenstvima.

Postao je član NK Rijeka sa 15 godina i istakao se, kao odličan desni half, na mnogim utakmicama, posebno omladinskim turnirima "Kvarnerska rivijera". Uz lekarsku dozvolu postao je prvotimac sa 17 godina i debitovao 15. septembra 1954. u Siriji. Igrao je odlično u kvalifikacijama 1958, kad se Rijeka vratila u Prvu ligu. Omiljen, bio je najbolji igrač tima - posebno se isticao kao odličan tehničar, sjajan dribler, organizator igre i dobar realizator.

Odigrao je 208 prvenstvenih utakmica u dresu NK Rijeka i postigao 27 golova. Uz ovo, igrao je i na 32 utakmice za Kup (postigao osam golova), zatim na 50 internacionalnih utakmica (devet golova), kao i u oko 100 prijateljskih susreta.

Uz dve utakmice za "B" selekciju (1960-1961), odigrao je i 19 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije, za koju je postigao i tri gola. Debitovao je 18. juna 1961. protiv Maroka (3:2) u Beogradu, a poslednju utakmicu odigrao je 27. septembra 1964. protiv Austrije (2:3) u Beču.

Učestvovao je na Svetskom prvenstvu 1962. u Čileu, a igrao je 14. oktobra 1962. protiv Madarske (1:0) u Budimpešti, kad je naš tim, posle 41 godine, slavio drugu pobedu nad Madarima.

Završio je nesrećno, 1. novembra 1966. tokom jednog treninga, na kome je neočekivano pao i u bolnici podlegao srčanom udaru. Njemu u spomen, osnovano je takmičenje najmlađih fudbalera "Memorijal Petra Radakovića", a od 1972, kad je osnovana, omladinska škola NK Rijeka nosi ime "Omladinska nogometna škola Petar Radaković".

3/2/1989



Na današnji dan, 3. februara 1989. u Beogradu je rođen Slobodan Rajković, fudbalski reprezentativac Srbije.

4/2/1995

Prvi put na gol reprezentacije stao Zvonko Milojević



Na današnji dan, 4. februara 1995. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u finalu Karlsberg Kupa mladu reprezentaciju Južne Koreje rezultatom 1:0 (0:0).

Prvi put na gol reprezentacije stao je Zvonko Milojević, a debitovali su još Marko Perović i Radoslav Samardžić.

Zvonko Milojević, Zoran Mirković, Goran Đorović, Marko Perović (od 88. Saša Ćurčić), Goran Šaula, Niša Saveljić, Dejan Govedarica, Albert Nađ (od 87. Radoslav Samardžić) Darko Kovačević (od 79. Miodrag Pantelić), Dragan Stojković (od 88. Dejan Stefanović), Savo Milošević.

Pobedonosni pogodak za "plave" postigao je Darko Kovačević u 50. minutu.

5/2/1934



Na današnji dan, 5. februara 1934. u Novom Sadu je rođen Dobrosav Krstić, nekadašnji istaknuti fudbalski reprezentativac Jugoslavije.

6/2/1953



Na današnji dan, 6. februara 1953. u Podgorici je rođen Zoran Filipović, nekadašnji istaknuti golgeter Crvene zvezde i fudbalske reprezentacije Jugoslavije.

7/2/1997

Karlsberg Kup: Jugoslavija - Rusija 1:1 - 5:6 penalima



Na današnji dan, 7. februara 1997. fudbalska reprezentacija Jugoslavije poražena je u polufinalu Karlsberg Kupa od Rusije nakon izvođenja jedanaesteraca 5:6 (1:1).

Selektor Slobodan Santrač reprezentaciji "zbornaja komande" suprotstavio je sledeći sastav:

Aleksandar Kocić (od 89. Zvonko Milojević), Željko Petrović, Bratislav Živković, Dejan Govedarica, Zoran Mirković, Dejan Stefanović, Savo Milošević (od 71. Saša Ćurčić), Siniša Mihajlović, Anto Drobnjak, Dejan Savićević, Ljubinko Drulović (od 82. Dražen Bolić)

"Plavi" su u regularnom delu poveli golom Anta Drobnjaka u 31. minutu, da bi Rusi izjednačili preko Dmitri Popova u 62. minutu.

U šestoj seriji jedanaesteraca Dejan Govedarica je pogodio prečku, a Kharlachev nije propustio priliku da svoj tim odvede u finale.

8/2/1977

Prijateljska utakmica: Meksiko - Jugoslavija 0:1 (0:1)



Na današnji dan, 8. februara 1977. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u prijateljskom meču u Montereju selekciju Meksika 1:0 (1:0).

Pobedonosni pogodak za "plave" postigao je Dušan Bajević u 9. minutu.

Selektor Ivan Toplak, koji je na ovom susretu po peti put vodio reprezentaciju, suprotstavio je domaćinima sledeći sastav:

Ivan Katalinić, Zoran Jelikić, Džemal Hadžiabdić, Luka Peruzović, Ljubiša Rajković (od 46. Zlatko Kranjčar), Boro Primorac, Ilija Zavišić, Srećko Bogdan, Dušan Bajević (od 46. Mustafa Hukić), Zoran Filipović, Dževad Šećerbegović (od 38. Abid Kovačević).

9/2/1978



Na današnji dan, 9. februara 1978. u Kosovskoj Mitrovici je rođen Nikola Lazetić, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije.

10/2/1999

Kvalifikacije za EURO 2000: Malta - Jugoslavija 0:3 (0:1)



Na današnji dan, 10. februara 1999. fudbalska reprezentacijа Jugoslavije savladala je u Valeti selekciju Malte 3:0 (1:0) u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2000. godine u Belgiji i Holandiji.

Selektor Milan Živadinović, koji je vodio "plave" na početku ovih kvalifikacija, bodove koji su još pri žrebanju grupa bili upisani u saldo, osvojio je sa ovim sastavom:

Ivica Kralj, Zoran Mirković, Goran Đorović, Slaviša Jokanović, Miroslav Đukić, Jovan Stanković (od 75. Đorđe Tomić), Albert Nađ, Predrag Mijatović, Darko Kovačević (od 69. Savo Milošević), Dejan Stanković (od 86. Nenad Grozdić), Siniša Mihajlović.

Dvostruki strelac na meču bio je Albert Nađ (22. i 55. minut), a mrežu je u poslednjem minutu zatresao i Savo Milošević.

11/2/1964



Na današnji dan, 11. februara 1964. u Mostaru je rođen Semir Tuce, jedan od najvećih igrača u istoriji mostarskog Veleža, sa kojim je osvojio Kup maršala Tita (1986).

12/2/2003

Kvalifikacije za EURO 2004: SCG - Azerbejdžan 2:2 (2:0)



Na današnji dan, 12. februara 2003. fudbalska reprezentacija Srbije i Crne Gore imala je neslavan debi na medjunarodnoj sceni. Uprkos vođstvu od 2:0, "plavi" nisu uspeli da ostvare pobedu nad potpunim autsajderom Azerbejdžanom.

Gurban Gurbanov je postigao dva gola u bizarnom drugom poluvremenu na Stadionu pod Goricom, a njegovo ime i prezime postalo je sinonim za našu fudbalsku propast.

13/2/1977



Na današnji dan, 13. februara 1974. u Frankfurtu je odigrana čuvena majstorica koja je odlučivala o poslednjem učesniku Svetskog prvenstva 1974. u SR Nemačkoj.

Miljanić i saradnici  (Milan Ribar, Sulejman Rebac, Tomislav Ivić i Milovan Ćirić) izveli su ovaj tim:

Enver Marić, Ivan Buljan, Enver Hadžiabdić, Branko Oblak, Josip Katalinski, Vladislav Bogićević, Ilija Petković, Stanislav Karasi, Ivica Šurjak, Jovan Aćimović, Dragan Džajić.

Golom Josipa Katalinskog u 13. minutu fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je selekciju Španije i nakon 12 godina obezbedila plasman na najveću fudbalsku smotru.

14/2/1972



Na današnji dan, 14. februara 1972. u Beogradu je rođen Saša Ćurčić, jedan od najneobičnijih likova srpskog fudbala u njegovoj istoriji, nekadašnji igrač OFK Beograda, Partizana, Boltona, Aston Vile, Kristal Palasa, njujorškog Kosmosa škotskog Madervela.

16/2/1970



Na današnji dan, 16. februara 1970. u Sopotu je rođen Vladan Lukić, nekadašnji napadač Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije.

17/2/1973



Na današnji dan, 17. februara 1973. u Karlovcu je rođen Goran Bunjevčević, nekadašnji libero Crvene zvezde, Totenhema i reprezentacije Jugoslavije.

18/2/2012



Na današnji dan, 18. februara 2012. u švajcarskom gradu Arau, preminuo je Zvezdan Čebinac, jedan od retkih fudbalera koji je nastupao za oba beogradska večita rivala i svojevremeno istaknuti reprezentativac Jugoslavije.

19/2/1966



Na današnji dan, 19. februara 1966. u Šapcu je rođen Miroslav Đukić, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije i jedno vreme selektor najpre "Orlića", a zatim i najbolje selekcije Srbije.

20/2/1969



Na današnji dan, 20. februara 1969. u Vukovaru je rođen Siniša Mihajlović, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije, a tokom neuspešnog ciklusa kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 2014. u Brazilu i selektor najbolje selekcije Srbije.

21/2/1988



Na današnji dan, 21. februara 1998. u Beogradu je preminuo Aleksandar Tomašević, jedan od najboljih navalnih igrača u Beogradu do Drugog svetskog rata, zvezda Beogradskog amaterskog sport kluba (BASK), reprezentativac i vrlo istaknut trener.

22/2/1984



Na današnji dan, 22. februara 1984. u Sremskoj Mitrovici je rođen Branislav Ivanović, kapiten fudbalske reprezentacije Srbije i jedan od najboljih defanzivaca na svetu na svojoj poziciji.

23/2/2000



Na današnji dan, 23. februara 2000. fudbalska reprezentacija Jugoslavije je u sklopu priprema za Evropsko prvenstvo 2000. u Belgiji i Holandiji savladala selekciju BJR Makedonije u Skoplju sa 2:1 (2:0).

Selektor Vujadin Boškov na teren je izveo sledeći sastav: Ivica Kralj (od 46. Željko Cicović), Nenad Sakić (od 55. Dražen Bolić), Goran Đorović (od 50. Mladen Krstajić), Slaviša Jokanović (od 46. Goran Bunjevčević), Miroslav Đukić, Nenad Grozdić, Vladimir Jugović (od 46. Predrag Đorđević), Predrag Mijatović (od 46. Savo Milošević), Darko Kovačević, Ljubinko Drulović, Siniša Mihajlović (od 46. Niša Saveljić).

Dvostruki strelac za "plave" bio je Predrag Mijatović (20. i 38. minut), dok je Karanfilovski u 78. samo ublažio poraz.

24/2/1977



Na današnji dan, 24. februara 1977. u Smederevskoj Palanci je rođen Perica Ognjenović, jedan od najvećih talenata našeg fudbala u prethodnoj deceniji. Kao "čudo od deteta" iz Mladosti Goše je otišao u Crvenu zvezdu, postao kapiten i reprezentativac. Za Crvenu zvezdu je u periodu od 1994. do 1999. odigrao 89 prvenstvenih mečeva i postigao 24 gola. U "crveno-belom" dresu osvojio jednu titulu (1995) i tri Kupa Jugoslavije (1995, 1996, 1997).

U januaru 1999. prešao je u madridski Real, gde se nije najbolje snašao i od tada se njegova karijera nije razvijala u željenom smeru.

Posle slavnog Reala su usledile epizode u Kajzerslauternu i Dalijenu, Dinamu iz Kijeva, francuskom Anžeu, malezijskom Selangoru i grčkim timovima Ergotelisu i Kalitei. Nakon deset godina vratio se 2009. u srpski fudbal i u dresu Jagodine okončao igračku karijeru.

Za reprezentaciju Jugoslavije nastupio na 8 susreta. Debitovao je 12. novembra 1995. protiv El Salvadora (4:1) u San Salvadoru, a poslednji put oblačio reprezentativni dres protiv Sjedinjenih Američkih Država (1:0) na Svetskom prvenstvu u Francuskoj 1998.

25/2/1950



Na današnji dan, 25. februara 1950. u Splitu je rođen Jurica Jerković, proslavljeni fudbaler zlatne generacije splitskog Hajduka i istakmuti reprezentativac Jugoslavije.

26/2/1963



Na današnji dan, 26. februara 1963. u Tetovu je rođen Milko Đurovski, jedan od najtalentovanijih fudbalera na prostorima "one" Jugoslavije. Svi su ga već videli kao šestu Zvezdinu zvezdu, a on se obreo u Partizanu i tako potvrdio svoj imidž nestašnog dečaka.

Posle uspešne fudbalske karijere u Zvezdi i Partizanu igrao je u Holandiji i Francuskoj, a rekreativno i u slovenačkim nižerazrednim ligama.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao šest utakmica i postigao dva gola. Debitovao je 31. marta 1984. protiv Mađarske (2:1) u Subotici, a poslednji put za "plave" nastupio 28. septembra 1985. protiv DR Nemačke (1:2) u Beogradu.

Kao fudbalski trener radio je u NK Malečniku (igrač i trener), FK Rudaru iz Prijepolja, NK Drava iz Ptuja, NK Nafta iz Lendave (2006-2007), NK Maribor (2007-2008), skopskom Vardaru (2008), Belasici (2009-10) i austrijskom TSV Pöllau (2011).

27/2/1991

Prijateljska utakmica: Turska - Jugoslavija 1:1 (1:0)



Na današnji dan, 27. februara 1991. fudbalska reprezentacija Jugoslavije odigrala je jednu od poslednjih utakmica u "punom sastavu", tj. sa fudbalerima iz Hrvatske.

Ostali su verovali u još jedan ples na velikoj sceni - EURO 1992 u Švedskoj - ali do njega nikada nije došlo.

Selektor Ivan Osim suprotstavio je selekciji Turske ovaj tim: Dražen Ladić, Željko Petrović (od 83. Slaviša Jokanović), Predrag Spasić, Miroslav Đukić, Faruk Hadžibegić, Ilija Najdoski, Predrag Mijatović (od 65. Davor Šuker), Dejan Savićević, Darko Pančev, Mehmed Baždarević, Zvonimir Boban.

Pred 20.000 navijača na stadionu Kemal Atatutk u Smirni, domaća selekcija je došla u vođstvo golom Ugura već u 4. minutu.

Da "plavi" ne dožive poraz, pobrinuo se Dejan Savićević golom u 64. minutu.

28/2/2012

U dresu Orlova debitovao Lazar Marković



Na današnji dan, 28. februara 2012. u prijateljskom susretu protiv Jermenije (2:0) u Limasolu, u dresu A reprezentacije Srbije debitovao je Lazar Marković, u to vreme tek jedan od golobradih klinaca Partizana koji obećavaju.

U međuvremenu je osvojio tri titule s crno-belima, jedan šampionski naslov i dva domaća kupa s Benfikom, i u leto 2014. u transferu vrednom 25 miliona eura postao član slavnog Liverpula.

29/2/2012



Na današnji dan, 29. februara 2012. u prijateljskom susretu protiv Kipra (0:0) u Larnaki, u dresu A reprezentacije Srbije debitovali su Filip Đuričić i Matija Nastasić, u to vreme samo talentovani fudbaleri italijanske Fiorentine i holandskog Herenvena.

1/3/1984



Na današnji dan, 1. marta 1984. u Beogradu je rođen Boško Janković, nekadašnji reprezentativac Srbije, kog su mnogobrojne povrede sprečile da napravi ozbiljniju karijeru.

Pored matične Crvene zvezde, nastupao za špansku Majorku (2006-07) i italijanske klubove Palermo (2007-08), Đenovu (2008-13) i Veronu (2013-?).

2/3/1927



Na današnji dan, 2. marta 1927. u Subotici je rođen Tihomir 'Bata' Ognjanov, nekadašnji istaknut fudbaler Crvene zvezde i član čuvene olimpijske reprezentacije Jugoslavije.

3/3/1965



Na današnji dan, 3. marta 1965. u Pasipoljani kraj Niša je rođen Dragan Stojković - 'Piksi', nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i jedan od najboljih fudbalera ikada sa ovih prostora.

4/3/1974



Na današnji dan, 4. februara 1974. u Zenici je rođen Mladen Krstajić, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije, SCG i na kraju Srbije.

Ponikao u zeničkom Čeliku, a nakon OFK Kikinde (1993-95) i Partizana (1996-2000), sa velikim uspehom nastupao u bendesligaškim ekipama Werder Bremen (2000-04) i Schalke 04 (2004-09). Igračku karijeru završio u beogradskom Partizanu (2009-11).

Za reprezentaciju je odigrao 59 utakmica i postigao 2 gola. Debitovao je 5. septembra 1999. u kvalifikacijama za EP 2000 protiv BJR Makedonije (3:1) u Beogradu. U kvalifikacijama za SP 2006 bio je standardni član "čuvene odbrambene četvorke" (Nemanja Vidić, Mladen Krstajić, Goran Gavrančić i Ivica Dragutinović) koja je u kvalifikacijama primila samo jedan pogodak.

Nakon neuspeha reprezentacije Srbije i Crne Gore na SP 2006, najavio je povlačenje iz reprezentacije, ali je na nagovor predsednika FSS Zvezdana Terzića i selektora Havijer Klementea, pristao da pomogne novoformiranoj reprezentaciji Srbije u kvalifikacijama za EP 2008, a potom je odigrao i nekoliko susreta u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 2010. u Južnoj Africi.

5/3/1952



Na današnji dan, 5. marta 1952. u Beogradu je rođen Petar Borota, nekadašnji istaknuti reprezentativni čuvar mreže Jugoslavije. Upamćen je po kiks golovima (Partizan - Zvezda, Rumunija - Jugoslavija), ali i po atraktivnim odbranama.

6/3/1914

Na današnji dan osnovan je Fudbalski klub Vojvodina.



Fudbalski klub Vojvodina osnovali su 6. marta 1914. učenici Velike pravoslavne srpske gimnazije, danas Zmaj Jovine gimnazije, kao i ugledni Novosađani toga vremena.

Prvu utakmicu Vojvodina je odigrala pred sam početak I svetskog rata protiv FK Šajkaša u Kovilju i zabeležila prvu veoma ubedljivu pobedu od 5:0 protiv znatno iskusnijeg protivnika.

Gradski stadion izgrađen je 1924. godine i Vojvodina na njemu igra i danas.

Fudbalski klub Vojvodina je osvojio dve tutule prvaka SFRJ, 1966. i 1989. godine, a 2014. osvojen je i Kup Srbije. Prvi evropski trofej, Intertoto kupa, Vojvodina osvaja 1976. godine, a godinu kasnije i Mitropa kup, pobedivši Vašaš, Fiorentinu i Spartu iz Praga.

7/3/1926



Na današnji dan, 7. marta 1926. u Beogradu je rođen Ljubiša Spajić, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije i kapiten beogradske Crvene zvezde u periodu kad je ova osvojila najviše trofeja u svojoj istoriji: osvajao je titulu državnog prvaka 1956, 1957, 1959. i 1960. godine, a kao kapiten tima primio je 1959. i trofej Fudbalskog kupa Jugoslavije.

Uz osam utakmica za "B" selekciju (1951-1958), odigrao je i 15 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 7. septembra 1950. protiv Finske (2:3) u Helsinkiju, ušavši u igru u drugom poluvremenu, a poslednju utakmicu u dresu sa državnim grbom odigrao je 10. novembra 1957. protiv Grčke (4:1) u Beogradu.

Od 1960. godine posvetio se trenerskom pozivu i radio punih 17 godina u inostranstvu, u Grčkoj, Turskoj i Izraelu. Najveće uspehe postigao je kao trener Bešiktaša iz Istanbula, sa kojim je dva puta osvajao prvenstvo i dva puta Kup Turske, kao i sa atinskim Olimpijakosom, sa kojim je osvojio Kup Grčke.

8/3/1938



Na današnji dan, 8. marta 1938. u Starom Đurđevu je rođen Milan Galić, legendarni fudbaler beogradskog Partizana i drugi strelac u istoriji nacionalnog tima.

Sa Partizanom je osvojio 4 titule prvaka Jugoslavije (1960/61, 1961/62, 1962/63, 1964/65) i bio deo čuvene generacije "Partizanovih beba" koja je igrala finale Kupa šampiona u Briselu 1966. godine. U crno-belom dresu je odigao ukupno 288 utakmica i postigao 179 golova.

Za reprezentaciju Jugoslavije je na 51 utakmici postigao 37 golova, pa je tako drugi strelac u istoriji nacionalnog tima, samo jedan gol iza Stjepana Bobeka. Retko koji svetski igrač se može pohvaliti takvim prosekom golova u nacionalnom timu - 0,725 golova po utakmici.

Za reprezentaciju je debitovao  31. maja 1959. godine u kvalifikacijama za EP protiv Bugarske na Stadionu JNA i već u 1. minutu postigao gol. Učesnik je Olimpijade u Rimu 1960. godine, gde je sa jugoslovenskom reprezentacijom osvojio zlatnu medalju, a kuriozitet je da je na svakoj utakmici olimpijskog turnira postigao gol! Bio je najbolji strelac Olimpijade sa Dancem Nilsenom.

10/3/1988



Na današnji dan, 10. marta 1988. u Oisselu kraj Pariza, preminuo je Svetislav Glišović, standardni igrač najbolje navale koju je BSK (Beogradski sport klub) ikad imao: Aleksandar Tirnanić, Đorđe Vujadinović, Blagoje Marjanović, Vojin Božović i Svetislav Glišović.

U prvoj ekipi beogradskih "plavih" pojavio se u prvenstvu 1931/32. godine, a u sezoni 1939/40. bio je najbolji ligaški strelac sa 10 pogodaka (na 10 utakmica). U dresu BSK-a osvajao je četiri titule prvaka Jugoslavije: 1933, 1935, 1936. i 1939. godine. Igrao je na mestu oba krila, a isticao se hitrinom i jakim udarcem na gol.

Uz 15 utakmica za selekciju Beograda i tri susreta za ,,B" ekipu (1934-1937), odigrao je 21 utakmicu i postigao devet golova za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 5. juna 1932. protiv Francuske (2:1) u Beogradu, postigavši oba gola za Jugoslaviju, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 14. aprila 1940. u susretu sa Nemačkom (2:1) u Beču, u kome je postigao vodeći gol za Jugoslaviju.

Na prvom posleratnom državnom prvenstvu, 1945, bio je rukovodilac pobedničke ekipe SR Srbije, a dve sezone bio je trener beogradske Crvene zvezde (1946-1948). Kao trener vodio grčke klubove Panatinaikos i Aris i švajcarski Grashopers.

Bio je istaknuti fudbalski stručnjak i teoretičar. U SAD je objavio knjigu: Studija modernog fudbala.

11/3/2007

Kuzmanović odlučio da nastupa za Srbiju



Na današnji dan, 11. marta 2007. Zdravko Kuzmanović, tadašnji fudbaler Fiorentine i standardni mladi reprezentativac Švajcarske, odlučio je da ubuduće nastupa za nacionalni tim Srbije.

- "Nije mi bilo lako da kažem 'ne' selektoru Švajcarske, ali odlučio sam da igram za Srbiju," rekao je Kuzmanović za 'Zontags Blik', nakon što je odbio poziv selektora mlade reprezentacije Švajcarske Šalanda pred mečeve te selekcije sa Turskom i Bosnom i Hercegovinom.

Karijeru je započeo u FC Dürrenast. Preko omladinske ekipe BSC Young Boys iz Berna 2004. došao je u FC Basel, gde se vrlo brzo ustalio u prvom timu.

U januaru 2007. kao devetnaestogodišnjak prelazi u italijansku Fiorentinu, gde nastupa tri sezone a zatim prelazi u nemački Štutgart. Krajem januara 2013. vratio se u Italiju, potpisavši ugovor sa milanskim Interom.

Nastupao je u reprezentativnim selekcijama Švajcarske U17 (8 mečeva/1 gol), U18 (9/0), U19 (9/4), U20 (1/0).

Za reprezentaciju Srbije je debitovao 2. juna 2007. na utakmici protiv Finske (2:0), a u svojoj drugoj utakmici u reprezentaciji u porazu protiv Belgije (2:3), Kuzmanović je postigao oba gola.

Učesnik Svetskog prvenstva 2010. u Južnoj Africi.

12/3/1941



Na današnji dan, 12. marta 1941. u Prevlaci kod Zadra, rođen je Josip Skoblar, nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije i uz Darka Pančeva, jedini jugoslovenski fudbaler koji je kao najbolji ligaški strelac u Evropi dobio 'zlatnu kopačku' pariskog lista "France-Footbal".

13/3/1976



Na današnji dan, 13. marta 1976. u Beogradu je preminuo Kosta Tomašević, nekadašnji napadač BSK-a, Crvene zvezde i subotičkog Spartaka.

Ušao je u istoriju jugoslovenskog fudbala kao prvi strelac reprezentaciie SFRJ, 9. maja 1946. na utakmici protiv Čehoslovačke (2:0) u Pragu, na prvoj posleratnoj utakmici našeg državnog tima.

14/3/1969



Na današnji dan, 14. marta 1969. u Zagrebu je preminuo Artur Dubravčić, prvi kapiten i strelac prvog gola za reprezentaciju nekadašnje Kraljevine Jugoslavije.

15/3/1944



Na današnji dan, 15. marta 1944. u Mostaru je rođen Ivan Ćurković, nekadašnji istaknuti čuvar mreže mostarskog Veleža, beogradskog Partizana i francuskog Sent Etjena.

Uz četiri utakmice za omladinsku (1960-1961), četiri za amatersku (1971) i dve za mladu reprezentaciju (1963-1966), odigrao je i 19 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 27. oktobra 1963. protiv Rumunije (2:1) u Bukureštu, u susretu olimpijskih timova, učestvovao je 1964. na olimpijskom turniru u Japanu, a poslednju utakmicu odigrao je 11. oktobra 1970. protiv Holandije (1:1) u Roterdamu.

Dugogodišnji predsednik FK Partizan Beograd i predsednik Olimpijskog komiteta Srbije i Crne Gore.

U tandemu sa Dejanom Savićevićem neuspešno predvodio reprezentaciju Srbije i Crne Gore.

16/3/1950



Na današnji dan, 16. marta 1950. u Sarajevu je rođen Edhem Šljivo, nekadašnji vezni fudbaler Sarajeva, belgijskog Liježa, francuske Nice i nemačkog Kelna.

Uz četiri susreta za mladu reprezentaciju (1973-1975), odigrao je i 12 utakmica (postigao dva gola) za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 18. februara 1976. protiv Tunisa (1:2) u Tunisu, a poslednju utakmicu odigrao je na Svetskom prvenstvu u Španiji, 26. juna 1982. protiv Hondurasa (1:0) u Saragosi.

Teška saobraćajna nesreća 17. decembra 1986. u okolini belgijskog Liježa uticala je da se u najzrelijim godinama oprosti od fudbala.

Živi i radi u Belgiji, u Liježu kao vlasnik restorana "Taverne 8", a od 1990. godine postoji turnir u malom fudbalu koji nosi njegovo ime.

17/3/1935



Na današnji dan, 17. marta 1935. u Zemunu je rođen Vladimir 'Vladica' Popović, legendarni fudbaler i trener beogradske Crvene zvezde i nekadašnji istaknuti reprezentativac Jugoslavije.

18/3/1987


Na današnji dan, 18. marta 1987. u Smederevu je preminuo Milorad Arsenijević - Mikica, predratni reprezentativac i kasnije selektor i idejni tvorac slavnog olimpijskog tima iz 1952. godine.

Ponikao u šabačkoj Mačvi, potom je u vreme studija prešao u beogradski BSK u kojem se "našao" sa Mošom i Nikolom Marjanovićem, Aleksandrom Tirnanićem, Đorđem Vujadinovićem... Ova generacija punu deceniju i po dominiraće predratnim fudbalom u Jugoslaviji i osvojiće čak pet titula.

Bio je vrstan matematičar i poliglota - govorio je šest jezika. Učestvovao je na dva Svetska prvenstva - 1930. kao igrač i 1950. kao selektor, a tvorac je i olimpijskog tima iz 1952, ali je zbog obaveza na poslu u Tampereu ekipu vodio Aleksandar Tirnanić.

Za BSK je odigrao više od 500, a za reprezentaciju 52 utakmice.

19/3/2009



Na današnji dan, 19. marta 2009. srpski internacionalac Mladen Krstajić, postavljen je za novog kapitena bundesligaša Šalkea 04.

Sjajni štoper rođen u Zenici, odigrao je u Bundesligi 243 utakmica i postigao 18 golova, a 59 puta je igrao za reprezentacije Jugoslavije, Srbije i Crne Gore i Srbije.

- "Nije to toliko važna stvar," rekao je Krstajić, "Radujem se novoj dužnosti i sigurno ću uraditi sve što mogu da ekipa bude uspešna."

Osim u timu iz Gelzenkirhena, igrao je u zeničkom Čeliku, OFK Kikindi, Partizanu i Verderu iz Bremena.

Peti puta je bio prvak države sa Partizanom, jednom sa Verderom a ima i jedan osvojen trofej u kupu sa Verderom i dva trofeja sa Partizanom.

20/3/2013



Na današnji dan, 20. marta 2013. selektor fudbalske reprezentacije Srbije Siniša Mihajlović, na konferenciji za štampu pred kvalifikacioni susret sa Hrvatskom, ponudio je opkladu srpskim novinarima zatraživši od njih da pokušaju da pogode njegov sastav koji će izvesti na Maksimiru.

Niko od 70 novinara, koliko ih je tipovalo, nije bio ni blizu. Pogađate, nikome ni na kraj pameti nije bilo da će Željko Brkić stajati na golu umesto Vladimira Stojkovića, a Alen Stevanović, Ivan Radovanović i Marko Šćepović dobiti prednost u odnosu na Dušana Tadića, Zdravka Kuzmanovića i Filipa Đorđevića.

Kao da je nasumično, iz šešira, birao prvih 11, a dva dana kasnije, Hrvatima je samo malo vremena bilo potrebno da dođu sebi od zbunjenosti zbog takvog dara pa da počiste reprezentaciju Srbije sa terena.

"Ole, ole..." i "Siniša ustašo" pevali su Zagrepčani u finišu, slaveći veliku i značajnu pobedu svoje reprezentacije u borbi za odlazak na Mundijal u Brazilu, dok su srpski fudbaleri još jedno veliko takmičenje proveli pored TV ekrana.

21/3/1954

Kvalifikacije za Svetsko prvenstvo 1954: Izrael - Jugoslavija 0:1

Na današnji dan, 21. marta 1954. u Tel-Avivu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je Izrael 1:0 (0:0) u okviru kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 1954. u Švajcarskoj.

Selektorska komisija Aleksandar Tirnanić, Milorad Arsenijević i Leo Lemešić selekciji domaćina suprotstavila je ovaj sastav:

Slavko Stojanović
, Branko Stanković, Tomislav Crnković, Zlatko Čajkovski, Ivan Horvat, Vujadin Boškov, Zdravko Rajkov, Rajko Mitić, Miloš Milutinović, Stjepan Bobek, Branko Zebec.

Meč je odlučen golom Branka Zebeca u 80. minutu.

Inače, "plavi" su se takmičili u Desetoj grupi kvalifikacija, u kojoj su za rivale imali Izrael i Grčku. Interesantno, sve četiri utakmice naša selekcija je dobila identičnim rezultatom - 1:0.

22/3/2013

'Orlovi' pali u Zagrebu



Na današnji dan, 22. marta 2013. reprezentacija Srbije poražena je na zagrebačkom Maksimiru od selekcije Hrvatske 2:0 (2:0).

Selektor 'orlova' Siniša Mihajlović potrudio se da sve iznenadi sastavom. Željko Brkić stajao je na golu umesto Vladimira Stojkovića, a Alen Stevanović, Ivan Radovanović i Marko Šćepović dobili su prednost u odnosu na Dušana Tadića, Zdravka Kuzmanovića i Filipa Đorđevića.

Oba gola Hrvatske "pala" su posle katastrofalnih reakcija srpske zadnje linije. Prvi posle slabog ispucavanja Aleksandra Kolarova, drugi posle ogromnog propusta čitave odbrane pri centaršutu Darija Srne. Lopta je odskočila na četiri metara od gola, odakle je stomakom u mrežu sproveo Ivica Olić.

U nastavku su 'vatreni' stali, neubedljivi 'orlovi' su došli do daha, ali nedovoljnog da postignu gol.

"Ole, ole..." i "Siniša ustašo" pevali su Zagrepčani u finišu, slaveći veliku i značajnu pobedu svoje reprezentacije u borbi za odlazak na Mundijal u Brazilu.

23/3/1988

Na današnji dan, 23. marta 1988. u Svonsiju, fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u prijateljskom susretu selekciju Velsa 2:1 (1:1).



Selektor Ivica Osim je nakon neuspeha u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 1988. u Nemačkoj počeo da stvara novu ekipu koja će nakon uspešno prebrođenih kvalifikacija, dve godine kasnije na Svetskom prvenstvu 1990. u Italiji osvojiti 5. mesto.

Vladan Radača, Zoran Vulić, Dragoljub Brnović, Srečko Katanec, Faruk Hadžibegić, Ljubomir Radanović, Dragan Stojković (od 85. Miodrag Krivokapić), Dejan Savićević, Dragan Jakovljević, Mehmed Baždarević, Haris Škoro (od 74. Darko Pančev)

Poveli su domaćini golom Dina Sondersa već u 8. minutu, al su "plavi" preko Dragana Stojkovića u 43. i Dragana Jakovljevića u 71. minutu uspeli da načine preokret i pobedom krenu u kalendarsku 1988. godinu.

24/3/2001

Kvalifikacije za SP 2002: Jugoslavija - Švajcarska 1:1 (0:0)



Na današnji dan, 24. marta 2001. fudbalska reprezentacija Jugoslavije remizirala je protiv selekcije Švajcarske (1:1) u okviru kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 2002. u Japanu i Južnoj Koreji.

Na stadionu Partizana, pred oko 35.000 gledalaca, "plavi" su poveli u 69. minutu zahvaljujući velemajstorski izvedenom slobodnom udarcu Siniše Mihajlovića sa 25 metara.

U 84. minutu, posle nesmotrenosti golmana Aleksandra Kocića i odbrane "plavih", Stefan Šapuiza je glavom zatresao mrežu domaćina.

Selektor "plavih" Milovan Đorić nije uspeo da zabeleži pobedu na svom debiju, dok je beogradska publika nezadovoljna rezultatom i igrom u više navrata skandirala "Đoro odlazi".

25/3/1987



Na današnji dan, 25. marta 1987. fudbalska reprezentacija Jugoslavije ubedljivo je savladala selekciju Austrije (4:0) pred 25,000 navijača na Gradskom stadionu u Banjaluci.

Mauro Ravnić, Branko Miljuš, Mirsad Baljić, Srečko Katanec (od 36. Mustafa Arslanović), Marko Elsner, Zoran Vulić, Admir Smajić, Milan Janković, Darko Pančev, Dragan Stojković (od 76. Aljoša Asanović), Semir Tuce.

Strelci za "plave" bili su Darko Pančev u 39. i 80., Dragan Stojković u 57. i Semir Tuce u 77. minutu.

26/3/1973



Na današnji dan, 26. marta 1973. u Tivtu je rođen Ivica Kralj, dugogodišnji čuvar mreže reprezentacije Jugoslavije.

Došao u FK Partizan Beograd kada je bio u pionirskom uzrastu, i sa nepunih 17 godina sedeo je na klupi 'crno-belih' na legendarnoj utakmici u Glazgovu (Seltik - Partizan 5:4). Kao pozajmljen igrač "crno-belih" igrao je i za Arsenal Tivat, FK Jastrebac Niš i Zvezdara Beograd. U dresu Partizana nastupao je od 1989. do 1998. godine i od 2002. do proleća 2007. Nekoliko mečeva odigrao je i za kragujevački Radnički kao pozajmljeni igrač Portoa u sezoni 1998-1999.

Inostranu karijeru započeo je u portugalskom Portu, nastavio u holandskom PSV ali se ponovo vratio u matični Partizan u sezoni 2002-2003 i pod vođstvom Lotara Mateusa bio član ekipe koja je izborila učešće u Ligi Šampiona.

Odigrao je 41 utakmicu za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 28. decembra 1996. protiv Argentine (2:3) u Mar del Plati, a poslednji nastup za tadašnje "plave" imao je 05. septembra 2001. u kvalifikacijama za SP, protiv Slovenije (1:1) u Beogradu.

Učesnik Svetskog prvenstva 1998. u Francuskoj i Evropskog prvenstva 2000. u Belgiji i Holandiji.

27/3/1996

Na današnji dan, 27. marta 1996. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u prijateljskom susretu selekciju Rumunije 1:0 (0:0).



Strelac pobedonosnog gola bio je Dragan Stojković - Piksi u 51. minutu nakon slobodnog udarca.

Nažalost, ovaj meč pamtimo i po teškoj povredi Budimira Vujačića, nakon koje je praktično završio karijeru.

28/3/2007

Remi Srbije i Portugala na Marakani



Na današnji dan, 28. marta 2007. fudbalske reprezentacije Srbije i Portugala odigrale su nerešeno (1:1) u meču kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2008. u Austriji i Švajcarskoj.

Selektor Havijer Klemente je izabranicima Felipe Luis Skolarija suprotstavio sledeći tim:

Vladimir Stojković, Duško Tošić (od 84. Danko Lazović), Nemanja Vidić, Ivica Dragutinović, Mladen Krstajić, Igor Duljaj, Nenad Kovačević, Dejan Stanković (od 78. Marjan Marković), Miloš Krasić, Boško Janković (od 68. Ognjen Koroman), Marko Pantelić.

Pred prepunom Marakanom Portugalci su poveli golom Tijaga Mendeša u petom minutu, a izjednačio je Boško Janković u 38. minutu.

29/3/2008



Na današnji dan, 29. marta 2008. u Beogradu je preminuo Rajko Mitić, legendarni reprezentativac i jedan od simbola Crvene zvezde.

30/3/2005

Kvalifikacije za SP 2006: Srbija i Crna Gora - Španija 0:0



Na današnji dan, 30. marta 2005. fudbalska reprezentacija Srbije i Crne Gore odigrala je "samo" remi sa selekcijom Španije (0:0), nakon kojeg smo zadržali dva boda prednosti nad "crvenom furijom" u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 2006. u Nemačkoj.

Ostaće upamćeno da je naša reprezentacija u ovom kvalifikacionom ciklusu imala najbolju odbranu koja je samo jednom "kapitulirala" uz gol razliku 16:1, ali i da je sjajna generacija Španije na kraju morala da se zadovolji drugim mestom u kvalifikacionoj grupi za odlazak na SP 2006.

31/3/2004



Na današnji dan, 31. marta 2004. protiv Norveške (0:1) u Beogradu, svoju prvu utakmicu u dresu reprezentacije Srbije i Crne Gore odigrao je Nikola Žigić, nekadašnji napadač Crvene zvezde, Rasing Santandera, Valensije i Birmingema.

1/4/2009

Na današnji dan, 1. aprila 2009. fudbalska reprezentacija Srbije savladala je Švedsku rezultatom 2:0 (1:0) u prijateljskoj utakmici odigranoj na stadionu Partizana pred skoro 18000 navijača.



Selektor Radomir Antić odlučio se za sledećih 11 na početku meča:

Vladimir Dišljenković (od 35. Bojan Isailović), Branislav Ivanović, Ivan Obradović (od 67. Aleksandar Kolarov), Neven Subotić, Nemanja Vidić, Zdravko Kuzmanović, Dejan Stanković (od 46. Gojko Kačar), Miloš Krasić, Milan Jovanović (od 46. Miloš Ninković), Nikola Žigić (od 70. Boško Janković), Danko Lazović (od 46. Marko Pantelić).

Srbija je povela već u prvom minutu golom Nikole Žigića, koji je sa ivice šesnaesterca glavom savladao švedskog golmana Isaksona, posle centaršuta Branislava Ivanovića.

Konačan rezultat postavio je "rezervista" Boško Janković, koji je posle solo prodora Marka Pantelića i pravovremene asistencije, plasirao loptu u mrežu Šveđana u 82. minutu.

2/4/1972



Na današnji dan, 2. aprila 1972. u Kraljevu je rođen Boban Dmitrović, nekadašnji levonogi vezista reprezentacije SCG, za vreme selektora Dejana Savićevića.

Ponikao je u pionirima Budućnosti iz Konareva kod Kraljeva, prošao sve selekcije kraljevačke Sloge, a na prvoligaškoj sceni se pojavio u dresu beogradskog Rada (1993-96).

Internacionalac u Austrijskom GAK-u (1996-2003) i Šturmu iz Graca (2003-05). Najzrelije partije pružio na mestu štopera u dresu čačanskog Borca (2005-2010).

Debitovao u reprezentaciji sa punih 29 godina protiv Rusije (1:1) kod selektora Savićevića koji ga je cenio iz igračkih dana u Austriji. Odigrao 13 utakmica za najbolji državni tim.

Pred kraj igračke karijere prilično je uzburkao strasti svojim izjavama da fudbalski šampionati Srbije nisu regularni i da se utakmice već godinama nameštaju, a čak je obelodanio i detalje o finansijskim dobitima posle određenih rezultata.

3/4/1938



Na današnji dan, 3. aprila 1938. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je selekciju Poljske 1:0 (0:0) u revanš meču kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 1938. u Italiji.

Poljaci su 10. oktobra 1937. u Varšavi završili lavovski deo posla, pobedivši rezultatom 4:0 (2:0), pa je revanš utakmica na stadionu BSK-a u Beogradu, predstavljala samo formalnost.

"Pirovu pobedu" našem nacionalnom timu pred 25000 gledalaca, doneo je veteran Blagoje Moša Marjanović u 65. minutu.

4/4/1971



Na današnji dan, 4. aprila 1971. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je selekciju Holandije 2:0 (1:0) u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1972. u Belgiji.

Na stadionu kod stare Plinare u Splitu, pred više od 15.000 navijača, Jugoslavija je do pobede došla golovima Jurice Jerkovića u 9. i Dragana Džajića u 84. minutu.

"Plavi" su bez poraza okončali kvalifikacije i završili na prvom mestu u grupu u kojoj su još bili Holandija, DR Nemačka i Luksemburg.

Nažalost, u četvrtfinalnim utakmicama za plasman na finalni turnir Evropskog prvenstva, SSSR je bez problema osigurao igranje u završnici sa 0:0 u Beogradu i 3:0 u Moskvi.

5/4/1989

Na današnji dan, 5. aprila 1989. u Atini, fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u prijateljskom susretu selekciju Grčke 1:4 (0:1).



Selektor Ivan Osim je pred nastavak kvalifikacija za Svetsko prvenstvo, odnosno duel sa Francuskom 29. aprila u Parizu, izveo sledeći sastav:

Tomislav Ivković, Vujadin Stanojković (od 67. Semir Tuce), Predrag Spasić, Zoran Vujović, Faruk Hadžibegić, Davor Jozić, Dragan Stojković, Safet Sušić, Radmilo Mihajlović (od 64. Dragan Jakovljević), Mehmed Baždarević (od 87. Boško Đurovski), Zlatko Vujović.

Strelci za "plave" bili su Zlatko Vujović u 22. i 83, Semir Tuce u 75. i Dragan Jakovljević u 80. minutu.

6/4/1968

Na današnji dan, 6. aprila 1968. u Marseju, fudbalska reprezentacija Jugoslavije je u prvom četvrtfinalnom meču za odlazak na finalni turnir Evropskog prvenstva remizirala 1:1 (0:0) protiv selekcije Francuske.



Selektor Rajko Mitić izveo je tim u sastavu:

Ilija Pantelić, Mirsad Fazlagić, Dragan Holcer, Borivoje Đorđević, Blagoje Paunović, Ljubomir Mihajlović, Džemaludin Mušović, Ivan Osim, Vahidin Musemić, Dobrivoje Trivić, Dragan Džajić.

"Plavi" su došli u vođstvo golom Vahidina Musemića u 64. minutu, dok je strelac za "trikolore" bio Fleury di Nallo u 79. minutu.

U revanš meču, 24. aprila na stadionu Crvene zvezde u Beogradu, pred 47.687 navijača, fudbalska reprezentacija Jugoslavije se plasirala na završni turnir briljantnom pobedom nad Francuskom od 5:1 (4.1) uz dva gola debitanta Ilije Petkovića.

7/4/2010

Na današnji dan, 7. aprila 2010. fudbalska reprezentacija Srbije sastavljena od igrača iz domaćeg šampionata savladala je Japan 3:0 (2:0) u prijateljskom meču u Osaki.



Željko Brkić (od 86. Milan Jovanić), Pavle Ninkov (od 64. Miroslav Vulićević), Milovan Milović, Marko Lomić, Vojislav Stanković, Ljubomir Fejsa (od 70. Nikola Mitrović), Radosav Petrović, Dušan Tadić (od 52. Aleksandar Davidov), Nemanja Tomić (od 85. Nikola Beljić), Dragan Mrđa, Dejan Lekić (od 78. Andrija Kaluđerović).

Dva gola Dragana Mrđe koji je iskoristio kontranapade u prvom poluvremenu, kao i slobodan udarac Nemanje Tomića bili su više nego dovoljni da se odličan utisak "orlova" ogleda i u konačnom rezultatu.

Selektor Radomir Antić je ovoga puta svoju ulogu poverio treneru Javora Radovanu Ćurčiću, a jedinu senku na odličnu partiju naših fudbalera bacila je povreda kolena Ljubomira Fejse.

8/4/1970



Na današnji dan, 8. aprila 1970. u Sarajevu, u prijateljskom meču protiv Austrije 1:1 (0:1) , u kome je postigao jedini gol, debitovao je za najbolju reprezentaciju Jugoslavije Dušan Bajević, čuveni fudbaler i trener, poznat i po nadimku Princ sa Neretve.

Sa 164 gola drugi (iza Santrača - 218) jugoslovenski prvoligaški strelac svih vremena, najbolji golgeter u prvenstvu 1969/70. godine sa 20 golova (zajedno sa Santračem) i reprezentativac-rekorder u broju postignutih golova na jednoj međudržavnoj utakmici: 14. juna 1972. protiv Venecuele (10:0) pet puta je zatresao protivničku mrežu.

Karijeru je počeo 1963. u omladinskoj ekipi mostarskog Veleža, a dres prvotimca prvi put je obukao 13. septembra 1966. i za više od trinaest godina igranja u dresu mostarskih "rođenih", odigrao je ukupno 568 utakmica i postigao 468 golova, od čega u prvenstvu 321 utakmicu i 164 prvoligaška gola.

Sa zapaženim uspehom igrao je četiri sezone (1977-1981) za boje grčkog prvoligaša AEK iz Atine, a kad se jula 1981. vratio u Mostar, nastavio je da igra za Velež sve do 26. juna 1983, kad se na utakmici protiv Partizana u Beogradu poslednji put pojavio na prvoligaškoj sceni. Od fudbala se zvanično oprostio 17. avgusta 1983. na utaktnici protiv Hajduka u Mostaru.

Uz jednu utakmicu za omladinsku (1967) i devet susreta i četiri gola (1968-1971) za mladu reprezentaciju, odigrao je i 37 utakmica i postigao 29 golova za najbolju selekciju Jugoslavije.

Debitovao je 8. aprila 1970. protiv Austrije (1:1) u Sarajevu, kada je postigao jedini gol za Jugoslaviju, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 8. maja 1977. na utakmici protiv Rumunije (0:2) u Zagrebu. Učestvovao je 1974. na Svetskom prvenstvu u SR Nemačkoj.

Izuzetno uspešan i kao trener.

9/4/1962



Na današnji dan, 9. aprila 1962. u Vrnjačkoj Banji je rođen Vladislav Đukić, golgeter Partizana i nekadašnji reprezentativac.

Prve fudbalske korake načinio u lokalnom klubu Goč iz Vrnjačke Banje, da bi karijeru nastavio u kraljevačkoj Slogi. Afirmisao se u dresu kruševačkog Napretka, a sjajne partije pružao je i u Prištini. Kao prvotimac beogradskog Partizana stiže i do dresa sa državnim grbom.

Kao internacionalac jednu sezonu nastupao u italijanskoj Ćezeni (1989-90). Vraća se među beogradske "crno-bele", da bi igračku karijeru okončao u kruševačkom Napretku

U dresu reprezentacije Jugoslavije odigrao je dve utakmice i postigao jedan gol. Debitovao je 4. juna 1988. protiv SR Nemačke (1:1) u Bremenu, a golom se oprostio od "plavih" 24. avgusta 1988. protiv Švajcarske (2:0) u Lucernu.

10/4/1927


Na današnji dan, 10. aprila 1927. protiv Mađarske (0:3) u Budimpešti, u dresu fudbalske reprezentacije Jugoslavije debitovao je Milorad Arsenijević - Mikica, predratni fudbaler BSK-a i kasnije selektor i idejni tvorac slavnog olimpijskog tima iz 1952. godine.

Za mladog igrača iz provincije, dres s državnim grbom bio je ostvarenje svih snova, najviša tačka, a sa tog meča ostala je zabeležena anegdota o poliglotskim mogućnostima Arsenijevića, koji je odlično govorio nemački i francuski, a služio se mađarskim, ruskim i rumunskim.

- "To za mene nije bila samo fudbalska utakmica, osećao sam se kao vojnik na frontu, branio sam čast otadžbine. Da sve bude još teže, moj direktni rival, bio je slavni Ort, levo krilo koje su tada svi stručnjaci stavljali u "tim sveta". Izuzetan tehničar, brz kao vetar, odličan dribler, lukav, duhovit... O njemu su se pričale legende. Imao sam tremu, ali sam rekao sebi: Mikice, sad ili nikad! Zaustavio sam najboljeg igrača. Sećam se kako se Ort u toku utakmice žalio saigračima: "Ovaj mali je dosadan kao zubna bolest, prilepio se uz mene, ne mogu da dišem". I počeo je da se dogovara sa svojim centarhalfom, koji je tada bio kreator igre u tom sistemu, kako da me izigraju. Nisu ni slutili da ih razumem. Nisam naseo. Mikica priznaje da ga je tokom igre posebno motivisalo to što ga je čuveni Ort gledao sa visine, odozgo, gotovo potcenjivački.

- "Moj trenutak trijumfa došao je posle utakmice. Bio sam srećan zbog dobre igre, Ort mrzovoljan i pored pobede. Kada smo napuštali teren, jedan mališan mi je prišao s blokom i zatražio autogram. Tada je iz Orta pokuljao bes: - "Kad bi on znao da piše, ti bi dobio autogram".

Odgovorio sam mu cinično, mada veoma učtivo: "Ne samo da znam da pišem, nego i mađarski odlično govorim". Zastao je skamenjen i sočno opsovao, prostrelivši me pogledom.

Za BSK je odigrao više od 500, a za reprezentaciju 52 utakmice.

11/4/1968



Na današnji dan, 11. aprila 1968. u Novoj Varoši je rođen Ljubinko Drulović, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i v.d. selektora najbolje reprezentacije Srbije.

Igrao je za Zlatar, Slogu (Kraljevo), Užičku Požegu, Slobodu (Užice), i Rad u zemlji, a u inostranstvu za Gil Vicente, Porto, Benfiku iz Lisabona i Panafiel. Nakon 11-godišnje karijere u Portugalu vratio se u Srbiju i plasirao se sa beogradskim Partizanom u Ligu šampiona.

Istakao se kao probojan bočni igrač, odličnog centaršuta i dobre tehnike. Jedan je od retkih fudbalera Porta koji je tokom devedesetih učestvovao u osvajanju pet uzastopnih titula prvaka Portugala (1995, 1996, 1997, 1998 i 1999.), četiri kupa (1994, 1998, 2000, 2001.) i pet Superkupa (1993, 1994, 1996, 1998, 2001.).

Tokom tog perioda, proslavio se asistencijama legendarnom brazilcu Mario Žardelu koji je zahvaljujući Ljubinku Druloviću u dva navrata (1998-99 i 2001-02) bio najbolji strelac Evrope i osvajač "zlatne kopačke"

Nastupao je za nacionalni tim Jugoslavije na 38 susreta i postigao tri pogotka. Debitovao je 28. decembra 1996. protiv Argentine (3:2) u Mar de Plati, a poslednji put dres "plavih" oblačio je 6. oktobra 2001. protiv Luksemburga (6:1) u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 2002.

Nakon igračke karijere, ostao u fudbalu kao trener. Predvodio je GD Tourizense (2006-07), Banat iz Zrenjanina (2008), slovenačku Dravu iz Ptuja (2008), 1. avgust iz Angole (2010-11) i beogradski Partizan (2015).

Kao selektor fudbalske reprezentacije Srbije za igrače do 19 godina osvojio je zlato na Evropskom prvenstvu u Litvaniji 2013. godine. Krajem 2013. godine dodeljena mu je "Zlatna lopta" FSS kao najboljem treneru za 2013. godinu.

U februaru 2014. imenovan je na Odboru za hitna pitanja za v. d. selektora A reprezentacije Srbije. Vodio je reprezentaciju Srbije na četiri susreta i zabeležio dve pobede (Republika Irska 2:1 i Jamajka 2:1), remi (Panama 1:1) i poraz (Brazil 0:1).

Rezultati i igra reprezentacije Srbije na ovim susretima nije impresionirala čelnike FSS, pa je na njegovo mesto seo seo holandski stručnjak Dik Advokat, koji je "orlove" poveo u kvalifikacije za Evropsko prvenstvo 2016. u Francuskoj.

Jedno vreme bio i selektor fudbalske reprezentacije BJR Makedonije.

12/4/1979



Na današnji dan, 12. aprila 1979. u Zemunu je rođen Mateja Kežman, nekadašnji reprezentativni napadač.

Karijeru je počeo u FK Zemun, a nastavio u Radničkom iz Pirota, FK Loznica i Sartidu iz Smedereva. U 19. godini je prešao u FK Partizan iz Beograda. U sezoni 1999-2000 je na 32 utakmica postigao 27 golova i postao najbolji strelac lige.

U 21. godini prelazi u PSV iz Ajndhovena i iste godine postaje najbolji strelac holandske prve lige postigavši 24 gola u 33 utakmice. U Ajndhovenu dobija nadimak Betmen. Za ekipu PSV-a je postigao 81 gol za tri godine, a 2001, 2003. i 2004. bio je i najbolji strelac Holandskog šampionata.

Nakon PSV-a, u sezoni 2004-2005 prelazi u FK Čelzi iz Londona, u kome nije uspeo da se nametne treneru Murinju. Statistički gledano, u 25 mečeva za londonski klub postigao je 4 pogodaka, mada je retko počinjao kao starter. Sa Čelzijem osvaja prvenstvo i Liga kup. Od sezone 2005-06 postaje član Atletika iz Madrida, i na 30 mečeva postiže 8 golova.

Nakon Svetskog prvenstva u Nemačkoj 2006. postaje član turskog Fenerbahčea, u kome je na 46 prvenstvenih susreta postigao 20 pogodaka.

U avgustu 2008. postaje novi član francuskog Pari Sen-Žermena, ali ne uspeva da se nametne trenerima u francuskom klubu. Kežman je za "svece" odigrao ukupno 23 meča i postigao tri gola, ali je uglavnom punio stranice francuske štampe zbog sukoba sa trenerom, i brojnih incidenata među kojima i bacanje dresa PSŽ-a. Dobitnik je francuske "Olovne lopte" za 2009. godinu - "nagrade" koja se dodeljuje najlošijem fudbaleru godine u Francuskoj, a "kandidate" biraju tamošnji mediji. Kežman je dobio čak 1.500 glasova više od drugoplasiranog reprezentativca Obale Slonovače Kadera Keite, koji je iz Liona prešao u Galatasaraj.

U septembru 2009. odlazi na pozajmicu u ruski Zenit iz Sankt Petersburga i na 10 prvenstvenih utakmica postigao je dva gola, što nije bilo zadovoljilo čelnike Zenita koji nisu otkupili ugovor sa PSŽ, pa je od januara 2010. ponovo nosio dres pariskih "svetaca".

Krajem januara 2011. potpisao četvoromesečni ugovor sa klubom Južna Kina iz Hong Konga i svojoj ekipi golom u finalu doneo Kup Hong Konga, dok su u prvenstvu zauzeli drugo mesto.

Kratkotrajni angažman nekadašnjeg reprezentativca Jugoslavije i SCG biće upamćen i po tome što je nazvao Kup azijske fudbalske konfederacije "glupim" i "najgorim takmičenjem u kojem je igrao".

Poslednjeg dana letnjeg prelaznog roka, u avgustu 2011. potpisuje ugovor sa beloruskim šampionom BATE Borisov, čime se pridružio Darku Kovačeviću i postao drugi fudbaler koji je u Ligi šampiona nastupao za četiri različita kluba.

Nakon završetka igračke karijere, obavljao funkciju sportskog direktora FK Vojvodina iz Novog Sada, a posvećen je i menadžerskoj agenciji koju je otvorio sa svojim nekadašnjim agentom.

13/4/1955



Na današnji dan, 13. aprila 1955. u Zavidovićima je rođen Safet Sušić, jedan od najboljih fudbalera nekadašnje Jugoslavije svih vremena.

14/4/1977



Na današnji dan, 14. aprila 1977. u Novoj Pazovi je rođen Milivoje Ćirković, nekadašnji reprezentativac i strelac gola sa bele tačke kojim je Partizan eliminisao Njukasl i plasirao se po prvi put u Ligu šampiona.

Ponikao u FK Radnički Nova Pazova (1994-96), igrao za valjevsku Budućnost (1996-97) i beogradski Milicionar (1997-99). Od 1999. igrao u Partizanu, sa kojim je osvojio tri titule šampiona (2002, 2003, 2005) i jedan Kup Jugoslavije (2001).

Istorijski duel sa Njukaslom i sjajni begovi kraj aut linije vinuli su Milivoja Ćirkovića u orbitu i obezbedili su mu mesto u reprezentaciji. Kada se činilo da će brzonogi defanzivac dodirnuti zvezde, stigle su povrede i selidba na klupu, pa zatim i na tribine. Tri puta je doživljavao teške povrede igrajući za reprezentaciju. Imao je jedan prelom noge i dve teške povrede mišića. Uvek mu je trebalo mnogo vremena da se vrati na teren. Dva puta su pauze trajale po tri meseca. Očekivao je da bi odlazak u Nemačku mogao da predstavlja i neku vrstu nagrade zbog svega što je doživeo u plavom dresu, ali je poziv izostao.

Uprkos tome što nije igrao na Svetskom prvenstvu, Ćirković je uspeo da uđe u istoriju srpskog fudbala. Njegovim golom sa bele tačke Partizan je eliminisao Njukasl i plasirao se u Ligu šampiona.

- "Ajmo, Milivoje"... Još uvek se na mnogim mobilnim telefonima čuje kultni komentar reportera RTS koji je na vreme "prozvao" čoveka koji je direktno otvorio Partizanu vrata Lige šampiona.

15/4/2013



Na današnji dan, 15. aprila 2013. srpski reprezentativac Nenad Krstičić okončao je sezonu zbog ozbiljne povrede ligamenata koju je zaradio u gradskom derbiju sa Đenovom.

Prvenstveni duel Đenove i Sampdorije završen je bez pobednika (1:1), a mladi srpski reprezentativac napustio je teren već u 17. minutu posle brutalnog starta Brazilca Matuzalema.

Brazilcu Matuzalemu Franselinju da Silvi Krstičić nije želeo da oprosti brutalan start.

- "Neću da oprostim Matuzalemu taj faul. Takvi startovi služe da bi se igrač povredio, kao što je Matuzalem to već ranije radio. Sačekaću ga sledeće godine, ako još bude igrao u Seriji A", rekao je ogorčeni Krstičić italijanskim medijima.

16/4/1988



Na današnji dan, 16. aprila 1988. u Beogradu je rođen Marko Milinković, još jedan od naših internacionalaca koji je ime morao da gradi u inostranstvu.

Karijeru je počeo u čačanskom Borcu, ali se kao i Nemanja Matić vrlo rano obreo u inostranstvu u slovačkom timu MFK Košice. Otac Dušan Milinković - Sulja se takođe profesionalno bavio fudbalom u beogradskom Radu, a ostao je upamćen po vrlo jakom i preciznom šutu. Proglašen je za najboljeg igrača slovačkog šampionata u sezoni 2008-09, prema proceni lista "Denik Šport".

Od januara 2011. nastupa za Slovan iz Bratislave.

Na debiju u mladoj reprezentaciji postigao gol protiv Danske u baražu za Evropsko prvenstvo 2009. u Švedskoj. Zabeležio 14 nastupa i postigao 3 gola u mladoj reprezentaciji.

Odigrao je samo jednu utakmicu za A reprezentaciju Srbije - 12. avgusta 2009. protiv Južne Afrike (3:1) u Pretoriji.

17/4/1977



Na današnji dan, 17. aprila 1977. u Negotinu je rođen Goran Drulić, nekadašnji centarfor beogradske Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije, koga su mnogobrojne i česte povrede onemogućile da svoj golgeterski talenat prikaže u punom sjaju.

Za A selekciju Jugoslavije odigrao je četiri meča. Debitovao je 15. novembra 2000. u Bukureštu u prijateljskoj utakmici protiv reprezentacije Rumunije (1:2), a poslednji nastup imao je 25. aprila 2001. protiv Rusije (0:1) u Beogradu.

18/4/1981



Na današnji dan, 18. aprila 1981. u u Bajinoj Bašti je rođen Milan Jovanović - Lane, strelac prvog gola za reprezentaciju Srbije na Svetskim prvenstvima na utakmici protiv Nemačke (1:0) u Južnoj Africi.

Za seniorsku reprezentaciju je debitovao 2. juna 2007. u Helsinkiju protiv reprezentacije Finske, kada je ušao u igru umesto Marka Pantelića. Uspeo je da se upiše u strelce i postavi konačan rezultat (0:2).

Od dolaska Radomira Antića na čelo reprezentacije postao je standardan u najboljih 11. U kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 2010. postigao je pet golova (protiv Austrije, Rumunije i Farskih Ostrva u gostima i dva protiv Rumunije na "Marakani").

Strelac je prvog gola za reprezentaciju Srbije na Svetskim prvenstvima (prvi pod imenom Srbije, iako je reprezentacija Srbije naslednik reprezentacija SCG, SRJ i SFRJ), na utakmici protiv Nemačke (1:0) u Južnoj Africi.

Ukupno je odigrao 44 mečeva za najbolju reprezentaciju Srbije i postigao 11 golova.

19/4/1959



Na današnji dan, 19. aprila 1959. fudbalska reprezentacija Jugoslavije pretrpela je visok poraz u prijateljskom susretu protiv Mađarske (0:4) u Budimpešti.

Selektorska komisija Aleksandar Tirnanić, Ljubomir Lovrić i Dragomir Nikolić je mađarskoj 'lakoj konjici' suprotstavila ovaj tim:

Srboljub Krivokuća, Bruno Belin, Vasilije Šijaković, Dobrosav Krstić, Tomislav Crnković, Tomislav Kaloperović, Aleksandar Petaković, Todor Veselinović, Branko Zebec, Dragoslav Šekularac i Borivoje Kostić.

20/4/1941



Na današnji dan, 20. aprila 1941. u Priboju na Limu je rođen Mustafa Hasanagić, centarfor čuvene generacije 'Partizanovih beba' i nekadašnji reprezentativac Jugoslavije.

Hasanagić je u Partizan došao 1961. godine iz FK FAP iz Priboja na Limu i u Partizanu je proveo narednih devet godina svoje profesionalne fudbalske karijere. Za Partizan je odigrao 104 prvenstvenih utakmica i postigao 55 golova.

Sa Partizanom Hasanagić je osvojio dve titule šampiona Jugoslavije i to u sezonama 1962/63 i 1964/65. Sa ekipom Partizana je ostvario i svoj najveći uspeh, igrao je u finalu Kupu šampiona 1966. godine u Briselu protiv Real Madrida iz Madrida.

Posle Partizana, 1969. godine Hasanagić nalazi angažman u Švajcarskoj u Ženevi gde se na godinu dana pridružuje Serventi, a već sledeće sezone odlazi u FC La Chaux-de-Fonds iz istoimenog grada u Švajcarskoj. Tu i završava svoju aktivnu igračku karijeru, mada je još igrao i u Siriji gde je bio igrač-trener.

Za najbolju selekciju Jugoslavije, Hasanagić je odigrao pet utakmica. Debi je imao 7. novembra 1965. godine na kvalifikacionoj utakmici za svetsko prvenstvo protiv Norveške u Beogradu. Jugoslavija je odigrala nerešeno 1:1. Oproštaj od reprezentacije, Hasanagić je imao 3. maja 1967. godine na utakmici, u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 1968 u Italiji, protiv Nemačke (1:0) u Beogradu.

21/4/2013



Na današnji dan, 21. aprila 2013. napadač Liverpula Luis Suarez je tokom meča protiv Čelsija ugrizao za ruku srpskog internacionalca Branislava Ivanovića!

Suarezu je ovo bio drugi put da ugrize protivnika u karijeri, a isto je uradio dok je igrao za Ajaks. On je 2010. godine ugrizao Otmana Bakala iz PSV-a, posle čega je dobio sedam mečeva suspenzije.

Fudbalska asocijacija Engleske (FA) odlučila je da kazni Suareza sa deset mečeva suspenzije, uprkos tome što se on odmah izvinio Ivanoviću.

22/4/1998



Na današnji dan, 22. aprila 1998. u Beogradu, u meču protiv Južne Koreje (3:1) u državnom timu SR Jugoslavije debitovao je Dejan Stanković. Već u svom prvom meču za "plave" postigao je dva pogotka i krupnim koracima zakoračio na međunarodnu scenu.

Ukupno je odigrao 103 meča za najbolji državni tim i postigao 15 pogodaka, a zanimljivo je da je igrao za tri reprezentacije: Jugoslaviju, Srbiju i Crnu Goru i na kraju Srbiju.

Nastupao na tri Svetska prvenstva (1998, 2006. i 2010.) i jednom Evropskom prvenstvu 2000. u Belgiji i Holandiji.

23/4/1983



Na današnji dan, 23. aprila 1983. za najbolji državni tim reprezentacije Jugoslavije debitovao je Ljubomir Radanović, strelac pobedonosnog gola na utakmici protiv Bugarske (3:2) u Splitu 1983. koji je omogućio Jugoslaviji učešće na šampionatu Evrope 1984.

Fudbalsku karijeru počeo je u Lovćenu sa Cetinja, a afirmisao se u dresu beogradskog Partizana (1981-88). Sa "crno-belima" tri puta je bio šampion Jugoslavije (1983, 1986, 1987).

Kao internacionalac u Belgiji nosio je dres Standarda iz Liježa (1988-1990), zatim godinu dana francuskog prvoligaša Nice, da bi ponovo obukao dres Standarda. Karijeru je okončao u švajcarskom drugoligašu Belinconi.

U plavom dresu reprezentacije Jugoslavije odigrao je 34 meča i tri puta bio strelac. Debitovao je 1983. na utakmici protiv Francuske (0:4) u Parizu, a oprostio se 1988. u susretu sa Škotskom (1:1) u Glazgovu.

24/4/1968

Na današnji dan, 24. aprila 1968. fudbalska reprezentacija Jugoslavije se pobedom nad Francuskom 5:1 (4:1) plasirala na završni turnir Evropskog prvenstva.

Pred 47.687 navijača na stadionu Crvene zvezde u Beogradu, naši reprezentativci su pružili sjajnu partiju uz po dva gola debitanta Ilije Petkovića i Vahidina Musemića.



Selektor Rajko Mitić izveo je tim u sastavu:

Ilija Pantelić, Mirsad Fazlagić, Dragan Holcer, Rudolf Belin, Mladen Ramljak, Ljubomir Mihajlović, Ilija Petković, Dobrivoje Trivić, Vahidin Musemić, Ivan Osim, Dragan Džajić.

25/4/1948



Na današnji dan, 25. aprila 1948. u Mostaru je rođen Enver Marić, legendarni čuvar mreže Veleža i reprezentacije Jugoslavije.

Sa 423 prvenstvene utakmice dugo je nosio titulu jugoslovenskog prvoligaškog rekordera u broju odigranih utakmica, dok ga nije pretekao Dušan Vlaisavljević.

Prvi put je stao izmedu stativa 1959. u pionirskom timu mostarskog Veleža, a na prvoligaškoj sceni prvi put se pojavio u sezoni 1967/1968. na utakmici protiv Crvene zvezde (0:4) u Beogradu. Od proleća 1979, zaključno sa sezonom 1983/84. godine, branio je u neprekidnom nizu 131 put, a bio je kapiten tima koji je 1981. osvojio prvi Fudbalski kup Jugoslavije za Velež.

Od 1976. do 1978. branio je s uspehom gol nemačke ekipe Schalke 04 iz Gelzenkirhena na 47 utakmica Bundeslige, a kad se vratio u Mostar, ponovo je stao na gol Veleža i kao kapiten tima i branio sa zapaženim uspehom.

Uz sedam susreta za mladu reprezentaciju (1968-1971), odigrao je i 32 utakmice za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 30. aprila 1972. u susretu sa ekipom SSSR-a (0:0) u Beogradu i posle ovoga na narednih 30 utakmica reprezentacije branio je gol 29 puta. Učestvovao je u Kupu nezavisnosti 1972. u Brazilu i na Svetskom prvenstvu 1974. u SR Nemačkoj, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 22. maja 1976. u susretu protiv Velsa (1:1) u Kardifu.

Branio je 1972. za selekciju Evrope protiv Južne Amerike, a pre toga i u jednoj evropskoj selekciji lista "Sport" iz Beograda protiv Crvene zvezde.

Vratio se fudbalu kao trener golmana u Veležu (1987-1990), Fortuni iz Diseldorfa (1993-1998) i Herti iz Berlina (2003-2010).

26/4/1959



Na današnji dan, 26. aprila 1959. fudbalska reprezentacija Jugoslavije je u Bazelu ubedljivo savladala selekciju Švajcarske (5:1) u okviru takmičenja za trofej Dr Gerea.

Naša reprezentacija pobedu ostvarila je u sastavu: Ante Jurić, Bruno Belin, Vasilije Šijaković, Dobrosav Krstić, Tomislav Crnković, Tomislav Kaloperović, Luka Lipošinović, Radivoje Ognjanović (od 40. Todor Veselinović), Branko Zebec, Dragoslav Šekularac i Borivoje Kostić.

Strelci za naš tim bili su Borivoje Kostić u 6, Dragoslav Šekularac u 41. i 48. minutu i Todor Veselinović u 82. i 86. minutu, dok je jedini gol za Švajcarce postigao Rey u 58. minutu.

Tim je sastavila selektorska komisija u sastavu Aleksandar Tirnanić, Ljubomir Lovrić i Dragomir Nikolić.

27/4/2014



Na današnji dan, 27. aprila 2014. godine u Novom Sadu je preminuo Vujadin Boškov, velikan jugoslovenskog i srpskog fudbala.

Kao igrač nastupao za Vojvodinu, italijansku Sampdoriju i švajcarski Jang bojs.

Kao trener vodio je brojne klubove poput Real Madrida, Sampdorije, Rome, Napolija i drugih.

Najveći uspeh kao trener doživeo je 1990. godine kada je osvojio Kup pobednika kupova UEFA sa Sampdorijom. Takođe je 1981. sa Real Madridom došao do finala Lige šampiona. Osim toga je kao trener osvojio prvenstvo Španije, dva puta španski kup, jednom prvenstvo Italije i dva puta italijanski kup, te jednom prvenstvo Jugoslavije.

Selektor reprezentacije Jugoslavije bio je u četiiri navrata.

28/4/1987



Na današnji dan, 28. aprila 1987. u Zrenjaninu je rođen Zoran Tošić, krilni fudbaler Banata, beogradskog Partizana, Mančester Junajteda, Štutgarta i CSKA iz Moskve.

Za reprezentaciju Srbije debitovao 8. septembra 2007. protiv Finske (0:0) u Beogradu.

29/4/1981



Na današnji dan, 29. aprila 1981. fudbalska reprezentacija Jugoslavije je u okviru kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 1982. visoko porazila selekciju Grčke (5:1).

Pred više od 45.000 gledalaca na splitskom Poljudu, "plavi" su golovima Edhema Šljiva u 7, Vahida Halilhodžića u 23, Dragana Pantelića u 42(p) i Zlatka Vujovića u 51. i 57. minutu nastavili sa sjajnim nastupima u ovom kvalifikacionom ciklusu.

30/4/1983



Na današnji dan, 30 aprila 1983. u Beogradu je rođen Nenad Milijaš, nekadašnji reprezentativac Srbije.

Prošao je sve selekcije FK Zemun, a potom je nastupao za Crvenu zvezdu (2005-09 i 2012-15), engleski Wolverhampton FC (2009-12), turski Manisaspor (2014) i kineski Hebei China Fortune (2015).

Odigrao je 25 mečeva za najbolju reprezentaciju Srbije i postigao 4 gola. Debitovao je 6. septembra 2008. u pobedi od 2:0 nad Farskim Ostrvima u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 2010., a poslednji put za "orlove" nastupio je 11. oktobra 2011. protiv Slovenije (0:1) u Ljubljani u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 2012.

1/5/1927



Na današnji dan, 1. maja 1927. u Zagrebu je rođen Bernard Vukas, proslavljeni reprezentativac nekadašnje Jugoslavije.

Karijeru je započeo 1938. u klubu Concordia iz Zagreba. 1945. i 1946. bio je član NK Amater i NK Zagreb. 1947 odlazi u Split, u NK Hajduk. Sa Hajdukom osvaja prvenstva Jugoslavije 1950, 1952. i 1955. U sezoni 1954/1955 bio je najbolji strelac Prve lige sa 20 postignutih golova. Na Olimpijadi 1948. u Londonu, i 1952 u Helsinkiju osvojio je srebrnu medalju. 1952/1953 osvojio je žutu majicu Sportske Panorame.

Zapaženo je igrao i na dva Svetska prvenstva - u Brazilu 1950. te u Švajcarskoj 1954. 1955. proglašen je najboljim jugoslovenskim sportistom. U anketi Slobodne Dalmacije 1955. godine je proglašen najboljim sportistom Dalmacije. Bio je kapiten NK Hajduk Split, u čijem je dresu odigrao 615 utakmica i postigao 300 golova.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao 59 utakmica i postigao 22 gola.

U sezoni 1957/1958 igrao je profesionalno u italijanskom klubu Bologna. Igrao je za reprezentaciju FIFA na Vembliju protiv Engleske 21. oktobra 1953. godine povodom proslave 90. godina engleskog fudbalskog saveza. Utakmica je završila rezultatom 4:4, a Vukas bio jedan od zapaženijih aktera - namestio je dva gola a na njemu je napravljen i penal koji je realizirao Kubala.

Dve godine kasnije u Belfastu na utakmici Evropa - Velika Britanija 13. avgusta 1955 Bernard Vukas je bio najbolji igrač - postigao je tri gola - i tako potvrdio da je te sezone, dakle samo godinu dana pre nego je France Football po prvi puta dodelio svoju Zlatnu loptu, najbolji fudbaler Evrope.

Od 1963-1967 igrao je profesionalno u klubovima Klagenfurt Austrija, GAK Graz, K.S.V. Kapfenberg, gde završava karijeru. U anketi Večernjeg Lista, proglašen je najboljim hrvatskim sportistom XX veka.

2/5/1948


Na današnji dan, 2. maja 1948. u Sarajevu je rođen Josip Katalinski - Škija, legendarni centarhalf sarajevskog Željezničara i reprezentacije Jugoslavije.

Karijeru otpočeo u Igmanu sa Ilidže, da bi 1965. prešao u FK Željezničar iz Sarajeva, u kojem je na mestu centarhalfa do 1975. odigrao preko 350 utakmica i postigao preko 100 golova. 1975. odlazi u Francusku, gde za prvoligaša Nicu igra u preko 150 utakmica, sve do povlačenja 1978. zbog povrede.

Za najbolju selekciju bivše Jugoslavije odigrao je 41 utakmicu i postigao 10 golova. Učesnik Svetskog prvenstva 1974. u Nemačkoj, kao i finalnog turnira Kupa evropskih nacija 1976. u Beogradu. Postigao i jedan autogol na vrlo važnom meču protiv Grčke (2:4) u Atini.

Bio je čuven zahvaljujući golu koji je postigao u majstorici protiv Španije na Vald stadionu u Frankfurtu na Majni 1974. godine, čime je reprezentaciju Jugoslavije odveo na Svetsko prvenstvo u Zapadnoj Nemačkoj iste godine.

3/5/1967



Na današnji dan, 3. maja 1967. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je selekciju Zapadne Nemačke 1:0 (0:0) u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1968. u Italiji.

Na stadionu Crvene zvezde u Beogradu, pred više od 36.500 navijača, Jugoslavija je do pobede došla golom Josipa Skoblara u 64. minutu.

4/5/1966



Na današnji dan, 4. maja 1966. u Londonu, fudbalska reprezentacija Engleske savladala je selekciju Jugoslavije 2:0 (2:0) pred 55.000 gledalaca na legendarnom Vembliju.

Selektorska komisija u sastavu Aleksandar Tirnanić, Milan Antolković i Miljan Miljanić izvela je tim u sastavu:

Milutin Šoškić, Vinko Kuci, Živorad Jevtić, Radoslav Bečejac, Branko Rašović, Velibor Vasović, Spasoje Samardžić, Vojislav Melić, Džemaludin Mušović, Josip Skoblar, Dragan Džajić.

Izabranici Gordog Albiona su golovima Džimija Grivsa u 10. i Bobija Čerltona u 35. minutu najavili da će nekoliko meseci kasnije igrati važnu ulogu na Svetskom prvenstvu koje se te godine odžalo u kolevci fudbala.

5/5/1925



Na današnji dan, 5. maja 1925. u Zagrebu je rođen Željko Čajkovski, jedan od najboljih jugoslovenskih napadača posle drugog svetskog rata i strelac pobedonosnog gola u "majstorici" protiv Francuske (3:2 - 1:1, 2:2) u Firenci, kojom se naša reprezentacija kvalifikovala za završni turnir Svetskog prvenstva 1950. u Brazilu.

Zajedno sa starijim bratom Zlatkom Čajkovskim -"Čikom", počeo je da igra kao 13-godišnjak u zagrebačkom HAŠK-u i u 17. godini postao prvotimac ovog kluba, igrajući na mestu levog krila. Posle drugog svetskog rata bio je član zagrebačke Mladosti, a 1945. dolazi u Dinamo u kome je više od jedne decenije bio medu najboljim igračima. Za zagrebačke "plave" odigrao je ukupno 447 utakmica i postigao 275 golova, osvojivši 1948. i 1954. titulu prvaka Jugoslavije i 1951. trofej Kupa.

Dinamo je napustio u jesen 1956. i karijeru nastavio u Werderu-Bremen i 1. FC Niirnberg, u SR Nemačkoj, gde je završio Visoku trenersku školu u Kelnu i bio trener većeg broja klubova. Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu.

Na četiri utakmice za "B" reprezentaciju Jugoslavije (1950-1951) postigao je sedam golova i s ovim brojem pogodaka je strelac-rekorder za ovu selekciju, dok je za "A" reprezentaciju odigrao 19 utakmica i postigao 12 golova. Debitovao je 11. maja 1947. u susretu protiv Čehoslovačke (1:3) u Pragu, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 24. juna 1951. na prijateljskoj utakmici protiv Švajcarske (7:3) u Beogradu.

Učestvovao je na olimpijskom turniru 1948. u Londonu i postigao tri gola, osvojivši srebrnu medalju, a bio je i član reprezentacije Jugoslavije na Svetskom prvenstvu 1950. u Brazilu (na utakmici protiv Meksika postigao je dva gola).

6/5/1941



Na današnji dan, 6. maja 1941. u Sarajevu je rođen Ivica Osim, jedan od najboljih sarajevskih fudbalera svih vremena.

Počeo je da igra 1954. u pionirskom timu sarajevskog Željezničara, a za prvu ekipu debitovao je 1959. i do 1970. odigrao 250 prvenstvenih i kup utakmica i postigao 95 golova. Ukupno je odigrao 465 utakmica i postigao 186 golova.

Nakon devet godina provedenih u FK Željezničaru, u decembru 1968. godine prelazi u holandski FC Zwolle. Međutim, zbog povrede kolena, u FC Zwolleu ostaje samo tri meseca, te se ponovo vraća u FK Željezničar, gde ostaje do 1970. godine kada prelazi u francuski RC Strasbourg. U RC Strasbourg ostaje naredne dve sezone gde u 58 utakmica postiže 16 golova. U leto 1972. godine prelazi u CS Sedan, gde ostaje naredne tri sezone. Sezonu 1975/76 provodi u FC Valenciennes, da bi nakon završetka sezone ponovo potpisao za RC Strasbourg, gde ostaje sve do 1978. godine tj. do kraja svoje igračke karijere.

Uz tri susreta za mladu (1962-1963), odigrao je i 16 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije i postigao osam golova. Debitovao je 13. oktobra 1964. protiv Maroka (3:1) u Tokiju, na olimpijskom turniru u Japanu, na kome je odigrao svih pet utakmica i postigao četiri gola. Učestvovao je i na finalnom turniru Kupa evropskih nacija 1968, ali je na utakmici protiv Engleske (1:0) u Firenci bio povređen i nije igrao u finalu.

Poslednju utakmicu za reprezentaciju odigrao je 30. aprila 1969. protiv Španije (1:2) u Barceloni, u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 1970. u Meksiku.

Kad je prestao da igra, razvio se u uglednog stručnjaka i od 1978. s velikim uspehom bio na čelu stručnog štaba sarajevskog Željezničara, s kojim je u sezoni 1983/84. zabeležio i plasman u polufinale Kupa UEFA.

Obavljao je i dužnost selektora fudbalske reprezentacije Jugoslavije u periodu od 29. oktobra 1986 do 23. maja 1992, sa kojom je osvojio 5. mesto na Svetskom prvenstvu 1990 u Italiji, a ostavku na mesto selektora podneo je 23. maja 1992. godine, neposredno pre početka EP 1992. u Švedskoj, sa kojeg su "plavi" vraćeni, a reprezentacija Danske, koja je u grupi bila iza nas - postala prvak Evrope!

Mnogi ga smatraju najboljim i najuspešnijim selektorom fudbalske reprezentacije Jugoslavije svih vremena.

Od 2003. godine, trenirao JEF United Ichihara iz japanske J-Lige sa kojim 2005. osvaja Yamazaki Nabisco Cup. Nakon tri sezone u JEF Unitedu, u avgustu 2006. zamenio je dotadašnjeg selektora Zika na mestu selektora Japana.

U novembru 2007. godine gledajući utakmicu na TV-u doživljava teški moždani udar nakon koga je bio u komi do 3. decembra 2007. godine.

Nakon što je NFSBIH suspendovan 1. aprila 2011. godine od strane FIFE i UEFE, zbog neusvajanja statuta koji je predviđao ukidanje predsedništva u NFSBIH, formiran je komitet za normalizaciju na čijem je čelu Ivica Osim. Nakon velikih napora i bezbroj sastanaka, suspenzija je zvanično ukinuta 30. maja 2011. godine, a Ivica Osim je ostao na mestu predsednika komiteta za normalizaciju NFSBIH.

7/5/2012



Na današnji dan, 7. maja 2012. predsednik FSS Tomislav Karadžić i bivši trener Fiorentine Siniša Mihajlović izašli su iz prostorija Saveza na Terazijama i objavili da su postigli dogovor o preuzimanju selektorske funkcije.

- Da, mislim da možemo reći da je Srbija na putu da dobije selektora kome veruje. Ostali su još neki detalji, ali oni ne mogu promeniti konačni dogovor sa Sinišom Mihajlovićem - rekao je Tomislav Karadžić

Mihajlović je takođe potvrdio da je održao razgovore sa jednim brojem igrača na koje računa u budućnosti.

- "Razmišljamo o podmlađivanju, gledali smo već neke igrače i u inostranstvu, kao i u Srbiji. Interesantni su mi svi igrači koji mogu da igraju za Srbiju, bez obzira iz koje su lige", istakao je za kraj novi selektor "orlova".

8/5/1960



Na današnji dan, 8. maja 1960. reprezentacija Jugoslavije poražena je u Lisabonu od selekcije Portugala 2:1 (1:0) u prvom meču četvrtfinalnog duela kvalifikacija za Evropsko prvenstvo u Francuskoj 1960.

Naša reprezentacija nastupila je u sastavu: Milutin Šoškić, Vladimir Durković, Fahrudin Jusufi, Ante Žanetić, Tomislav Crnković, Željko Perušić, Dragoslav Šekularac, Muhamed Mujić, Branko Zebec, Milan Galić, Borivoje Kostić.

Tim je sastavila selektorska komisija u sastavu Aleksandar Tirnanić, Ljubomir Lovrić i Dragomir Nikolić.

Nakon poraza u Lisabonu, visokom pobedom u revanšu (5:1) "plavi" su se kvalifikovali za završni turnir novoosnovanog Kupa Nacija.

9/5/1946

Čehoslovačka - Jugoslavija 0:2 (0:1)



Na današnji dan, 9. maja 1946. u Pragu, reprezentacija Jugoslavije odigrala je prvu zvaničnu utakmicu nakon II Svetskog rata.

Selektorski dvojac Aleksandar Tirnanić i Milorad Arsenijević na teren je poslao sledeći tim:

Zvonko Monsider, Branko Stanković, Ljubomir Kokeza, Branko Pleše, Ivan Horvat, Kiril Simonovski, Kosta Tomašević, Rajko Mitić, Stjepan Bobek, Frane Matošić i Ratko Kacijan.

Nakon prvog poluvremena bez golova, "plavi" su pred 50.000 domaćih navijača stigli do prve pobede nakon oslobođenja golovima Koste Tomaševića u 52. i Rajka Mitića u 82. minutu.

10/5/2012



Na današnji dan, 10. maja 2012. levi bek Partizana Vladimir Volkov izjavio je da je prihvatio poziv selektora reprezentacije Crne Gore Branka Brnovića jer je shvatio da u Fudbalskom savezu Srbije "nisu mnogo zainteresovani" za njega.

- "Jednostavno, nisam primetio da je Fudbalski savez Srbije nešto mnogo zainteresovan za mene u poslednje vreme i mislim da je odluka da igram za Crnu Goru u mom, i u interesu Partizana", rekao je Volkov.

- "Konkurencija u srpskoj reprezentaciji je velika, ima mnogo dobrih igrača na mojoj poziciji i ne znam koliku bih imao minutažu. Nisam pozivan posle debija i nemam šta da razmišljam više o tome", dodao je on.

Volkov je odigrao samo jednu utakmicu za reprezentaciju Srbije, prijateljski meč protiv Hondurasa (0:2) 15. novembra 2011. godine.

11/5/1991



Na današnji dan, 11. maja 1991. u Beogradu je iznenada preminuo Jusuf Hatunić, legendarni stub obrane tuzlanske Slobode i beogradskog Partizana.

Bio živi dokaz kako viškovi znaju biti tragičniji od manjkova. Hatuniću, naime, ničega nije falilo, ni sluha, ni pameti, ni fudbalskog znanja, ali je za sport kojim se bavio i za vreme u kojem je igrao naprosto bio prejak.

U jednom ne preterano grubom startu slomio je nogu mladom igraču Partizana Zoranu Raciću, koji se nakon toga više nikada nije vratio na fudbalski teren. Hatunića su se plašili protivnički napadači, iako nije bio među grubljim centarhalfovima u Prvoj saveznoj ligi, ali je imao nešto što nije nitko drugi, što je možda koristilo timovima za koje je igrao, no istovremeno je štetilo samoj igri. Pojavio bi se kao srednjoškolac među prvačićima koji igraju lopte, a to nikada dobro ne izgleda.

Nekoliko godina kasnije, Jusuf Hatunić dolazi upravo u Partizan! I prva misao svakog navijača crno-belih nije bila kako je u klub došao jedan sjajan odbrambeni igrač (jer je to Musa, kako su ga zvali,i bio), već su se svi sećali kako je njegov start zauvek odredio fudbalsku sudbinu Zorana Racića, tek koju godinu ranije. Tako je Hatunić imao dvostruki teret na leđima-teret uspeha u novom klubu, ali i teret prošlosti. Uspeo je da pokaže svoj kvalitet. U sezoni 1977/78 činio je deo čelične odbrane Partizana, sa Golcem, Nenadom Stojkovićem, Kozićem. Samo dva poraza, od Slobode i Veleža, na proleće u tri uzastopna kola pobeđeni i Hajduk i Dinamo i Zvezda! Samo 19 primljenih golova,prosek gledalaca 25.000 na svom terenu i nadmoćno osvojena titula. Hatunić je dao svoj ogroman doprinos, stigao i do reprezentacije.

Kasnije je svoju karijeru za kratko nastavio u Turskoj, vratio se Partizan, a poslednje igračke dane proveo u drugoligašu sa Banjice. Nije stigao da kao bivši as priča o svojim igračkim danima. Preminuo je vrlo rano. Tako je i drugi akter tog tužnog događaja iz 1974. zadobio tragičan udarac. Ovaj put, nije prekinuta karijera, nego ceo jedan život.

Više ga se žalilo kao čoveka nego kao fudbalera, što je, u svakom slučaju, kompliment. Na onoj utakmici protiv Španaca, kada je Juanito dobio flašu u glavu, Jusuf Hatunić je sa svoje polovine terena raspalio prema golu Miguel Angela i pogodio. Engleski sudija poništio je pogodak iz samo njemu jasnih razloga. Možda zato što nije normalno da čovek tako jako udari loptu.

12/5/1957



Na današnji dan, 12. maja 1957. fudbalska reprezentacija Jugoslavije je na zagrebačkom Maksimiru ubedljivo savladala selekciju Italije (6:1) u okviru takmičenja za trofej Dr Gerea.

Pod vođstvom selektora Aleksandra Tirnanića, plavi su pobedu ostvarili u sastavu: Vladimir Beara, Ljubiša Spajić, Tomislav Crnković, Rajko Mitić, Dobrosav Krstić, Vujadin Boškov, Zdravko Rajkov, Miloš Milutinović, Branko Zebec, Bernard Vukas i Luka Lipošinović.

Strelci za naš tim bili su Branko Zebec u 10.,  Miloš Milutinović u 17. i 48., Zdravko Rajkov u 50. i Bernard Vukas u 81. minutu, dok je jedini gol za Italijane postigao Sergio Cervato u 57. minutu sa penala.

13/5/1965



Na današnji dan, 13. maja 1965. u Kragujevcu je rođen Predrag Spasić, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i jedno vreme fudbaler slavnog Reala iz Madrida.

Preskočio je dosta lekcija iz fudbalske veštine, ali zahvaljujući fizičkim karakteristkama, kao i krajnje profesionalnom odnosu prema svojim obavezama, uspeo je da nadoknadi sve propuste i svaki trener je morao da ima poverenja u "srpskog Brigela", kako su ga pojedini novinari zvali, dok je za navijače Partizana postao "Vojvoda Spale".

Karijeru je počeo u nižerazrednoj Slaviji iz Ilićeva, izuzetan talenat dokazao u kragujevačkom Radničkom (1983-1988), a proslavio se u dresu beogradskog Partizana (1988-1990). Sa "crno-belima" osvojio Kup Jugoslavije 1989.

Kao internacionalac igrao je u madridskom Realu (1990-1991), Osasuni (1991-1993) i Atletico Marbelji (1994-1995). Karijeru okončao u dresu novobeogradskog Radničkog.

U dresu reprezentacije Jugoslavije odigrao je 31 utakmicu i postigao jedan pogodak (u meču Jugoslavija-Francuska 3:2, Kvalifikacije za SP 1990 u Italiji). Debitovao je 1988. protiv Švajcarske (2:0) u Lucernu, a poslednju utakmicu za "plave" odigrao 1991. (Jugoslavija-Farska Ostrva 2:0).

Učesnik Svetskog prvenstva 1990. u Italiji. Bio je starter sa maksimalnom minutažom na svih pet mečeva naše reprezentacije.

14/5/1953



Na današnji dan, 14. maja 1953. u prijateljskom susretu sa Belgijom (3:1) u Briselu debitovao je Todor Veselinović jedan od najboljih jugoslovenskih strelaca svih vremena.

Bio je četiri puta najbolji ligaški golgeter, a za 13 godina u Vojvodini postao je i klupski rekorder sa 126 postignuta gola na 196 prvenstvenih utakmica!

Uz šest utakmica za "B" selekciju (1954-1959) i čak 14 za mladu reprezentaciju za koju je postigao rekordnih 20 golova, u 37 susreta nosio je dres naše najbolje selekcije i postigao 28 golova.

15/5/1927



Na današnji dan, 15. maja 1927. u pobedi reprezentacije Jugoslavije nad Bugarskom (2:0) u Sofiji debitovao je legendarni jugoslovenski reprezentativac Ivica Bek (1909 † 1963).

Uz tri utakmice za gradsku selekciju Beograda i jednu za "B" - tim (1928), odigrao je i 7 utakmica za "A" reprezentaciju Jugoslavije (1927-1931) i postigao 4 gola.

16/5/1931



Na današnji dan, 16. maja 1931. u Begeču kraj Novog Sada, rođen je Vujadin Boškov, igračka i trenerska legenda srpskog i jugoslovenskog fudbala.

Dres Vojvodine nosio je od 1946. do 1960. Potom ga je put fudbalskog profesionalca vodio u Sampdoriju i Jang Bojs. U dresu fudbalske reprezentacije Jugoslavije odigrao je 57 utakmica.

Jang Bojs, Voša, Den Hag, Fejenord, Saragosa, Real Madrid, Sporting Hihon, Askoli, Sampdorija, Roma, Napoli, Servet, Ženeva i Peruđa su timovi na čijoj klupi je kao šef stručnog štaba sedeo 'Vujke'. Uz to, još četiri puta bio je selektor ili član selektorske komisije reprezentacije Jugoslavije".

Sa Realom je osvojio špansko prvenstvo u sezoni 1979/1980, a 1981. je u finalu Kupa šampiona je izgubio od Liverpula (0:1 u Parizu), a sa Sampdorijom je izgubio finale Lige šampiona 1992 (od Barselone 0:1, na Vembliju). Sa timom iz Đenove je osvojio Kup pobednika kupova 1989/1990, osvojio je titulu u Seriji A sa njom 1991, dva tamošnja Kupa (1988. i 1989.) i Superkup (1991), sa Realom je uzeo dva Kupa kralja, a sa Den Hagom, davne 1975, Kup Holandije.

Među trofejima koje je osvojio je i prva Vojvodinina titula šampiona Jugoslavije, u sezoni 1965/1966, a u njegovu čast, i uz njegov vizionarski duh, došlo je do izgradnje fudbalskog trening centra, prvog objekta takve vrste na Balkanu. Taj centar, dom svih generacija fudbalera Vojvodine, sa ponosom nosi njegovo ime.

17/5/1929



Na današnji dan, 17. maja 1929. u Zagrebu je rođen Branko Zebec, legendarni fudbaler Građanskog, Partizana, Crvene zvezde, Alemanije Ahen i jugoslovenski fudbalski reprezentativac.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao 65 utakmica i postigao 17 golova. Prvu zvaničnu utakmicu za jugoslovensku reprezentaciju, Zebec je odigrao 24. juna 1951. godine u u Beogradu pred 50.000 gledalaca protiv Švajcarske. Jugoslavija je pobedila sa 7:3 i Branko Zebec je doprineo pobedi sa dva postignuta gola.

Zebec je sa fudbalskom reprezentacijom Jugoslavije kao igrač učestvovao na Olimpijskim igrama 1952. u Helsinkiju (srebrna medalja), na Svetskim prvenstvima 1954. u Švajcarskoj (četvrtfinale) i 1958. Švedska (četvrtfinale), kao i na Evropskom prvenstvu 1960.u Francuskoj (poraz u finalu).

Od reprezentacije se oprostio 4. juna 1961. godine, na kvalifikacionoj utakmici za svetsko prvenstvo protiv fudbalske reprezentacije Poljske. Utakmica je odigrana u Beogradu na stadionu JNA, pred 30.000 gledalaca. Jugoslavija je pobedila sa 2:1.

Izuzetno uspešan i kao trener. Predvodio je zagrebački Dinamo do trofeja Kupa Velesajamskih gradova (1967), Bajern iz Minhena (dupla kruna 1969). VfB Stutgart (1970-72), Hajduk Split (1972-73), Eintracht Braunschweig (1974-78), Hamburg SV (1978-80), Borussia Dortmund (1981-82), Eintracht Frankfurt (1982-83) i Dinamo Zageb (1984).

Dugotrajan rad u jednoj od najjačih fudbalskih liga na svetu uzeo je i svoj danak; problemi uzrokovani alkoholom počeli su početkom osamdesetih godina i glavni su uzrok Zebecovog povlačenja iz trenerskih voda 1985. godine, a tri godine nakon toga i do prerane smrti koja je potresla fudbalsku javnost.

18/5/1939



Na današnji dan, 18. maja 1939. na igralištu BSK-a u Beogradu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije odigrala je prvu zvaničnu utakmicu protiv reprezentacije Engleske - 2:1 (1:0).

Pre Drugog svetskog rata Englezi su sebe smatrali apsolutnim svetskim šampionima, tako da "Gordi Albion" nije ni učestvovao na svetskim prvenstvima 1930, 1934. i 1938. godine, smatrajući da su iznad tog takmičenja.

Mnogi u Evropi i svetu delili su to mišljenje, a svako gostovanje engleske reprezentacije ili timova iz te zemlje bilo je stvar prestiža.

Naša reprezentacija istorijsku pobedu ostvarila je u sastavu: Lovrić, Požega, Dubac, Manola, Dragićević, Lehner, Glišović, Vujadinović, Petrović, Matošić, Perlić.

Strelci za naš tim bili su Svetislav Glišović u 15. i Nikola Perlić u 62. minutu, dok je jedini gol za selekciju Gordog Albiona postigao Broome u 49. minutu.

19/5/2002

'LG' Kup: Rusija - Jugoslavija 1:1 / 6:5 penalima



Na današnji dan, 19. maja 2002. fudbalska reprezentacija Jugoslavije je u utakmici za treće mesto na 'LG' turniru u Moskvi, savladala domaćina, nacionalni tim Rusije posle boljeg izvođenja jedanaesteraca rezultatom 6:5. Nakon 90 minuta igre rezultat je bio 1:1.

Strelci u regularnom delu utakmice bili su Darko Kovačević u 54. za Jugoslaviju i Dmitrij Sičev u 87. minutu za Rusiju.

Selektor Dejan Savićević "zbornaji komandi" suprotstavio je ovaj tim: Dragoslav Jevrić, Zoran Mirković, (od 46. Ognjen Koroman), Nenad Džodić, Marjan Marković, Mladen Krstajić, (od 88. Saša Ilić), Ivica Dragutinović, Nenad Brnović, (od 60. Goran Gavrančić), Vladimir Ivić, (od 46. Nikola Lazetić), (od 90. Mihajlo Pjanović), Dejan Stanković (od 73, Predrag Đorđević), Predrag Mijatović, (od 71. Savo Milošević), Darko Kovačević, (od 75. Mateja Kežman).

20/5/1942



Na današnji dan, 20. maja 1942. u Kraljici, Kosovo, rođen je Spasoje Samardžić - Paja, jedan od naših najboljih fudbalera šezdesetih godina prošlog veka.

Za reprezentaciju je odigrao 26 utakmica i postigao 3 gola. Član OFK Beograda je postao 1959. i u narednih osam sezona bio jedan od njegovih najboljih igrača.

Sa Slobodanom Santračem i Josipom Skoblarom je činio čuveni navalni trio "romantičara". Član je ekipe koja je dva puta trijumfovala u Kupu Jugoslavije i igrala zapaženu ulogu na evro - sceni. Dubok trag je ostavio u Holandiji kao član Tventea i Fejenorda, kao i u francuskom Sent Etjenu.

21/5/1953



Na današnji dan, 21. maja 1953. u meču protiv reprezentacije Velsa 5:2 (4:1) debitovao je Miloš Milutinović, virtuoz na fudbalskom terenu i miljenik publike koja je zbog njega hrlila na stadione.

Prve korake u fudbalu napravio je sa 15 godina u ekipi Bora, da bi sa Partizanom, za koji je odigrao 192 utakmice, postigao 183 gola i osvojio Kup 1957. godine.

Nosio dres OFK Beograda, a zatim je nastupao za Bajern u sezoni 1960/61. Karijeru je nastavio u Parizu i Stad Fransu, nakon čega se 1966. vratio u Beograd na funkciju direktora OFK Beograda i s njima osvojio Kup Jugoslavije. Na teren se ponovo vratio u sezoni 1968/69. noseći dres "romantičara" sa Karaburme.

Za reprezentaciju je odigrao 33 utakmice (16 golova), bio učesnik svetskih prvenstava 1954. i 1958. godine, i član čuvenog trija Milutinović - Veselinović - Šekularac.

22/5/1960



Na današnji dan, 22. maja 1960. reprezentacija Jugoslavije savladala je Portugal 5:1 (2:1) u revanš susretu kvalifikacija za Evropsko prvenstvo u Francuskoj.

Nakon poraza (2:1) u Lisabonu, visokom pobedom "plavi" su se kvalifikovali za završni turnir novoosnovanog Kupa Nacija.

Naša reprezentacija istorijsku pobedu ostvarila je u sastavu: Milutin Šoškić, Vladimir Durković, Fahrudin Jusufi, Ante Žanetić, Žarko Nikolić, Željko Perušić, Zvezdan Čebinac, Tomislav Knez, Dragoslav Šekularac, Borivoje Kostić i Milan Galić.

Strelci za naš tim bili su Dragoslav Šekularac u 9. Zvezdan Čebinac u 45. Borivoje Kostić u 50. i 68 i Milan Galić u 80. minutu, dok je jedini gol za Portugal postigao Gomeš u 29. minutu.

Tim je sastavila selektorska komisija u sastavu Aleksandar Tirnanić, Ljubomir Lovrić i Dragomir Nikolić.

23/5/1991



Na današnji dan, 23. maja 1991. u Beogradu je rođen Marko Šćepović, nekadašnji fudbaler Partizana i povremeni reprezentativac.

Za Partizan debitovao 2010. godine u kvalifikacijama za Ligu šampiona protiv jermenskog Pjunika. Tokom prve dve godine u prvom timu, Šćepović se svađao sa navijačima, bio je izbačen iz prvog tima, a potom i iz mlade reprezentacije, a kada su se složile sve kockice i kada je počeo da trese mreže, doživeo je tešku povredu prednjih ukrštenih ligamenata kolena.

Ipak, nakon oporavka od povrede, dugo je bio u nemilosti dela navijača Partizana, a sve je kulminiralo u avgustu 2013., kada mu je vođa 'Grobara' skinuo kapitensku traku posle poraza od Ludogoreca. To je, ispostavilo se, bio i poslednji nastup Marka Šćepovića u dresu Partizana.

U samom finišu letnjeg prelaznog roka 2013., uspeo je da ostvari inostrani angažman u atinski Olimpijakos.

Za reprezentaciju Srbije debitovao 12. oktobra 2012. protiv Belgije (0:3) u Beogradu.

24/5/2008



Na današnji dan, 24. maja 2008. fudbalska reprezentacija Srbije nesrećno je remizirala u Dablinu protiv reprezentacije Republike Irske -1:1 (0:0).

Srbija je do vođstva došla u 75. minutu, pošto je posle neuspele ofsajd zamke, rezervista Marko Pantelić rutinski savladao Kajlija.

Konačan rezultat u nadoknadi vremena postavio je rezervista Endi Kiog, koji je posle asistencije Šejna Longa, volej udarcem sa deset metara savladao Stojkovića.

Selektor Miroslav Đukić na teren je poslao ovaj tim: Vladimir Stojković, Antonio Rukavina, Branislav Ivanović, Slobodan Rajković, Ivica Dragutinović, Milan Smiljanić (od 90' Nenad Kovačević), Zdravko Kuzmanović, Boško Janković, Stefan Babović ( od 80' Marjan Marković), Saša Ilić (od 86' Gojko Kačar), Danko Lazović (od 69' Marko Pantelić).

25/5/1943



Na današnji dan, 25. maja 1943. u Jajincima je streljan dr Milutin Ivković - Milutinac, fudbaler predratnog beogradskog kluba "Jugoslavija", od 1922. do 1930. godine.

Za državni tim zaigrao je 1925, i do 1934. godine odigrao je 39 mečeva, 18 puta kao kapiten reprezentacije.

Kao učesnik Prvog svetskog prvenstva u fudbalu, održanog u glavnom gradu Urugvaja, Montevideu, 1930. godine vratio se sa osvojenom bronzanom medaljom.

Po mišljenju mnogih stručnjaka, bio je jedan od najboljih fudbalskih bekova svih vremena koji su igrali na ovim prostorima. Lekar po pozivu, a patriota po opredeljenju, tragično je završio svoj život u logoru na Banjici, gde je, zbog saradnje sa komunistima, streljan 25. maja 1943. godine.

26/5/1915



Na današnji dan, 26. maja 1915. u Sinju je rođen Srđan Mrkušić, legenda Crvene zvezde, jedan od osnivača ovog kluba, i jedan od najboljih golmana koje je naša zemlja ikada imala

Karijeru je počeo u Splitu 30-ih godina prošlog veka, da bi 1935. došao u Beograd, gde je branio za jedan od najpopularnijih klubova tog vremena BSK. Uoči početka drugog svetskog rata debitovao je za reprezentaciju Kraljevine Jugoslavije, da bi posle rata učestvovao u osnivačkoj Skupštini Crvene zvezde.

Predvodio je reprezentaciju nove Jugoslavije na prvom posleratnom Svetskom šampionatu 1950. u Brazilu. Bio je jedan od prvih i retkih fudbalera sa visokim obrazovanjem i diplomom inženjera šumarstva, a bio je i u starosti aktivan član Skupštine fudbalskog kluba Crvena zvezda.

27/5/2006



Na današnji dan, 27. maja 2006., na oproštaju od beogradske publike pred odlazak na Mundijal u Nemačkoj, fudbalska reprezentacija SCG odigrala je nerešeno sa Urugvajom 1:1.

Selektor Srbije i Crne Gore Ilija Petković dvostrukim svetskim prvacima suprotstavio je ovaj tim:

Dragoslav Jevrić - Igor Duljaj, Goran Gavrančić, Mladen Krstajić (od 63. Nemanja Vidić) Ivica Dragutinović - Albert Nađ, Predrag Đorđević, Ognjen Koroman (od 68. Danijel Ljuboja), Dejan Stanković (od 79. Saša Ilić) - Savo Milošević (od 57. Nikola Žigić), Mateja Kežman (od 75. Ivan Ergić).

Početak meča pripao je plavima, koji su poveli u 17. minutu golom Dejana Stankovića, koji se odlično snašao u šesneaestercu gostiju, skrenuvši loptu u gol.

U 82. minutu, posle slobodnog udarca, Dijego Godin je skrenuo loptu u gol, pored nemoćnog Dragoslava Jevrića.

I pored remija 35000 navijača na stadionu Crvene zvezde aplauzom je ispratilo fudbalere Srbije i Crne Gore skandiranjem imena svih reprezentativaca.

28/5/1920



Na današnji dan, 28. maja 1920. u Novom Sadu je rođen Ljubomir Lovrić, legendarni golman, trener, novinar i selektor.

Proslavio se na debiju za državni tim, 18. maja 1939. na prijateljskoj utakmici protiv Engleske (2:1) u Beogradu, na kojoj je naša reprezentacija, velikim delom zahvaljujući i njegovim sjajnim odbranama, postigla najveći uspeh do drugog svetskog rata 1941.

Uz pet utakmica za selekciju Beograda odigrao je i pet mečeva za reprezentaciju Jugoslavije (1939-1948) i primio 11 golova, a poslednju utakmicu za nacionalni tim odigrao je 13. avgusta 1948. protiv Švedske (1:3) u Londonu, u finalu olimpijskog turnira i osvojio srebrnu medalju.

Bio je sportski novinar u beogradskim listovima "Pravda","Mladost" i "Borba" , a u penziju je otišao kao glavni urednik lista "Sport".

Član selektorske komisije (1959-1964) i samostalni savezni kapiten (1964 - sastavio 11 reprezentacija).

29/5/1998



Na današnji dan, 29. maja 1998. na oproštaju od beogradske publike pred odlazak na Mundijal u Francuskoj, fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je Nigeriju 3:0 (1:0).

Selektor Slobodan Santrač svom kolegi Bori Milutinoviću suprotstavio je ovaj tim:

Ivica Kralj (od 83. Dragoje Leković), Zoran Mirković (od 26. Slobodan Komljenović), Željko Petrović (od 73. Ljubinko Drulović), Slaviša Jokanović, Niša Saveljić, Branko Brnović (od 46. Dejan Stanković), Vladimir Jugović, Predrag Mijatović, Savo Milošević (od 46. Darko Kovačević), Dragan Stojković (od 78. Perica Ognjenović), Siniša Mihajlović.

"Plavi" su do pobede stigli golovima Save Miloševića u 45. Predraga Mijatovića u 61. i Darka Kovačevića u 72. minutu.

Skoro 50000 navijača na stadionu Crvene zvezde ispratilo je reprezentaciju Jugoslavije na Svetsko prvenstvo u Francuskoj.

30/5/1946



Na današnji dan, 30. maja 1946. u Ubu je rođen Dragan Džajić, legendarni as Crvene zvezde i zvanično najbolji fudbaler Jugoslavije u 20. veku. Bio je poznat po prefinjenoj tehnici i sjajnoj levici, a po završetku igračke karijere imao je puno uspeha kao funkcioner u Ljutice Bogdana.

U Zvezdi je kao fudbaler proveo 15 godina (1961-75, 1977/78) i s njom pet puta bio prvak (1964, 1968-70, 1973) a ima i četiri trofeja kupa. Na 590 mečeva dao je 287 golova. Pored nje igrao je i za francusku Bastiju (1975-77).

U nacionalnom dresu debitovao je sa 18 godina, 17. juna 1964. u meču sa Rumunijom. Dugo je držao rekord po broju reprezentativnih nastupa, sa 85 utakmica i postignutih 23 gola. Od državnog tima oprostio se 16.09.1979. u Beogradu, protiv tada aktuelnih svetskih prvaka Argentinaca (4:2), u prijateljskoj utakmici specijalno organizovanoj u čast Dragana Džajića.

31/5/1959



Na današnji dan, 31. maja 1959. legendarni napadač Partizana Milan Galić je na svom reprezentativnom debiju u kvalifikacijama za prvi Kup evropskih nacija protiv Bugarske (2:0) postigao pogodak u 27. sekundi, što je "najbrži" gol ikad dat za naš nacionalni tim.

Selektorska komisija Aleksandar Tirnanić, Ljubomir Lovrić i Dragomir Nikolić je Bugarima suprotstavila ovaj tim:

Vladimir Beara, Bruno Belin, Vasilije Šijaković, Dobrosav Krstić, Tomislav Crnković, Lazar Tasić, Aleksandar Petaković, Branko Zebec, Milan Galić, Branislav Mihajlović i Dragoslav Šekularac.

Drugi gol za "plave" postigao je Lazar Tasić u 72. minutu.

1/6/1955



Na današnji dan, 1. juna 1955. u Ubu je rođen Dušan Savić, proslavljeni centarfor Crvene zvezde u čijem je dresu dao više od stotinu golova, bio među pet najboljih strelaca u istoriji bivše Jugoslavije, osvojio brojne trofeje, a u tadašnjoj nacionalnoj reprezentaciji odigrao 12 utakmica i dao 4 gola.

Nakon "crveno-belog" dresa nastupao za španski Sporting de Gijón (1982-83), francuski Lille OSC (1983-85) i Cannes AS (1985-89) u kome je i okončao igračku karijeru.

2/6/2007



Fudbalska reprezentacija Srbije savladala je u Helsinkiju selekciju Finske 0:2 (0:1) u kvalifikacijama za EURO 2008. u Austriji i Švajcarskoj.

Srbija je do vođstva došla već u 3. minutu preko Boška Jankovića na asistenciju Ivice Dragutinovića.

Konačan rezultat postavio je Milan Jovanović u 86. minutu na svom debiju za Srbiju. Posle "pete" Danka Lazovića, Jovanović je ušao u šesnaesterac, prevario jednog igrača Finske i ispod golmana domaćeg tima ubacio je u mrežu.

Na ovom meču debitovali su i Antonio Rukavina i Zdravko Kuzmanović, a zanimljivost je da je srpski tim sa tribina stadiona u Helsinkiju bodrio i predsednik Srbije Boris Tadić.

Selektor Havijer Klemente na teren je poslao ovaj tim: Vladimir Stojković, Antonio Rukavina, Ivica Dragutinović, Nemanja Vidić, Mladen Krstajić, Nenad Kovačević, Zdravko Kuzmanović, Miloš Krasić (od 85. Igor Duljaj), Boško Janković (od 67. Danko Lazović), Dejan Stanković, Marko Pantelić (od 60. Milan Jovanović).

3/6/1990



Na oproštaju od jugoslovenske javnosti pred odlazak na Svetsko prvenstvo 1990. u Italiji, fudbalska reprezentacija Jugoslavije poražena je od Holandije 0:2 (0:0).

Utakmica je odigrana na zagrebačkom Maksimiru pod teškim političkim nabojem i samo par nedelja nakon čuvenog neodigranog meča Dinamo - Crvena Zvezda koji je obilovao teškim incidentima.

Selektor Ivica Osim suprotstavio je aktuelnim evropskim prvacima ovaj tim:

Tomislav Ivković, Zoran Vulić, Mirsad Baljić, Predrag Spasić, Faruk Hadžibegić, Davor Jozić, Safet Sušić (od 59. Robert Prosinečki), Srečko Katanec (od 59. Dragoljub Brnović), Dejan Savićević, Dragan Stojković, Zlatko Vujović (od 75. Darko Pančev)

Tokom izvođenja himne "Hej Sloveni", publika na Maksimiru je okrenula leđa terenu uz zvižduke himni. Stadion je bio preplavljen "holandskim" zastavama...Domaći navijači su tokom celog meča zviždali svojoj reprezentaciji.

Reprezentativci Jugoslavije su tu utakmicu igrali samo za sebe budući da niko za njih nije navijao. Uvrede nisu mimoišle ni selektora Ivicu Osima, a sva dešavanja su šokirala Holanđane koji su se našli u čudu...

4/6/1947



Rođen Blagoje Paunović, centarhalf koji je u periodu od 1965. do 1975. u dresu beogradskog Partizana odigrao ukupno 451 utakmicu i postigao pet golova.

Nakon "crno-belih" sa uspehom je igrao u Holandiji za ekipu FC Utrecht, kad se vratio odigrao je nekoliko utakmica za OFK Kikindu, da bi 1978. igrao i u američkoj profesionalnoj ekipi Oackland Stomppers. Karijeru je završio 1978. u beogradskom Sindeliću.

Uz deset susreta za omladinsku (1964-1965) i dve za mladu reprezentaciju (1967-1969), odigrao je i 39 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije.

5/6/1968

Reprezentacija Jugoslavije je u polufinalu Evropskog prvenstva 1968. savladala Englesku 1:0 (0:0), tada aktuelnog svetskog prvaka.

Selektor Rajko Mitić i trener Branko Stanković izveli su tim u sastavu: Ilija Pantelić, Mirsad Fazlagić, Milan Damjanović, Miroslav Pavlović, Blagoje Paunović, Dragan Holcer, Ilija Petković, Dobrivoje Trivić, Vahidin Musemić, Ivica Osim, Dragan Džajić.

Nažalost, Ivica Osim se povredio na samom početku i statirao na desnom krilu, pravila nisu dozvoljavala zamenu igrača! Englezi su igrali sa većinom igrača koji su dve godine ranije postali prvaci sveta na svom "Vembliju": Benks, Bobi Mur, Vilson, Bobi Čarlton, Piters, Hant, Bol...

Iako brojčano slabiji, naši igrači su se hrabro borili i držali 0:0. Kada su već u izgledu bili produžeci, Dragan Džajić je u 87. minutu dao velemajstorski gol, najvažniji i jedan od najlepših u njegovoj blistavoj karijeri. Jednu dugačku loptu koja je preletela Bobija Mura primio je na grudi a onda je svojom čarobnom levicom poslao pod prečku. Kakva je to radost bila...

6/6/1906


U Smederevu rođen Milorad Arsenijević - Mikica, predratni reprezentativac i kasnije selektor i idejni tvorac slavnog olimpijskog tima iz 1952. godine.

Ponikao u šabačkoj Mačvi, potom je u vreme studija prešao u beogradski BSK u kojem se "našao" sa Mošom i Nikolom Marjanovićem, Aleksandrom Tirnanićem, Đorđem Vujadinovićem... Ova generacija punu deceniju i po dominiraće predratnim fudbalom u Jugoslaviji i osvojiće čak pet titula.

Bio je vrstan matematičar i poliglota - govorio je šest jezika. Učestvovao je na dva Svetska prvenstva - 1930. kao igrač i 1950. kao selektor, a tvorac je i olimpijskog tima iz 1952, ali je zbog obaveza na poslu u Tampereu ekipu vodio Aleksandar Tirnanić.

Za BSK je odigrao više od 500, a za reprezentaciju 52 utakmice.

7/6/2003

Debakl "plavih" u Helsinkiju, Finska - SCG 3:0

Fudbalska reprezentacija Srbije i Crne Gore izgubila je na gostovanju od Finske sa 3:0 u okviru kvalifikacija za EURO 2004.

Do ubedljive pobede Finci su došli golovima Hipije (19. minut), Kolke (45) i Forsela u 53. minutu. Od 25. minuta naš nacionalni tim igrao je bez Siniše Mihajlovića, koji je dobio crveni karton posle duela sa Forselom. Mihajlović je, nakon duela u vazduhu gurnuo Forsela i tako zaradio isključenje. Nakon ovog susreta Mihajlović nije više pozivan u reprezentaciju i okončavši reprezentativnu karijeru sa 63 nastupa, 10 golova i čak 5 crvenih kartona!

Zanimljivo, selektor Dejan Savićević je utakmicu započeo sa prilično ofanzivnom kombinacijom, Miloševićem i Kovačevićem u napadu, uz podršku Mijatovića:

Dragoslav Jevrić, Zoran Mirković, (od 80. Nenad Kovačević), Boban Dmitrović, Siniša Mihajlović, Nemanja Vidić, Mladen Krstajić, Igor Duljaj, Slobodan Marković, Predrag Mijatović (od. 46. Zvonimir Vukić), Savo Milošević (od 46. Nenad Jestrović), Darko Kovačević.

8/6/1968

Reprezentacija Jugoslavije je na Olimpijskom stadionu u Rimu igrala finale Evropskog prvenstva 1968. protiv domaćina Italije.

Selektor Rajko Mitić i trener Branko Stanković izveli su tim u sastavu: Ilija Pantelić, Mirsad Fazlagić, Milan Damjanović, Miroslav Pavlović, Blagoje Paunović, Dragan Holcer, Ilija Petković, Dobrivoje Trivić, Vahidin Musemić, Jovan Aćimović, Dragan Džajić.

Jugoslavija je bila za klasu bolja od Italijana ali je zahvaljujući krajnje pristrasnom sudiji Gotfridu Dinstu iz Švajcarske vodila samo sa 1:0. Fenomenalni Dragan Džajić dao je vodeći gol u 39. minutu, a neposredno posle toga tako je rukama srušen s leđa da bi, kao što je napisao jedan italijanski novinar, i sam selektor Italije Feručio Valkaređi svirao penal, ali Dinst je zažmurio...

Nije nas htela ni sreća, još uvek kroz sećanje prolazi scena kada Jovan Aćimović, koji je za finale stigao iz Beograda kao zamena za Ivicu Osima, šalje loptu ispod Dina Zofa ali ona ide paralelno sa gol crtom... Vahidin Musemić uklizava sa obe noge, ali kasni delić sekunde, umesto lopte on završava u mreži. Sudija je kočio sve akcije našeg tima, izmišljao prekršaje, posebno u zoni šuta sve dok Domenghini u 80. minutu nije izjednačio iz jednog od silnih slobodnih udaraca.

Pošto produžeci nisu doneli promenu rezultata, dva dana kasnije igrana je nova utakmica u kojoj više nismo imali šansu, Italija je pobedila sa 2:0.

9/6/2011

U Sarajevu u 63. godini preminuo Josip Katalinski - Škija, legendarni centarhalf sarajevskog Željezničara i reprezentacije Jugoslavije.

Karijeru otpočeo u Igmanu sa Ilidže, da bi 1965. prešao u FK Željezničar iz Sarajeva, u kojem je na mestu centarhalfa do 1975. odigrao preko 350 utakmica i postigao preko 100 golova. 1975. odlazi u Francusku, gde za prvoligaša Nicu igra u preko 150 utakmica, sve do povlačenja 1978. zbog povrede.

Za najbolju selekciju bivše Jugoslavije odigrao je 41 utakmicu i postigao 10 golova. Učesnik Svetskog prvenstva 1974. u Nemačkoj, kao i finalnog turnira Kupa evropskih nacija 1976. u Beogradu. Postigao i jedan autogol na vrlo važnom meču protiv Grčke (2:4) u Atini.

Bio je čuven zahvaljujući golu koji je postigao u majstorici protiv Španije na Vald stadionu u Frankfurtu na Majni 1974. godine, čime je reprezentaciju Jugoslavije odveo na Svetsko prvenstvo u Zapadnoj Nemačkoj iste godine.

10/6/1990

Katastrofalan poraz na startu Svetskog prvenstva: Jugoslavija - SR Nemačka 1:4 (0:2).

Reprezentativci SR Nemačke, na milanskom San Siru deklasirali su "plave" rezultatom 4:1 (2:0). Strelci za "pancere" bili su Lotar Mateus u 29. i 65, Jirgen Klinsman u 40. i Rudi Feler u 72, dok je počasni pogodak za naš tim postigao Davor Jozić u 55. minutu.

Selektor Ivica Osim suprotstavio je budućim prvacima sveta ovaj tim: Tomislav Ivković, Zoran Vulić, Mirsad Baljić, Predrag Spasić, Faruk Hadžibegić, Davor Jozić, Safet Sušić (od 55. Robert Prosinečki), Srečko Katanec, Dejan Savićević (od 55. Dragoljub Brnović), Dragan Stojković, Zlatko Vujović.

Kako to kad nas obično biva, mediji su se obrušili na čitavu reprezentaciju, a naročito na stručni štab. U nekim dnevnim listovima na sva zvona je objavljeno da su Ivica Osim i njegovi saradnici posle poraza popili ni manje ni više nego 11 flaša viskija!

11/6/2003

Najveća blamaža u istoriji našeg fudbala: Azerbejdžan - SCG 2:1

Na današnji dan, 11. juna 2003. naši fudbalski reprezentativci vratili su se pognutih glava iz glavnog grada Azerbejdžana. Nacionalni tim Srbije i Crne Gore je porazom od 2:1 od reprezentacije domaćina i definitivno izgubio sve šanse da se plasira na Evropski šampionat 2004. u Portugaliji.

Selektor Dejan Savićević je tako neslavno završio trenersku karijeru, i to protiv reprezentacije zemlje koja u tom periodu nije imala ni zvaničnu ligu!

Dragoslav Jevrić (od 46. Dragan Žilić), Zoran Mirković, Nikola Malbaša, Zoran Njeguš, Nenad Đorđević, Mladen Krstajić, Igor Duljaj (od 89. Savo Milošević), Branko Bošković, Zvonimir Vukić, Predrag Mijatović (od 68. Nenad Kovačević), Darko Kovačević.

Bila je to još jedna očajna igra naših fudbalera, koji su, ipak, iz jedine šanse došli do vođstva. Posle asistencije Vukića, mrežu je u 27. minutu zatresao Bošković. I to je sve. U poslednja tri minuta domaćin je postigao dva gola i stigao do istorijske pobede, a nama raspalio šamar kakav niko ne pamti, sigurno žešći i od onog holandskog na EP (6:1). Azerbejdžan je postao sila za nas, mi smo dotakli dno, tamo gde nikad nismo bili, a Gurban Gurbanov je postao sinonim za našu fudbalsku propast.

12/6/1947

U Rokcima, kod Ivanjice rođen Petar Krivokuća, centarhalf Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije.

Počeo da igra 1962. u FK Javor iz Ivanjice promenivši sva mesta u timu, a krajem šezdesetih nastupao je i za užičku Slobodu. Istakao se kao desni bek modernog tipa u beogradskoj Crvenoj zvezdi za koju je od 4. februara 1968. do 11. jula 1976. odigrao ukupno 344 utakmice (od toga 142 prvenstvenih) i postigao 22 gola. U dresu "crveno-belih" triput je osvajao prvenstvo Jugoslavije (1969, 1970, 1973) i dvaput Kup (1968, 1971).

Posle dve operacije meniskusa, igrao je 1976. za ekipu Iraklis iz Soluna, a u sezoni 1977/78. za FC Rouen (Francuska). Igrao je i za tada nižerazredne beogradske klubove FK Obilić i FK Voždovački - sve do 1983.

Uz četiri utakmice za omladinsku (1962), sedam za mladu (dao jedan gol) i jednu za "B" reprezentaciju (1964), odigrao je i 13 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 14. juna 1972. protiv Venecuele (10:0) u Kuritibi, na "Kupu nezavisnosti Brazila", a poslednju utakmicu odigrao je 5. juna 1974. protiv Engleske (2:2) u Beogradu, na kojoj je bio povređen i zbog povrede nije putovao na Svetsko prvenstvo 1974. u SR Nemačkoj.

13/6/2000

EURO 2000: Jugoslavija - Slovenija 3:3 (0:1)



U prvoj utakmici završnog turnira Evropskog prvenstva u Holandiji i Belgiji, Jugoslavija i Slovenija su odigrali nezaboravan meč koji je završen rezultatom 3:3.

Golovima Zahoviča u 23. i 57. minutu, odnosno Pavlina u 52, Slovenci su vodili čak sa 3:0, da bi sa tri pogotka u šest minuta naša reprezentacija stigla do remija. Tvorci preokreta bili su Savo Milošević (67. i 73.) i Ljubinko Drulović (70.).



Na ovom prvenstvu selektor je bio Vujadin Boškov koji je na stadionu u Šarlroi priliku ukazao sledećim igračima:

Ivica Kralj, Ivan Dudić, Albert Nađ, Miroslav Đukić, Siniša Mihajlović, Slaviša Jokanović, Dejan Stanković (od 36. Dragan Stojković), Vladimir Jugović, Ljubinko Drulović, Predrag Mijatović (od 82. Mateja Kežman), Darko Kovačević (od 52. Savo Milošević)

14/6/1930

U Obrenovcu rođen Borivoje Kostić, jedan od najboljih strelaca u jugoslovenskom fudbalu svih vremena.

Iako izraziti levak, imao je veoma snažan udarac i davao je golove iz daljine i mnogim poznatim golmanima sveta. Sa 158 golova samo na prvenstvenim utakmicama, nalazi se na trećem mestu (iza Santrača 218 i Bajevića sa 164 gola) liste najboljih golgetera svih dosadašnjih prvenstava Jugoslavije, u kojim je dvaput bio najbolji strelac sezone: 1958/59. sa 25 i 1959/60. sa 19 pogodaka.

Za 14 godina igranja u „crveno-belom" dresu ostvario je najveće domete: odigrao je ukupno 580 utakmica i postigao 539 golova. Osvojio je sedam šаmpionskih titula (1951, 1953, 1956, 1957, 1959, 1960. i 1964. godine) i tri trofejа u nаcionаlnom kupu (1958, 1959. i 1964.).

U dresu reprezentaciju Jugoslavije odigrao samo 33 meča u vremenu od 1956-1963. godine i postigao neverovatnih 26 golova. Kao kapiten reprezentacije Jugoslavije učestvovao je na finalnom turniru prvog Kupa nacija Evrope 1960. u Parizu na kome je naša ekipa zauzela drugo mesto (u finalu protiv SSSR-a (1:2), a takode i na olimpijskom turniru iste godine u Rimu, na kome je naša reprezentacija osvojila prvu i dosad jedinu zlatnu medalju.

15/6/1950

U Koprivnici rođen Ivan Golac, nekadašnji fudbaler i trener Partizana, reprezentativac Jugoslavije i jedan od prvih stranaca u ostrvskom fudbalu.

S Partizanom osvaja dve šampionske titule - 1975/76 i 1977/78, i u obe šampionske ekipe bio je standardni prvotimac. Van terena, svojom pojavom i dugom kosom podsećao je na rok zvezdu i odudarao je od klišea prosečnog fudbalera.

Kada je 1978. potpisao za engleski Southampton, bio je jedan od prvih stranaca u ostrvskom fudbalu. U timu "svetaca" je proveo pune četiri sezone dok je još jednu proveo na pozajmicama igrajući za Bournemouth i Manchester City. Ostrvsku karijeru završava igrajući za Portsmouth. U periodu dok je igrao za Southampton, najveći uspesi sa klubom su mu bili jedno drugo mesto u Diviziji 1, kao i finale Liga kupa 1979. godine.

Posle igračke karijere Golac se posvetio trenerskom poslu, a i trenersku karijeru je započeo u Partizanu, kada je u sred sezone 1989/90 seo na klupu "crno-belih". Kakav je bio kao igrač, takav je Ivan bio i kao trener - beskompromisan, ofanzivan, sa verom u sebe i svoj tim. Njegove izjave su bile van svih klišea, umeo je pred utakmicu da ohrabri svoje igrače rečima "Zgazićemo boraniju!". Iz tog perioda pamte se legendarne utakmice Partizana protiv timova kao što su Celtic i Groningen, kada je Partizan igrao pravi "ostrvski" fudbal, za gol više.

Godine 1994. trenirajući Dundee United osvaja škotski FA Cup, pobedom u finalu protiv slavnog Rangers FC od 1-0. Bio je to prvi kup koji je Dundee United osvojio u istoriji! Tako se Ivan Golac zauvek  upisao u istoriju ostrvskog fudbala.

Prepoznatljiv kao oštar i beskompromisan kritičar svih negativnih dešavanja u srpskom fudbalu.

16/6/2006

Argentina - Srbija i Crna Gora 6:0 (3:0) - najteži poraz na Svetskim prvenstvima u istoriji našeg fudbala

Fudbaleri Srbije i Crne Gore doživeli su poraz od selekcije Argentine u Gelzenkirhenu rezultatom 6:0, u utakmici drugog kola Grupe C, nakon čega su ostali bez šansi da se plasiraju u drugu fazu Mundijala.

Selektor Srbije i Crne Gore Ilija Petković dvostrukim svetskim prvacima suprotstavio je ovaj tim:

Dragoslav Jevrić, Milan Dudić, Goran Gavrančić, Mladen Krstajić, Albert Nađ (od 46. Ivan Ergić), Igor Duljaj, Predrag Đorđević, Ognjen Koroman (od 50. Danijel Ljuboja), Dejan Stanković, Savo Milošević (od 70. Zvonimir Vukić), Mateja Kežman.



Plavi, koji su potučeni do nogu, meč protiv Argentine zapamtiće i po tome što je to najteži poraz koji su reprezentacije svih naših prethodnih država (Kraljevina Jugoslavija, SFRJ, SRJ) zabeležile na Svetskim prvenstvima od Urugvaja 1930. godine, naovamo.

Do tog dana heroj nacije `đeneral` Petković stavljen je posle debakla u Gelzenkirhenu na stub srama.

17/6/1976

Evropsko prvenstvo 1976: Jugoslavija - SR Nemačka 2:4 (2:0)

U polufinalu Evropskog prvenstva u fudbalu 1976. koje je održano u našoj zemlji, reprezentacija Jugoslavije pretrpela je jedan od "antologijskih poraza", u utakmici koja se i danas prepričava.

Popivoda i Džajić su doneli "plavima" činilo se nedostižnih 2:0 već posle pola sata igre, a onda je usledio brodolom pred naletom Zapadnih Nemaca.

Flohe i Diter Miler su izborili produžetke, u čijih je poslednjih pet minuta Miler sa dva nova gola utišao Marakanu i nešto preko 50 hiljada gledalaca koji se se nadali da će Jugosloveni zaigrati u finalu.

18/6/1974

Jugoslavija - Zair 9:0 (6:0) - najveća pobeda na Svetskim prvenstvima u istoriji našeg fudbala

Reprezentacija Jugoslavije je grupnu fazu na Svetskom prvenstvu 1974. u Nemačkoj završila na prvom mestu u grupi ispred Brazila, a za sva vremena ostaće upamćena i visoka pobeda nad Zairom (9:0) koji je kao selektor predvodio Blagoje Vidinić.



U strelce se upisalo čak sedam različitih igrača, a posebno je blistao "princ s Neretve" Dušan Bajević koji je postigao het-trik, a mrežu su zatresli još Dragan Džajić, Ivica Šurjak, Josip Katalinski, Vladislav Bogićević, Brane Oblak i Ilija Petković.

19/6/1958

Četvrtfinale Svetskog prvenstva 1958: Jugoslavija - Zapadna Nemačka 0:1 (0:1)

Plavima su se kiksevi iz prve faze protiv Škotske (1:1) i Paragvaja (3:3) obili o glavu već u četvrtfinalu. Umesto da se kao pobednici grupe sastanu sa Severnom Irskom, morali su da izadju na crtu nemačkim "pancerima", koji su u Švedskoj branili tron zaposednut četiri godine ranije.



Isto kao u Švajcarskoj četiri godine ranije, kada je bilo 2:0 za Nemce, koban za Jugoslaviju bio je Helmut Ran – u 12. minutu sjurio se po desnoj strani i gotovo iz "mrtvog ugla" savladao golmana Srboljuba Krivokuću, koji je očekivao centaršut.

20/6/1982

Svetsko prvenstvo 1982: Španija - Jugoslavija 2:1 (1:1)

Na današnji dan, 20. juna 1982. fudbalska reprezentacija Jugoslavije brutalno je pokradena u duelu protiv domaćina Španije, nakon što je sudija Sorensen izmislio penal za domaćina, iako je start Velimira Zajeca nad Alonsom bio bar metar van šesnaesterca.

"Plavi" su na stadionu Luis Kazanova u Valensiji odlično počeli meč i pogotkom Ivana Gudelja u 10. minutu poveli sa 1:0.

Kada je Huanito promašio, učinilo se da ima pravde, medjutim, Danac je naložio da se udarac izvede ponovo, pošto je Dragan Pantelić krenuo sa gol-linije pre nego što je udarac izveden. Drugi pokušaj Huanita bio je uspešniji i utakmica se pretvorila u težak, rovovski boj, koji je odlučen golom Enrika Saure sredinom drugog poluvremena - 1:2.

U poslednjem kolu pobeđen je Honduras, a zahvaljujući neočekivanom porazu Španaca od Severnih Iraca Miljanić je ekipu poveo kući umesto u drugi krug.

21/6/2000

EURO 2000: Jugoslavija - Španija 3:4 (1:1)



Reprezentacija Jugoslavije poražena je od Španije 3:4 (1:1), ali su se "plavi" ipak plasirali u četvrtfinale Evropskog šampionata u fudbalu 2000. godine. Našoj reprezentaciji je put u četvrtfinale omogućio nerešeni rezultat na utakmici Slovenija - Norveška (0:0).

Selektor Vujadin Boškov je na stadionu u Brižu priliku ukazao sledećim igračima: Ivica Kralj, Slobodan Komljenović, Goran Đorović (od 12. Jovan Stanković), Miroslav Đukić, Siniša Mihajlović, Slaviša Jokanović,, Vladimir Jugović (od 46. Dejan Govedarica), Predrag Mijatović, Savo Milošević, Dragan Stojković (od 68. Niša Saveljić), Ljubinko Drulović



Vodeći gol za Jugoslaviju postigao je Savo Milošević u 31.minutu, a izjednačio je Alfonso u 39. minutu. Golom Dejana Govedarice u 51. minutu Jugoslavija je povela i u drugom poluvremenu, ali je samo minut kasnije Pedro Munitis izjednačio.

"Plavi" su opet poveli golom Slobodana Komljenovića u 75. minutu sa 3:2, ali je nakon nepravedno dosudjenog jedanaesterca Mendieta u 90. minutu izjednačio na 3:3, da bi takođe u poslednjem minutu Alfonso postavio konačan rezultat Španija - Jugoslavija 4:3.

22/6/1972


Na današnji dan, 22. juna 1972. u švajcarskom Sionu ubijen je Vladimir Durković, legendarni bek Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije.

Tragedija se dogodila posle utakmice koju je Durkovićev FC Sion igrao za "Kup Alpa" protiv francuskog prvoligaša iz Bastije. Uprkos hirurškoj intervenciji, podlegao je teškim povredama od hitaca koje mu je ispalio u stomak pripiti švajcarski policajac, koga nesrećni Durković ničim nije izazvao.

Karijeru je počeo u Napretku iz Kruševca, a zatim prelazi u Crvenu zvezdu, u kojoj je odigrao čak 405 mečeva i postigao 30 golova, u periodu od 1955-1966. godine. Sa Zvezdom je osvojio 5 titula prvaka Jugoslavije (1956, 1957, 1959, 1960, 1964) i 3 nacionalna Kupa (1958, 1959 1964).

U reprezentaciji je bio nezamenljiv na poziciji desnog beka, odigrao je 50 utakmica, a na SP-u u Čileu 1962, na kojem je Jugoslavija bila četvrta, proglašen je od strane velikog broja sportskih novinara za najboljeg desnog beka na svetu! Takođe, 1960. godine našao se u idealnom timu Evropskog prvenstva.

Osvojio je zlatnu medalju na Olimpijadi 1960. godine i drugo mesto na EP-u, kada je naša selekcija poražena od SSSR-a.

Igrao je i za Borusiju iz Menhengladbaha (1966/67), Sent Etjen (1967-71) i Sion (1971-72). U Francuskoj je osvojio pet trofeja: tri prvenstva (1968, 1969, 1970) i dva Kupa (1968, 1970).

23/6/2010

Fudbalska reprezentacija Srbije poražena je od Australije rezultatom 1:2 (0:0) čime je završila takmičenje u grupi D Svetskog prvenstva 2010. u Južnoj Africi na poslednjem, četvrtom mestu.

Računica je pre poslednjeg kola bila jasna. Pobeda je sigurno vodila "orlove" u drugu fazu, a remi otvarao razne kalkulacije - u finišu utakmice se znalo da bi Srbija sa 2:2 prošla dalje, zbog više postignutih golova od Gane.

Selektor Radomir Antić na teren je poslao ovaj tim:

Vladimir Stojković, Branislav Ivanović, Ivan Obradović, Nemanja Vidić, Aleksandar Luković, Zdravko Kuzmanović (od 77. Danko Lazović), Miloš Krasić (od 62. Zoran Tošić), Miloš Ninković, Dejan Stanković, Nikola Žigić (od 67. Marko Pantelić), Milan Jovanović.



"Kenguri" su slavili golovima Tima Kejhila u 69. i Breta Holmana u 73. minutu, dok je Marko Pantelić u 84. samo ublažio poraz. Ostalo je šest minuta igre, šest minuta nade a kada se činilo da sledi sjajna prilika za izjednačenje, jer je penal bio očigledan zbog igranja rukom Kejhila, sudijska pištaljka Urugvajca Larionde ostala je nema. Kao i svi mi posle onakvog ishoda.

24/6/1982

Fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je Honduras 1:0 (0:0) u trećem kolu grupne faze Svetskog prvenstva 1982. u Španiji.

Nakon mršavog remija sa Severnim Ircima (0:0) i poraza od domaćina Španije (1:2), Jugoslavija je još uvek imala šansu za prolaz u drugi krug. U poslednjem kolu trebala nam je pobeda nad Hondurasom, uz uslov da Irci ne pobede Španiju.

Meč protiv Hondurasa ispostavio se mnogo teži nego što je iko očekivao. Naš tim je napadao svim silama, promašivao neverovatne šanse, a Honduras je pretio iz opasnih kontranapada. Nekoliko puta su igrači Hondurasa izlazili sami ispred Pantelića, ali je ovaj čudesnim intervencijama ostao nesavladan.



Kada se činilo da ćemo prokockati i poslednju šansu, rezervista Šestić je u 88. minutu u slalomu prošao nekoliko odbrambenih igrača protivnika, ušao u kazneni prostor gde ga obara jedan igrač Hondurasa i sudija pokazuje na belu tačku.

Siguran izvođač bio je Petrović, i ostalo je samo da sutradan sačekamo ishod meča između Španije i Severne Irske. Na našu žalost Španija je uspela da izgubi od Iraca, i tako je zbog bolje gol-razlike (njihovih 3:3 prema naših 2:2) eliminisala naš tim sa turnira.

25/6/2000

Četvrtfinale EURO 2000: Holandija - Jugoslavija 6:1 (2:0)



Reprezentacijа SR Jugoslavije poražena je u četvrtfinalu Evropskog prvenstva 2000. godine od Holandije 6:1 (2:0).

Selektor Vujadin Boškov je uz levu aut liniju prebacio Miroslava Đukića sa štoperske pozicije, što se nije pokazalo kao dobar potez, jer su Holanđani prolazili kroz našu odbranu kao kroz ''švajcarski sir'', a mnogo je nedostajao i suspendovani Slaviša Jokanović:

Ivica Kralj, Slobodan Komljenović, Niša Saveljić (od 56. Jovan Stanković), Miroslav Đukić, Siniša Mihajlović, Vladimir Jugović, Dejan Govedarica, Predrag Mijatović, Savo Milošević, Dragan Stojković (od 52. Dejan Stanković), Ljubinko Drulović (od 70. Darko Kovačević)

Golovima Patrika Klajverta (25, 38, 51, 59. minut) i Marka Overmarsa u 78. i 89. minutu, Holandija je deklasirala "plave", a ako se ima u vidu igra jugoslovenske reprezentacije, taj rezultat je i povoljan.

"Čast" naših fudbalera odbranio je Savo Milošević koji je postigao svoj peti gol na  prvenstvu, što mu je donelo titulu najboljeg strelca Evropskog prvenstva 2000. godine.

26/6/1990

Fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u Veroni reprezentaciju Španije sa 2:1 (1:1, 0:0) u okviru 1/8 finala Svetskog prvenstva 1990. u Italiji.

Utakmica je došla u momentu kada je veliko rivalstvo sa kraja 70-ih i početka 80-ih već počelo da jenjava, ali Španci su svakako još uvek pamtili onu flašu sa Marakane, a mi smo se i dalje sećali sudije Sorensena. Selektor Ivica Osim suprotstavio je "crvenoj furiji" ovaj tim:

Tomislav Ivković, Dragoljub Brnović, Predrag Spasić, Faruk Hadžibegić, Davor Jozić, Refik Šabanadžović, Safet Sušić (od 55. Dejan Savićević), Srečko Katanec (od 78. Zoran Vulić), Darko Pančev, Dragan Stojković, Zlatko Vujović.



"Plavi" su poveli pogotkom Dragana Stojkovića - Piksija u 74. minutu da bi Španci izjednačili preko Hulia Salinasa u 82. minutu. Izvanrednim golom Piksija iz slobodnog udarca u 93. minutu igre naša reprezentacija je povela sa 2:1 i sačuvala prednost do kraja.

27/6/1954

Svetsko prvenstvo 1954: Jugoslavija - Zapadna Nemačka 0:2

U četvrtfinalu Svetskog prvenstva 1954. u Švajcarskoj, Jugoslaviju je čekala Zapadna Nemačka. U našoj zemlji, očekivanja su bila velika, pogotovo što je u prethodnoj utakmici reprezentacija Sepa Herbergera bila poražena od razigranih Mađara čak sa 8:3. Naš tim je nastupio u sastavu:

Vladimir Beara, Branko Stanković, Tomislav Crnković, Zlatko Čajkovski, Ivan Horvat, Vujadin Boškov, Miloš Milutinović, Stjepan Bobek, Rajko Mitić, Bernard Vukas, Branko Zebec.



Nažalost, "plavi" su eliminisani od Nemaca (0:2) u četvrtfinalu i to uz autogol Horvata i pogodak Helmuta Rana, koji je "pancerima" doneo i titulu prvaka u meču za trofej.

28/6/1973

U Pljevljima rođen Damir Čakar, nekadašnji fudbaler beogradskog Partizana i reprezentacije Jugoslavije

Prve fudbalske korake napravio je u Rudaru iz Pljevalja, odakle je 1994. godine prešao prvo u čačanski Borac, a onda već nakon jedne polusezone u Partizan.



U beogradskom klubu ostao je tri godine i ostavio dubok trag, nakon čega se preselio u Francusku, u Šateru. Nakon dve godine igranja u 'Ligi 1', Čakar se vratio domaćem fudbalu - nastupao je za Sartid iz Smedereva, potom i Sutjesku, da bi 2001. godine po drugi put u karijeri postao član Partizana, u kom se zadržao naredne tri sezone. U dresu Partizana četiri puta je bio šampion Jugoslavije (1996, 1997, 2002, 2003).

Poslednje tri godine karijere proveo je u Rudaru, sa kojim je osvojio prvo izdanje Kupa Crne Gore, da bi karijeru završio u Mogrenu, sa kojim se takođe domogao prestižnog trofeja.

Za "A" reprezentaciju Jugoslavije odigrao je tri meča. Debitovao je u protiv Urugvaja 31. marta 1995. godine, da bi poslednji put u dresu nacionalne selekcije nastupio 2001. protiv Japana (0:1) na oproštajnom meču Dragana Stojkovića.

29/6/1998

Svetsko prvenstvo 1998: Holandija - Jugoslavija 2:1 (1:0)

Fudbalska reprezentacija Jugoslavije nije uspela da se plasira u četvrtfinale Svetskog  prvenstva u Francuskoj 1998., pošto je u osmini finala, u Tuluzu, poražena od Holandije sa 2:1 (1:0), čime je eliminisana iz daljeg takmičenja.

Santrač je "lalama" suprotstavio formaciju sa samo jednim napadačem, Predragom Mijatovićem, a kasnije je objašnjavao kako je to bila taktička postavka 4-4-1-1. U praksi je to više ličilo na 8-1-1:

Ivica Kralj, Zoran Mirković, Goran Đorović, Slaviša Jokanović, Slobodan Komljenović, Branko Brnović, Željko Petrović, Vladimir Jugović, Predrag Mijatović, Dragan Stojković (od 57. Dejan Savićević), Siniša Mihajlović (od 78. Niša Saveljić).

Kazna za takav pristup stigla je u 38. minutu, kada je Kralja savladao Denis Bergkamp. Šta se desilo u pauzi, nije poznato, tek, plavi su na samom početkom drugog poluvremena izjednačili, a onda propustili priliku da naprave potpuni preokret.



Prvo je Komljenović, na centaršut Stojkovića, glavom matirao Van der Sara, a svega tri minuta kasnije, španski sudija Garsija Aranda dosudio je penal posle naizgled bezazlenog starta na Jugoviću u šesnaestercu Holandjana. Mijatović, koji je na Mundijal došao ovenčan slavom strelca jedinog gola u finalu Lige šampiona Real - Juventus, prišao je lopti, snažno šutnuo i pogodio prečku!

"Lale" su opet uspostavile dominaciju, plavi su se našli u "mišjoj rupi" i pravo je čudo da su izdržali do 90. minuta, u kom je Davids udarcem po zemlji sa dvadesetak metara doneo Holandiji pobedu od 2:1 i plasman u četvrtfinale.

30/6/1990

Svetsko prvenstvo 1990: Jugoslavija - Argentina 2:3 p (0:0, 0:0)

Ohrabreni pobedom nad Španijom (2:1), "plavi" su sa mnogo optimizma ušli u četvrtfinale sa tadašnjim svetskim prvakom Argentinom, a selektor Ivica Osim suprotstavio je "gaučosima" ovaj tim:

Tomislav Ivković, Zoran Vulić, Predrag Spasić, Faruk Hadžibegić, Davor Jozić, Dragoljub Brnović, Refik Šabanadžović, Safet Sušić (od 66. Dejan Savićević), Robert Prosinečki, Dragan Stojković, Zlatko Vujović.



Međutim, planovi selektora Osima poremećeni su već u 30. minutu, kada je Refik Šabanadžović, striktni čuvar Dijega Maradone, morao u svlačionicu zbog dva žuta kartona.

I sa igračem manje, Jugoslavija je odigrala ravnopravnu utakmicu i imala mnogo izglednije prilike da meč reši već u regularnom toku, ali se na kraju ipak pristupilo izvođenju jedanaesteraca.

Obračun je počeo pogotkom Serizuele i Stojkovićevim udarcem u prečku, ali je taj promašaj u trećoj seriji kompenzovao golman Tomislav Ivković, odbranivši penal velikom Maradoni. Pošto su precizni bili Prosinečki i Savićević, rezultat je bio 2:2, a kada je u četvrtoj seriji šut Trolja završio na stativi, plavima se ukazala kolosalna šansa. Medjutim, argentinski golman Goikočea zaustavio je mlake šuteve Brnovića i Hadžibegića, Dezoti je bio siguran i "gaučosi" su otišli medju četiri najbolje ekipe sveta sa pobedom od 3:2.

1/7/1946

U Koceljevi rođen Slobodan Santrač, najbolji jugoslovenski strelac svih vremena i nekadašnji selektor fudbalske reprezentacije Jugoslavije.



Počeo je da igra u pionirskom timu Takova iz Gornjeg Milanovca, stasao u Radničkom iz Valjeva (kasniji Metalac), da bi od 1965. do 1974. godine igrao u OFK Beogradu. Nakon epizode u švajcarskom Grashopersu (1974-76), vraća se u OFK Beograd gde nastupa do 1978. Dve sledeće godine igra za Partizan, a karijeru završava u Zemunu za koji igra od 1980. do 1983. godine.

Sa 218 postignutih golova ubedljivo zauzima prvo mesto na listi jugoslovenskih ligaških rekordera svih vremena. Četiri puta je bio najbolji jugoslovenski prvoligaški strelac (1967/68 - 22, 1969/70 - 20, 1971/72 - 33, 1972/73 - 25).

Tokom karijere odigrao je ukupno 1.359 utakmica i postigao 1.301 gol. Medu Santračevim golgeterskim trofejima posebno mesto zauzima "bronzana kopačka" pariskog lista "Frans Fudbal", koju je osvojio posle sezone 1971/72. godine. Tada je sa 33 ligaška gola bio treći strelac u Evropi (prvi je bio Nemac Gerd Miler sa 40 golova).

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je samo osam utakmica i postigao samo jedan gol. I to nikad svih 90 minuta! Samo dvaput je igrao celo poluvreme - na osam utakmica ukupno 110 minuta.

Bio je prvi selektor nove Jugoslavije (1994-98), a u 43 utakmice uspeo je da ostvari 26 pobeda, 10 nerešenih i sedam poraza. Odveo je ekipu na SP u Francuskoj 1998, gde smo u meču osmine finala poraženi od Holandije (2:1).

2/7/1981

U Beogradu rođen Vladimir Dišljenković, bivši reprezentativni golman.

Branio za sve selekcije "crveno-belih", a na golu Crvene zvezde debitovao kod Slavoljuba Muslina, koji ga je kasnije i odveo u Ukrajinu, u njegov tadašnji klub Metalurg iz Donjecka.

Reprezentativac u mladoj i A selekciji. Za najbolji seniorski tim debitovao 31. marta 2004. na prijateljskoj utakmici sa Norveškom (0:1) u Beogradu.

Tokom kvalifikacija za Svetsko prvenstvo često je bio pozivan u nacionalnu selekciju. Branio je na startu protiv Farskih Ostrva, a nekoliko puta je morao da se zahvali selektoru Antiću na pozivu i ostane u Ukrajini zbog povrede mišića. I tokom nastupa za mladu reprezentaciju naše zemlje Dišljenković je kuburio sa povredama, pa je na U-21 prvenstvu Evrope održanom 2004. u Nemačkoj napustio selekciju Srbije i Crne Gore posle meča sa Hrvatskom kako bi se vratio u Beograd i nastavio sa lečenjem.

U februaru 2010. doneo je odluku da više ne brani za fudbalsku reprezentaciju Srbije, a kao razlog za iznenadni kraj reprezentativne karijere uoči Svetskog prvenstva, naveo je učestale povrede koje bi mu mogle ugroziti nastavak karijere.

3/7/1974

Svetsko prvenstvo 1974: Jugoslavija - Švedska 1:2 (1:1)

U grupi B finalne runde, Jugosloveni su nakon poraza od Zapadne Nemačke (0:2) i Poljske (1:2) pretrpeli poraz i od Švedske (1:2) u Diseldorfu.

Selektorska komisija u sastavu Miljan Miljanić, Milan Ribar, Sulejman Rebac, Tomislav Ivić i Milovan Ćirić izvela je ovaj tim:

Enver Marić
, Ivan Buljan, Enver Hadžiabdić, Miroslav Pavlović (od 78. Luka Peruzović), Josip Katalinski, Vladislav Bogićević, Vladimir Petrović (od 68. Stanislav Karasi), Jure Jerković, Ivica Šurjak, Jovan Aćimović, Dragan Džajić



Jugoslavija je povela golom Ivice Šurjaka u 27. da bi Šveđani preokrenuli rezultat golovima Edstroma u 30. i Torstensona u 85. minutu.

Bio je to meč koji ništa nije mogao da promeni u konačnom plasmanu, te su "plavi" očekivano zaključili svoj nastup na Mundijalu dekoncentrisanom i ne baš srčanom partijom.

4/7/2001

Japan - Jugoslavija 1:0 (1:0)
Na današnji dan, 4. jula 2001. u japanskom gradu Oiti, Dragan Stojković - Piksi odigrao je svoj poslednji 84. meč u reprezentativnom dresu.

Debitovao je na prvenstvu Evrope 1984. godine, a predvodio je nacionalni tim na dva Mundijala – u Italiji 1990. i Francuskoj 1998. godine. Njegov "lažnjak" protiv Španaca u Italiji, FIFA je proglasila za jedan od 50 najlepših golova u istoriji prvenstava sveta. Za reprezentaciju Jugoslavije postigao je 15 golova.

Karijeru je započeo u Radničkom iz Niša a 1986. je prešao u Crvenu zvezdu. Uspešno je nosio kapitensku traku u tom klubu a 1988. i 1989. godine je proglašen za najboljeg fudbalera Jugoslavije. Nakon što ga je Crvena zvezda proglasila "petom Zvezdinom zvezdom" prešao je u Olimpik iz Marseja.



Posle Marseja i Verone, prelazi u japansku Nagoju gde završava karijeru.

Nakon igračke karijere, bio predsednik FS SCG, a zatim i Crvene zvezde, no pravi kult izgradio je u Nagoji, koju je predvodio najpre kao fudbaler, a potom kao strateg.

5/7/1987

U Bačkoj Topoli rođen Andrija Kaluđerović, napadač više srpskih superligaških timova i najbolji strelac šampionata Srbije od nezavisnosti naše države.

Prve fudbalske korake napravio u OFK Beogradu, u međuvremenu se "kalio" u Njegošu, šabačkoj Mačvi, Hajduku sa Liona, subotičkom Spartaku i pirotskom Radničkom.

Tresao mreže u beogradskom Radu (2009-10), Crvenoj zvezdi (2010-12) i novosadskoj Vojvodini (2013). Sa postignutih 57 golova u elitnom srpskom takmičenju nadmašio je učinak Lamina Dijare koji je dao 56 golova u dresu beogradskog Partizana.

Kao internacionalac nastupao za kineskog prvoligaša Beijing Guoan (2012) i španskog drugoligaša Rasing Santander (2012-13) i AEL iz Limasola (2013-14).

Za A reprezentaciju Srbije nastupio na tri susreta. Debitovao u prijateljskom susretu sa Japanom (3:0) u aprilu 2010. godine, a za "orlove" nastupao i protiv Meksika (0:2) i Hondurasa (0:2) u novembru 2011.

6/7/1960

Evropsko prvenstvo 1960: Francuska - Jugoslavija 4:5



Završnica prvog Evropskog prvenstva u fudbalu odigrana je u Francuskoj u leto 1960. godine, a domaćin Francuska je u finalnom delu ugostila tri 'istočne' zemlje – SSSR, Čehoslovačku i Jugoslaviju.

U polufinalnom dvoboju protiv Francuske na Parku prinčeva za Jugoslaviju su nastupili Milutin Šoškić, Vladimir Durković, Fahrudin Jusufi, Ante Žanetić, Branko Zebec, Željko Perušić, Tomislav Knez, Dragoslav Šekularac, Dražen Jerković, Milan Galić i kapiten Borivoje Bora Kostić.

Jugoslavija je prva povela preko Milana Galića, ali su Francuzi furioznom igrom došli do prednosti od 4:2 i četvrt sata pre kraja izgledalo je da će domaćin završnice lako u finale. Ali stvari su se potpuno preokrenule u samo tri minuta! Od 75. do 78. Tomislav Knez i, dvaput, Dražen Jerković pogađali su mrežu francuskog golmana i začas je od 4:2 bilo neverovatnih 4:5!

7/7/1966



Na današnji dan, 7. jula 1966. u Tutinu je rođen Miško Mirković, nekadašnji fudbaler OFK Beograda i više turskih prvoligaških klubova.

Poznat i kao Mert Merıç nakon što je prihvatio tursko državljanstvo.

Fudbalski se afirmisao u OFK Beogradu (1988-1992), da bi svoju fudbalsku sreću našao u Turskoj, gde je nastupao za Kodžaeli (1992-2000), Fenerbahče (2000-02) i Elazigspor (2002-03). Na vetrovitoj Karaburmi igrao na mestu desnog beka, dok je kasnije u turskom prvenstvu najbolje partije pružao u veznom redu.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao dve utakmice: 12. juna 1997. protiv Gane (3:1) i četiri dana kasnije protiv Južne Koreje (1:1) u Seulu.

8/7/1974

Na današnji dan, 8. jula 1974. u Beranu, rođen je Dragoslav Jevrić, nekadašnji reprezentativni golman koji je u dugoj i uspešnoj karijeri nastupao za Prištinu, Obilić, Crvenu zvedu, Vitese, Ankaraspor, Makabi iz Tel Aviva i kiparsku Omoniju.

43 puta nastupao za reprezentaciju Srbije i Crne Gore. U kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo u fudbalu 2006. u Nemačkoj Jevrić na sedam uzastopnih utakmica nije primio gol. Jedini gol u kvalifikacijama je primio protiv Španije 17. novembra 2005. Na Svetskom prvenstvu 2006. Jevrić je sa reprezentacijom Srbije i Crne Gore zauzeo poslednje mesto, primivši 10 golova u 3 utakmice.

Nakon razdruživanja Srbije i Crne Gore, Jevrić je odlučio da igra za Srbiju. Pozvan je za prijateljsku utakmicu protiv Češke (prvu međunarodnu utakmicu reprezentacije Srbije) 4. avgusta 2006, ali nije ulazio u igru. Na sastanku pre početka prijateljske utakmice u Uherskom Hradištu, Klemente je saopštio startnu postavu u kojoj nije bilo u poslednje četiri godine standardnog čuvara mreže naše najjače selekcije.

Jevrić je smatrao da je degradiran kao čovek i fudbaler i povukao se iz reprezentacije.

- "Ovo je bila moja poslednja utakmica za reprezentaciju Srbije! Završio sam, nema više nikakve priče, stavljam tačku. Neću se više odazivati, eto tako ću olakšati posao Terziću, Klementeu i ostalima", poručio je Jevrić.

Selektor Havijer Klemente izjavio je posle meča sa Češkom da Vladimir Stojković nije definitivno "zakucan" medju stative reprezentacije Srbije, već da je želeo da i njega proba u važnom duelu.

Dragoslav Jevrić
9/7/1986

Na današnji dan, 9. jula 1986. u Novom Sadu, rođen je Željko Brkić, reprezentativni golman "Orlova" .

Fudbalom počeo da se bavi u novosadskom Indeksu, da bi sa 12 godina postao član novosadske Vojvodine. Jedno vreme proveo na kaljenju u novosadskim klubovima RFK Kabel i FK Proleter. Za prvi tim Vojvodine debitovao u sezoni 2006-07.

U julu 2011. potpisao je ugovor sa Udinezeom, koji ga je prosledio na pozajmicu Sijeni, povratniku u italijansku Seriju A. Sijena ipak nije dobila pravo preče kupovine, pa se Brkić naredne sezone vratiou Udine, pošto je rukovodstvo kluba prodalo prvog golmana ekipe Samira Handanovića.

Za mladu reprezentaciju debitovao 7. juna 2007. protiv Letonije i na golu "orlića" stajao na 13 utakmica (7 golova). Učesnik Olimpijskih igara u Pekingu 2008. ali nije ulazio u igru. Branio na sva tri meča Evropskog prvenstva za igrače do 21. godine u Švedskoj 2009.

Za seniorsku reprezentaciju Srbije debitovao 3. marta 2010. protiv Alžira (3:0) u Alžiru.

10/7/1965

Na današnji dan, 10. jula 1965. u Beogradu, rođen je Mitar Mrkela, jedan od najtalentovanijih fudbalera bivše Jugoslavije.

Počeo je u OFK Beogradu (1980-1983), nastavio u Crvenoj zvezdi (1983-1990), za koju je ukupno odigrao 327 utakmica i postigao 99 golova. U "crveno-belom" dresu osvojio je i jedine trofeje u karijeri, tri titule prvaka države (1984, 1988, 1990) i Kup Jugoslavije (1985). Internacionalac u Holandiji, Turskoj i SAD:  Twente (1990-1992), Bešiktaš (1992-1993), St. Louis (1993) i Kambur (1993-1994).

Reprezentativac Jugoslavije bio je na pet utakmica. Debitovao je 1982. na utakmici protiv Bugarske (1:0) u Sofiji, a oprostio se na meču protiv Belgije (3:1) u Briselu (1986). Učesnik je OI 1984. u Los Anđelesu i osvajač bronzane medalje.

U istoriji jugoslovenskog fudbala ostaće upisan kao najmlađi prvoligaški fudbaler (debitovao je za OFK Beograd sa 16 godina i 16 dana) i najmlađi debitant u seniorskoj reprezentaciji (debitovao je sa 17 godina, četiri meseca i sedam dana).

Završio je Višu trenersku školu. Bio je na funkciji rukovodioca za sport u gradskoj upravi Beograda, trener juniora OFK Beograda, a od 2005. rukovodilac fudbalske škole Crvene zvezde.

U decembru 2008. nakon što je smenjen sa mesta direktora Omladinske škole u Crvenoj zvezdi, imenovan je za sportskog direktora OFK Beograda. Mrkela je tako po treći put došao u klub sa Karaburme, prethodno kao nekada najmlađi prvotimac beogradskog kluba, a zatim i kao trener mlađih kategorija.

Dugo obavljao funkciju koordinatora mlađih selekcija Fudbalskog saveza Srbije, a od leta 2017. stupa na dužnost sportskog direktora FK Crvena zvezda.

11/7/2004

Fudbalska reprezentacija SCG savladala je selekciju Slovačke sa 2:0, u drugoj utakmici Kirin kupa. Meč je odigran na stadionu “Hakatanomori” u Fukuoki, pred oko deset hiljada gledalaca.

Strelci za našu seleciju bili su Savo Milošević u 6. minutu prvog poluvremena i Nenad Jestrović u nadoknadi vremena. Po izuzetno teškom vremenu selektor Ilija Petković isprobao je gotovo sve igrače:

Dragoslav Jevrić, Milan Dudić, Dušan Petković, Đorđe Jokić, Aleksandar Pantić, Bojan Neziri (od 46. Dragan Šarac), Dragan Mladenović (od 70. Bojan Zajić), Saša Ilić (od 87. Simon Vukčević), Miloš Marić (od 80. Jovan Markoski), Savo Milošević (od 60. Nenad Jestrović), Danko Lazović (od 75. Miloš Kolaković).

U dresu sa državnim grbom debitovali su Đorđe Jokić, Aleksandar Pantić, Bojan Neziri, Miloš Marić, Bojan Zajić i Simon Vukčević.

U finalu turnira, dva dana kasnije, "plavi” su poraženi od selekcije Japana (0:1).

12/7/2003

Ilija Petković preuzeo reprezentaciju Srbije i Crne Gore

Na današnji dan, 12. jula 2003. Ilija Petković postavljen je na mesto selektora fudbalske reprezentacije Srbije i Crne Gore. Bio je to izuzetno težak trenutak za domaći fudbal, jer je samo mesec ranije doživljen najteži poraz u istoriji - 11. juna Azerbejdžan je u Bakuu u kvalifikacijama za Prvenstvo Evrope 2004. pobedio "plave" 2:1.

Petković je konsolidovao ekipu. Vratio je duh i vedrinu u svlačionicu, uspostavio jedinstvo među svim strukturama, došao do dobrih rezultata i polako vraćao kult nacionalnog tima. Dve pobede nad Velsom (1:0, 3:2) i remi protiv Italijana (1:1) ipak nisu bili dovoljni da Srbija i Crna Gora obezbedi plasman na kontinentalno prvenstvo.

Sve se promenilo na bolje u narednom kvalifikacionom ciklusu. Ilija Petković je postavio nova pravila, apsolutno svaki član nacionalnog tima i organizacije ih je prihvatio. Čvrsta odbrana, pokretljiv vezni red, konkretan napad i sve to pretočeno u kvalitetnu igru, doprinelo je da Srbija i Crna Gora osvoji prvo mesto ispred Španije u kvalifikacionoj Sedmoj grupi i direktno se plasira na Svetsko prvenstvo. Takav uspeh nije zabeležen u skorijoj prošlosti.

Dva podatka su posebno oduđevila svetsku fudbalsku javnost. Najpre, naša reprezentacija nije poražena na 10 kvalifikacionih mečeva, a primljen je samo jedan gol. Sa tim ostvarenjem "plavi" su bili najbolji na planeti.

13/7/2004

Fudbalska reprezentacija SCG poražena je u finalu Kirin kupa od selekcije Japana (1:0). Meč je odigran u Jokohami pred 57616 gledalaca.

Selektor Ilija Petković nije menjao sastav koji je dva dana ranije u polufinalu bio bolji od Slovačke (2:0), a pred kraj meča za selekciju Srbije i Crne Gore debitovao je i Dragan Vukmir.

Dragoslav Jevrić, Milan Dudić, Dušan Petković, Đorđe Jokić, Dragan Šarac (od 85. Bojan Neziri), Aleksandar Pantić (od 72. Jovan Markoski), Dragan Mladenović (od 85. Simon Vukčević), Saša Ilić, Miloš Marić (od 88. Dragan Vukmir), Savo Milošević (od 80. Miloš Kolaković), Danko Lazović (od 65. Nenad Jestrović).

Strelac pobedničkog gola za selekciju domaćina bio je Endo u 48. minutu.

14/7/1930

Svetsko prvenstvo 1930. u Urugvaju: Jugoslavija - Brazil 2:1

Na današnji dan 14. jula 1930. na Prvom svetskom fudbalskom prvenstvu u Montevideu fudbalska reprezentacija Jugoslavije pobedila je favorizovani Brazil sa 2:1.

Bez pravih priprema, posle 18 dana plovidbe, sa treninzima koji su se svodili na trčkaranje po brodskoj palubi, Jugosloveni su na startu turnira načinili senzaciju.

Selektor Boško Simonović izveo je na premijernom meču ovu ekipu: Milovan Jakšić, Milutin Ivković, Dragoslav Mihajlović, Milorad Arsenijević, Ljubiša Stefanović, Momčilo Đokić, Aleksandar Tirnanić, Blagoje Marjanović, Ivica Bek, Đorđe Vujadinović, Branislav Sekulić.

Prvi gol za plave na šampionatima sveta postigao je18-godišnji Aleksandar Tirnanić u 10. minutu, da bi Ivica Bek duplirao prednost u 32. minutu. Brazilci su do kraja susreta uspeli samo da ublaže poraz golom Preguinja u 62. minutu.

15/7/1910

Na današnji dan, 15. jula 1910. u Krnjevu, selu pored Smedereva rođen je Aleksandar Tirnanić - Tirke, legendarni predratni reprezentativac i posleratni selektor "plavih".

Teško je poverovati da će se i u sledećim decenijama ponoviti sportska karijera kakvu je imao Aleksandar Tirnanić, desno krilo predratnog BSK-a i državne reprezentacije i posleratni selektor "plavih". Popularni Tirke je pedeset sedam godina bio neprekidno u našem fudbalu!

Fudbalsku karijeru počeo je kao trinaestogodišnji dečak. Brzo je krčio put do afirmacije. Za BSK je odigrao 500 utakmica, a 50 puta oblačio je dres sa državnim grbom.

Bio je sjajno desno krilo, sa Mošom nezaboravna desna strana "plavih", tandem asova kojem su navijači pevali pesme. Posle rata, trideset sedam godina radio je u Fudbalskom savezu Jugoslavije, kao profesionalac, kao savezni kapiten ili stručni savetnik.

Sastavio je 102 državne reprezentacije, bio je selektor na Svetskim prvenstvima u Švajcarskoj 1954. i Švedskoj 1958. i na Olimpijskim igrama u Londonu 1948, Helsinkiju 1952. i Rimu 1960.

Umro je 13. decembra 1992. u Beogradu.

16/7/1963

Na današnji dan, 16. jula 1963. godine u Ljubljani je rođen Srečko Katanec, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije

Prve fudbalske korake napravio u NK Ljubljana, a zatim je igrao za Olimpiju iz Ljubljane (1981-85), Dinamo iz Zagreba (1985-86) i beogradski Partizan (1986-88). Kao internacionalac nastupao za nemački Štutgart (1988-89) i italijansku Sampdoriju (1989-94).

Za reprezentaciju Jugoslavije nastupio na 31 susretu i postigao pet golova. Učesnik Evropskog prvenstva u Francuskoj 1984. i Olimpijskih igara 1984. godine u Los Anđelesu gde osvaja treće mesto i dobija bronzanu medalju. Kruna reprezentativne karijere usledila je na Svetskom prvenstvu 1990. godine u Italiji, na kome je sa selekcijom Jugoslavije zauzeo 5. mesto. Nakon raspada SFRJ, nastupao za reprezentaciju Slovenije (5 mečeva/1 gol).

Na klupskom nivou je trenirao Goricu (1998) i Olimpijakos (2002-03), a kao selektor je vodio Sloveniju (1998-2002), Makedoniju (2006-09) i Ujedinjene Arapske Emirate (2009-2011).

Krajem 2012. ponovo je imenovan za selektora fudbalske reprezentacije Slovenije.

17/7/1930

Svetsko prvenstvo 1930. u Urugvaju: Jugoslavija - Bolivija 4:0

Na današnji dan 17. jula 1930. na Prvom svetskom fudbalskom prvenstvu u Montevideu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije je visokom pobedom nad Bolivijom (4:0) obezbedila plasman u polufinale.

Selektor Boško Simonović je pred ovaj susret napravio jednu izmenu u odnosu na premijerni meč sa Brazilcima, pa je umesto Branislava Sekulića zaigrao Dragutin Najdanović kome je to bio i jedini nastup na ovom prvenstvu.

Milovan Jakšić, Milutin Ivković, Dragoslav Mihajlović, Milorad Arsenijević, Ljubiša Stefanović, Momčilo Đokić, Aleksandar Tirnanić, Blagoje Marjanović, Ivica Bek, Đorđe Vujadinović, Dragutin Najdanović.

Dvostruki strelac za "Bele orlove" bio je Ivica Bek, a u strelce su se upisali i Blagoje Marjanović i Đorđe Vujadinović.

18/7/1971

Edson Arantes do Nasimento - Pele odigrao je protiv Jugoslavije (2:2) oproštajnu utakmicu u dresu Brazila

Na današnji dan, 18. jula 1971. u meču sa Jugoslavijom (2:2), Edson Arantes do Nasimento - Pele, odigrao je oproštajnu utakmicu za Brazil i tako označio kraj briljantne reprezentativne karijere.

Učesnici tog spektakla, pred oko 160 hiljada gledalaca bili su i reprezentativci Jugoslavije, pošto su Fudbalska federacija Brazila i sam Pele insistirali da njegov poslednji okršaj, u nacionalnom dresu, bude baš protiv reprezentacije Jugoslavije!

Reprezentacija Jugoslavije nastupila je u sastavu: Radomir Vukčević, Mladen Ramljak (od 46. Zoran Antonijević), Dragoslav Stepanović, Miroslav Pavlović, Blagoje Paunović, Dragan Holcer, Ilija Petković (od 46. Nenad Bjeković), Brane Oblak, Zoran Filipović (od 46. Jure Jerković), Jovan Aćimović i Dragan Džajić.

"Plavi" su poveli pogotkom Dragana Džajića u 35. minutu, domaćin je prekrenuo rezultat na 2:1 golovima Rivelinja i Gersona, da bi Jurica Jerković sjajnim udarcem u 70. minutu izjednačio na 2:2, što je bio i konačan rezultat.

Desetak minuta pre kraja Edson Arantes do Nasimento - Pele je podigao obe ruke i sa suzama u očima, otrčao je počasni krug, uz gromoglasni aplauz oko 160 hiljada posetilaca,

19/7/1979



Na današnji dan, 19. jula 1979. u Zrenjaninu rođen je Zvonimir Vukić, nekadašnji reprezentativac i jedan od najzaslužnijih za plasman selekcije Srbije i Crne Gore na Svetsko prvenstvo 2006. u Nemačkoj.

Karijeru je započeo u FK Proleter iz Zrenjanina, dve sezone proveo u filijali "jorgandžija", drugoligašu Atletiku B, ali nikada nije dobio šansu u prvom timu Atletika iz Madrida.

U tri navrata nosio dres beogradskog Partizana (1999-2003, 2006. i 2010-13). Sa "crno-belima" osvajao četiri šampionske titule (2002, 2003, 2011, 2012) i jedan trofej u Kupu Jugoslavije (2001), dok je u sezoni 2002-03 bio najbolji strelac šampionata sa 22 postignuta gola.

Kao internacionalac igrao u ukrajinskom Šahtjoru (2003-08), engleskom Portsmautu (2005), FK Moskva (2008-09). Od januara 2013. nastupa za grčki PAOK.

Za reprezentaciju SCG odigrao 26 utakmica i postigao 6 golova. Debitovao je u vreme selektora Dejana Savićevića na utakmici sa Azerbejdžanom (2:2) u Podgorici.

Jedan od najzaslužnijih za plasman selekcije Srbije i Crne Gore na Svetsko prvenstvo 2006. u Nemačkoj, na kome je odigrao samo dvadesetak minuta u debaklu protiv Argentine (0:6), što mu je bio i poslednji nastup u reprezentativnom dresu.

Nakon povratka sa Svetskog prvenstva, našao se na spisku reprezentativaca koji su novčano kažnjeni jer su bili "nedisciplinovani u igri ili su se nedolično ponašali u baznom kampu". Kažnjeni su Mateja Kežman, Ognjen Koroman, Danijel Ljuboja, Zvonimir Vukić i Albert Nađ.

20/7/1952

Olimpijske Igre 1952: Drama u Tampereu

Na današnji dan, 20. jula 1952. u Helsinkiju, naši fudbaleri su na Olimpijskom turniru bili akteri "utakmice stoleća", kako ju je nazvao Rojters.

Za protivnika našoj reprezentaciji koja je na startu savladala Indiju sa 10:1, žreb je odredio reprezentaciju SSSR! Nije to bio običan fudbalski susret, bilo je to u jeku hladnog rata između Jugoslavije i Sovjetskog Saveza, pa je ceo svet tu utakmicu doživljavao kao megdan Tita i Staljina.

Selektor Aleksandar Tirnanić na svih šest utakmica igrao je sa sledećih 11 igrača ne načinivši ni jednu izmenu: Vladimir Beara, Branko Stanković, Tomislav Crnković, Zlatko Čajkovski, Ivan Horvat, Vujadin Boškov, Tihomir Ognjanov, Rajko Mitić, Bernard Vukas, Stjepan Bobek, Branko Zebec.

"Plavi" su poveli sa 3:0 i 5:1 ali ni to nije bilo dovoljno za pobedu. Petrov je smanjio na 5:2 a zatim je Vsevold Bobrov, kojeg su zauvek upamtili Vladimir Beara i milioni Jugoslovena koji su prenos utakmice slušali uglavnom preko javnih razglasa (radio aparati bili retki i basnoslovno skupi), dao za redom tri gola. U produžecima mreže se nisu zatresle i novi susret je zakazan za 22. juli, opet u Tampereu.

Igrači oba tima istrčali su na teren svesni da ne smeju da izgube, a „plave” je na to podsetio Titov telegram „podrške” koji je stigao uoči utakmice. Sovjetski reprezentativci su, prema „Moskovskim novostima”, koje su se prve u SSSR usudile da načnu pomenutu temu tek 1988. godine, dobili direktivu iz Kremlja: „Igrati i pobediti”. Izgubili su sa 3:1, iako su poveli sa 1:0, a iste večeri vraćeni su brodom u Lenjingrad.

Epilog neuspeha je raspuštanje vojnog moskovskog kluba CDKA, koji je činio reprezentaciju, Liga je smanjena za jednu ekipu, a igrači su razbacani po ostalim timovima.

„Plavi” su posle toga savladali Dansku sa 5:3 i u polufinalu Nemačku sa 3:1, a u finalu izgubili su od sjajnog mađarskog tima (Grošič, Buzanski, Lorant, Lantoš, Božik, Hidegkuti, Kočiš, Palotaš, Puškaš, Cibor, Zakariujaš, Dalnoki, Kovač, Budai, Čordaš) sa 2:0.

Taj poraz niko im nije uzeo za zlo, a Tito je, po docnijem priznanju nekih reprezentativaca, kompletnoj ekipi, uključujući selektora Aleksandra Tirnanića i trenera Pogačnika dao, kao nagradu za pobedu nad „sovjetima”, po sto dolara.

21/7/2006

Havijer Klemente promovisan u selektora reprezentacije Srbije

Na današnji dan, 21. jula 2006. prvi selektor fudbalske reprezentacije Srbije postao je Havijer Klemente, pedesetšestogodišnji Baskijac, u tom trenutku jedan od najuspešnijih selektora reprezentacije Španije.

- "Nastojaću da ekipa na terenu pruži maksimum, da vratimo ugled srpskom fudbalu koji to zaslužuje. Ovo je najveći izazov u mojoj karijeri. Finansijski razlozi nisu bili presudni. Prihvatio sam ponudu Fudbalskog saveza Srbije iz sportskih razloga. Pare me nisu zanimale, jer bih u Španiji zarađivao više", rekao je on.

Zvezdan Terzić, predsednik Fudbalskog saveza Srbije, rekao je da je Klemente imao "finansijski jače ponude" i da je ono što će dobiti u Srbiji (nezvanično 30000 evra mesečno) tri do pet puta manje od njegovih ugovora u Španiji.

Ipak, "Mali Napoleon", kako su ga Španci nazvali zbog svoje bahatosti i osionosti, nije uspeo da reprezentaciju Srbije odvede na Evropski šampionat 2008. godine. U grupi sa selekcijama Poljske, Finske, Portugala, Belgije, Kazahstana, Jermenije i Azerbejdžana reprezentacija Srbije završila je kvalifikacije kao treća u grupi sa 6 pobeda, 6 remija i 2 poraza.

Na rastanku je "otvorio dušu". Naveo je u svom izveštaju Izvršnom odboru FSS da naši fudbaleri, između ostalog, "nemaju iskustva na najvišem nivou", "da su igrači fudbalski nedovoljno obučeni još u mlađim kategorijama", da "u svojim timovima nisu vežbali kolektivnu igru i da nemaju naviku da protiv slabijih rivala igraju maksimalno angažovano". Dodao je i da nemaju ni praksu na najvišem nivou, da neke važne stvari nisu naučili od svojih trenera, kao što su kolektivna igra u napadu i odbrani..., ali je ukazao i na nezadovoljavajuću individualnu tehniku!

Razloge neuspeha dopunio je činjenicom da na nekim važnim susretima nisu igrali najbolji, poput Stankovića, Žigića...

22/7/1952

Utakmica čiji se rezultat saznao tek godinu dana kasnije

Na današnji dan, 22. jula 1952. u Helsinkiju, naši fudbaleri su na Olimpijskom turniru savladali SSSR 3:1 (2:1) u reprizi "utakmice stoleća", kako ju je nazvao Rojters.

Selektorska komisija Aleksandar Tirnanić, Milorad Arsenijević i Leo Lemešić i na ovom meču izvela je istih 11 igrača, ne načinivši ni jednu izmenu, a sastav čuvenog tima iz Helsinkija - Vladimir Beara, Branko Stanković, Tomislav Crnković, Zlatko Čajkovski, Ivan Horvat, Vujadin Boškov, Tihomir Ognjanov, Rajko Mitić, Bernard Vukas, Stjepan Bobek, Branko Zebec i danas znaju gotovo svi stariji ljubitelji fubala na prostorima bivše zemlje.

Igrači oba tima istrčali su na teren svesni da ne smeju da izgube, a „plave” je na to podsetio Titov telegram „podrške” koji je stigao uoči utakmice. Sovjetski reprezentativci su, prema „Moskovskim novostima”, koje su se prve u SSSR usudile da načnu pomenutu temu tek 1988. godine, dobili direktivu iz Kremlja: „Igrati i pobediti”. Izgubili su sa 3:1, iako su poveli sa 1:0, a iste večeri vraćeni su brodom u Lenjingrad. Staljin je zabranio medijima objavu poraza od Jugoslavije: Rezultat je izašao u novinama nakon njegove smrti, godinu dana posle meča!

Epilog neuspeha je raspuštanje vojnog moskovskog kluba CDKA, koji je činio reprezentaciju, Liga je smanjena za jednu ekipu, a igrači su razbacani po ostalim timovima.

„Plavi” su posle toga savladali Dansku sa 5:3 i u polufinalu Nemačku sa 3:1, a u finalu izgubili su od sjajnog mađarskog tima (Grošič, Buzanski, Lorant, Lantoš, Božik, Hidegkuti, Kočiš, Palotaš, Puškaš, Cibor, Zakariujaš, Dalnoki, Kovač, Budai, Čordaš) sa 2:0.

Taj poraz niko im nije uzeo za zlo, a Tito je, po docnijem priznanju nekih reprezentativaca, kompletnoj ekipi, uključujući selektora Aleksandra Tirnanića i trenera Pogačnika dao, kao nagradu za pobedu nad „sovjetima”, po sto dolara.

23/7/1960

Na današnji dan, 23. jula 1960. u Podujevu je rođen Fadilj Vokri, reprezentativac bivše Jugoslavije koji je najbolje partije pružao u Prištini i beogradskom Partizanu.

Fudbal je počeo da trenira sa 15 godina u Labu iz Podujeva, a u FK Priština prelazi 1980. godine gde ostaje 6 sezona. Za Prištevce je na 84 drugoligaških utakmica postigao 33 gola, dok je na prvoligaškoj sceni na 88 utakmica postigao 22 gola.

Najbolje partije pružao je u beogradskom Partizanu (1986-89), gde je na 27 prvenstvenih utakmica postigao 13 golova.

U inostranstvu je igrao za Nim (1989-90), Fenerbahče (1990-92) i Bourges FC (1992-93). Karijeru završava u ekipi francuskog trećeligaša Monlusona 1995. godine, a u tom klubu je jedno vreme radio kao sportski menadžer.

Odigrao je 12 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije i postigao 6 golova. Jedini je Albanac koji je nastupao za reprezentaciju SFRJ.

Nakon igračke karijere i dalje je ostao u fudbalu. Posle niza funkcija po raznim klubovima, izabran za predsednika nepriznatog fudbalskog saveza Kosova.

24/7/1954

Na današnji dan, 24. jula 1954. u Krčedinu je rođen Živan Ljukovčan, nekadašnji sjajni čuvar mreže beogradske Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije.

Jedan od najtalentovanijih golmana svog vremena. Afirmisao se na golu RFK Novi Sad, a od 1977. prvi je čuvar mreže beogradske Crvene Zvezde u generaciji koja je sa uspehom igrala na domaćoj i međunarodnoj sceni.

Tri puta prvak Jugoslavije (1980, 1981, 1984) i dva puta osvajač Kupa Maršala Tita (1982, 1985). Internacionalac u Turskoj gde je stajao na golu Fenerbahčea (1986-1988).

Na golu A reprezentacije Jugoslavije bio je četiri puta. Debitovao je 1985. u kvalifikacijama za SP protiv DR Nemačke (1:2), a poslednji put je stajao na golu "plavih" maja 1986. protiv Belgije (3:1) u Briselu.

Završio je Višu trenersku školu. Specijalista za rad sa golmanima. Uz klupske obaveze kao trener golmana u FK Zemun, bio je angažovan i u FSSCG kao trener golmana u selekciji do 17 godina.

25/7/1988

Na današnji dan, 25. jula 1988. u Obrenovcu je rođen Ivan Obradović, povremeni reprezentativac Srbije.

Učenik Partizanove škole još od 1997. godine, kada ga je kao klinca otkrio Dušan Trbojević i doveo u Partizan.

U prolećnoj sezoni 2006-07 debitovao za prvi tim Partizana, a centar pažnje medija došao je 2008. za vreme priprema olimpijske reprezentacije Srbije. Najpre je zbog povrede dobio dozvolu da napusti pripreme olimpijske reprezentacije Srbije, da bi samo nekoliko dana kasnije odigrao celu utakmicu drugog kola kvalifikacija za Ligu šampiona, protiv Intera (1:1) u Bakuu. Partizanov bek odbacio je optužbe da je fingirao povredu leđa, kako bi umesto da otputuje sa olimpijskom selekcijom u Kinu, ostao medju crno-belima za kvalifikacije za Ligu šampiona.

Nakon što je po drugi put proslavio s Partizanom duplu krunu, karijeru nastavio u španskoj Saragosi u čijem dresu, usled povrede,  nije uspeo da se predstavi navijačima kako dolikuje. Od januara 2014. fudbaler belgijskog Mehelena.

Za reprezentaciju Srbije debitovao 6. septembra 2008. protiv Farskih Ostrva (2:0) u Beogradu. Odigrao je 22 utakmice za A reprezentaciju Srbije i postigao jedan gol.

26/7/1998

Na današnji dan, 26. jula 1998. u Beogradu je umro Sava Antić, legenda "romantičara" sa Karaburme i nekadašnji reprezentativac Jugoslavije.

Rođen 1. marta 1930. u Beogradu. Igračku karijeru je počeo 1945. u beogradskom Brodarcu. a zatim je igrao u Crvenoj zvezdi za koju je odigrao 36 utakmica i postigao 22 gola.

Legenda je rođena 20. maja 1950, kad je odlučio da obuče "plavo-beli" dres OFK Beograda, koji je nosio sve do 1963. odnosno do kraja karijere. U tom periodu odigrao je 520 utakmica i postigao 184 gola na zvaničnim utakmicama. Izdvajao se kao veliki sportista i džentlmen u kopackama, kao kapiten koji je zračio autoritetom, nepresušnom energijom i velkiom ljubavlju prema svom klubu. Nikada u dugoj karijeri nije bio isključen, a samo dva puta je i opomenut i to zbog prigovora posle sudijskih nepravdi.

Osvajao je tri puta nacionalni Kup (1953, 1955, i 1962) i dva puta kao kapiten podizao vredni pehar. Zanimljivo je da je u sva tri finala postizao i golove.

Za najbolji tim Jugoslavije odigrao je samo pet utakmica i to u istoj godini, 1956. Postigao je i dva gola. Učestvovao je na Olimpijskim igrama u Melburnu 1956. godine na kojima je Jugoslavija osvojila srebrnu medalju.

Po završetku karijere posvetio se trenerskom pozivu i diplomirao na Višoj trenerskoj školi. Izvesno vreme je bio prvi trener OFK Beograda, a kasnije i direktor kluba. Čitav život je ostao na Omladinskom stadionu kao popularni, voljeni i poštovani as za sva vremena.

27/7/1998

Na današnji dan, 27. jula 1998. u Minhenu je preminuo Zlatko Čajkovski, legendarni fudbaler beogradskog Partizana i reprezentacije Jugoslavije.

Rođen je 24. novembra 1923. u Zagrebu. Karijeru je započeo u zagrebačkom HAŠK-u (1937-45), a nastupao je još za beogradski Partizan (1946-55), nemački Keln (1955-58) i izraelski Hapoel (1958-60).

Za Partizan je odigrao 380 utakmica i postigao 87 golova. Osvojio dve titule šampiona (1946-47 i 1948-49) i tri trofeja Kupa Maršala Tita (1947, 1952. i 1954. godine).

Za reprezentaciju Jugoslavije, Čajkovski je odigrao 55 utakmica i postigao sedam golova.  Prvi nastup za reprezentaciju Jugoslavije imao je 29. septembra 1946. protiv Čehoslovačke (4:2) u Beogradu. Učestvovao na Olimpijskim igrama dva puta, 1948 u Londonu i 1952. u Helsinkiju, oba puta je osvojio srebrnu medalju. Nastupao i na dva Svetska prvenstva, 1950. u Brazilu i 1954. u Švajcarskoj. Od "plavih" se oprostio 15. maja 1955. protiv Škotske (2:2) u Beogradu.

Imao je i kvalitetnu trenersku karijeru, u kojoj nažalost nije imao priliku da vodi Partizan. Sa Kelnom bio prvak Nemačke (1962), sa minhenskim Bajernom osvaja dva Kupa Nemačke (1966. i 1967) i Kup pobednika kupova (1967), dok je sa Kekers Ofenbahom osvojio još jedan Kup Nemačke (1970).

Preminuo je 1998. godine u Minhenu, gde je živeo, a po sopstvenoj želji je sahranjen u Beogradu.

28/7/1983

Na današnji dan, 28. jula 1983. u Loznici je rođen Vladimir Stojković, reprezentativni čuvar mreže "Orlova"

Počeo je da brani u rodnoj Loznici za istoimenu ekipu, da bi sa 17 godina prešao u Crvenu zvezdu, koja ga je slala na pozajmice u trebinjski Leotar i FK Zemun. Kada je Vladimir Dišljenković, leta 2005. otišao u ukrajinski Metalurg iz Donjecka, Stojković se vratio u Crvenu zvezdu i osvojio duplu krunu u sezoni 2005-06.

Nakon Zvezde stajao na golu francuskog Nanta (2006), holandskog Vitesea (2007), lisabonskog Sportinga (2007-08), španskog Hetafea (2008-09), engleskog Vigana (2009-10).

Krajem avgusta 2010. nakon plasmana šampiona Srbije u Ligu Šampiona, pozajmljen beogradskom Partizanu na godinu dana, ali je njegova odluka da stane na gol kluba iz Humske izazvala buru negodovanja kod najvatrenijih pristalica Crvene zvezde, koji nisu mogli da mu oproste taj čin pa su ga huligani, pred meč u Đenovi i fizički napali, ali je zahvaljujući zaštiti svojih saigrača iz reprezentacije sprečen linč.

U januaru 2014. prelazi u grčki Ergotelis kao slobodan igrač, pošto mu je posle tri i po godine istekao ugovor sa Partizanom, gde je osvojio tri titule prvaka, jedan Kup Srbije, branio u Ligi šampiona i Ligi Evrope i bio jedan od najkonstantnijih igrača crno-belih.

U junu 2014. postaje novi čuvar mreže izraelskog prvoligaša Makabija iz Haife.

29/7/1952

Olimpijske Igre 1952: Jugoslavija - Zapadna Nemačka

Na današnji dan, 29. jula 1952. u Helsinkiju, reprezentacija Jugoslavije se u polufinalu Olimpijskih igara sastala sa Nemačkom.

Selektorska komisija Aleksandar Tirnanić, Milorad Arsenijević i Leo Lemešić i na ovom meču izvela je istih 11 igrača, ne načinivši ni jednu izmenu, a sastav čuvenog tima iz Helsinkija - Vladimir Beara, Branko Stanković, Tomislav Crnković, Zlatko Čajkovski, Ivan Horvat, Vujadin Boškov, Tihomir Ognjanov, Rajko Mitić, Bernard Vukas, Stjepan Bobek, Branko Zebec i danas znaju gotovo svi stariji ljubitelji fubala na prostorima bivše zemlje.

„Plavi” su bolje otvorili utakmicu i golom Rajka Mitića u 3. minutu stigli do vođstva. Izjednačili su Nemci preko Stolenverka u 12. ali je Rajko Mitić svojim drugim golom u 24. minutu vratio gol prednosti. Pogodak Zlatka Čajkovskog u 30. minutu ugasio je sve nade Nemaca da mogu doći do finala.

Četiri dana kasnije, Jugosloveni su u finalu izgubili od sjajnog mađarskog tima (Grošič, Buzanski, Lorant, Lantoš, Božik, Hidegkuti, Kočiš, Palotaš, Puškaš, Cibor, Zakariujaš, Dalnoki, Kovač, Budai, Čordaš) sa 2:0.

30/7/2006



Na današnji dan, 30. jula 2006. u Meksiko Sitiju je preminuo Zdravko Rajkov, bivši jugoslovenski reprezentativac i jedan od najboljih fudbalera novosadske Vojvodine svih vremena.

Za ovaj klub odigrao je 510 utakmica i postigao 297 golova, od čega 94 ligaška, po čemu je treći strelac u istoriji kluba. Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 28 utakmica i postigao 11 golova.

Kao trener radio u Vojvodini, Iranu, Alžiru i Španiji. Umro je u 79. godini života, u Meksiku, gde je i sahranjen u krugu porodice.

31/7/1948

Olimpijske Igre 1948: Jugoslavija - Luksemburg 6:1 (0:1)



Na današnji dan, 31. jula 1948. u Londonu, naši fudbaleri su na Olimpijskom turniru savladali Luksemburg 6:1 (0:1).

Selektorski dvojac Aleksandar Tirnanić i Milorad Arsenijević na teren je poslao sledeći tim: Franjo Šoštarić, Miroslav Brozović, Branko Stanković, Zlatko Čajkovski, Miodrag Jovanović, Aleksandar Atanacković, Prvoslav Mihajlović, Rajko Mitić, Franjo Wölfl, Stjepan Bobek i Željko Čajkovski.

Nakon vrlo lošeg prvog poluvremena (0:1), u kome su Luksemburžani najavili moguću senzaciju, reprezentativci Jugoslavije su se prenuli i do vrha napunili mrežu protivnika. Strelci za naš tim bili Željko Čajkovski 2, Branko Stanković, Prvoslav Mihajlović, Rajko Mitić i Stjepan Bobek.

1/8/1988



Na današnji dan, 1. avgusta 1988. u Vrelu, kod Uba, rođen je Nemanja Matić, vezni fudbaler engleskog Mančester Junajteda i reprezentativac Srbije.

Ponikao je u Radničkom iz Obrenovca, u om­ladinskoj školi Crvene zvezde proveo je pet godina, potom odlazi u Pa­rtizan i Te­­leoptik iz Zemuna, a tokom karijere igrao je i za ubsko Jedinstvo, lazarevačku Ko­lu­ba­ru i slovačke Košice.

Dobrim pa­rt­ija­ma, pažnju na sebe je skrenuo u holandskom kl­ubu Vitese, a ime i slavu stekao je u dr­esu Benfike i Če­lzi­ja.

Za najbolju selekciju Srbije debitovao 14. decembra 2008. na prijateljskom susretu protiv Poljske (0:1) u Antaliji.

2/8/1952

Finale Olimpijskih Igara 1952: Mađarska - Jugoslavija 2:0 (0:0)



Na današnji dan, 2. avgusta 1952. u Helsinkiju, Jugoslovenska fudbalska reprezentacija je poražena od Mađara (0:2) u finalu Olimpijskog fudbalskog turnira.

Selektorska komisija Aleksandar Tirnanić, Milorad Arsenijević i Leo Lemešić i na ovom meču izvela je istih 11 igrača, ne načinivši ni jednu izmenu, a sastav čuvenog tima iz Helsinkija - Vladimir Beara, Branko Stanković, Tomislav Crnković, Zlatko Čajkovski, Ivan Horvat, Vujadin Boškov, Tihomir Ognjanov, Rajko Mitić, Bernard Vukas, Stjepan Bobek, Branko Zebec i danas znaju gotovo svi stariji ljubitelji fubala na prostorima bivše zemlje.

3/8/1977



Na današnji dan, 3. avgusta 1977. u Beogradu je rođen Milan Obradović, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije.

Igračku karijeru započeo u mlađim kategorijama Radničkog sa Novog Beograda, a punu afirmaciju stiče prelaskom u Obilić 1998. godine, kada sa njime osvaja i titulu šampiona Jugoslavije.

Dobre igre su ga preporučile Lokomotivi iz Moskve, gde je proveo naredne 3 sezone. Prvak Rusije 2002. godine, osvajač ruskog Super kupa 2003. Nakon toga su usledile igre za Borusiju Menhengladbah, grčki Akratios, Metalist iz Harkova i Arsenal iz Kijeva.

U sezoni 2013-14 nastupao za beogradski Partizan, a ostaće upamćen po autogolu u 145. večitom derbiju koji je rešio pobednika.

4/8/1972



Na današnji dan, 4. avgusta 1972. u Kragujevcu je rođen Predrag Đorđević, legendarni fudbaler grčkog Olimpijakosa i nekadašnji reprezentativac Srbije i Crne Gore.

Igračku karijeru započeo u mlađim kategorijama kragujevačkog Radničkog, da bi kao talentovani devetnaestogodišnjak prešao u Crvenu zvezdu, ali je posle godinu dana tavorenja na Marakani otišao u Spartak na kaljenje. Nakon epizode u Subotici, zaigrao je u Panilijakosu, tadašnjem trećeligašu Grčke.

Najlepše stranice svoje karijere ispisao u dresu Olimpijakosa. Za 13 godina igranja u elitnoj ligi osvojio je sa Olimpijakosom 12 titula, četiri kupa i jedan Superkup, što nijednom fudbaleru, domaćem ili inostranom, pre toga nije uspelo. Odigrao je 490 zvaničnih mečeva, na kojima je postigao 123 gola. U kategoriji golgetera na klupskom planu zauzima četvrto mesto, a drugi je strelac na listi stranaca, iza čuvenog Poljaka Krištofa Vazehe.

Za reprezentaciju Jugoslavije debitovao tek sa punih 26 godina, kada je selektor bio Milan Živadinović. Ukupno u dresu Jugoslavije i Srbije i Crne Gore odigrao 37 mečeva i postigao jedan pogodak. Poslednji meč u nacionalnom dresu odigrao je u Minhenu protiv Obale Slonovače (2:3) na Svetskom prvenstvu 2006. godine.

5/8/1948

Olimpijske Igre u Londonu 1948: Jugoslavija - Turska 3:1 (1:1)



Na današnji dan, 5. avgusta 1948. u Londonu, naši fudbaleri su na Olimpijskom turniru savladali Tursku 3:1 (1:1).

Selektorski dvojac Aleksandar Tirnanić i Milorad Arsenijević na teren je poslao sledeći tim: Franjo Šoštarić, Miroslav Brozović, Branko Stanković, Zlatko Čajkovski, Miodrag Jovanović, Aleksandar Atanacković, Kosta Tomašević, Rajko Mitić, Franjo Wölfl, Stjepan Bobek i Željko Čajkovski.

Strelci za naš tim bili su Željko Čajkovski u 12., Stjepan Bobek u 47. i Franjo Wölfl u 83. minutu.

6/8/1936



Na današnji dan, 6. avgusta 1936. u Zagrebu je rođen Dražan Jerković, nekadašnji reprezentativac i trener.

Bio je član zagrebačkog Dinama (1954-65), s kojim je osvojio prvenstvo JUgoslavije 1958. i Kup maršala Tita 1960. i 1965. Na 315 utakmica postigao 96 golova u prvenstvenim susretima, što ga čini jednim od najboljih napadača u istoriji Dinama.

Sa reprezentacijom Jugoslavije, za koju je nastupao 21 put, igrao u finalu Evropskog prvenstva 1960. a na Svetskom prvenstvu 1962. u Čileu odigrao je svih šest utakmica i postigao četiri gola, pa je uz Garinču i Alberta, bio najefikasniji strelac mundijala.

U nekoliko navrata bio savezni selektor i trener Jugoslovenske reprezentacije, te prvi selektor reprezentacije Hrvatske (1990-92). Bio je i trener nekoliko domaćih i inostranih klubova.

7/8/1979

Na današnji dan, 7. avgusta 1979. u Paraćinu je rođen Nenad Đorđević, nekadašnji štoper Partizana i reprezentacije.

Nastupao za Zemun, Jedinstvo iz Paraćina (1998-99), beogradski Obilić (1999-2003), Partizan (2003-10), JEF United (2007), Krila Sovjetov (2010-12) i švedski Kalmar (2012-14).

Učesnik Lige Šampiona (2003) sa Partizanom i kapiten ekipe koja je po prvi put u istoriji kluba osvojila dve uzastopne "duple krune" (2008, 2009).

Bio kapiten beogradskog Partizana sve do zimske pauze u sezoni 2009-10, kada mu je po povratku sa odmora rečeno da klub ne računa na njega i da ne dolazi na prozivku pred početak priprema.

Za reprezentaciju Jugoslavije i SCG odigrao 17 utakmica i postigao 1 gol. Debitovao 17. aprila 2002. protiv Litvanije (4:1) u Smederevu, a poslednji put za nacionalnu selekciju nastupio 21. juna 2006. protiv Obale Slonovače (2:3) u Minhenu.

8/8/1956



Na današnji dan, 8. avgusta 1956. u Milosavcima kraj Laktaša rođen je Miloš Šestić, bivši fudbalski reprezentativac Jugoslavije, igrač Crvene zvezde, Olimpijakosa i Vojvodine.

Fudbalsku karijeru započinje u Jedinstvu iz Stare Pazove, da bi 1974. godine postao fudbaler Crvene zvezde. Za prvi tim Crvene zvezde debitovao je 24. aprila 1974. godine, protiv Olimpije, u Ljubljani. U dresu Crvene zvezde odigrao je 441 utakmicu i postigao 108 golova, osvojivši četiri titule prvaka zemlje (1977, 1980, 1981, 1984) i jedan trofej kupa Jugoslavije (1982).

U fudbalski klub Vojvodina došao je 1986. godine i sa Vojvodinom je uspeo za tri godine, od statusa drugoligaša osvojiti šampionsku titulu 1989. godine. Za Vojvodinu je odigrao 114 utakmica i postigao 32 gola.

Uz 15 utakmica i šest golova za omladinsku (1973-1975), 13 utakmica i 11 golova za mladu (1977), kao i 13 utakmica i četiri pogotka za olimpijsko-mediteransku reprezentaciju (1979-1980), odigrao je i 21 utakmicu i postigao dva gola za najbolju selekciju Jugoslavije.

11/8/2014



Na današnji dan, 11. avgusta 2014. u Splitu je preminuo Vladimir Beara, legendarni golman Crvene zvezde, splitskog Hajduka i reprezentacije Jugoslavije i po mnogim ocenama najbolji golman svih vremena na prostoru bivše Jugoslavije.

Za Hajduk je nastupao od 1947. do 1955. i osvojio tri titule šampiona (1950, 1952. i 1955. godine). Sa ukupno sedam šampionskih titula bio je rekorder jugoslovenskog fudbala.

U Crvenu zvezdu je stigao 1955. godine kao afirmisan igrač, reprezentativac i zvezda tadašnjeg domaćeg fudbala. Ljudi iz uprave kluba su ga, pre potpisivanja ugovora, danima krili po raznim mestima u Srbiji, da neko iz Splita ne bi saznao i pokvario posao crveno-belima. Stvorila se i afera koja je stigla do političkog vrha države, ali je Beara ipak zaigrao u Zvezdi. Beara je za Crvenu zvezdu u pet sezona odigrao 110 zvaničnih mečeva (174 računajući sve utakmice). Osvojio je čak četiri šampionske titule (1956, 1957, 1959. i 1960.) i dva nacionalna kupa 1958. i 1959. godine.

Za reprezentaciju je odigrao 59 utakmica. Debitovao je 8. oktobra 1950. godine, kada je ušao u igru deset minuta pre kraja u porazu od Austrije u Beču (2:7). Branio je na svetskim prvenstvima 1954. i 1958. godine, a 1950. u Brazilu bio je rezerva Srđanu Mrkušiću i nije ulazio u igru. Branio je za čuveni olimpijski tim Jugoslavije u Tampereu 1952. godine, kada je osvojena srebrna medalja. U finalu protiv Mađarske (0:2) odbranio je penal legendarnom Ferencu Puškašu. Novinari sa ostrva nazvali su ga “Veliki Vladimir“ posle briljantne partije u Londonu protiv Engleske (2:2) 1950. godine. Sjajne nastupe imao je i protiv Brazila (1:1), na Svetskom prvenstvu 1954. godine, kao i u pobedama protiv Italije 1955. u Torinu (4:0) i Velsa (3:1) u Kardifu. Bio je golman selekcije Evrope 1953. godine u meču protiv Engleske u Londonu (4:4).

Posle Zvezde, igrao je u Nemačkoj, za Alemaniju iz Ahena od 1960. do 1963. godine. Branio je i u drugoj ligi za Viktoriju iz Kelna 1963/64 i Frajburger u sezoni 1964/65. U Nemačkoj je zaradio i dve teške povrede, što je ubrzalo završetak igračke karijere. Kao trener vodio je Frajburger, holandsku Sitardiju iz Sitarda, Fortunu iz Kelna, reprezentaciju Kameruna,  Beč i  RNK Split.

12/8/2009



Na današnji dan, 12. avgusta 2009. fudbalska reprezentacija Srbije savladala je selekciju Južne Afrike (3:1) u prijateljskom susretu u Pretoriji.

Selektor Radomir Antić utakmicu je počeo u sastavu:

Vladimir Stojković, Branislav Ivanović, Ivan Obradović (od 88. Nenad Tomović), Neven Subotić, Aleksandar Luković, Radosav Petrović (od 74. Antonio Rukavina), Gojko Kačar (od 46. Zdravko Kuzmanović), Miloš Ninković (od 83. Marko Milinković), Miloš Krasić (od 46. Zoran Tošić), Milan Jovanović (od 46. Danko Lazović), Nikola Žigić.

Srbija je povela u 56. minutu golom Zorana Tošića posle dodavanja Zdravka Kuzmanovića. Drugi gol za Srbiju postigao je Danko Lazović u 67, a najlepši gol na utakmici postigao je Zoran Tošić u 76. minutu.

Jedini pogodak za domaćine postigao je Katlego Mphela u nadoknadi vremena.

13/8/1964



Na današnji dan, 13. avgusta 1964. u Baru je rođen Slobodan Marović, standardni član odbrambene postave Crvene zvezde u sezoni 1990-91. u kojoj su "crveno-beli" pokorili svetski i evropski fudbal i nekadašnji reprezentativac.

Prve fudbalske korake napravio u Mornaru iz Bara, ali je prvi profesionalni angažman dobio u Osijeku, odakle je 1989. godine prešao u redove Crvene zvezde.

Po odlasku iz Zvezde nastupao je tri godine u skandinavskim klubovima Norčeping i Silkeborg, da bi karijeru završio u kineskom Šenženu.

Dres fudbalske reprezentacije Jugoslavije oblačio na četiri susreta. Debitovao je 29. avgusta 1987. godine u duelu sa Sovjetskim Savezom (0:1), dok je poslednji put za "plave" nastupio 14. novembra 1989. godine protiv Brazila (0:0).

Jedno vreme se bavio menadžerskim poslom, bio sportski direktor FK Mornar Bar, a u vreme kada je Robert Prosinečki bio na klupi Crvene zvezde obavljao je dužnost pomoćnog trenera.

14/8/1988



Na današnji dan, 14. avgusta 1988. u Kucuri kod Vrbasa rođen je Ljubomir Fejsa, vezni fudbaler Benfike i reprezentativac Srbije.

Nakon dobrih igara u kulskom Hajduku, u julu 2008. potpisao petogodišnji ugovor sa beogradskim Partizanom, a kulski Hajduk je na ime obeštećenja inkasirao 1.200.000 evra i 50% od narednog transfera veziste u inostranstvo.

U aprilu 2010. godine u prijateljskom meču reprezentacija Srbije i Japana (3:0), povredio je prednje ukrštene ligamente. Usledila je operacija i dug, dug oporavak. Posle više od godinu dana terapije, Fejsa je ponovo istrčao na teren u dresu Partizana.

Krajem juna 2011. potpisao četvorogodišnji ugovor sa grčkim Olimpijakosom, sa kojim već u prvoj sezoni osvaja "duplu krunu" (titulu prvaka i kup Grčke), ali ga nažalost, povrede i dalje nisu mimoilazile. Malerozni fudbaler je u novembru 2011. na treningu pirejskog kluba teže povredio koleno, pa je morao na novu operaciju.

Krajem avgusta 2013. potpisao je petogodišnji ugovor sa portugalskom Benfikom. "Orlovi" su platili Olimpijakosu 4,5 miliona evra, a otkupna klauzula u ugovoru je 35 miliona.

Član omladinske reprezentacije Srbije koja je 2007. igrala na završnici Evropskog šampionata u Austriji. Za mladu reprezentaciju Srbije odigrao 24 susreta i postigao 2 gola. Učesnik Olimpijskih igara u Pekingu 2008. godine.

Za seniorsku reprezentaciju Srbije debitovao 24. novembra 2007. protiv Kazahstana (1:0) u Beogradu u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 2008.

15/8/2005

'Plavi' na Turniru "Valerij Lobanovski"



Fudbalska reprezentacija SCG poražena je sa 3:2 od selekcije Poljske u prvoj meču memorijalnog turnira "Valeriji Lobanovski".

Selektor Ilija Petković je pred nastavak kvalifikacija za Svetsko prvenstvo, odnosno duel sa Litvanijom 3. septembra u Beogradu, izveo sledeći sastav:

Dragoslav JevrićMarjan Marković (od 64. Ognjen Koroman), Nemanja Vidić, Goran Gavrančić, Aleksandar Luković, Igor Duljaj, Predrag Đorđević (od 80. Dragan Mladenović), Dejan Stanković (od 78. Miloš Marić), Zvonimir Vukić (od 59. Saša Ilić), Mateja Kežman (od 46. Savo Milošević), Nikola Žigić (od 80. Danijel Ljuboja).

Poljaci su slavili golovima Frankovskog u 30. i 42.(p) i Rašjaka u 37., dok su strelci za plave bili Nikola Žigić u 32. i Nemanja Vidić 59. minutu.

16/8/2006

Trijumfalan start Srbije!

Na današnji dan, 16. avgusta 2006. Srbija je u mestu Uherske Hradišče savladala Češku Republiku rezultatom 3:1

"Orlovi", prvi put u crvenim dresovima, zagrljeni su otpevali "Bože, pravde", a zatim započeli meč koji je obeležio i oproštaj najboljeg češkog fudbalera modernog doba Pavela Nedveda od nacionalnog tima.

Istorijska startna postava Havijera Klementea bila je: Vladimir Stojković, Marjan Marković, Aleksandar Luković, Milan Stepanov, Milan Biševac, Igor Duljaj, Saša Ilić (od 46. Aleksandar Trišović), Ognjen Koroman (od 46. Nenad Kovačević), Dejan Stanković (od 62. Danijel Ljuboja), Danko Lazović (od 46. Nikola Žigić), Marko Pantelić (od 79. Branislav Ivanović).

Česi su poveli u trećem minutu golom Jiržija Štajnera, a izjednačio je Danko Lazović u finišu prvog poluvremena. Pobedu ekipi Havijera Klementea obezbedili su Marko Pantelić u 53. i debitant Aleksandar Trišović u 71. minutu.

17/8/2005

Srbija i Crna Gora poslednja na turniru "Valerij Lobanovski"



Fudbalska reprezentacija Srbije i Crne Gore poražena je od Ukrajine 2:1 u borbi za treće mesto na turniru "Valerij Lobanovski" u Kijevu.

Selektor Ilija Petković je pred nastavak kvalifikacija za Svetsko prvenstvo, odnosno duel sa Litvanijom 3. septembra u Beogradu, izveo sledeći sastav:

Dragoslav JevrićGoran Gavrančić, Ivica Dragutinović (od 75. Ognjen Koroman), Mladen Krstajić, Nemanja Vidić (od 46. Milan Dudić), Igor DuljajSaša Ilić (od 58. Zvonimir Vukić), Miloš Marić, Nenad Jestrović (od 46. Nikola Žigić), Predrag Đorđević (od 75. Danijel Ljuboja), Savo Milošević (od 46. Mateja Kežman).

Posle poraza u polufinalu od Poljske 3:2, kada su igrali dobro i stvarali šanse, ali ih i promašivali, u meču protiv domaćina turnira fudbaleri Srbije i Crne Gore bili su u podređenom položaju i u većem delu meča bez inicijative i prave igre.

Golove za Ukrajinu postigli su Sergej Rebrov u 61. i Sergej Nazarenko u 71. minutu. Strelac za SCG bio je Mateja Kežman u 90. minutu.

18/8/1984



Na današnji dan, 18. avgusta 1984. u Beogradu je rođen Dušan Basta, vezni fudbaler italijanskog Lacija i reprezentativac Srbije.

Prve fudbalske korake napravio sa 8 godina u lokalnom PKB-u iz Padinske Skele, da bi potpunu afirmaciju doživeo u Crvenoj zvezdi sa kojom je osvojio 6 trofeja (tri "duple krune").

U letnjem prelaznom roku 2008. postaje član italijanskog Udinese Calcio, koji ga je u prvoj sezoni prosledio na pozajmicu u U.S. Lecce. U junu 2014. prešao u rimski Lacio iz Udinezea koji je za taj transfer dobio pet i po miliona evra.

Za mladu reprezentaciju odigrao je 18 utakmica i učestvovao je na dva Evropska prvenstva, 2005. godine u Portugaliji (polufinale), odnosno 2007. godine u Holandiji (finale).

Za seniorsku reprezentaciju debitovao je 2005. godine protiv Španije (0:0), a bio je u sastavu reprezentacije Srbije i Crne Gore za Svetsko prvenstvo u Nemačkoj, 2006. godine.

19/8/1955



Na današnji dan, 19. avgusta 1955. u Loku je rođen Đorđe Vujkov, nekadašnji odbrambeni fudbaler novosadske Vojvodine i reprezentativac Jugoslavije.

U dresu novosadske Vojvodine nastupao celu deceniju (1973-83) odigravši 234 prvoligaških susreta u kojima je postigao 8 golova.

Kao internacionalac nastupao za belgijski SC Lokeren, španski Castellón i austrijski DSV Alpine Donawitz, u kojoj je i završio igračku karijeru.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao četiri susreta. Debitovao je 23. marta 1977. protiv SSSR-a (2:4) u Beogradu, a od "plavih" se oprostio 5. oktobra 1977. protiv Mađarske (3:4) u Budimpešti.

20/8/2008

Radomir Antić i zvanično postao selektor reprezentacije Srbije
Na današnji dan, 20. avgusta 2008. Izvršni odbor Fudbalskog saveza Srbije razrešio je dužnosti selektora državne reprezentacije Miroslava Đukića i na tu funkciju imenovao našeg poznatog stručnjaka Radomira Antića.

Ocenjeno je da bi Antić kao veliko trenersko ime mogao sa našim nacionalnim timom da izbori plasman na prvenstvo sveta. Dogovorena je saradnja do završetka kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 2010. u Južnoj Africi, uz mogućnost produžetka, zavisno od rezultata.

21/8/2002

Bosna i Hercegovina - Jugoslavija 0:2 (0:2)



Na današnji dan, 21. avgusta 2002. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u prijateljskom susretu u Sarajevu reprezentaciju Bosne i Hercegovine 2:0 (2:0).

Selektor Dejan Savićević je na teren stadiona Asim Ferhatović - Hase izveo:

Dragoslav Jevrić (od 82. Dragan Žilić), Zoran Mirković (od 82. Nenad Đorđević), Ivica Dragutinović (od 72. Goran Gavrančić), Siniša Mihajlović (od 68. Nenad Džodić), Mladen Krstajić (od 46. Dejan Stefanović), Nikola Lazetić (od 46. Nenad Brnović), Igor Duljaj (od 61. Boris Vasković), Dejan Stanković (od 68. Ognjen Koroman), Predrag Đorđević (od 68. Saša Ilić), Savo Milošević (od 61. Mateja Kežman), Darko Kovačević (od 75. Vladimir Ivić).

Strelci za "plave" bili su Mladen Krstajić u 34. i Darko Kovačević u 42. minutu.

22/8/2007



Fudbalska reprezentacija Srbije poražena je u Briselu od selekcije Belgije 3:2 (2:0) i drugim porazom u kvalifikacijama znatno umanjila izglede za plasman na Evropsko prvenstvo 2008.

Selektor Havijer Klemente na teren je poslao ovaj tim: Vladimir Stojković, Antonio Rukavina, Ivica Dragutinović, Nemanja Vidić, Mladen Krstajić, Nenad Kovačević, Zdravko Kuzmanović, Ognjen Koroman (od 55. Miloš Krasić), Boško Janković, Danko Lazović (od. 70. Milan Smiljanić), Marko Pantelić (od 55. Milan Jovanović).

Dvostruki strelac za Belgiju bio je Musa Dembele, u 9. i 89. minutu, dok je drugi gol za domaćina postigao Kevin Miraljas u 30. minutu. Oba pogotka za selekciju Srbije postigao je Zdravko Kuzmanović, u 72. i 90. minutu.

23/8/1989



Na današnji dan, 23. avgusta 1989. u prijateljskom meču protiv Finske (2:2) u Kuopiju, za nacionalni tim Jugoslavije debitovao je Predrag Mijatović.

Prve fudbalske korake načinio u FK Kom iz Podgorice, nastavio u FK Mladost, da bi se fudbalski afirmisao u Budućnosti iz Podgorice (1987-89). Kao fudbaler beogradskog Partizana (1989-93) osvojio titulu prvaka 1993., a zatim nastupao za špansku Valensiju (1993-96), Real Madrid (1996-99.; osvojio prvenstvo 1997. i Ligu šampiona 1998.; u finalu protiv Juventusa u Amsterdamu postigao pobedonosni pogodak), zatim za italijansku Fiorentinu (1999-2003) i španski Levante (od 2003).

Bio je član omladinske reprezentacije SFRJ koja je 1987. godine postala šampion sveta, ali nije igrao u finalu protiv SR Nemačke jer je isključen u polufinalu protiv ondašnje Nemačke DR.

Odigrao je 73 utakmica za nacionalni tim postigavši 26 golova. Za A tim SFRJ debitovao je 23. avgusta 1988. godine, protiv Finske (2:2), a od "plavog" dresa se oprostio u junu 2003. nakon poraza od Azerbejdžana (1:2) u  Bakuu.

Učestvovao na Svetskom prvenstvu u Francuskoj 1998. i Evropskom prvenstvu u Belgiji i Holandiji 2000. godine.

Od jula 2006. do maja 2009. obavljao funkciju sportskog direktora Real Madrida.

24/8/1988

Švajcarska - Jugoslavija 0:2 (0:0)



Na današnji dan, 24. avgusta 1988. u Lucernu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je domaćina Švajcarsku 2:0 (0:0).

Selektor Ivica Osim suprotstavio je fudbalerima iz zemlje satova i čokolade ovaj tim:

Dragoje Leković, Vujadin Stanojković, Predrag Spasić, Faruk Hadžibegić, Srečko Katanec, Dragoljub Brnović (od 46. Ivica Barbarić), Dragan Stojković, Vladislav Đukić (od 86. Cvijan Milošević), Radmilo Mihajlović (od 82. Toni Savevski), Mehmed Baždarević, Semir Tuce.

Strelci za "plave" bili su Radmilo Mihajlović u 65. i Vladislav Đukić u 82. minutu.

25/8/1948

Balkansko-srednjoevropske igre: Poljska - Jugoslavija 0:1 (0:1)

Na današnji dan, 25. avgusta 1948. u Varšavi, naši fudbaleri su u okviru Balkansko-srednjoevropskih igara savladali selekciju Poljske 1:0.

Selektori Milorad Arsenijević i Aleksandar Tirnanić su domaćinu suprotstavili sastav: Franjo Šoštarić, Miroslav Brozović, Branko Stanković, Zlatko Čajkovski, Miodrag Jovanović, Aleksandar Atanacković, Rajko Mitić, Bernard Vukas, Kosta Tomašević, Stjepan Bobek, Željko Čajkovski.

Jedini gol na meču postigao je Rajko Mitić u 24. minutu.

26/8/1917



Na današnji dan, 26. avgusta 1917. u Mostaru je rođen Miroslav Brozović, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije.

Nastupao za JŠK, Zrinjski i zagrebački Građanski, da bi nakon Drugog svetskog rata postao član prve generacije Partizana koja osvaja prvu titulu prvaka 1946/47.

Igrao je na mestu beka, a uz dve utakmice za "B" ekipu (1940), odigrao je i 17 utakmica za najbolju reprezentaciju Jugoslavije. Bio je i kapiten na olimpijskom turniru 1948. u Londonu, na kome je naša reprezentacija osvojila srebrnu medalju.

Posle Partizana zaigrao je za Sarajevo, a kao trener je radio i u drugom sarajevskom klubu, Željezničaru. Umro u rodnom Mostaru, 2006. godine.

27/8/1980



Na današnji dan, 27. avgusta 1980. u Bukureštu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije je doživela visok poraz od Rumunije 1:4 (0:2) u okviru Balkanskog kupa.

Selektor Miljan Miljanić je domaćinu suprotstavio ovaj tim:

Dragan Pantelić, Zoran Vujović, Milan Jovin, Velimir Zajec (od 46. Boro Primorac), Ivan Buljan, Ivica Šurjak (od 46. Mišo Krstičević), Zlatko Vujović, Miloš Šestić, Rajko Janjanin, Safet Sušić, Nikica Klinčarski.

"Plavi" na ovom meču nisu imali rešenja za trostrukog strelca  Jordaneskua (21, 55. i 84. minut), a jedan gol za komšije postigao je i legendarni Kamataru. Počasni pogodak za naš tim postigao je Safet Sušić u 74. minutu sa penala).

28/8/1920

Premijera u belim košuljama: Jugoslavija - Čehoslovačka 0:7



Na današnji dan, 28. avgusta 1920. fudbalska reprezentacija Jugoslavije odigrala je svoj prvi zvanični susret. Dogodilo se to u Anversu (Antverpenu) 1920. godine na 7. Letnjim olimpijskim igrama.

Za učešće na Olimpijskim igrama 1920. i put u Belgiju, fudbaleri su doznali u poslednji čas. Reprezentativci su okupljeni na brzinu i otputovali su bez ijednog treninga. Do Anversa su išli dva dana, na drvenim klupama voza. Stigli su popodne, a organizator ih je obavestio da već sutradan u 10 časova igraju protiv Čehoslovačke, protiv koje nismo imali baš nikakvu šansu, a igrači su se između sebe upoznali tek na terenu.

Za sva vremena ostaće upisano da je naš državni tim prvu zvaničnu utakmicu odigrao u sastavu: Dragutin Vrđuka (Građanski), Vjekoslav Župančić (HAŠK), Jaroslav Šifer (Građanski), Stanko Tavčar (Ilirija), Slavin Cindrić (Konkordija), Rudolf Rupec (Građanski), Dragutin Vragović (Građanski), Artur Dubravčić (Konkordija), Emil Perška (Građanski), Ivan Granec (Građanski) i Jovan Ružić (SK Jugoslavija). Devet igrača iz Zagreba i po jedan iz Ljubljane i Beograda...

Čehoslovaci su igrali punom snagom i nemilice punili mrežu našeg Vrđuke. Mi smo umesto u dresovima igrali u običnim belim košuljama sa prišivenom trobojkom na grudima. Naš veliki hendikep bio je i što smo od 13. minuta igrali bez povređenog Rupeca, a izmene u to vreme nisu bile dozvoljene.

Vanik i Janda su postigli po tri, Sedlaček jedan i Čehoslovačka je slavila pobedu od 7:0. Naš prvi rival je dogurao do finala, u kojem je napustio teren zbog pristrasnog suđenja u korist domaćina Belgijanaca, a Jugoslavija je doživela poraz i u drugoj utakmici na turniru, od Egipta - 2:4.

29/8/1987

Prijateljska utakmica: Jugoslavija - SSSR 0:1 (0:1)



Na današnji dan, 29. avgusta 1987. u Beogradu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije je na stadionu Crvene zvezde pred 15000 gledalaca poražena od selekcije SSSR-a 0:1 (0:1).

Selektor Ivica Osim na ovom meču isprobao je neke od kandidata koji nisu imali previše nastupa za državni tim, a debitovala su i četvorica (Kasalo, Janevski, Marović i Ćurić).

Tomislav Ivković, Mirsad Baljić, Zvjezdan Cvetković, Vlado Kasalo, Zoran Vulić, Čedomir Janevski, Admir Smajić, Haris Škoro (od 55. Slobodan Marović), Radmilo Mihajlović (od 55. Fadil Vokri) Dragan Stojković (od 81. Edin Ćurić), Semir Tuce.

Jedini gol na susretu postigao je Igor Dobrovoljski u 43. minutu.

30/8/1969



Na današnji dan, 30. avgusta 1969. u Milutovcu kod Trstenika, rođen je Vladimir Jugović, jedan od najtrofejnijih srpskih igrača svih vremena.

Za Zvezdu je od 1989. do 1992. godine odigrao 100 takmičarskih utakmica i postigao 16 golova. Učestvovao je u osvajanju Kupa evropskih šampiona i Interkontinentalnog kupa 1991. godine, tri šampionske titule 1990, 1991. i 1992. i jednog nacionalnog kupa 1990. godine.

Kasnije je napravio sjajnu karijeru u Italiji i osvojio veliki broj trofeja. Za Sampdoriju je nastupao od 1992. do 1995. godine. U dresu kluba iz Đenove odigrao je 81 meč u Seriji A, postigao 18 golova i osvojio Kup Italije 1994. godine. Usledila je selidba u Juventus sa kojim je ponovio uspehe koje je imao sa Zvezdom. Osvojio je Ligu šampiona i Interkontinentalni kup 1996. godine. Za “Staru damu“ iz Torina je do 1997. godine odigrao 56 ligaških susreta i postigao osam pogodaka osvojivši još i Superkup Evrope 1996. i titulu prvaka 1997. godine. Nosio je i dresove Lacija (1997/98), sa kojim osvaja Superkup Italije, Atletiko Madrida (1998/99), Intera iz Milana (od 1999. do 2001. godine), Monaka od 2001. do 2003. sa kojim je osvojio Liga kup Francuske 2003 godine. Na zalasku karijere igrao je za austrijsku Admiru (2003/04) i nemačkog drugoligaša Alena (2004/05).

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 41 utakmicu uz tri pogotka. Debitovao je 8. avgusta 1991. protiv Čehoslovačke, a oprostio se 13. februara 2002. protiv Meksika (2:1). Odigrao je sve četiri utakmice na Svetskom prvenstvu u Francuskoj 1998. godine, kada je naš nacionalni tim zauzeo 10. mesto. Isti broj mečeva zabeležio je i na Evropskom šampionatu u Belgiji i Holandiji 2000. godine, kada je Jugoslavija ponovo zaustavljena od Holandije, ovoga puta u četvrtfinalu (1:6).

31/8/1983



Na današnji dan, 31. avgusta 1983. u Kosovskoj Mitrovici je rođen Milan Biševac, nekadašnji reprezentativac Srbije.

Pre dolaska na "Marakanu" igrao u FK BASK Beograd, FK Bežanija Novi Beograd i FK Železnik Beograd.

Sa "crveno-belima" osvojio "duplu krunu" u sezoni 2005-06. U letnjem prelaznom roku postaje član francuskog Lensa, ali je do januara 2007. bio na pozajmici u Crvenoj zvezdi iz francuskog prvoligaša. Sledeće sezone postaje standardan u odbrani svog tima koji na kraju ispada iz elitne francuske lige. Od avgusta 2008. bio standardni član prve postave Valensijena.

Krajem jula 2011. postaje novi član Pari Sent Žermena, da bi nakon samo jedne sezone na pariskom "Parku prinčeva" postao fudbaler Olimpik Liona. Nastupao još i za rimski Lacio i francuski Mec.

Sa mladom reprezentacijom Srbije i Crne Gore osvojio je srebrnu medalju na EP za mlade ispod 21 godina. Za mladu reprezentaciju je igrao 16 puta i postigao jedan gol. Takođe je 2004. učestvovao u Olimpijskim igrama igrajući za Srbiju i Crnu Goru.

Za A reprezentaciju Srbije nastupao na 19 susreta. Debitovao je 16. avgusta 2006. u prvom meču "orlova" protiv Češke (3:1) u Pragu, a nastupio je još i protiv Poljske (1:1) u Varšavi, kao i protiv Azerbejdžana (6:1) u Bakuu. Do novog poziva u nacionalni tim čekao skoro četiri godine, sve do februara 2011. i susreta sa Izraelom (2:0) u Tel Avivu.

1/9/2001

Kvalifikacije za SP 2002: Švajcarska - Jugoslavija 1:2 (1:1)



Reprezentacijа Jugoslavije savladala je u Bazelu selekciju Švajcarske 1:2 (1:1) u okviru kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 2002. godine u Japanu i Koreji.

Selektorska komisija u sastavu Dejan Savićević, Vujadin Boškov i Ivan Ćurković vrlo bitnu pobedu koja nam je donela realne šanse da se nadjemo na Svetskom prvenstvu (trebalo je "samo" pobediti Slovence u Beogradu) je izvojevala u sledećem sastavu:

Ivica Kralj, Zoran Mirković, Mladen Krstajić, Miroslav Đukić, Boban Dmitrović, Nikola Lazetić (od 67. Ljubinko Drulović), Predrag Đorđević, Slaviša Jokanović, Predrag Mijatović (od 80. Dejan Stanković), Savo Milošević (od 69. Darko Kovačević), Mateja Kežman.

Domaćini su poveli golom Hakana Jakina u 25. minutu, dok su "plavi" preokrenuli rezultat preko Save Miloševića u 39. i Mladena Krstajića u 72. minutu.

2/9/1973



Rođen Savo Milošević, proslavljeni srpski fudbaler koji je igrao na poziciji napadača.

Ponikao u Janji iz Bijeljine, da bi se fudbalski afirmisao u dresu beogradskog Partizana (1992-95). Nakon "crno-belih" nastupao za Aston Vilu (1995-98), Saragosu (1998-2000), Parmu (2000-02), Espanjol (2002-03), Seltu (2003-04), Osasunu (2004-07), da bi kopačke o klin okačio 2008. u dresu ruskog Rubina iz Kazanja.

U dresu reprezentacije Jugoslavije, a zatim SCG i Srbije bio je rekorder po broju nastupa (nadmašio ga Dejan Stanković). Odigrao je 102 utakmice i postigao 37 golova. Debitovao je 1994. protiv Brazila u Porto Alegreu (0:2), a od reprezentacije se oprostio 19. novembra 2008. protiv Bugarske sa dva gola i dva promašena penala!

Nastupao za reprezentaciju Jugoslavije na Svetskim prvenstvima 1998.u Francuskoj i 2006. u Nemačkoj i na Evropskom prvenstvu 2000. u Belgiji i Holandiji, gde je bio najbolji strelac šampionata.

3/9/1985

3. septembar je jedan od najtužnijih dana u godini za sve one kojima je crno-bela boja u srcu.



Na današnji dan, 3. septembra 1985. u svojoj 23. godini života, legendarni napadač beogradskog Partizana Dragan Mance u saobraćajnoj nesreći izgubio je život.

Za Partizan je odigrao 279 utakmica i postigao 174 golova. Igrao je 4 puta za A, 7 puta za mladu i 2 puta za Olimpijsku reprezentaciju Jugoslavije.

Fudbalska javnost će ga pamtiti kao neustrašivog napadača koji je bio strah i trepet pred protivničkim golom, a navijači po karakterističnom radovanju pogodaka kada se na kolenima klizao po travi.

Bio je i ostaće zauvek idol Partizanovog "Juga", simbol ljubavi prema klubu, ikona jednog perioda, dok će tuga večno prožimati i one koji su imali prilike da ga gledaju i one koji su samo slušali priče o njemu.

4/9/1991


Na današnji dan, 4. septembra 1991. fudbalska reprezentacija Jugoslavije poražena je u prijateljskom susretu od Švedske 4:3 (1:1) u Stokholmu.

Selektor Ivica Osim suprotstavio je domaćinima Evropskog prvenstva 1992. ovaj sastav:

Tomislav Ivković, Branko Brnović (od 46. Boban Babunski), Darko Milanič, Budimir Vujačić, Faruk Hadžibegić, Ilija Najdoski, Miroslav Đukić, Dejan Savićević, Darko Pančev, Mehmed Baždarević, Slaviša Jokanović (od 80. Meho Kodro).

Strelci za "plave" bili su Dejan Savićević u 33. i 67. minutu, dok je Ronald Nilson postigao autogol u 75. minutu.

5/9/2001

Višegodišnje posrtanje jugoslovenskog fudbala dobilo je i svoj rezultatski epilog.



Fudbalska reprezentacija Jugoslavije osvojila je samo bod u susretu sa Slovenijom 1:1 (0:1) u Beogradu i izgubila sve šanse da se nađe na Svetskom prvenstvu 2002. u Japanu i Južnoj Koreji.

Selektorska komisija Dejan Savićević, Vujadin Boškov i Ivan Ćurković se za meč koji se na Stadionu JNA igrao po teškom, raskvašenom terenu odlučila za sledeći sastav:

Ivica Kralj, Nikola Lazetić (od 74. Dejan Stanković), Mladen Krstajić (od 66. Ivan Gvozdenović) Miroslav Đukić, Goran Đorović, Boban Dmitrović, Predrag Đorđević, Slaviša Jokanović, Predrag Mijatović, Savo Milošević , Mateja Kežman (od 77. Darko Kovačević).

Početak susreta nagovestio je potop jugoslovenskog broda, pošto su gosti nakon kornera koji je izveo Zlatko Zahović poveli golom visokog Milinovića koji je neometan, sa 7-8 metara, glavom zatresao mrežu Ivice Kralja.

Primljeni gol je dodatno otežao posao "plavima' koji po teškom, raskvašenom terenu nisu mogli da odigravaju kratke pasove po zemlji, već su preskakali sredinu terena upućujući duge lopte u šesnaesetrac ili su se oslanjali na individualne akcije kapitena Predraga Mijatovića. Ovakva igra domaćinima u prvom poluvremenu nije donela ni ozbiljniju šansu za pogodak.

U nastavku Jugoslavija je krenula na sve ili ništa. Jedinu pravu priliku "plavi" su pretvorili u pogodak. Igrao se 51. minut kada je Đorđević sa sredine terena poveo napad, razmenio dupli pas sa Savom Miloševićem, izašao sam ispred golmana Simeunovića i desnom nogom loptu poslao u nezaštićeni ugao.

Nakon izjednačenja, Mijatović je u nekoliko navrata bio u šansi da učini nešto više, ali su sigurni golman Simeunović, fanatično borbeni Slovenci i težak teren učinili svoje, tako da su  Slovenci otišli u baraž gde su igrali sa nacionalnim timom Rumunije, dok su Jugosloveni Svetsko prvenstvo posmatrali preko televizije.

6/9/2008

Radomir Antić debitovao pobedom na klupi Srbije



Fudbalska reprezentacija Srbije savladala je selekciju Farskih Ostrva 2:0 (1:0), u prvoj utakmici kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 2010. godine u Južnoj Africi.

Na ovom susretu debitovao je selektor Radomir Antić koji je na teren poslao ovaj tim:

Vladimir Dišljenković, Antonio Rukavina, Ivica Dragutinović, Nemanja Vidić, Ivan Obradović, Nenad Milijaš (od 61. Saša Ilić), Dejan Stanković, Miloš Krasić, Nikola Žigić, Marko Pantelić (od 56. Danko Lazović), Zoran Tošić (od 75. Boško Janković)

Srbija je došla u vođstvo u 30. minutu autogolom Jakobsena, koji je nespretno glavom savladao svog golmana. Kada se činilo da će meč biti završen 'minimalcem', Nikola Žigić je nakon kornera Miloša Krasića sa desne strane, udarcem glavom u 88. minutu postavio konačnih 2:0.

7/9/1965



Na današnji dan, 7. septembra 1965. u Skoplju je rođen Darko Pančev, jedan od najboljih golgetera svih vremena u bivšoj Jugoslaviji i jedan od najboljih na svetu u svojoj generaciji.

Počeo da igra u skopskom Vardaru. Debitovao za prvi tim proleća 1983., a već u sezoni 1983/84 postao najbolji strelac prvenstva Jugoslavije sa 19 golova. Sa osrednjim Vardarom bio stalno u vrhu liste najboljih strelaca i postao povremeni reprezentativac (debitovao 1984. protiv Madjarske).

Sa Crvenom zvezdom je osvojio titulu prvaka Jugoslavije 1990., 1991. i 1992, Kup Jugoslavije 1990. (postigao jedini gol protiv Hajduka u finalu), Kup evropskih šampiona 1991. i Interkontinentalni kup 1991. (strelac trećeg pogotka protiv Colo Colo-a). Najbolji strelac prvenstva Jugoslavije bio je jos tri puta, 1990., 1991. i 1992.

Za reprezentaciju Jugoslavije postigao je 17 golova na 27 utakmica, u prvenstvu Jugoslavije je drugi strelac svih vremena, sa 169 golova (85 za Vardar i 84 za Crvenu zvezdu). Treba istaći i da je Santrač (osim dve sezone u Švajcarskoj) celu svoju karijeru igrao u Jugoslaviji, dok je Pančev odigrao samo 8 sezona u Prvoj ligi, protiv ipak jačih i žešćih odbrana od onih protiv kojih je igrao Santrač šezdesetih i sedamdesetih.

8/9/2012

Kvalifikacije za SP u Brazilu 2014: Škotska - Srbija 0:0

Fudbalska reprezentacija Srbije počela je kvalifikacije za Svetsko prvenstvo 2014. u Brazilu remijem bez golova protiv Škotske na Hempden parku.

Siniša Mihajlović tako ni na petoj utakmici na klupi Srbije nije zabeležio trijumf, a naš tim je u tim mečevima zabeležio tri poraza i postigao samo jedan gol.

Na duelu u Glazgovu Srbija je u većem delu kontrolisala dešavanja na terenu, imala je loptu u posedu, ali jednostavno nije imala ideju kako da probije odbranu domaćina.

Najbolju priliku na utakmici naša selekcija imala je u poslednjem minutu preko Tadića, Kolarov je imao po jedan dobar pokušaj u oba poluvremena, ali to je ipak bilo premalo za 90 minuta fudbala. Škoti su u nekoliko navrata ozbiljno ugrozili Stojkovića ali je na kraju ipak ostalo 0:0.

9/9/1907



Na današnji dan, 9. septembra 1907. u Beogradu, rođen je Blagoje Marjanović - Moša, nenadmašni golgeter beogradskog BSK-a i reprezentacije Jugoslavije u periodu između dva svetska rata.

Kao dečak je počeo da igra fudbal u trećem timu podmlatka Jugoslavije. Najveći lovac na talente tog vremena, Radenko Milrović je uočio "Mošu" i odveo ga u BSK. Igrao je na poziciji centarfora i desne polutke i sa Aleksandrom Tirnanićem je sačinjavo čuvenu desnu stranu reprezentacije i BSK. Najbolji strelac prvenstva Jugoslavije je bio tri puta, 1930, 1936. i 1937

Za reprezentaciju je nastupio 57 puta i dao 36 golova. Debitovao je 28. juna 1926. na prijateljskoj utakmici protiv Čehoslovačke (2-6), u Zagrebu. Prvi put se u listu strelaca upisao 15. maja 1927. protiv Bugarske, u Sofiji kada je u poslednjih pet minuta postigao jedina dva gola na meču.

Bio je učesnik Svetskog prvenstva 1930. u Urugvaju. Igrao je u sve tri utakmice koje je reprezentacija tamo odigrala. U drugom meču protiv Bolivije (4-0), bio je strelac drugog gola.

Poslednji meč u dresu sa državnim grbom odigrao je 3. aprila 1938. protiv Poljske u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo. Tada je Marjanović postigao jedini gol na utakmici.

10/9/1972

- "Ako Srbija ima 22 igrača kvalitetnija od Dejana Ramba Petkovića, onda će prvenstvo pripasti njima", govorili su brazilski novinari pred Svetsko prvenstvo 2010. u Južnoj Arfici.



Na današnji dan, 10. septembra 1972. u Majdanpeku je rođen Dejan Petković - Rambo, srpski fudbaler koji je očarao fudbalski Brazil.

Ponikao u FK Majdanpek, ali se fudbalski afirmisao u Radničkom iz Niša, u čijem dresu je debitovao 25. septembra 1988. sa samo 16 godina i 15 dana i tako postao najmlađi igrač koji je ikada igrao zvaničan meč u istoriji stare Jugoslovenske 1. lige, prestigavši rekord Mitra Mrkele za samo 1 dan.

U julu 1992. prelazi u Crvenu zvezdu i do decembra 1995. (tri i po sezone), osvoja dve titule prvaka Jugoslavije. Posle 132 utakmice i 38 golova u dresu Crvene zvezde odlazi u Real iz Madrida, gde se ipak nije snašao. Odigrao je samo osam utakmica i postigao jedan gol, usledile su pozajmice u Sevilju i Santander, ali ni tamo Rambo nije pokazao svoj talenat.

Nakon kratke epizode u Vitoriji iz Brazila vratio se u Evropu i nastupao za italijansku Veneciju. Ponovo je spakovao kofere i pronašao sebe u zemlji sambe, kafe i fudbala gde je sa velikim uspehom nastupao za Flamengo, Vasko de Gamu, Fluminense, Goias, Santos i Atletiko Mineiro, da bi se od fudbala oprostio nakon što je drugi put obukao dres Flamenga. U svom radnom opusu, "Pet" kako ga od milošte zovu južnoamerički novinari, zabeležio je i nastupe za timove u Kini i Saudijskoj Arabiji.

U novembru 2009. izabran je u "Kuću slavnih" na čuvenom brazilskom stadionu "Marakana", a otisci njegovih stopala i imena zauvek će ostati uklesani na najvećem brazilskom stadionu „Marakani” u Rio de Žaneiru.

Iako je postao živa legenda fudbala u zemlji koja godišnje izveze najviše fudbalera, Petković osim šest nastupa za i jednog gola za selekciju Jugoslavije (1995-1999), nikada nije pozivan pod grb Srbije i Crne Gore, odnosno kasnije Srbije.

11/9/1978



Na današnji dan, 11. septembra 1978. u Beogradu je rođen Dejan Stanković, rekorder po broju nastupa za nacionalni tim i najtrofejniji srpski fudbaler u istorij.

Fudbalski se afirmisao u Crvenoj zvezdi, u čijem je dresu odigrao 114 takmičarskih utakmica, postigao 38 golova i učestvovao u osvajanju jedne šampionske titule 1995. godine i tri nacionalna kupa 1995, 1996. i 1997. godine.

Karijeru nastavlja u rimskom Laciju, gde za pet i po sezona osvojio je šest trofeja (Kup kupova 1999, Superkup Italije 1998. i 2000., Superkup Evrope 1999, titulu prvaka i Kup Italije 2000. godine).

U zimskom prelaznom roku 2004. godine postao je član Intera iz Milana. U dresu nero-azura osvojio je čak 17 trofeja za devet i po sezona - pet titula prvaka 2006, 2007, 2008, 2009. i 2010, pet Kupova Italije 2004, 2005, 2006, 2010. i 2011, četiri italijanska Superkupa 2005, 2006, 2008. i 2010. godine, Ligu šampiona, Superkup Evrope i Svetsko prvenstvo klubova 2010. godine. Za Inter je ukupno odigrao 321 meč uz 41 gol i okačio kopačke o klin u dresu slavnog kluba.

Dubok trag ostavio je i u reprezentaciji, čiji je rekorder sa 103 odigrane utakmice uz 15 golova.

12/9/2007

Skandalozan potez Luis Felip Skolarija

Fudbalske reprezentacije Portugala i Srbije odigrale su nerešeno 1:1 u meču grupe A kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2008. godine.

Selektor Havijer Klemente na teren je poslao ovaj tim: Vladimir Stojković, Antonio Rukavina, Ivica Dragutinović, Nemanja Vidić, Branislav Ivanović, Nenad Kovačević (od 60. Nikola Žigić), Miloš Krasić (od 61. Marko Pantelić), Zdravko Kuzmanović (od 71. Igor Duljaj), Zoran Tošić, Dejan Stanković, Milan Jovanović.

Strelac gola za domaćina bio je Simao Sabrosa iz slobodnog udarca u 11. minutu, a izjednačio je Branislav Ivanović u 86. minutu.

Utakmica je završena nezapamćenim incidentom, kada je selektor Portugalije Luis Felipe Skolari odmah po završetku meča udario Ivicu Dragutinovića, koji je zbog burne rekacije koja je usledila dobio crveni karton.

13/9/1983



Na današnji dan, 13. septembra 1983. u Čačku je rođen Marko Lomić, levonogi fudbaler koji je karijeru počeo u Borcu iz Čačka, a u beogradski Partizan je stigao 2005. godine iz Železnika. Dobre igre u Partizanu preporučile su ga nemačkom drugoligašu Koblencu gde je za dve sezone odigrao 53 utakmice.

U leto 2009. vraća se u Partizan na godinu dana nakon čega prelazi u redove Dinama iz Moskve, u čijem dresu nastupa četiri godine, a zatim postaje levi bek novog ruskog premijerligaša Mordovije iz Saranska.

Ima 14 nastupa u mladoj reprezentaciji (1 postignut gol) bivše države, kao i tri nastupa u najboljoj reprezentaciji Srbije.

Debitovao je u prijateljskom susretu sa Japanom (3:0) u aprilu 2010., dok je dres državnog tima oblačio i u kvalifikacionom duelu sa Estonijom (1:3) u Beogradu iste godine i prijateljskom meču sa Čileom (3:1) u švajcarskom Sent Galenu krajem 2012. godine.

14/9/1958

Het-trik Todora Veselinovića na bečkom "Prateru"



Na današnji dan, 14. septembra 1958. fudbalska reprezentacija Jugoslavije pobedila je u prijateljskom susretu selekciju Austrije 4:3 (1:3) u Beču.

Selektor Aleksandar Tirnanić suprotstavio je ovaj sastav Austrijancima, koji su predvođeni Ernst Hapelom u to vreme imali sjajan tim:

Slavko Stojanović, Bruno Belin, Vasilije Šijaković, Ivan Šantek, Tomislav Crnković, Tomislav Kaloperović, Luka Lipošinović (od 46. Aleksandar Petaković), Todor Veselinović, Muhamed Mujić, Radivoje Ognjanović i Branko Zebec.

Iako su Austrijanci nakon prvog poluvremena na legendarnom "Prateru" imali vođstvo od 3:1, reprezentativci Jugoslavije su predvođeni trostrukim strelcem Todorom Veselinovićem zabeležili tek drugu pobedu nad Austrijom u dotadašnjih devet susreta.

15/9/1978



Na današnji dan, 15. septembra 1978. u Beogradu je rođen Marko Pantelić, nekadašnji napadač reprezentacije Srbije.

Ponikao u Crvenoj Zvezdi, a u karijeri nastupao još za grčki Iraklis, francuski PSŽ, švajcarsku Lozanu, špansku Seltu, Šturm iz Graca i Iverdon.

Vraća se u Srbiju i nastupa za beogradski Obilić i smederevski Sartid sa kojim osvaja Kup Jugoslavije 2003. zahvaljujući njegovom golu u finalu protiv Crvene zvezde, što je bila najbolja preporuka da se posle višegodišnje odiseje, vrati u Crvenu zvezdu, svojoj prvoj i najvećoj ljubavi. Taj povratak obeležen je osvajanjem dve uzastopne "duple krune".

Od 2005-2009 igrao u berlinskoj Herti. Za skoro četiri sezone u Herti, grama i golovima brzo je isplatio dva miliona evra koliko su Nemci uložili u njegov transfer iz Crvene zvezde 2005. godine.  U sezoni 2009-10 nastupao za holandski Ajaks, da bi karijeru završio u grčkom Olimpijakosu.

Za reprezentaciju SCG i Srbije odigrao 43 susreta i postigao 10 golova. Debitovao je 16. novembra 2003. protiv Poljske (3:4) u Ploku. Interesantno je i to da mu nikako nije polazilo za nogom da zatrese mrežu u takmičarskim susretima, sve do oktobra 2009. i susreta sa Rumunijom (5:0) kada je bio strelac jednog i asistent kod dva gola "orlova". Učesnik Svetskog prvenstva 2010. u Južnoj Africi.

Od reprezentacije se oprostio nakon neuspešnih kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2012. a poslednji put za "orlove" nastupio 11. oktobra 2011. u porazu od Slovenje (0:1) u Mariboru.

16/9/1979

Jugoslavija - Argentina 4:2 (1:0)



Na današnji dan, 16. septembra 1978. u Beogradu, na utakmici protiv tada aktuelnog svetskog prvaka Argentine 4:2 (1:0) od reprezentativnog dresa oprostio se Dragan Džajić.

Na tom meču jedna zvezda se ugasila a rođena je nova. Maestralni Safet Sušić je na tom meču čak tri puta pogodio mrežu argentinskog golmana Vidala, dok je strelac četvrtog gola za "plave" bio Blaž Slišković.

Za Jugoslaviju su igrali: Aleksandar Stojanović, Zoran Vujović, Miloš Hrstić (od 46. Nikica Cukrov), Velimir Zajec (od 46. Vedran Rožić), Srećko Bogdan (od 46. Boro Primorac), Mišo Krstičević, Safet Sušić, Blaž Slišković, Dušan Savić, Vladimir Petrović (od 44. Zlatko Vujović), Dragan Džajić (od 21. Ivica Šurjak).

17/9/1913



Na današnji dan, 17. septembra 1913. u Beogradu je rođen Svetislav Glišović, standardni igrač najbolje navale koju je BSK (Beogradski sport klub) ikad imao: Aleksandar Tirnanić, Đorđe Vujadinović, Blagoje Marjanović, Vojin Božović i Svetislav Glišović.

U prvoj ekipi beogradskih "plavih" pojavio se u prvenstvu 1931/32. godine, a u sezoni 1939/40. bio je najbolji ligaški strelac sa 10 pogodaka (na 10 utakmica). U dresu BSK-a osvajao je četiri titule prvaka Jugoslavije: 1933, 1935, 1936. i 1939. godine. Igrao je na mestu oba krila, a isticao se hitrinom i jakim udarcem na gol.

Uz 15 utakmica za selekciju Beograda i tri susreta za ,,B" ekipu (1934-1937), odigrao je 21 utakmicu i postigao devet golova za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 5. juna 1932. protiv Francuske (2:1) u Beogradu, postigavši oba gola za Jugoslaviju, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 14. aprila 1940. u susretu sa Nemačkom (2:1) u Beču, u kome je postigao vodeći gol za Jugoslaviju.

Na prvom posleratnom državnom prvenstvu, 1945, bio je rukovodilac pobedničke ekipe SR Srbije, a dve sezone bio je trener beogradske Crvene zvezde (1946-1948). Kao trener vodio grčke klubove Panatinaikos i Aris i švajcarski Grashopers.

Bio je istaknuti fudbalski stručnjak i teoretičar. U SAD je objavio knjigu: Studija modernog fudbala. Preminuo 10. marta 1988. u Oisselu, kraj Pariza, Francuska.

18/9/1952

Ušao je u istoriju fudbala kao prvi stranac koji je ikada zaigrao za slavni Mančester Junajted.



Na današnji dan, 18. septembra 1952. na Cetinju je rođen Nikola Jovanović, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i prvi stranac koji je ikada zaigrao za slavni Mančester Junajted.

Karijeru je počeo u FK Budućnost Podgorica, a fudbalski se afirmisao u FK Crvena Zvezda, sa kojom je igrao i u finalu Kupa UEFA 1979. protiv Borusije iz Menhengladbaha.

Internacionalnu karijeru imao je u slavnom engleskom Manchester United-u, za koji je debitovao 2. februara 1980. Transfer je iznosio, za to vreme ogromnih 350,000 funti. Nije se proslavio u timu "crvenih đavola" (21 utakmica, 4 gola) i ubrzo je pozajmljen podgoričkoj Budućnosti.

Za seniorsku reprezentaciju Jugoslavije nastupao je na 7 mečeva. Debitovao je 1. aprila 1979. protiv Kipra (3:0) u kvalifikacijama za EP, a oprostio se od "plavih" na SP 1982. u Španiji, gde je nastupao na sva tri meča reprezentacije.

19/9/1978



Na današnji dan, 19. septembra 1978 na Palama, BIH, rođen je Ognjen Koroman, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije, SCG i Srbije.

Svoje prve fudbalske korake napravio u mlađim kategorijama sarajevskog Želјezničara. Sa početkom rata sa porodicom se seli u Beograd i nastavlja u Crvenoj zvezdi. Međutim, kada je napunio osamnaest godina tadašnje rukovodstvo je procenilo da klubu nije potreban i bio je praktično oteran sa Marakane.

Kao talentovan vezni igrač, Koroman započinje svoju karijeru u kragujevačkom Radničkom i subotičkom Spartaku, da bi pravu afirmaciju doživeo u OFK Beogradu.

Karijeru nastavlja u Rusiji u kojoj je proveo pet godina i pružao stvarno dobre partije tako da je dve godine za redom proglašavan najboljim strancem Ruske lige. Bio je i najbolji strelac i fudbaler Dinama iz Moskve u kojem je proveo dve uspešne godine, a nastupao je i za Krila Sovjetov i Terek iz Groznog.

Nakon neuspešne epizode u engleskom Portsmautu, u dva navrata nastupao za beogradsku Crvenu Zvezdu. Igrao je još za korejski Inčon, a karijeru je okončao u ruskoj ekipi Krila Sovjetov decembra 2013. godine.

Za reprezentaciju Jugoslavije, kasnije SCG i na kraju Srbije nastupio na 36 utakmica i postigao jedan pogodak. Učesnik Svetskog prvenstva 2006. u Nemačkoj.

20/9/1995

Prijateljska utakmica: Grčka - Jugoslavija 0:2 (0:0)



Fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u prijateljskom meču u Solunu selekciju Grčke 2:0 (0:0).

Susret je održan u čast bivšeg grčkog reprezentativca Jorgosa Koudasa, a selektor Slobodan Santrač suprotstavio je "Helenima" sledeći sastav:

Zvonko Milojević, Zoran Mirković, Goran Đorović, Saša Ćurčić (od 78. Dražen Bolić) Miroslav Đukić, Dejan Stefanović, Slaviša Jokanović, Predrag Mijatović, Savo Milošević, Dejan Savićević (od. 64. Miodrag Pantelić), Albert Nađ (od 56. Dejan Petković).

"Plavi" su poveli evrogolom Saše Ćurčića u 55. minutu, da bi nakon gola Save Miloševića u 85. minutu, grčki navijači "preplavili" teren, kako bi uzeli dresove igračima. Pošto nije bilo mogućnosti da se igra nastavi, sudija je prekinuo utakmicu.

21/9/1971



Na današnji dan, 21. septembra 1971. rođen je Zoran Mirković, nekadašnji fudbaler Rada, Partizana, Atalante, Juventusa, Fenerbahčea i dugogodišnji reprezentativac Jugoslavije i Srbije i Crne Gore.

22/9/1987



Na današnji dan, 22. septembra 1987. u švajcarckom Bernu je rođen Zdravko Kuzmanović, reprezentativac Srbije i vezista italijanskog Intera.

Karijeru započeo je u FC Dürrenast. Preko omladinske ekipe BSC Young Boys iz Berna 2004. došao je u FC Basel, gde se vrlo brzo ustalio u prvom timu.

U januaru 2007. kao devetnaestogodišnjak prelazi u italijansku Fiorentinu, gde nastupa tri sezone a zatim prelazi u nemački Štutgart. Krajem januara 2013. vratio se u Italiju, potpisavši ugovor sa milanskim Interom.

Nastupao je u reprezentativnim selekcijama Švajcarske U17 (8 mečeva/1 gol), U18 (9/0), U19 (9/4), U20 (1/0).

U martu 2007. odbio je poziv selektora mlade reprezentacije Švajcarske Šalanda pred mečeve te selekcije sa Turskom i Bosnom i Hercegovinom. Iako je bio stalni član i kapiten švajcarske mlade reprezentacije, posle poziva srpskog fudbalskog saveza odlučio se za seniorsku ekipu Srbije.

Za reprezentaciju Srbije je debitovao 2. juna 2007. na utakmici protiv Finske (2:0), a u svojoj drugoj utakmici u reprezentaciji u porazu protiv Belgije (2:3), Kuzmanović je postigao oba gola. Učesnik Svetskog prvenstva 2010. u Južnoj Africi.

23/9/1998

Dozvolite, jedan Milan Živadinović je igrao 1:1 sa Brazilom



Na današnji dan, 23. septembra 1998. fudbalska reprezentacija Jugoslavije je u prijateljskoj utakmici u Sao Luisu pred skoro 92.000 navijača remizirala sa selekcijom Brazila 1:1 (1:1).

Selektor Milan Živadinović je svom kolegi Vandeleju Luksemburgu suprotstavio ovaj tim:

Ivica Kralj (od 46. Dragan Žilić), Nenad Sakić, Goran Đorović, Slaviša Jokanović, Miroslav Đukić, Nenad Grozdić, Jovan Stanković (od 76. Dragan Šarac), Zoran Njeguš (od 46. Albert Nađ), Predrag Mijatović (od 75. Nikola Lazetić), Dejan Petković (od 75. Saša Ćurčić), Savo Milošević (od 57. Darko Kovačević).

"Plavi" su do vođstva stigli prelepim golom Save Miloševića u 8. minutu, da bi Marselinjo tri minuta kanije postavio konačan rezultat.

24/9/1933

Heroji iz Montevidea zakazali u narednim kvalifikacijama

Na današnji dan, 24. septembra 1933. fudbalska reprezentacija Jugoslavije odigrala je 'samo' nerešeno 2:2 (2:0) protiv selekcije Švajcarske u meču kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 1934. u Italiji.

I u ovom ciklusu takmičenja selektor je bio Boško Simonović, a uz rame herojima iz Urugvaja: Tirnaniću, Ivkoviću, Marjanoviću i Vujadinoviću zaigrali su mnogi novi fudbaleri:

Jovan Spasić, Milutin Ivković, Dragan Tošić, Ivan Gajer, Milorad Arsenijević, Anđelko Marušić, Aleksandar Tirnanić, Blagoje Marjanović, Vladimir Kragić, Đorđe Vujadinović, Mirko Kokotović.

Iako smo do finiša meča vodili 2:0 golovima Vladimira Kragića u 50. i Blagoja Moše Marjanovića u 61. minutu, reprezentacija Švajcarske je golovima Frigeria u 76. i Jagija u 80. ipak stigla do boda.

Kako smo kasnije u Bukureštu poraženi od Rumunije rezultatom 2:1 i sa jednim osvojenim bodom zauzeli poslednje mesto u grupi, nakon sjajnog nastupa u Urugvaju, reprezentacija Jugoslavije nije uspela da se plasira na drugi Mundijal.

25/9/1980



Na današnji dan, 25. septembra 1980. u Krivaji kod Bačke Tople, rođen je Nikola Žigić, nekadašnji reprezentativac Srbije.

Karijeru je počeo u AIK-a iz Bačke Topole, a nastupao je još za Mornar iz Bara (2001-02), Kolubaru iz Lazarevca (2002), Spartak iz Subotice (2003), Crvenu Zvezdu (2003-06), Rasing iz Santandera (2006-07), Valensiju (2007-10) i Birmingem Siti (2010-14).

Za reprezentaciju je odigrao 57 utakmica i postigao 20 golova. Debitovao je 31. marta 2004. protiv Norveške (0:1) u Beogradu.

Učestvovao je na dva Svetska prvenstva. Prvi put u Nemačkoj 2006. godine, kada je u dva odigrana meča postigao gol protiv Obale Slonovače (2:3), a drugi put u Južnoj Africi 2010. godine, gde je odigrao sva tri susreta, ali u oba slučaja nacionalni tim nije prošao grupnu fazu takmičenja.

Poslednji put je u dresu Srbije nastupio 15. novembra 2011. godine protiv Hondurasa (0:2).

26/9/1988



Na današnji dan, 26. septembra 1988. u Zagrebu je preminuo Branko Zebec, legendarni fudbaler Građanskog, Partizana, Crvene zvezde, Alemanije Ahen i jugoslovenski fudbalski reprezentativac.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao 65 utakmica i postigao 17 golova. Prvu zvaničnu utakmicu za jugoslovensku reprezentaciju, Zebec je odigrao 24. juna 1951. godine u u Beogradu pred 50.000 gledalaca protiv Švajcarske. Jugoslavija je pobedila sa 7:3 i Branko Zebec je doprineo pobedi sa dva postignuta gola.

Zebec je sa fudbalskom reprezentacijom Jugoslavije kao igrač učestvovao na Olimpijskim igrama 1952. u Helsinkiju (srebrna medalja), na Svetskim prvenstvima 1954. u Švajcarskoj (četvrtfinale) i 1958. Švedska (četvrtfinale), kao i na Evropskom prvenstvu 1960.u Francuskoj (poraz u finalu).

Od reprezentacije se oprostio 4. juna 1961. godine, na kvalifikacionoj utakmici za svetsko prvenstvo protiv fudbalske reprezentacije Poljske. Utakmica je odigrana u Beogradu na stadionu JNA, pred 30.000 gledalaca. Jugoslavija je pobedila sa 2:1.

Izuzetno uspešan i kao trener. Predvodio je zagrebački Dinamo do trofeja Kupa Velesajamskih gradova (1967), Bajern iz Minhena (dupla kruna 1969). VfB Stutgart (1970-72), Hajduk Split (1972-73), Eintracht Braunschweig (1974-78), Hamburg SV (1978-80), Borussia Dortmund (1981-82), Eintracht Frankfurt (1982-83) i Dinamo Zageb (1984).

Dugotrajan rad u jednoj od najjačih fudbalskih liga na svetu uzeo je i svoj danak; problemi uzrokovani alkoholom počeli su početkom osamdesetih godina i glavni su uzrok Zebecovog povlačenja iz trenerskih voda 1985. godine, a tri godine nakon toga i do prerane smrti koja je potresla fudbalsku javnost.

27/9/1980

Kvalifikacije za Svetsko prvenstvo: Jugoslavija Danska 2:1 (2:1)

Na današnji dan, 27. septembra 1980. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je selekciju Danske 2:1 (2:1) u okviru kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 1982. u Španiji.

Pred 20.000 gledalaca na stadionu Bežigrad u Ljubljani, selektor Miljan Miljanić je selekciji Danske suprotstavio ovaj tim:

Dragan Pantelić, Zoran Vujović, Miloš Hrstić, Nikola Jovanović, Boro Primorac, Ivan Buljan (od 72. Džemal Mustedanagić), Vladimir Petrović, Ive Jerolimov, Zlatko Vujović, Safet Sušić, Dževad Šećerbegović (od 88. Nikica Klinčarski).

Gosti su preko legendarnog Franka Arnesena već u 6. minutu iz penala došli u vođstvo, ali su "plavi" najpre izjednačili, takođe sa penala, golom Dragana Pantelića u 18. minutu. Pobedu reprezentaciji Jugoslavije doneo je Zoran Vujović u 36. minutu.

28/9/1960



Na današnji dan, 28. septembra 1960. u Višegradu je rođen Mehmed Baždarević, vezni fudbaler sarajevskog Željezničara i dugogodišnji reprezentativac Jugoslavije.

Uspešnu fudbalsku karijeru gradio je u timu sa Grbavice gde je za devet godina odigrao preko 300 utakmica i dva puta bio izabran za najboljeg igrača jugoslovenskog prvenstva. Sa Željom je 1985. godine igrao polufinale Kupa UEFA u kome su izabranici Ivice Osima nesrećno eliminisani od mađarskog Videotona.

Karijeru je nastavio u francuskom Sochaux-u. Za najboljeg stranog igrača francuskog prvenstva izabran je 1989. godine. U pomenutom klubu ostao je sve do 1996. godine kada je prešao u Nimes. Karijeru je završio u švajcarskom Étoile Carougeu.

Nastupao je za gotovo sve reprezentativne selekcije nekadašnje Jugoslavije, a bio je kapiten U-21 tima koji je 1978. godine osvojio Evropsko prvenstvo. Za A tim je zabeležio 54 nastupa i postigao četiri pogotka.

Nakon sjajne igračke karijere uplovio je u trenerske vode. Vodio je Istres, Etoile du Sahel, Al-Wakra (u dva navrata), Grenoble i Sochaux.

29/9/1984

Kvalifikacije za Svetsko prvenstvo: Jugoslavija - Bugarska 0:0



Na današnji dan, 29. septembra 1984. fudbalska reprezentacija Jugoslavije odigrala je bez golova (0:0) protiv selekcije Bugarske u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 1986. u Meksiku.

Pod teretom debakla doživljenog na završnici Evropskog prvenstva u Francuskoj 1984. godine, novi selektor Miloš Milutinović nasledio je Todora Veselinovića i ubacio u državni tim dosta novih, takozvanih "dokazanih klupskih igrača", koji, medjutim, nikako nisu profunkcionisali kao celina.

30/9/1984



Na današnji dan, 30. septembra 1984. u Beogradu je rođen Nemanja Rnić, nekadašnji fudbaler beogradskog Partizana i reprezentativac Srbije.

Kao eksplozivan i talentovan odbrambeni igrač koji se isticao i u mlađim reprezentativnim selekcijama, debitovao je u prvom timu beogradskog Partizana u sezoni 2003/04.

U karijeri mu često nije uspevalo da iskontroliše svoj temperamentni nastup na terenu, pa je u više navrata dolazio u sukob sa protivnicima i službenim licima.

Nakon beogradsakog Partizana sa kojim je osvojio duplu krunu (prvenstvo i kup), u letnjem prelaznom roku 2008. prelazi u belgijski Anderleht bez obeštećenja, jer nije prethodno produžio ugovor sa crno-belima. I u Belgiji se našao na udaru belgijske sportske javnosti zbog dva isključenja u ključnim mečevima, a jedno vreme proveo je i na pozajmici u Žerminal Beršotu.

Krajem jula 2011. se vraća u beogradski Partizan sa kojim osvaja titulu prvaka Srbije, a kasnije je nastupao i za ukrajinsku Hoverlu i austrijski WAC iz Klagenfurta.

Odigrao 20 utakmica za mladu reprezentaciju Srbije sa kojom je učestvovao na Evropskom prvenstvu 2006. u Portugalu.

Za seniorsku reprezentacije Srbije odigrao je tri utakmice. Debitovao je 8. juna 2005. protiv Italije (1:1) u Torontu, a poslednji put je nastupio u dresu Srbije u martu 2008. protiv Ukrajine (0:2) u Kijevu.

1/10/1934



Na današnji dan, 1. oktobra 1934. godine u Beogradu je rođen Petar Radenković, nekadašnji golman OFK Beograda (tada BSK), koji je kasnije napravio nezaboravnu karijeru u Bundesligi postavši jedan od najpopularnijih igrača u Nemačkoj.

Ponikao u beogradskoj Crvenoj zvezdi, ali je u "crveno-belom" dresu odigrao samo jednu prvenstvenu utakmicu. Popularni Perica je doživeo neviđenu slavu tokom 1960-tih i 1970-tih godina tokom svoje inostrane karijere. Iz OFK Beograda prešao je u Vormatiu iz koje je vro brzo otišao u Minhen 1860. U dresu „lavove" je od 1962. do 1970.osvojio dve titule i jedan Kup i postao zaštitno lice Bavaraca. Takođe je predvodio Minhen do finala Kupa kupova Evrope (1965).

Koliko je bio popularan tih godina, govori i podatak da je snimio ploču koja u prodata u 400.000 primeraka, a kasnije je doštampavana do basnoslovnog tiraža od dva miliona! Jedno vreme u Nemačkoj bio je prodavaniji autor od „Bitlsa" i „Rolingstonsa" - zajedno.

Za reprezentaciju branio je na tri meča, računajući i finale Olimpijskih igara u Melburnu 1956. protiv SSSR (0:1). Debitovao je na tom istom turniru u pobedi nad SAD od 9:1, a još je igrao na na prijateljskoj utakmici protiv Indonezije (5:1).

Nakon fudbalske karijere, bavio se raznim poslovima, a trenutno živi u Minhenu.

2/10/1969



Na današnji dan, 2. oktobra 1969. u Zrenjaninu je rođen Dejan Govedarica, nekadašnji fudbaler zrenjaninskog Proletera, novosadske Vojvodine i nekoliko holandskih klubova.

Najdublji trag u holandskom fudbalu ostavio je u RKC Valvijku, za koji je u četiri godine zabeležio 78 mečeva i dao sedam golova. Još dve godine je igrao u istoj zemlji, za NEC iz Nijmegena, odakle se 2004. vratio u Vojvodinu.

Već nakon povratničke sezone oprostio se od aktivnog igranja, a ostalo je zabeleženo da je kupio svojim izgladnelim saigračima iz Vojvodine svinju od stotinak kilograma, rezigniran očajnom finansijskom situacijom u novosadskom klubu i činjenicom da su u sportskom centru "Vujadin Boškov", u kojem su igrači crveno-belih imali organizovanu ishranu, potrošene sve zalihe hrane!

Za nacionalni tim debitovao je 23. decembra 1994, u meču protiv tadašnjih planetarnih prvaka - Brazila (0:2). Ukupno je odigrao 29 reprezentativnih mečeva i dva puta je bio strelac: u pobedi na gostovanju Argentini (3:2) 28. decembra 1996. i u čuvenoj utakmici sa Špancima na EŠ u Holandiji i Belgiji, koji smo izgubili sa 4:3. Upravo je eliminacija sa prvenstva Starog kontinenta od Holandije označila i kraj njegovih reprezentativnih dana. Učesnik Svetskog prvenstva 1998. i Evropskog prvenstva 2000. godine.

Posle povlačenja, bio je član stručnog štaba mlade reprezentacije koja je pod vođstvom Miroslava Đukića na EP 2007. godine osvojila drugo mesto. Od 2011. kao selektor vodi omladinsku reprezentaciju Srbije.

3/10/1939



Na današnji dan, 3. oktobra 1939. u Požarevcu je rođen Velibor Vasović, legendarni fudbaler, stručnjak i do kraja života veliki borac za promene u jugoslovenskom i srpsko-crnogorskom fudbalu.

Bio je jedan od najboljih jugoslovenskih centarhalfova u posleratnom periodu i prvi naš igrač koji je podigao pehar Kupa evropskih šampiona, kao kapiten holandskog Ajaksa 1971.

Koliko je bio poštovan kao igrač u Amsterdamu, vidi se i po tome što je bio kapiten jednom od najboljih fudbalera u istoriji Johanu Krojfu. U slavnom Ajaksu je proveo pet godina (145 mečeva, 13 golova), gde je 1971. završio karijeru. Kao igrač se afirmisao u Partizanu, u timu čuvenih "Matekalovih beba". Postigao je jedini gol za Partizan u finalu Kupa šampiona 1966, kada je u Briselu madridski Real trijumfovao sa 2:1. Za Crvenu zvezdu je odigrao samo 22 utakmice, tek 13 prvenstvenih, ali i u crveno-belom dresu osvaja titulu šampiona Jugoslavije.

Kao igrač je prošao sve reprezentativne selekcije, a za najbolju reprezentaciju Jugoslavije je igrao 32 puta i dao dva gola.

Poslednjih godina života je radio kao advokat, a bio je veoma aktivan kao jedan od osnivača i predsednik Udruženja za prosperitet i zaštitu jugoslovenskog fudbala. Bio je najžešći kritičar ondašnjih čelnika FSJ, Miljana Miljanića i pogotovo Branka Bulatovića. Preminuo je u Beogradu 4. marta 2002. godine.

4/10/1978



Na današnji dan, 4. oktobra 1978. u Zagrebu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije poražena je od Španije 1:2 (1:2) u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1980. u Italiji.

Selektor Ante Mladinić je "crvenoj furiji" suprotstavio ovaj tim:

Željko Stinčić, Vilson Džoni, Dražen Mužinić, Velimir Zajec (od 66. Nikica Cukrov), Nenad Stojković, Vedran Rožić, Slaviša Žungul (od 66. Dušan Savić), Momčilo Vukotić, Vahid Halilhodžić, Ivica Šurjak, Safet Sušić

Plavi su započeli kvalifikacije sa dva poraza protiv direktnih rivala Španije (1:2) i Rumunije (2:3), od kojih je posebno poguban bio prvi jer je doživljen na domaćem terenu, u Zagrebu.

U toj zagrebačkoj utakmici tragičar je bio Dinamov golman Željko Stinčić kome je Santiljana (175 cm!) u 20. minutu zatresao mrežu glavom i to tako što ga je nadskočio u borbi za jednu visoku loptu u šesnaestercu. Desetak minuta ranije je Huanito doneo vođstvo "crvenoj furiji", a reprezentativci Jugoslavije su do kraja meča jedino uspeli da ublaže poraz golom Vahida Halilhodžića u 45. minutu.

To je praktično bio kraj već na početku, mada se kasnije reprezentacija Jugoslavije čudesno oporavila i zaređala četiri sjajne pobede, revanširala se čak i Španiji u Sevilji (1:0 - golom Ivice Šurjaka), ali su na završnicu EP u Italiji ipak otišli Španci kao prvoplasirani u grupi.

5/10/1990



Na današnji dan, 5. oktobra 1990. u Beogradu je preminuo Đorđe Vujadinović - Đokica, jedini naš fudbaler koji je pet puta osvajao titulu državnog prvaka (1931, 1933, 1935, 1936, 1939) i uz Blagoja Mošu Marjanovića drugi na predratnoj rang-listi ligaših strelaca sa 95 postignutih golova.

U dresu "Beogradskog sportskog kluba" nastupao je od 1927. do 1941. odigravši 441 zvaničnu utakmicu i postigavši 332 gola. Za gradsku selekciju Beograda odigrao je 24 utakmice.

U dresu sa državnim grbom nastupio je 44 puta i postigao 18 golova. Debitovao je 1929. na utakmici protiv selekcije Rumunije u Bukureštu, a iz reprezentacije otišao 3. novembra 1940. nakon meča protiv reprezentacije Nemačke u Zagrebu. Sa državnim timom nastupao je na prvom svetskom fudbalskom prvenstvu u Montevideu 1930. i postigao dva gola za "Bele orlove".

Posle rata radio je u Fudbalskom savezu Jugoslavije i Savezu trenera za čijeg je predsednika izabran 1951. U FSJ bio je član Izvršnog odbora, tehnički rukovodilac i predsednik Komisije za podmladak. Jedno vreme trenirao je republički podmladak (1952). Trenerskim poslom bavio se i u Turskoj. Penzionisan je kao službenik Jugoslovenske poljoprivredne banke.

6/10/1996

Na današnji dan, 6. oktobra 1996. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je selekciju  Farskih Ostrva u Toršavnu sa čak 8:1 (5:1).

Selektor Slobodan Santrač simpatičnim Faranima suprotstavio je sastav:

Aleksandar Kocić, Branko Brnović, Risto Vidaković (od 68. Goran Đorović), Slaviša Jokanović, Miroslav Đukić, Siniša Mihajlović, Vladimir Jugović, Dejan Savićević (od 79. Albert Nađ), Savo Milošević (od 74. Anto Drobnjak), Dragan Stojković, Predrag Mijatović.

Strelci za "plave" bili su Savo Milošević u 6, 30, i 38, Slaviša Jokanović u 11. i 58, Predrag Mijatović u 28, Vladimir Jugović u 68. i Dragan Stojković iz penala u 89. minutu, dok je jedini gol za Farane postigao Miler u 26. minutu.

7/10/2006

Žigićev gol za minimalnu pobedu



Fudbalska reprezentacija Srbije pobedila je Belgiju rezultatom 1:0 (0:0) u meču 3. kola kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2008. u Austriji i Švajcarskoj.

Utakmici je prisustvovalo preko 25 hiljada ljudi, a prvo intoniranje himne pred publikom propraćeno je bakljadom na istoku.

Selektor srpske fudbalske reprezentacije Havijer Klemente suprotstavio je "crvenim đavolima" ovaj tim:

Vladimir Stojković, Marjan Marković, Nemanja Vidić, Mladen Krstajić, Ivica Dragutinović, Nenad Kovačević, Dejan Stanković, Ognjen Koroman (od 71. Ivan Ergić), Aleksandar Trišović (od 60. Danko Lazović, Marko Pantelić (od 90. Igor Duljaj), Nikola Žigić.

Jedini gol na meču postigao je Nikola Žigić u 54. minutu udarcem nogom po zemlji, nakon sjajne akcije Koromana i Dragutinovića.

8/10/2010

Estonci slavili u Beogradu - 3:1



Fudbalska reprezentacija Srbije poražena je na svom terenu od Estonije sa 3:1, u trećem kolu grupe C kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2012. godine.

Srbija je povela u 60. minutu golom Nikole Žigića, a pogotke za pobedu Estonaca postigli su Kinki u 63. Vasiljev u 73. i Aleksandar Luković autogolom u poslednjem minutu utakmice.

Novi selektor Vladimir Petrović nije doneo poboljšanje u igri Srbije, naš nacionalni tim delovao je bezidejno, tako da je doživljen zaslužen poraz, koji bi mogao da se meri sa onima od Azerbejdžana i Kazahstana.

Duel na stadionu Partizana pratilo je nešto više od deset hiljada gledalaca, a, kao što se i očekivalo, veliki deo publike zviždao je kada je loptu u nogama imao golman Vladimir Stojković.

Takođe, od samog početka meča navijači su kao i u prethodnim utakmicama skandiranjem tražili ostavku predsednika saveza Tomislava Karadžića.

9/10/1999

Fudbalska reprezentacija Jugoslavije izborila je plasman na Evropsko prvenstvo 2000. u Holandiji i Belgiji nakon remija s Hrvatskom u paklu Maksimira (2:2)



Državni tim pod vođstvom selektora Vujadina Boškova je 9. oktobra 1999. gostovanjem u Zagrebu završavao kvalifikacioni ciklus i bio mu je potreban najmanje remi da bi vizirao put na EURO. Baš se to i dogodilo, iako su Vatreni bili favoriti grupe, jer su u nadmetanje ušli kao treća reprezentacija sveta sa Mundijala u Francuskoj godinu dana ranije.

Domaćin je na krcatom stadionu Dinama poveo sredinom prvog poluvremena golom Alena Bokšića, ali je onda u razmaku od samo pet minuta Siniša Mihajlović izveo dva slobodna udarca sa identičnih pozicija, a Predrag Mijatović i Dejan Stanković verovatno najčudnijim golovima u bogatim karijerama doneli preokret kojim će ućutkana publika danima pripremana za slavlje.

Kasnije izjednačenje Marija Stanića bilo je nedovoljno ekipi Miroslava Ćire Blaževića za proboj na prvo mesto na tabeli, pa je u Holandiji i Belgiju otputovala naša reprezentacija.

Meč je, između ostalog, ostalog upamćen i po crvenom kartonu Zorana Bate Mirkovića koji je u završnici prvog dela naseo na provokaciju Roberta Jarnija, a španski sudija Hoze Garsija Aranda mu pokazao direktan crveni karton.

10/10/2009

'Petarda' briljantne Srbije za SP!



Fudbalska reprezentacija Srbije plasirala se na Svetsko prvenstvo u Južnoj Africi, pošto je pobedila Rumuniju rezultatom 5:0 (1:0).

Srbija je napadačkom igrom dominirala tokom celog meča i na kraju zasluženo došla do ubedljivog trijumfa.

Prvi gol dao je Nikola Žigić u 37. minutu posle kornera Krasića. Početkom drugog poluvremena ponovo je asistent bio Miloš Krasić, a Marko Pantelić je duplirao prednost naše selekcije. U 78. minutu Srbija je rešila sve dileme u vezi sa pobednikom, pošto je rezervista Zdravko Kuzmanović dao treći gol. U samom finišu Milan Jovanović postigao je dva gola za konačnih, fantastičnih 5:0 i plasman na SP!

11/10/2013

Srbija pobedila Japan 2:0, Stanković se oprostio od reprezentacije



Na današnji dan, 11. oktobra 2013. od reprezentacije se oprostio dugogodišnji kapiten Dejan Stanković, koji je rekordni 103. put obukao dres državnog tima protiv reprezentacije Japana.

Stanković je uoči utakmice dobio "zlatnu loptu" od nekadašnjeg saigrača iz reprezentacije Zorana "Bate" Mirkovića, a Vladimir Petrović Pižon uručio mu je plaketu u ime tog kluba.

Kapiten reprezentacije Branislav Ivanović uručio mu je dres s brojem 103, dok mu je dosadašnji rekorder po broju utakmica Savo Milošević predao "zlatni dres". Selektor Japana Alberto Zakeroni, nekadašnji Stankovićev trener u Laciju, dao mu je dres svoje reprezentacije.

Predsednik Fudbalskog saveza Srbije (FSS) Tomislav Karadžić, uz zvižduke sa tribina, uručio je Stankoviću zlatnu plaketu.

12/10/2005

Srbija i Crna Gora direktno na Mundijalu!!!



Fudbalska reprezentacija Srbije i Crne Gore plasirala se na Svetsko prvenstvo 2006. godine u Nemačkoj, pošto je u Beogradu savladala selekciju Bosne i Hercegovine sa 1:0.

Pred punim tribinama stadiona "Marakana", u utakmici poslednjeg kola u Grupi sedam evropskih kvalifikacija, ekipa SCG je do pobede došla golom Mateje Kežmana u 7. minutu utakmice. SCG je meč završila sa 10 igrača, pošto je u 84. minutu Nemanja Vidić dobio drugi žuti karton.

"Plavi" su tako kvalifikacije završili sa 22 boda - na prvom mestu na tabeli, ispred Španije, koja je pobedila San Marino sa 6:0, ali ima dva boda manje, pa će šansu za SP morati da potraži u baražu.

13/10/1982

Kvalifikacije za EP 1984: Norveška - Jugoslavija 3:1 (1:0)



Na današnji dan, 13. oktobra 1982. reprezentacija Jugoslavije poražena je u Oslu od Norveške (1:3) u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1984.

Selektor Todor Veselinović koji je nakon Mundijala u Španiji nasledio Miljana Miljanića znatno je podmladio tim i domaćinima koji su smatrani apsolutnim autsajderima suprotstavio sastav:

Ratko Svilar, Zlatko Krmpotić, Milan Jovin (od 46. Nikica Klinčarski), Ismet Hadžić, Nenad Stojković, Faruk Hadžibegić, Vladimir Petrović, Safet Sušić (od 62. Predrag Pašić), Dušan Savić, Ivan Gudelj, Stjepan Deverić.

Borbeni Norvežani, sastavljeni pretežno od amaterskih fudbalera, su nam strpali tri lopte u mrežu i pokazali našim "zvezdicama" da imena na papiru ne znače puno, ukoliko se dres ne natopi znojem. Nakon ovog meča se pojavila urbana legenda da je jedan od norveških reprezentativaca prepodne u ulozi konobara posluživao "plave", a uveče ih "rasturio" na fudbalskom terenu.

Jedini pogodak za "plave" postigao je Dušan Savić u 72. minutu.

14/10/1987

Dve lopte u mrežu Severnih Iraca smestio je Fadil Vokri



Na današnji dan, 14. oktobra 1987. u Sarajevu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je Severnu Irsku 3:0 (2:0) u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1988. u Zapadnoj Nemačkoj.

Pred 14.000 gledalaca na stadionu Grbavica, selektor Ivica Osim je selekciji Severne Irske suprotstavio ovaj tim:

Mauro Ravnić, Zoran Vujović, Mirsad Baljić, Faruk Hadžibegić, Srečko Katanec, Ljubomir Radanović, Zlatko Vujović, Marko Mlinarić (od 76. Dragoljub Brnović), Fadil Vokri (od 76. Dejan Savićević), Mehmed Baždarević, Borislav Cvetković.

Strelci za "plave" bili su Fadil Vokri u 13. i 35. i Faruk Hadžibegić iz penala u 74. minutu.

15/10/2008



Na današnji dan, 15. oktobra 2008. u Beču, fudbalska reprezentacija Srbije savladala je Austriju 3:1 (3:0) u okviru kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 2010. u Južnoj Africi.

Pred skoro 48.000 gledalaca na Ernst Hapel stadionu, selektor Radomir Antić je selekciji Austrije suprotstavio ovaj tim:

Vladimir Stojković, Branislav Ivanović, Nemanja Vidić, Aleksandar Luković, Ivan Obradović, Dejan Stanković (od 76. Boško Janković), Nenad Milijaš (od 53. Zdravko Kuzmanović), Miloš Krasić, Milan Jovanović, Nikola Žigić, Marko Pantelić (od 63. Zoran Tošić).

Strelci za "Orlove" bili su Miloš Krasić u 14., Milan Jovanović u 18. i Ivan Obradović u 24. minutu, dok je počasni  pogodak za domaćina postigao Mark Janko u 80. minutu.

16/10/2012

Dan kada je Bane Ivanović sedeo na klupi



Fudbalska reprezentacija Srbije poražena je u Skoplju od Makedonije sa 1:0 (0:0), u meču 4. kola kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 2014. godine.

Naša selekcija je tako nakon neuspeha protiv Belgije u pet dana pretrpela dva poraza i svoje šanse da se nađe na SP u Brazilu 2014. svela na teoriju.

Branislav Ivanović i Aleksandar Kolarov su od strane selektora Siniše Mihajlovića označeni kao krivci za poraz od Belgije 0:3 (0:1) tri dana ranije. Ako se za poraz u Beogradu protiv Belgije mogu naći opravdanja u jakom rivalu i nedostatku sreće, za neuspeh u Skoplju opravdanja nije bilo.

Mihajlović je na klupi ostavio jednog od najboljih desnih bekova Evrope Baneta Ivanovića umesto kojeg je zaigrao ’pocrveneli’ Tomović, dok je Kolarov nosio dres sa brojem 3, umesto svoje jedanaestice koju je zadužio otkad je u nacionalnom timu Srbije.

Strelac jedinog gola na meču bio je Ibraimi u 59. minutu sa penala koji je skrivio Nenad Tomović zaradivši crveni karton.

Srbija je odigrala tokom svih 90 minuta bezidejno i bezvoljno, nije stvorila nijednu stopostotnu šansu protiv realno znatno slabijeg rivala i na kraju je zabeležila novi poraz.

17/10/2007

Kvalifikacije za EP 2008: Azerbejdžan - Srbija 1:6 (1:4)



Fudbalska reprezentacija Srbije pobedila je u Bakuu Azerbejdžan rezultatom 6:1 u meču kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2008. godine.

Selektor Havijer Klemente odlučio se za sledeći sastav: Vladimir Stojković, Antonio Rukavina, Branislav Ivanović, Milan Biševac, Duško Tošić, Nenad Kovačević (od 65. Milan Smiljanić), Igor Duljaj, Zdravko Kuzmanović, Boško Janković (od 68. Danko Lazović), Zoran Tošić, Nikola Žigić (od 73. Marko Pantelić).

Kako to već obično biva, ključ u mečevima sa autsajderima je u ranom pogotku. U Bakuu je već posle četiri minuta Duško Tošić posle fantastičnog duplog pâsa sa Nikolom Žigićem otvorio odbranu protivnika, čime je skinuo pritisak sa svog tima.

Do kraja susreta, Nikola Žigić dao je dva gola za srpski tim, a u strelce su se upisali još i Boško Janković, Milan Smiljanić i Danko Lazović.

Dva kola pre kraja takmičenja Srbija je još gajila nadu za plasman na šampionat Evrope u Austriji i Švajcarskoj 2008. godine. Podrazumevalo se da će tim Havijera Klementea dobiti obe utakmice do kraja, sa Kazahstanom i Poljskom u Beogradu. Uz to, neko od rivala morao je da napravi kiks - Poljska protiv Belgije ili Portugal u preostala dva meča.

Kako se ništa od toga nije desilo, naši fudbaleri su EURO 2008 ispratili kraj TV ekrana.

18/10/1998

Kvalifikacije za EP 2000: Jugoslavija - Republika Irska 1:0 (0:0)



Fudbalska reprezentacija Jugoslavije uspešno je startovala u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 2000. godine, pobedivši na stadionu Crvene zvezde u Beogradu, pred oko 40.000 gledalaca, izabrani tim Republike Irske rezultatom 1:0 (0:0).

Selektor Jugoslavije Milan Živadinović, koji je ekipu preuzeo posle Svetskog prvenstva u Francuskoj, uneo je neke novine u rasporedu igrača na terenu. Živadinović se odlučio za taktiku 3-5-2, međutim, takva postavka igre nije donela željeni rezultat u prvom delu susreta.

U nastavku jugoslovenski fudbaleri su zaigrali znatno bolje, zahvaljujući, pre svega, ulasku u igru Darka Kovačevića, koji je zamenio kapitena Stojkovića. Kao plod konkretnije igre došao je i jedini gol na utakmici u 64. minutu. Jovan Stanković je uputio centaršut sa leve strane, odbrana Republike Irske je pogrešila, a Predrag Mijatović je loptu manirom velemajstora poslao na pravo mesto - 1:0.

19/10/1988

Kvalifikacije za SP 1990: Škotska - Jugoslavija 1:1 (1:1)



Fudbalska reprezentacija Jugoslavije startovala je remijem protiv Škotske (1:1) u kvalifikacijama za SP 1990 u Italiji.

Nakon dva velika razočaranja, plavi su u ovom ciklusu bili krajnje odgovorni i borbeni i na finalni turnir plasirali su se kao prvi u grupi, sa šest pobeda i dva remija, bez ijednog poraza.

Selektor Ivica Osim je na Hempden Park u Glazgovu izveo sledeći tim:

Tomislav Ivković, Vujadin Stanojković, Predrag Spasić (od 83. Dragoljub Brnović), Davor Jozić, Faruk Hadžibegić, Ljubomir Radanović, Dragan Stojković, Srečko Katanec, Borislav Cvetković (od 89. Refik Šabanadžović), Mehmed Baždarević, Zlatko Vujović.

Domaćini su poveli golom Mo Džonstona u 19. minutu, da bi bod plavima doneo Srečko Katanec u 37. minutu.

20/10/1961



Na današnji dan, 20. oktobra 1961. u Golubovcu pored Kruševca, rođen je Dragiša Binić, legendarni fudbaler Crvene zvezde i član najbolje generacije u istoriji crveno-belih.

Prve fudbalske korake načinio u FK Prva Petoletka iz Trstenika, nastavio u kruševačkom Napretku, afirmisao se u niškom Radničkom (1982-86), proslavio u beogradskoj Crvenoj Zvezdi (1987-88 i 1990-91).

U sezoni 1987-88 osvaja prvenstvo Jugoslavije, a nakon toga odlazi u francuski Brest (1988-89), zatim u španski Levante (1989-90), a potom se vraća u Crvenu Zvezdu (pre njega status povratnika imao je jedino Dragan Dzajić).

Sa Crvenom Zvezdom 1991. osvojio je prvenstvo i Kup evropskih šampiona (realizovao je drugi penal u duelu sa Olimpikom iz Marseja).

U njegovoj sportskoj legitimaciji su i nastupi za Slaviju iz Praga (1991-92), kiparski Apoel (1993-94) i japanske klubove Nagoja (1994) i Tosu Futures (1995). U svojoj izuzetnoj karijeri nosio je dres devet klubova iz šest zemalja. Izuzetne brzine, prodoran, jak i sa odličnom realizacijom.

Reprezentativac na tri utakmice. Debitovao je u septembru 1990. u kvalifikacijama za EP 1992 protiv Severne Irske (2:0) u Belfastu, a oprostio se 1991. protiv selekcije Danske (1:2) u Beogradu, takođe u kvalifikacijama za prvenstvo Evrope.

Posle igračke karijere radio kao sportski direktor u fudbalskom klubu Obilić  i kao predsednik u kruševačkom Napretku.

21/10/1981



Na današnji dan, 21. oktobra 1981. godine u Užicu je rođen Nemanja Vidić, legendarni fudbaler Mančester Junajteda i reprezentacije Srbije.

Počeo da trenira fudbal sa 7 godina u lokalnom klubu Jedinstvo Užice (1989-1993), da bi u 12. godini prešao u Slobodu (1994-1996). U Crvenu zvezdu je doveden 1996. godine i igrao je u omladinskom pogonu Crvene zvezde do 2000. godine, kada je poslat na jednogodišnju pozajmicu u subotički Spartak. Za prvi tim crveno-belih debitovao je po povratku sa pozajmice 2001. godine i postao nezamenljivi prvotimac. Za tri sezone odigrao je 92 zvanične utakmice i postigao 15 golova. Kao kapiten tima učestvovao je u osvajanju duple krune u sezoni 2003/04, a pre toga je osvojio još jedan nacionalni kup 2002. godine.

U leto 2004. godine, Nemanja je iz Zvezde prešao u moskovski Spartak, gde je igrao do januara 2006. godine, kada je potpisao za slavni Mančester Junajted. U dresu “crvenih đavola“se u potpunosti afirmisao i postao jedan od najboljih odbrambenih igrača na svetu. Sa timom sa Old Traforda je pet puta bio šampion Engleske, osvojio tri Liga kupa, pet Super kupova Engleske, kao i najvrednije trofeje Ligu šampiona 2008. i titulu klupskog prvaka sveta iste godine.

Više puta je biran u idealni tim sveta po izborima FIFPro (2008/09 i 2010/11) i magazina L’ekip 2007/08. Bio je i dva puta najbolji fudbaler sezone u Premijer ligi Engleske (2008/09 i 2010/11), i četiri puta u idealnom timu prvenstva (2006/07, 2007/08, 2008/09 i 2010/11). Nekoliko puta je biran za najboljeg igrača Srbije. Postao je tek drugi stranac koji je izabran za kapitena Mančester Junajteda za koji je ukupno odigrao 290 mečeva i postigao 21 gol.

Od jula 2014. nastupa za Inter iz Milana.

Za reprezentaciju je nastupao 56 puta i dva puta se upisao u strelce. Debitovao je 12. oktobra 2002. godine u Napulju protiv Italije (1:1), u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo. Bio je deo defanzivne linije Gavrančić-Vidić-Krstajić-Dragutinović, koja je u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo u Nemačkoj 2006. primila samo jedan gol. Na tom Mundijalu nije igrao zbog kartona iz kvalifikacija, a kasnije i povrede. Nastupio je za Srbiju na Svetskom prvenstvu 2010. godine u Južnoj Africi, ali su naši završili takmičenje već u grupi. Iz nacionalnog tima se povukao u poslednjem meču kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2012. godine protiv Slovenije, kada je promašio penal, a Srbija ostala i bez plasmana u baraž.

22/10/1930



Na današnji dan, 22. oktobra 1930. u Novom Sadu je rođen Todor Veselinović, jedan od najboljih jugoslovenskih strelaca svih vremena.

Ponikao u podmlatku novosadske Sloge (ranije ime za FK Vojvodinu) kao jedan od najboljih učenika trenera Baneta Sekulića, brzo je izrastao u odličnog napadača i izvanrednog strelca. Za boje novosadskih „crveno-belih" odigrao je ukupno 196 prvenstvenih utakmica i postigao 126 golova, što predstavlja klupski rekord FK Vojvodina. Igrao je s velikim uspehom krilo, polutku i vođu navale.

Tokom odsluženja vojnog roka 1952. igrao za beogradski Partizan i na 53 utakmice postigao 50 golova! Kad se vratio u Novi Sad i nastavio da igra za Vojvodinu, četiri puta (od čega triput uzastopno) je bio naš najbolji ligaški strelac: u sezoni 1955/56. (zajedno sa Mujićem i Ognjanovom) postigao je 21 gol; 1956/57. - 28 golova; 1957/58. - 19 golova i 1960/61. zajedno sa Prljinčevićem) - 16 golova.

Jedan od najboljih jugoslovenskih golgetera svih vremena, Todor-Toza Veselinović je četiri puta osvajao titulu najboljeg ligaškog strelca u prvenstvima Jugoslavije

Kad se 1961. rastao od Vojvodine, igrao je kao profesionalac u Italiji, Austriji i Belgiji. Prvo je nosio dres ekipe US Sampdoria iz Djenove, za koju je igrao dve i po godine (1961-1963), zatim bečke FC Vienna, a iz Austrije je otišao za Belgiju gde je jednu sezonu (1964-1965) igrao za briselski Union St. Gilloise. Onda se opet vratio u Austriju gde je u ekipi FC Austria (Celovec) bio igrač i trener ove ekipe sve do 1969, kad je završio karijeru.

Uz šest utakmica za ,,B" selekciju (1954-1959) i čak 14 za mladu reprezentaciju, za koju je postigao rekordnih 20 golova, u 37 susreta nosio je dres naše najbolje selekcije i postigao 28 golova. Debitovao je 14. maja 1953. u prijateljskom susretu sa Belgijom (3:1) u Briselu, a poslednju utakmicu za reprezentaciju odigrao je 4. juna 1961. protiv Poljske u Beogradu.

Nakon igračke karijere, posvetio se trenerskom pozivu.

23/10/1942



Na današnji dan, 23. oktobra 1942. u Užičkoj Požegi je rođen Miroslav Pavlović, legendarni fudbaler Crvene zvezde i reprezentativac bivše SFRJ.

Sa 16 godina postao je prvotimac Sloge u rodnoj Užičkoj Požegi i istakao se kao napadač-golgeter, nastavio je u Slobodi iz Titovog Užica (1963-1967), a najveće uspehe postigao je u dresu beogradske Crvene zvezde za koju je od 14. maja 1967. pa do 14. maja 1974. odigrao 400 utakmica (od toga 204 prvenstvene) i postigao četiri gola.

U dresu "crveno-belih", igrao je u vreme kad je Crvena zvezda dominirala u jugoslovenskom fudbalu i osvojila najviše trofeja: 1968, 1969, 1970. i 1973. godine bio je standardni član ekipe koja je osvajala prvenstvo Jugoslavije, a 1968. 1970. i 1971. i fudbalski kup Jugoslavije.

Igrao je na mestu krilnog halfa, bio je pouzdan igrač - uvek neumoran, primerno borben, neustrašiv i uporan. Samo posle jedne sezone igranja za Crvenu zvezdu, postao je i reprezentativac, odigravši u periodu od 1968. do 1974. 46 utakmica za reprezentaciju, za koju je postigao i dva gola.

Nakon Svetskog prvenstva 1974, karijeru je nastavio u Belgiji gde je igrao za FC Diest, a 1977. je u dva maha igrao u američkoj profesionalnoj ligi u San Hozeu, gde je i završio karijeru.

Posle igračke karijere radio je u Crvenoj zvezdi, dugi niz godina, kao direktor omladinske škole. Preminuo je 19. januara 2004. godine u Beogradu.

24/10/2011

Nemanja Vidić rekao zbogom reprezentaciji



Dugogodišnji reprezentаtivаc i kаpiten Mаnčester junаjtedа Nemanja Vidić obаvestio je čelnike FSS i jаvnost o povlаčenju iz nаcionаlnog timа.

Posle obаveštаvаnjа vodećih ljudi srpskog fudbаlа, Nemаnjа Vidić je dаo i ličnu izjаvu po tom pitаnju, sа željom dа o rаzlozimа tаkve odluke informiše i kompletnu jаvnost.

Vidić je rođen 21. oktobrа 1981. godine u Užicu. Bio je člаn svih mlаđih nаcionаlnih selekcijа, а zа "A" reprezentаciju je odigrаo 56 utаkmicа i postigаo je dvа golа. Debitovаo je 12. oktobrа 2002. godine nа utаkmici kvаlifikаcijа zа EURO 2004 Itаlijа - Jugoslаvijа 1:1 u Nаpulju.

- "Poštovаni, Želim dа obаvestim sportsku jаvnost i nаvijаče dа posle dugog rаzmišljаnjа, teškog srcа, sаm odlučio dа se oprostim od reprezentаcije Srbije. Osnovni rаzlog zа tаkvu odluku je što se već duže vreme, а nаročito u svetlu poslednjih dogаđаjа, u medijimа pа sаmim tim i jаvnosti, kritikuje moj odnos premа nаcionаlnom timu, iаko sаm zа reprezentаciju igrаo i povređen, nekаdа i mimo volje ljudi iz Klubа. Ovim potezom želim dа zаštitim reprezentаciju i sebe od rаznih kuloаrskih pričа, gde se zаnemаruje moj učinаk kаo fudbаlerа. Tаkođe, ne želim dа se zbog istih optereti novа generаcijа nаših reprezentаtivаcа i eventuаlno zbog togа pokvаri аtmosferа u reprezentаciji pred novi ciklus kvаlifikаcijа.

Dugujem zаhvаlnost nаvijаčimа, svim selektorimа i trenerimа, kаo i sаigrаčimа sа kojimа sаm sаrаđivаo u prethodnih deset godinа, dok sаm igrаo zа nаcionаlni tim. Uveren sаm dа generаcijа reprezentаtivаcа kojа dolаzi imа kvаlitetа i snаge dа obrаduje nаciju u predstojećim mečevimа, а jа ću svim srcem biti uz njih kаo nаvijаč", stajalo je u izjavi Vidića.

25/10/1978



Na današnji dan, 25. oktobra 1978. u Bukureštu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije je poražena od Rumunije 3:2 (0:1) u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1980.

Pred 24.000 gledalaca na stadionu Steaue, selektor Ante Mladinić je domaćinu suprotstavio ovaj tim:

Petar Borota, Dražen Mužinić, Džemal Hadžiabdić, Aleksandar Trifunović (od 70. Vedran Rožić), Nenad Stojković, Ivica Šurjak, Slaviša Žungul (od 70. Damir Desnica), Nikica Cukrov, Vahid Halilhodžić, Vladimir Petrović, Safet Sušić.

"Plavi" su došli u vođstvo u 22. minutu golom Vladimira Petrovića iz penala, ali su domaćini preokrenuli rezultat zahvaljujući dvostrukom strelcu Samesu (61. i 71. minut), dok je treći gol postigao Jordansku u 75. iz penala.

U poslednjem minutu susreta, svoj jedini nastup u reprezentaciji golom je obeležio gluvonemi Riječanin Damir Desnica.

26/10/1943



Na današnji dan, 26. oktobra 1943. u Ševaricama (Mačvanska Mitrovica) je rođen Dobrivoje Trivić, član šampionske generacije novosadske Vojvodine iz 1966. i reprezentativac Jugoslavije.

Karijeru je počeo u FK Podrinje u Mačvanskoj Mitrovici, a od 6. jula 1965. do 8. januara 1971. s uspehom je nosio dres novosadske Vojvodine za koju je odigrao 156 prvenstvenih utakmica i postigao 30 ligaških golova. Kao odlična polutka, igrao je u ekipi koja je u prvenstvu 1965/66. osvojila titulu prvaka Jugoslavije.

Od 1971. do 1974. nastupao je za francuske klubove Lion i Tuluz. U dresu Liona odigrao je 53 utakmice i postigao 2 gola. Navijači Liona pamtiće ga između ostalog po golu koji im je doneo pobedu i prvi pehar Kupa Francuske. 1974. vraća se u Vojvodinu gde je kao 31-godišnjak i okončao karijeru.

Uz dve utakmice za mladu (1967-1971) i jednu za "B" tim (1966), odigrao je i 13 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 18. septembra 1966. protiv SSSR-a (1:2) u Beogradu, a poslednju utakmicu odigrao je 3. septembra 1969. protiv Rumunije (1:1) u Beogradu.

Bio je član reprezentacije Jugoslavije koja je na finalnom turniru Kupa evropskih nacija 1968. u Italiji osvojila drugo mesto.

27/10/1971

Senzacija u Titogradu



Na današnji dan, 27. oktobra 1971. fudbalski reprezentativci Jugoslavije razočarali su ljubitelje fudbala u Titogradu (Podgorica), nakon što su u meču kvalifikacija za Evropsko prvenstvo samo remizirali (0:0) u duelu sa apsolutnim autsajderima iz Luksemburga.

Pred preko 10.000 navijača na stadionu pod Goricom, selektor Vujadin Boškov izveo je ovaj tim: Ratomir Dujković, Ljubiša Rajković (od 60. Zoran Filipović), Dragoslav Stepanović, Miroslav Pavlović, Blagoje Paunović, Dragan Holcer, Ilija Petković, Brane Oblak (od 33. Jurica Jerković), Josip Bukal, Jovan Acimović, Nenad Bjeković.

I pored ovog šokantnog remija, Jugoslavija je kao prva i bez poraza prošla nezgodnu grupu u kojoj se našla sa Holandijom, DDR-om i Luksemburgom, ali je neefikasnost kao navika ostala i u četvrtfinalnim utakmicama. SSSR je bez problema osigurao igranje u završnici EP-a sa 0:0 u Beogradu i 3:0 u Moskvi.

28/10/1974



Na današnji dan, 28. oktobra 1974. u Vranju je rođen Dejan Stefanović, nekadašnji reprezentativac naše zemlje i dugogodišnji internacionalac u Engleskoj

Prve fudbalske korake napravio u omladincima vranjanskog Jumka, a već sa 16 godina debitovao je u prvom timu. Nakon fuzije FK Jumko i FK Dinamo u FK Vranje, kratko vreme je bio u novom klubu, da bi na prvoligašku scenu kročio 1992. u dresu beogradske Crvene Zvezde. Šest meseci proveo na pozajmici u beogradskom Radnički JP (1993), a zatim postao standardan prvotimac "crveno-belih".  U sezoni 1994-95, iako odbrambeni fudbaler, sa 9 prvenstvenih golova jedan od najzaslužnijih za osvajanje "duple krune" - prvenstvo i kup Jugoslavije.

U januaru 1996. odlazi u engleski klub Šefild Venzdi, u paketu sa napadačem Darkom Kovačevićem. U sezoni 1998-99 je bez obeštećenja napustio "Šefildske Sove" i potpisao za italijansku Peruđu, ali se ubrzo vratio u Srbiju, u OFK Beograd.

Karijera mu je ponovo krenula uzlaznom putanjom nakon prelaska u holandski Vitese, treći klub u sezoni 1999-2000. U tom klubu je proveo četiri sezone i  jedno vreme bio i kapiten ekipe.

Na početku sezone 2003-04, vratio se u Englesku, u redove novog premijerligaša Portsmuta. Transfer je iznosio  £1,85 milona funti. Odmah je prigrabio dres prvotimca i tokom godina pružao sjajne partije u dresu Portsmuta, pa je u sezoni 2004-05 u izboru navijača izabran za fudbalera godine, a već sledeće sezone je oko ruke vezao i kapitensku traku.

U Engleskoj nastupao još i za londonski Fulam i Norič Siti. U oktobru 2010., u svojoj 36. godini, prešao je u redove engleskog šestoligaša Havanta i Voterluvila, iako se nekoliko meseci ranije zvanično oprostio od fudbalske karijere, a tokom svog boravka u Havantu i Voterluvilu obavljaće i funkciju pomoćnika menadžera, kako bi stekao potrebno iskustvo u trenerskom poslu, kojim planira da se bavi u Velikoj Britaniji.

Za reprezentacije Jugoslavije i kasnije Srbije i Crne Gore odigrao 23 utakmica. Debitovao je 31. januara 1995. protiv Hong Konga (3:1), a poslednji put je za "plave" nastupio 10. septembra 2003. protiv Italije (1:1) u Beogradu.

29/10/1997

Baraž za Svetsko prvenstvo 1998: Plavi demolirali Mađare



Na današnji dan, 29. oktobra 1997. fudbalska reprezentacija Jugoslavije ubedljivo je savladala (7:1) Mađarsku u prvom baraž meču kvalifikacija za plasman na Svetsko prvenstvo 1998. u Francuskoj.

Jednu od najblistavijih pobeda u istoriji fudbalske reprezentacije izveo je ovaj tim, predvođen selektorom Slobodanom Santračem:

Ivica Kralj, Zoran Mirković, Goran Đorović, Slaviša Jokanović, Miroslav Đukić, Branko Brnović (od 59. Željko Petrović), Vladimir Jugović, Dejan Savićević (od 71. Dejan Govedarica), Predrag Mijatović (od 52. Savo Milošević), Dragan Stojković, Siniša Mihajlović.

Pred oko 13.000 gledalaca na stadionu Ferencvaroša u Budimpešti, plavi su do pobede stigli golovima Branka Brnovića (2. min), Miroslava Đukića (6. min), Dejana Savićevića (10. min), Predraga Mijatovića (26, 41. i 51. min) i Savo Miloševića (68. min), dok je strelac počasnog gola za domaćina bio Ilješ u 88. minutu.

Junak ovih baražnih mečeva bio je Predrag Mijatović, koji je čak sedam puta savladao mađarskog golmana u dva meča baraža za Svetsko prvenstvo 1998. godine. Mijatović je nakon tri gola u Budimpešti, u revanšu 15. novembra četiri puta bio strelac u pobedi "plavih" 5:0.

30/10/2007



Na današnji dan, 30. oktobra 2007. u Beogradu je u 93. godini preminuo Srđan Mrkušić, legenda Crvene zvezde, jedan od osnivača ovog kluba, i jedan od najboljih golmana koje je naša zemlja ikada imala

Karijeru je počeo u Splitu 30-ih godina prošlog veka, da bi 1935. došao u Beograd, gde je branio za jedan od najpopularnijih klubova tog vremena BSK. Uoči početka drugog svetskog rata debitovao je za reprezentaciju Kraljevine Jugoslavije, da bi posle rata učestvovao u osnivačkoj Skupštini Crvene zvezde.

Predvodio je reprezentaciju nove Jugoslavije na prvom posleratnom Svetskom šampionatu 1950. u Brazilu. Bio je jedan od prvih i retkih fudbalera sa visokim obrazovanjem i diplomom inženjera šumarstva, a bio je i u starosti aktivan član Skupštine fudbalskog kluba Crvena zvezda.

31/10/1921



Na današnji dan, 31. oktobra 1921. godine u Sarajevu je rođen Branko Stanković, jedan od najistaknutijih fudbalera i trenera u bivšoj Jugoslaviji.

Igrao je za SK "Slaviju" - Sarajevo (1937-1941) i "BSK" - Beograd (1941-1944), a proslavio se u crveno-belom dresu "Crvene zvezde" - Beograd (1945-1958), u kome je tokom 13 godina odigrao 495 zvaničnih utakmica (36 golova), od toga u prvenstvu 195 utakmica (15 golova). Osvojio je 4 titule nacionalnog prvaka (1951, 1953, 1956, 1957. godine) i 3 pobednička trofeja fudbalskog kupa Jugoslavije (1948, 1949, 1950.).

Za reprezentaciju je odigrao 61 utakmicu i postigao tri gola i dva autogola. Debitovao je 9. maja 1946. godine u Pragu protiv Čehoslovačke u pobedi od 2:0. Bio je član čuvenog olimpijskog tima Jugoslavije na igrama u Tampereu 1952. godine. Osvojio je dve srebrne medalje na olimpijskim igrama 1948. i 1952. godine. Igrao je na dva svetska prvenstva (1950. godine u Brazilu i 1954. u Švajcarskoj).

U dva navrata je bio trener Crvene zvezde, od 1978. do 1982. i u sezoni 1988/89. Kao strateg crveno-belih osvojio je dve šampionske titule 1980. i 1981. godine i jedan nacionalni kup 1982. Vodio je sjajnu generaciju Zvezde do finala Kupa UEFA u sezoni 1978/79. U drugom mandatu na klupi tima iz Ljutice Bogdana, zadržao se samo šest meseci, i ostao upamćen kao najstariji trener prvog tima u istoriji kluba sa punih 67 godina.

Šampionske titule je kao stručnjak osvajao i sa Vojvodinom 1966, AEK-om iz Atine 1971, Fenerbahčeom (dupla kruna 1983.) i Bešiktašem 1986. godine. Vodio je još i sarajevski Željezničar, Olimpiju iz Ljubljane, Porto, PAOK iz Soluna i tursku Karšijaku, a bio je i član selektorske komisije u reprezentaciji Jugoslavije 1966. godine.

1/11/1984



Na današnji dan, 1. novembra 1984. u Kosovskoj Mitrovici je rođen Miloš Krasić, nekadašnji standardni reprezentativac Srbije.

Karijeru je počeo u FK Rudaru u rodnom gradu Kosovskoj Mitrovici, gde su njegov talenat primetili skauti Vojvodine. Sa samo 14 godina, 1999. godine prebačen je u omladinski pogon Vojvodine. U naredne 4 godine je igrao za sve mlade selekcije Vojvodine i bio kapiten omladinskog tima.

U januaru 2004. godine, CSKA iz Moskve kupuje Krasića od Vojvodine za 2.5 miliona evra. Već u prvoj sezoni u Moskvi, sa CSKA osvaja UEFA kup, da bi u narednim sezonama sa CSKA osvojio 2 titule prvaka Rusije (2005. i 2006.) i četiri Kupa (2005, 2006, 2008. i 2009.), kao i Sueprkup Rusije 2006, 2007 i 2009.

Tokom leta 2010. Juventus i CSKA Moskva su se dogovorili o prelasku Krasića u poznati italijanski klub, a vrednost transfera je bila oko 15 miliona evra. U početku, Krasić je igrao odlično, jako brzo postao ljubimac publike u Torinu, ali je onda usledio pad forme i odsustvo poverenja trenera Juventusa.

Početkom avgusta 2012, Krasić je iz Juventusa, za sedam miliona evra prešao u turski Fenerbahče, ali ni u turskom klubu nije uspeo da povrati formu, pa je jedno vreme nastupao i za francuskog prvoligaša Bastiju kao pozajmljeni fudbaler Fenerbahčea.

Za najbolji nacionalni tim odigrao 46 utakmica i postigao 3 gola. Debitovao je 24. marta 2007. protiv Kazahstana (1:2), a poslednji put u dresu Srbije nastupio protiv Hondurasa (0:2) u novembru 2011.

Proglašen je za najboljeg fudbalera Srbije 2009. godine, kao priznanje za izvanredne partije koje je pružio u reprezentativnom dresu, u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 2010.

2/11/1928



Na današnji dan, 2. novembra 1928. u Zelovu kraj Splita, rođen je Vladimir Beara, legendarni golman Crvene zvezde, splitskog Hajduka i reprezentacije Jugoslavije i po mnogim ocenama najbolji golman svih vremena na prostoru bivše Jugoslavije.

Za Hajduk je nastupao od 1947. do 1955. i osvojio tri titule šampiona (1950, 1952. i 1955. godine). Sa ukupno sedam šampionskih titula bio je rekorder jugoslovenskog fudbala.

U Crvenu zvezdu je stigao 1955. godine kao afirmisan igrač, reprezentativac i zvezda tadašnjeg domaćeg fudbala. Ljudi iz uprave kluba su ga, pre potpisivanja ugovora, danima krili po raznim mestima u Srbiji, da neko iz Splita ne bi saznao i pokvario posao crveno-belima. Stvorila se i afera koja je stigla do političkog vrha države, ali je Beara ipak zaigrao u Zvezdi. Beara je za Crvenu zvezdu u pet sezona odigrao 110 zvaničnih mečeva (174 računajući sve utakmice). Osvojio je čak četiri šampionske titule (1956, 1957, 1959. i 1960.) i dva nacionalna kupa 1958. i 1959. godine.

Za reprezentaciju je odigrao 59 utakmica. Debitovao je 8. oktobra 1950. godine, kada je ušao u igru deset minuta pre kraja u porazu od Austrije u Beču (2:7). Branio je na svetskim prvenstvima 1954. i 1958. godine, a 1950. u Brazilu bio je rezerva Srđanu Mrkušiću i nije ulazio u igru. Branio je za čuveni olimpijski tim Jugoslavije u Tampereu 1952. godine, kada je osvojena srebrna medalja. U finalu protiv Mađarske (0:2) odbranio je penal legendarnom Ferencu Puškašu. Novinari sa ostrva nazvali su ga “Veliki Vladimir“ posle briljantne partije u Londonu protiv Engleske (2:2) 1950. godine. Sjajne nastupe imao je i protiv Brazila (1:1), na Svetskom prvenstvu 1954. godine, kao i u pobedama protiv Italije 1955. u Torinu (4:0) i Velsa (3:1) u Kardifu. Bio je golman selekcije Evrope 1953. godine u meču protiv Engleske u Londonu (4:4).

Posle Zvezde, igrao je u Nemačkoj, za Alemaniju iz Ahena od 1960. do 1963. godine. Branio je i u drugoj ligi za Viktoriju iz Kelna 1963/64 i Frajburger u sezoni 1964/65. U Nemačkoj je zaradio i dve teške povrede, što je ubrzalo završetak igračke karijere. Kao trener vodio je Frajburger, holandsku Sitardiju iz Sitarda, Fortunu iz Kelna, reprezentaciju Kameruna,  Beč i  RNK Split.

3/11/1981



Na današnji dan, 3. novembra 1981. u Beogradu je u svojoj 73. godini od tuberkuloze pluća umro Dragutin Najdanović, član reprezentacije Jugoslavije na prvom Svetskom prvenstvu 1930. u Urugvaju.

Vitak i prodoran, efektan dribler i sa dobrim centaršutevima, igrao je levo krilo u "plavom" dresu BSK - Beograd (1924-1931), u koji je došao 1924. Na prvenstvenoj sceni pojavio se 1927, kad se prvi put igralo po liga - sistemu (šest klubova).

Nažalost, igrački vek mu je bio vrlo kratak: na prvenstvenoj utakmici protiv JSK Slavije (0:0) u Sarajevu 19. oktobra 1930. zadobio je težak prelom noge, praktično završivši karijeru. Igrao je još kraće vreme, a onda su ga nasledili Dragoslav Virić i Svetislav Glišović.

Uz 12 utakmica za gradsku selekciju Beograda, odigrao je i četiri za reprezentaciju Jugoslavije (1928-1930) i postigao jedan gol (protiv Bugarske - 2:2, u Sofiji 1930).

Debitovao je 6. maja 1928. protiv Rumunije (3:1) u Beogradu za Kup prijateljskih zemalja (još su debitovali T. Spasojević, Marinković, Đorđević i Sotirović), a od nacionalnog tima oprostio se 17. juna 1930. protiv Bolivije (4:0) na Svetskom prvenstvu u Montevideu, na jedinoj utakmici koju je odigrao na ovom takmičenju.

4/11/1942



Na današnji dan, 4. novembra 1942. u Zagrebu je rođen Rudolf Belin, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i jedan od najboljih igrača u istoriji zagrebačkog Dinama. Igrao je beka, polutku, a najviše halfa sa naglašenom ofanzivnom ulogom.

U Dinamo je došao 1959. iz nižerazrednog zagrebačkog Jedinstva, a standardan prvotimac postao je 1961. i do 1969. odigrao 410 utakmica i postigao 83 gola. Osvajao je Kup 1963, 1965. i 1969. godine, a 1967. igrao je u ekipi koja je osvojila Kup sajamskih gradova. Igrao je nekoliko sezona za belgijsku ekipu Beerschot iz Antverpena i karijeru završio 1974. godine.

Igrao je za sve nacionalne selekcije Jugoslavije: četiri puta (i dva gola) za omladinsku (1960-1961), triput za mladu (1962-1963), takode tri puta za "B" ekipu (1950-1955) i 29 puta za reprezentaciju Jugoslavije, za koju je postigao i šest golova. Debitovao je 27. oktobra 1963. protiv Rumunije (1:2) u Bukureštu, a poslednju utakmicu odigrao je 19. oktobra 1969. protiv Belgije (4:0) u Skoplju, na kojoj je pružio i najbolju igru u nacionalnom dresu.

Nakon igračke karijere posvetio se trenerskom poslu, dvaput vodio Dinamo (1977. i 1983), a bio je i trener reprezentacije Iraka (2002).

5/11/1947



Na današnji dan, 5. novembra 1947. u Lazarevu kraj Zrenjanina, rođen je Nenad Bjeković, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i dugogodišnji sportski direktor FK Partizan iz Beograda.

Na fudbalsku scenu stupio kao talentovan napadač zrenjaninskog Proletera, za koji je s velikim uspehom igrao četiri sezone (1965-1969), ali je punu igračku afirmaciju dostigao u beogradskom Partizanu u čijem je dresu do 1976. odigrao ukupno 379 utakmica i postigao 191 gol.

Bio je najbolji ligaški strelac u prvenstvu 1975-76. godine sa 24 pogotka i tada je u poslednjoj utakmici, protiv Olimpije u Ljubljani (1:0), postigao jedini gol i ovaj je odlučio da Partizan osvoji šampionski trofej.

Sa velikim uspehom je igrao za francusku ekipu OGC Nice (1976-1981), u kojoj je bio najbolji strelac. U avgustu 2009. proglašen je za najpopularniju ličnost Nice svih vremena. Pored dobrih igara u Nici (145 utakmica, 85 golova) Bjeković je priznanje zaslužio i zbog činjenice da je već posle prve sezone imao dobre ponude ostalih francuskih klubova ali nije želeo da ode.

Uz četiri utakmice za mladu reprezentaciju (1968-1970), odigrao je i 22 utakmice za najbolju selekciju Jugoslavije, za koju je postigao četiri gola. Debitovao je 19. decembra 1968. na utakmici protiv Brazila (2:3) u Belo Horizonteu, a od dresa s državnim grbom oprostio se 24. februara 1976. u prijateljskom susretu protiv Alžira (2:1) u Alžiru.

Posvetivši se trenerskom pozivu, nekoliko godina je bio član stručnog štaba beogradskog Partizana. Kad je Miloš Milutinović izabran za saveznog kapitena, od 20. avgusta 1984. nalazio se na čelu stručnog štaba "crno-belih".

Dugi niz godina obavljao dužnost i sportskog direktora FK Partizan. Zbog loših rezultata Partizana u sezonama 2005-06 i 2006-07, podneo je ostavku na mesto sportskog direktora u maju 2007, ali je kasnije imenovan za savetnika predsednika za sportska pitanja.

6/11/1937


Na današnji dan, 6. novembra 1937. u Đakovici je rođen Vladimir Durković, legendarni bek Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije.

Karijeru je počeo u Napretku iz Kruševca, a zatim prelazi u Crvenu zvezdu, u kojoj je odigrao čak 405 mečeva i postigao 30 golova, u periodu od 1955-1966. godine. Sa Zvezdom je osvojio 5 titula prvaka Jugoslavije (1956, 1957, 1959, 1960, 1964) i 3 nacionalna Kupa (1958, 1959 1964).

U reprezentaciji je bio nezamenljiv na poziciji desnog beka, odigrao je 50 utakmica, a na SP-u u Čileu 1962, na kojem je Jugoslavija bila četvrta, proglašen je od strane velikog broja sportskih novinara za najboljeg desnog beka na svetu! Takođe, 1960. godine našao se u idealnom timu Evropskog prvenstva.

Osvojio je zlatnu medalju na Olimpijadi 1960. godine i drugo mesto na EP-u, kada je naša selekcija poražena od SSSR-a.

Igrao je i za Borusiju iz Menhengladbaha (1966/67), Sent Etjen (1967-71) i Sion (1971-72). U Francuskoj je osvojio pet trofeja: tri prvenstva (1968, 1969, 1970) i dva Kupa (1968, 1970).

Umreti u vozu koji je iskočio iz šina, u avionu koji eksplodira, ili na brodu koji tone - to je tužno, žalosno. Ali, završiti život pod mecima jednog pijanog policajca - to je užasno glupo. Takva je, međutim bila kobna sudbina Vladimira Durkovića, koji je ubijen u svojoj 35. godini švajcarskom Sionu. Tragedija se dogodila posle utakmice koju je Durkovićev FC Sion igrao za "Kup Alpa" protiv francuskog prvoligaša iz Bastije. Uprkos hirurškoj intervenciji, podlegao je teškim povredama od hitaca koje mu je ispalio u stomak pripiti švajcarski policajac, koga nesrećni Durković ničim nije izazvao.

7/11/1950



Na današnji dan, 7. novembra 1950. u Beogradu je rođen Vladislav Bogićević - Bleki, legendarni reprezentativac Jugoslavije i prvi Srbin koji je uvršten u američku kuću slavnih.

Počeo je da igra u nižerazrednom Bulbuldercu iz Beograda, a pošto je prošao sve omladinske kategorije u beogradskoj Crvenoj zvezdi, 28. avgusta 1968. obukao je dres prvotimca (u Užicu protiv Slobode - 5:3) i do 7. decembra 1977. odigrao ukupno 395 utakmica (od toga 184 prvenstvene) i postigao 42 gola (17 prvenstvenih). Igrao je najčešće krilnog halfa. Jednu sezonu (1969/70) igrao je za NK Maribor (34 utakmice).

Sa Zvezdom je osvojio dve titule državnog prvaka 1972-73 i 1976-77 i jedan trofej Kupa 1977. godine.

U Njujorški Kosmos je prešao u januaru 1978. godine gde je odigrao osam sezona. Za to vreme je osvojio četiri šampionske titule i šest puta je bio proglašen za najboljeg igrača američke MSL lige.

Odigrao osam utakmica za omladinsku, četiri utakmice za mladu i 23 utakmice za seniorsku reprezentaciju Jugoslavije.

Na kraju karijere je dobio tu počast da ga u Americi uvrste u kuću slavnih, što je prvi Srbin kome je to uspelo da pođe za rukom. Od fudbalera, bio je četvrti kome je još ukazana ta počast. pre njega su tu počast dobili Pele, Bekenbauer i Kobi Džons, američki rekorder po broju odigranih utakmica u američkoj reprezentaciji.

8/11/1946



Na današnji dan, 8. novembra 1946. godine u Beogradu je rođen Stanislav Karasi, legendarni fudbaler Crvene zvezde i reprezentativac.

Prošao je Zvezdinu omladinsku školu, a pre debija za prvi tim crveno-belih nastupao je tri sezone za Borovo (od 1965. do 1968. godine).

Za Crvenu zvezdu igrao je od 1968. do 1974. godine, i sakupio 197 zvaničnih mečeva uz 71 postignut gol. Računajući sve utakmice zabeležio je 334 nastupa i 130 pogodaka. Osvojio je tri šampionske titule (1969, 1970. i 1973. godine), dva nacionalna kupa (1970. i 1971.), dva trofeja Super šampiona Jugoslavije (1969. i 1972.) i Kup prvoligaša 1973. godine.

Za fudbalsku reprezentaciju Jugoslavije odigrao deset utakmica i postigao četiri gola. Debitovao je 9. maja 1973. godine u pobedi protiv Zapadne Nemačke od 1:0. Proslavio se pogotkom u poslednjim sekundama meča protiv Grčke (4:2), kada je doneo Jugoslaviji plasman na Svetsko prvenstvo. Na Mondijalu u Zapadnoj Nemačkoj odigrao je četiri utakmice i postigao dva gola, protiv Škotske (1:1) i Poljske (1:2).

Posle Crvene zvezde igrao je za francuski Lil (od 1974. do 1977. godine), a zatim za belgijski Antverpen (od 1977. do 1979.), američke klubove Bafalo (od 1979. do 1980.) i Njujork Erouz (1981.), a poslednje dve sezone u karijeri proveo je u OFK Beogradu od 1980. do 1982. godine.

Radio je i u brojnim klubovima kao trener. Vodio je Spartak iz Subotice, Jarmuk iz Kuvajta, Sutjesku iz Nikšića, Radnički (Novi Beograd), Milicionar, Obilić, turski Erzurum, Zvezdaru, Bežaniju, BASK, Borac iz Banjaluke i mladu reprezentaciju Jugoslavije.

9/11/1927



Na današnji dan, 9. novembra 1927. u Inđiji je rođen Antun Herceg, nekadašnji fudbaler Partizana i reprezentacije Jugoslavije.

Počeo je u Inđiji, a kao član novosadske Sloge (kasnije Vojvodina) pojavio se na drugoligaškoj sceni u sezoni 1949/50. Kao talentovanog igrača prihvatio ga je beogradski Partizan za koji je od 1951. do 1958. - prvo kao levo krilo, kasnije kao levi bek - odigrao ukupno 313 utakmica i postigao 101 gol (od toga u prvenstvu 138 utakmica i 37 pogodaka). U dresu beogradskih "crno-belih" osvojio je 1957. trofej Fudbalskog kupa Jugoslavije.

Uz četiri utakmice i dva gola za "B" tim (1954-1956), odigrao je 12 utakmica i postigao dva pogotka za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 3. septembra 1950. u prijateljskom susretu sa Švedskom (2:1) u Stokholmu i kao levo krilo postigao pobedonosni gol za naš tim, a poslednju utakmicu odigrao je 5. maja 1957. protiv Grčke (0:0) u Atini igrajući kao levi bek u užoj odbrani sa Bearom i Crnkovićem.

Kad je napustio Partizan, jedno vreme je igrao u SR Nemačkoj, gde je ostao da radi kao stomatolog.

10/11/2003



Na današnji dan, 10. novembra 2003. u Beogradu je preminuo Vasilije Šijaković, jedan od retkih fudbalera koji su branili boje sva tri vodeća beogradska ligaša.

Kao učenik nekadašnjeg reprezentativca Nikole Marjanovića - "Grbe", počeo je u nižerazrednom "Beogradu" 1946, a posle dve godine je bio omladinski reprezentativac Beograda i Srbije.

Kao vojnik je igrao za beogradski Partizan (1950-1952) ukupno 33 utakmice i 11 golova, naredne dve sezone (1952-1954) branio je boje beogradske Crvene zvezde (ukupno 71 utakmica i pet golova), a punu igračku zrelost doživeo je u BSK-u i kasnije OFK Beogradu (1954-1962), sa kojim je 1955. i 1962. osvajao Kup maršala Tita, odigravši samo u Prvoj ligi 147 utakmica (postigao i 15 golova). Karijeru je završio u francuskoj ekipi FC Grenoble, u kojoj je igrao dve sezone (1962-1964).

Uz sedam utakmica za selekciju Beograda i isto toliku za "B" reprezentaciju (1956-1960), odigrao je i 11 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 17. novembra 1957. protiv Rumunije (2:0) u Beogradu, na mestu desnog beka, a poslednju utakmicu odigrao je kao desno krilo 13. juna 1962. protiv Čehoslovačke (1:3) u Vinja del Mar, na Svetskom prvenstvu u Čileu. Tri godine ranije, u pretposlednjoj utakmici za reprezentaciju (1959. protiv Bugarske - 2:0), igrao je na mestu centarhalfa.

Od januara 1965. bavio se trenerskim pozivom, ali je 1979. zbog bolesti penzionisan.

11/11/1987

Kvalifikacije za EP 1988: Jugoslavija - Engleska 1:4 (0:4)



Na današnji dan, 11. novembra 1987. godine, fudbalski reprezentativci Jugoslavije razočarali su ljubitelje fudbala širom zemlje, pošto su u odlučujućem meču kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1988. u Nemačkoj doživeli pravi debakl (1:4) u duelu sa reprezentacijom Engleske.

Pred 70.000 gledalaca na stadionu Crvene zvezde, selektor Ivica Osim je selekciji Gordog Albiona suprotstavio ovaj tim: Mauro Ravnić (od 46. Vladan Radača), Zoran Vujović, Mirsad Baljić, Srečko Katanec, Marko Elsner (od 27. Milan Janković), Faruk Hadžibegić, Dragan Stojković, Marko Mlinarić, Fadil Vokri, Mehmed Baždarević, Zlatko Vujović.

Engleski napadači izbušili su Jugoslovensku mrežu već u prvih 25 (!) minuta, pa od plasmana na Europsko prvenstvo nije bilo ništa.

Golman Mauro Ravnić i libero Marko Elsner platili su ceh za visok poraz protiv Engleske. Proglašeni su za glavne krivce olako primljenih golova i više nisu pozivani u reprezentaciju Jugoslavije.

12/11/2011

Rutinska pobeda Meksika nad Orlovima



Fudbalska reprezentacija Srbije poražena je kao gost od Meksika rezultatom 2:0 (1:0) u prijateljskom meču odigranom u Keretaru.

Srbija je nakon debakla u kvalifikacijama za EP 2012, u novi ciklus ušla bez nekoliko ključnih igrača iz prethodne decenije, a v.d. selektora Radovan Ćurčić domaćinu je suprotstavio sastav:

Vladimir Stojković, Pavle Ninkov (od 83. Nenad Tomović), Branislav Ivanović, Slobodan Rajković, Aleksandar Kolarov, Gojko Kačar, Zdravko Kuzmanović, Miloš Ninković (od 77. Radosav Petrović), Miloš Krasić (od 63. Boško Janković), Milan Jovanović (od 68. Adem Ljajić), Nikola Žigić (od 73. Dragan Mrđa, od 79. Andrija Kaluđerović).

Domaćin je na stadionu La Korehidora došao u vođstvo već u trećem minutu preko Karlos Salsida, da bi konačan rezultat postavio Havijer Čičarito Ernandes u 88. minutu iz penala.

13/11/1977

Na utakmici prepunoj preokreta postignuto čak 10 golova, a "plavi" ostvarili senzacionalnu pobedu



Na današnji dan, 13. novembra 1977. u Bukureštu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije je odigrala meč koji je iz mnogo razloga ušao u istoriju.

Susret u okviru kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 1978. u Argentini protiv domaćina Rumunije završen je neverovatnim skorom 4:6, uz mnoštvo rezultatskih preokreta. Rumuni su već u drugom minutu došli u vođstvo golom Vigua, da bi Sušić izjednačio u 14. minutu na 1:1.

Samo tri minuta kasnije Mužinić šutem sa 20 metara dovodi reprezentaciju Jugoslavije u prvo vođstvo, a do kraja prvog poluvremena rezultat se još dva puta menja. U 40. minutu Jordanesku pored istrčalog Borote izjednačuje na 2:2, dok tri minuta kasnije Bolonji ponovo dovodi Rumune u vođstvo od 3:2.

U šestom minutu drugog poluvremena Safet Sušić preuzima loptu na sredini terena, pravi slalom kroz odbranu domaćina i postiže pogodak za izjednačenje na 3:3, da bi u 62. minutu, posle kratkog dodavanja iz slobodnog udarca na ivici šesnaesterca, Sušić ponovo zatresao mrežu - 3:4.

Jugoslavija je vodila samo pet minuta, pošto je Đorđesku već u 67. minutu izjednačio na 4:4, ali Sušić ponovo stupa na scenu, u 79. minutu odigrava dupli pas sa Trifunovićem koji šutira pod prečku i dovodi "plave" u vođstvo od 4:5. Konačan rezultat postigao je Filipović u 84. minutu za pobedu Jugoslavije od 4:6.

14/11/2014

Debakl pred praznim tribinama: Srbija - Danska 1:3 (1:0)



Na današnji dan, 14. novembra 2014. fudbalska reprezentacija Srbije ponovo je razočarala u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo 2016, pošto je poražena u Beogradu od Danske posle preokreta – 3:1 (0:1).

Srbija je sjajno otvorila meč pred praznim tribinama u Humskoj, jer je Zoran Tošić već u četvrtom minutu doneo prednost Orlovima.

Međutim, naša selekcija je od tog trenutka neobjašnjivo stala i počela da se brani, da bi Niklas Benter u 61. i Simon Kjer 63. minutu doneli potpuni preokret Dancima. Konačan rezultat postavio je takođe Bentner u 85. minutu.

Posle poraza u trećem kolu kvalifikacija, naš tim je drastično umanjio šanse da se nađe na završnom turniru u Francuskoj, pa je selektor Dik Advokat podneo ostavku dan nakon susreta.

15/11/1997

Baraž za Svetsko prvenstvo 1998: Plavi dokrajčili Mađare



Na današnji dan, 15. novembra 1997. fudbalska reprezentacija Jugoslavije ubedljivo je savladala (5:0) Mađarsku u revanš meču baraža kvalifikacija za plasman na Svetsko prvenstvo 1998. u Francuskoj.

Jednu od najblistavijih pobeda u istoriji fudbalske reprezentacije izveo je ovaj tim, predvođen selektorom Slobodanom Santračem:

Ivica Kralj (od 46. Dragoje Leković), Zoran Mirković, Goran Đorović, Slaviša Jokanović (od 46. Ljubinko Drulović), Miroslav Đukić, Branko Brnović, Savo Milošević (od 60. Željko Petrović), Dejan Savićević (od 71. Dejan Govedarica), Predrag Mijatović , Dragan Stojković, Siniša Mihajlović.

Junak ovih baražnih mečeva bio je Predrag Mijatović, koji je čak sedam puta savladao mađarskog golmana u dva meča baraža za Svetsko prvenstvo 1998. godine. Mijatović je nakon tri gola u Budimpešti, u revanšu 15. novembra četiri puta bio strelac u pobedi "plavih" 5:0.

16/11/1991



Na današnji dan, 16. novembra 1991. rođen je Nemanja Gudelj, reprezentativac Srbije koji trenutno nastupa za slavni Ajaks iz Amsterdama.

16/11/1995

"Plavi" deklasirali Meksikance u Montereju



Na današnji dan, 16. novembra 1995. fudbalska reprezentacija Jugoslavije ubedljivo je u Montereju savladala selekciju Meksika (4:1) u okviru turneje po Severnoj Americi.

Nakon pobede protiv Salvadora (4:1) četiri dana ranije, selektor Slobodan Santrač je pred 25.000 domaćih navijača u Montereju izveo ovaj sastav:

Aleksandar Kocić (od 46. Zvonko Milojević), Dejan Stefanović, Goran Đorović, Albert Nađ, Niša Saveljić, Goran Šaula, Siniša Mihajlović (od 77. Dragan Ćirić), Dejan Govedarica, Darko Kovačević (od 76. Miodrag Pantelić), Dejan Savićević (od 77. Dejan Petković), Savo Milošević (od 85. Perica Ognjenović).

Strelci za "plave" bili su Darko Kovačević u 5. i 16. minutu, Siniša Mihajlović u 35. i Niša Saveljić u 48. minutu. Počasni pogodak za domaću selekciju postigao je Luis Hernandez u 24. minutu.

17/11/2004

Kvalifikacije za SP 2006: Belgija - SCG 0:2 (0:1)



Na današnji dan, 17. novembra 2004. fudbalska reprezentacija Srbije i Crne Gore napravila je značajan korak ka plasmanu na završnicu Svetskog prvenstva 2006. godine u Nemačkoj.

Golovima Zvonimira Vukića u 8. i Mateje Kežmana u 60. minutu 'plavi' (na ovom susretu u beloj opremi) su u Briselu savladali ekipu Belgije sa 2:0.

Pored tri veoma važna boda, meč će ostati upamćen i po sjajnoj igri veznog reda i golu Mateje Kežmana za reprezentaciju nakon punih dve godine i 7 meseci.

18/11/1973



Na današnji dan, 18. novembra 1973. u Kovinu je rođen Darko Kovačević, nekadašnji napadač Radničkog iz Kovina, zrenjaninskog Proletera, Crvene zvezde, Šefild Venzdeja, Real Sosijedada, Juventusa, rimskog Lacija i atinskog Olimpijakosa.

Za reprezentaciju Jugoslavije Kovačević je odigrao 59 utakmica i postigao 10 golova. Bio je učesnik Svetskog prvenstva u Francuskoj 1998. i Evropskog šampionata u Holandiji i Belgiji dve godine kasnije.

Debitovao je 27. decembra 1994. protiv Argentine (0:1), a poslednji put je oblačio dres sa državnim grbom 31. marta 2004. protiv  Norveške (0:1), kada je i isključen, pošto je laktom udario u lice fudbalera Norveške Frodea Jonsena.

19/11/1922



Na današnji dan, 19. novembra 1922. u Dolu kod Bele Palanke, rođen je Rajko Mitić, legendarni reprezentativac i jedan od simbola Crvene zvezde.

Počeo je da igra fudbal u Košutnjaku, a od 1938. je nastupao za BSK, gde je za prvi tim debitovao 1940. godine u prijateljskom meču protiv Viteza (7:3), kada je postigao pet golova. Nastupao je i za NR Srbiju 1945. godine.

Za Crvenu zvezdu je igrao od 1945. do 1958. godine, i za to vreme zabeležio 294 zvanične utakmice i postigao 109 golova. Računajući sve mečeve, zabeležio je 572 nastupa i 262 puta se upisao u strelce. Osvojio je pet šampionskih titula (1951, 1953, 1956, 1957. i 1959. godine) i četiri nacionalna kupa (1948, 1949, 1950. i 1958. godine).

Za reprezentaciju je odigrao 59 utakmica i postigao 32 gola. Debitovao je 9. maja 1946. godine protiv Čehoslovačke u Pragu (2:0). Učestvovao je u osvajanju dve srebrne olimpijske medalje 1948. i 1952. godine. Bio je kapiten čuvenog Olimpijskog tima iz Tamperea 1952. godine, kada je odigrao svih šest utakmica i sa sedam postignutih golova bio najbolji strelac tima zajedno sa Brankom Zebecom. Učestvovao je i na dva Svetska prvenstva 1950. i 1954. godine. Na Mundijalu 1950. godine, pred sam početak meča sa Brazilom, udario je glavom u gvozdeni poklopac koji je zatvarao izlaz na teren. Posle ukazane pomoći ušao je u igru u 10. minutu, kada je Brazil već vodio sa 1:0. Odigrao je tri meča na tom Svetskom šampionatu i postigao gol u utakmici protiv Švajcarske (3:0). Najdraži gol za nacionalni tim postigao je 1954. godine u pobedi protiv Engleske (1:0) u prijateljskom meču. Na Svetskom prvenstvu 1954. odigrao je tri utakmice.

Po završetku igračke karijere radio je u stručnom štabu Crvene zvezde od 1960. do 1966. godine. Bio je član selektorske komisije u reprezentaciji Jugoslavije 1966. godine, a zatim i selektor od 1967. do 1970. godine. U tom periodu bio je vicešampion Evrope 1968. godine. Još kao igrač pisao je komentare za list Sport, a radio je i kao sportski novinar za čuveni sportski magazin Tempo. Preminuo je 29. marta 2008. godine u Beogradu.

20/11/1988



Na današnji dan, 20. novembra 1988. u Bačkoj Topoli je rođen Dušan Tadić, levonogi kreator igre engleskog Sautemptona i reprezentacije Srbije.

Prve fudbalske korake napravio u rodnoj Bačkoj Topoli, gde je kao sedmogodišnjak počeo fudbalsku karijeru u tamošnjem klubu AIK-u. Kada je upisao srednju školu i preselio se u Novi Sad, nastavio je sa treninzima u Vojvodini. Za seniorski tim novosadskih "lala" debitovao u sezoni 2006-07 i odmah postao standardni prvotimac.

Od jula 2010. dve sezone nastupao za holandski Groningen, u čijem se dresu istakao golovima i asistencijama, što mu je bila pozivnica za prelazak u holandski Tvente za 7,7 miliona evra.

Nakon sjajnih partija u Holandiji, početkom jula 2014. potpisao četvorogodišnji ugovor sa engleskim Sautemptonom, koji je od te sezone preuzeo Ronald Kuman.

U dresu mlade reprezentacije Srbije odigrao 24 meča i postigao jedan pogodak. Učesnik Olimpijskih igara 2008. u Pekingu.

Za najbolju reprezentaciju Srbije debitovao 14. decembra 2008. protiv Poljske (0:1) u turskom Beleku.

21/11/2007

Remi protiv Poljaka na sablasno praznoj Marakani



Na današnji dan, 21. novembra 2007. fudbalska reprezentacija Srbije je izgubila i teoretske šanse da se plasira na Evropsko prvenstvo 2008, pošto je na stadionu Crvene zvezde pred nešto manje od 3.000 gledalaca igrala sa Poljskom nerešeno 2:2 (0:1).

Strelci za Srbiju bili su Nikola Žigić u 69. i Danko Lazović u 71. minutu, dok su golove za Poljsku postigli Muravski u 28. i Matuščak u 47. minutu. "Orlovima" je za plasman u Austriju i Švajcarsku bila potrebna pobeda, uz uslov da Portugal izgubi od Finske.

U neobičnom ambijentu, čak i za utakmice nižerazrednih liga, reprezentacije Srbije i Poljske odigrale su meč kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2008. Pred nekoliko stotina navijača "orlova" i dve do tri hiljade navijača iz Poljske, na izuzetno lošem terenu, viđen je ispodprosečan fudbal, u kojem su nešto ambiciozniji i konkretniji bili igrači selektora Lea Benhakera u prvom poluvremenu, dok su u poslednjih pola sata želju za pobedom pokazali i igrači Havijera Klementea.

22/11/1950

Jugoslavija odolela Engleskoj na Hajberiju - 2:2



Na današnji dan, 22. novembra 1950. fudbalska reprezentacija Jugoslavije remizirala je (2:2) sa Engleskom u prijateljskom meču na londonskom Hajberiju. Ovaj meč je ušao u istoriju kao prvi u kome Englezi nisu pobedili neku reprezentaciju na svom tlu.

Engleska je povela sa 2:0, golovima Lofthausa u 30. i 35. minutu, više zbog toga što su naši igrači bili impresionirani ambijentom i igrom. Onda se nešto prelomilo, tačnije, Vladimir Beara je počeo, poput crnog pantera, da leti od jedne do druge stative.

Ulio je snagu svom timu da počne da igra fudbal. I to kakav! Branko Stanković, Ratko Čolić, Zlatko Čajkovski, Ivan Horvat, Predrag Đajić, Tihomir Ognjanov, Rajko Mitić, Todor Živanović, Stjepan Bobek i Bernard Vukas u narednih nešto manje od sat vremena održali su čas iz modernog fudbala.

Nagoveštaj preokreta dogodio se već u 41. minutu, kad je Kompton savladao svog golmana. Igra "viktorije" nastavila se i u drugom poluvremenu, da bi 12 minuta pre kraja Todor Živanović izjednačio. Ipak, Beara je bio u pravom smislu reči junak ovog velikog susreta i tada je od strane engleske štampe, uz najveće komplimente, nazvan „Veliki Vladimir".

23/11/1948



Na današnji dan, 23. novembra 1948. u Žitištu je rođen Radomir Antić, srpski fudbaler i trener, jedini u istoriji koji je vodio Barselonu, Real i Atletiko Madrid, i nekadašnji selektor fudbalske reprezentacije Srbije.

Igračku karijeru je počeo u Slobodi iz Užica (1967-68), a zatim je prešao u Partizan, u kom je igrao najveći deo svoje karijere (1968-77). Jednu sezonu nastupao za turski Fenerbahče (1977-78), pre nego što je prešao u špansku Real Saragosu (1978-80). U leto 1980. prešao u engleski Luton Town u kome je ostao do 1984. Kao igrač Antić je 1976. sa Partizanom osvojio titulu prvaka Jugoslavije, dok je Fenerbahčeom osvojio titulu prvaka Turske.

Trenersku karijeru počeo je u Partizanu, gde je prvo radio kao asistent u stručnom štabu, a potom i kao trener mladog tima, da bi 1988. godine otišao u Španiju i redom vodio Saragosu, Real Madrid, Ovijedo, Atletiko Madrid tri puta, ponovo Ovijedo, Barselonu i Seltu, sve dok 2008. godine nije postao selektor Srbije. Sa Partizanom je kao trener dva puta uzastopno osvajao prvenstvo Jugoslavije, dok je sa madridskim Atletikom 1996. osvojio „duplu krunu" (nacionalno prvenstvo i kup).

Od avgusta 2008. do septembra 2010. obavljao dužnost selektora fudbalske reprezentacije Srbije. Vodio nacionalni tim na 28 zvaničnih susreta (17 pobeda, 3 remija, 8 poraza). U kvalifikacijama ostvario direktan plasman na Svetsko prvenstvo 2010. u Južnoj Africi, na kome "orlovi" mimo svih očekivanja nisu prošli u drugi krug, nakon čega je kulminirao loš odnos na relaciji selektor - predsednik FSS-a Tomislav Karadžić.

U septembru 2010. smenjen je jednoglasnom odlukom Izvršnog odbora Fudbalskog saveza Srbije, nakon čega je tužio savez i dobio odštetu vrednu oko dva miliona evra.

24/11/2007

Pobeda Srbije na kraju neuspešnih kvalifikacija za EURO 2008



Na današnji dan, 24. novembra 2007. u poslednjoj utakmici kvalifikacija za odlazak na Evropsko prvenstvo u fudbalu u Austriji i Švajcarskoj, Srbija je pobedila Kazahstan rezultatom 1:0 (0:0). Strelac u sopstvenu mrežu bio je Ostapenko u 79. minutu posle šuta Nikole Žigića.

Na svom poslednjem meču kao selektor Orlova, Havijer Klemente je izveo ovaj sastav:

Vlada Avramov, Ivan Stevanović, Dušan Anđelković, Đorđe Tutorić, Branislav Ivanović, Gojko Kačar, Igor Duljaj, Miloš Krasić (od 24. Boško Janković), Ranko Despotović, Milan Jovanović (od 63. Stefan Babović), Nikola Žigić (od 80. Ljubomir Fejsa).

Utakmica nije imala takmičarski značaj, pošto su plasman na završni turnir iz grupe A, već ranije obezbedile selekcije Poljske i Portugala. Srbija je takmičenje u grupi završila na 3. mestu, sa 24 osvojena boda.

25/11/1918



Na današnji dan, 25. novembra 1918. u Splitu je rođen Frane Matošić, jedan od najboljih jugoslovenskih fudbalera i golgetera svih vremena i legendarna ličnost splitskog fudbala i NK Hajduk.

Igrao je u dresu splitskog Hajduka tokom dve decenije u 40 zemalja na svih pet kontinenata. Kao vođa navale ili polutka, u dresu "Majstora s mora" odigrao je ukupno 739 utakmica i postigao 729 golova. I jedno i drugo predstavljaju klupske rekorde Hajduka! Sa "belima" je 1950, 1952. i 1955. godine osvajao državno prvenstvo, a u sezoni 1948/49. bio je najbolji prvoligaški strelac sa 17 golova.

Služeći vojni rok u Beogradu, odigrao je 1938/39. 14 utakmica i postigao devet golova za Beogradski sport klub (BSK). Jedno vreme je 1943. igrao i za italijanskog prvoligaša AC Bologna, ali kad je čuo da se Hajduk prebacio na oslobođeni Vis, odmah se priključio ekipi i za Hajduk-Tim NOVJ odigrao sve utakmice.

Od dresa splitskog Hajduka oprostio se 1955, na utakmici protiv subotičkog Spartaka (4:1) u Splitu. Kao učesnik na 16 nacionalnih prvenstava Jugoslavije, dugo je bio najbolji prvoligaški strelac sa 149 golova - dok ga nije prvi pretekao Bora Kostić (158).

Uz dva susreta za "B" reprezentaciju (1940-1941), odigrao je 16 utakmica (sedam pre i devet posle rata) i postigao šest golova za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 8. maja 1938. u susretu protiv Rumunije (1:0) u Bukureštu i postigao jedan gol, a bio je i član prve reprezentacije nove Jugoslavije koja je 9. maja 1946. u Pragu pobedila Čehoslovačku (2:0). Od dresa s državnim grbom oprostio se 9. maja 1953. godine protiv Grčke (1:0) u Beogradu.

Živeo u Splitu i dugi niz godina bio aktivan društveno-sportski radnik u Hajduku.

26/11/1961

Overen plasman na Svetsko prvenstvo 1962. u Čileu



Na današnji dan, 26. novembra 1962. fudbalska reprezentacija Jugoslavije je pobedom protiv Južne Koreje (3:1) u Seulu obezbedila učešće na Svetskom prvenstvu 1962. u Čileu.

Nakon rutinske pobede (5:1) na Stadionu JNA, revanš u Seulu je predstavljao formalnost za u to vreme zvaničnog vicešampiona Evrope (u finalu Kupa nacija 1960. godine izgubili smo od SSSR sa 1:2).

Selektorska komisija Ljubomir Lovrić, Prvoslav Mihajlović i Hugo Ruševljanin izvela je pred 25.000 bučnih Koreanaca sledeći tim:

Milutin Šoškić, Vladimir Durković, Fahrudin Jusufi, Petar Radaković, Žarko Nikolić, Velibor Vasović, Zvezdan Čebinac, Dragoslav Šekularac, Dražan Jerković, Milan Galić i Zvonko Bego.

Ubojiti Milan Galić je golovima u 17. i 27. minutu ugasio svaku nadu domaćinima da mogu da nadoknade minus iz prvog meča. Domaći su preko Yu Pan Suna u 61. minutu stigli do počasnog pogotka, da bi konačan rezultat postavio Dražan Jerković u 88. minutu.

Na scenu je stupila potpuno nova generacija, u kojoj su udarne igle pored fantastičnog driblera Dragoslava Šekularaca bili Milan Galić i Dražan Jerković, a pre prvaka Azijske zone, "plavi" su eliminisali Poljake u dva susreta (2:1, 1:1).

27/11/1966



Na današnji dan, 27. novembra 1966. u Sremskoj Mitrovici je rođen Goran Stevanović, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i fudbalski trener.

Karijeru je počeo u Partizanu, klubu u kojem je prošao sve selekcije, od pionira do seniora. Odigrao je ukupno 328 utakmica i postigao 79 golova. Dva puta je bio šampion Jugoslavije (1986, 1987).

Igrao je za pionirsku, omladinsku, mladu, olimpijsku i A selekciju. Jedini meč za seniorsku selekciju Jugoslavije odigrao je oktobra 1985. protiv Austrije (3:0) u Lincu.

Internacionalnu karijeru ostvario je u Španiji i Portugalu. Nastupao je za Osasunu (1991-1993), Farense (1993-1994), Vitoriju Setubal (1994-1995), Kampomajorense (1995-1996) i Uniao da Madeira (1996-97). Dve poslednje sezone u karijeri (1997-1999) bio je graditelj igre grčkih klubova Verije i Panelefsiniakos.

Završio je Višu trenersku školu. Trenersku karijeru je počeo sa mlađim kategorijama Partizana, a onda bio na kratko trener Čukaričkog i Železnika.

Od 2003. bio je član Stručnog štaba FS SCG. Kao prvi pomoćnik selektora reprezentacije SCG Ilije Petkovića izuzetno je zaslužan za uspeh selekcije SCG u Kvalifikacijama za SP 2006. u Nemačkoj.

U sezoni 2009-10 vršio funkciju šefa stručnog štaba beogradskog Partizana, nakon sporazumnog raskida sa Slavišom Jokanovićem. Ipak, nije uspeo da okonča sezonu na klupi "crno-belih". U aprilu 2010.  nakon poraza od Vojvodine (1:3) u polufinalu kupa, jedinog koji je doživeo u domaćim takmičenjima za osam meseci koliko je vodio crno-bele, podneo je neopozivu ostavku.

U januaru 2011. Fudbalski savez Gane izabrao je Gorana Stevanovića za selektora nacionalnog tima, kao naslednika Milovana Rajevca. Stevanović je reperezentaciju Gane predvodio u naredne dve godine, ali je nakon eliminacije Gane u polufinalu Kupa afričkih nacija od Zambije (0:1), Fudbalski savez te zemlje odlučio da mu ne ponudi produženje ugovora.

Nakon reprezentacije Gane, radio u grčkoj Veriji i kineskom timu Qingdao Jonoon.

28/11/1956

Reprezentacija Jugoslavije istog dana odigrala dve utakmice!



Na današnji dan, 28. novembra 1956. fudbalska reprezentacija Jugoslavije odigrala je u istom danu dva zvanična susreta i to na dva različita kontinenta!

Jedna selekcija predstavljala je našu zemlju na Olimpijskom igrama 1956. u Australiji, dok je druga reprezentacija odigrala prijateljski susret sa Englezima na londonskom Vembliju.

U Melburnu, naši reprezentativci su sjajno započeli učešće na Olimpijskom turniru deklasiravši selekciju SAD sa čak 9:1 (5:1). Strelci su bili Todor Veselinović (10, 84. i 90.), Sava Antić (12. i 73. minut), Muhamed Mujić (16, 35. i 56. minut) i Zlatko Papec u 20. minutu, a naš tim nastupio je u sastavu:

Petar Radenković, Mladen Koščak, Nikola Radović, Ivan Šantek, Ljubiša Spajić, Dobrosav Krstić, Dragoslav Šekularac, Zlatko Papec, Sava Antić, Todor Veselinović i Muhamed Mujić.

Druga naša selekcija nije bila tog dana tako uspešna, pošto je u Londonu poražena od Engleske 3:0 (1:0) u meču na kome je Stenli Metjus 50. put obukao dres "Gordog Albiona".

Golovima Bruksa u 12. i Tejlora u  63. i 88. minutu, Englezi su lakše nego što se očekivalo savladali reprezentaciju Jugoslavije koja je nastupila u sastavu:

Vladimir Beara, Bruno Belin, Branko Stanković, Lazar Tasić, Ivan Horvat, Vujadin Boškov, Zdravko Rajkov, Vladimir Čonč, Ivan Toplak, Bernard Vukas i Branko Zebec.

Selektor Aleksandar Tirnanić nije naravno bio na obe utakmice, ali je odredio oba sastava i u zvaničnima spisima vodi se kao selektor reprezentacije Jugoslavije na obe utakmice.

29/11/1909



Na današnji dan, 29. novembra 1909. u Kolarima kod Smedereva je rođen Đorđe Vujadinović - Đokica, jedini naš fudbaler koji je pet puta osvajao titulu državnog prvaka (1931, 1933, 1935, 1936, 1939) i uz Blagoja Mošu Marjanovića drugi na predratnoj rang-listi ligaših strelaca sa 95 postignutih golova.

U dresu "Beogradskog sportskog kluba" nastupao je od 1927. do 1941. odigravši 441 zvaničnu utakmicu i postigavši 332 gola. Za gradsku selekciju Beograda odigrao je 24 utakmice.

U dresu sa državnim grbom nastupio je 44 puta i postigao 18 golova. Debitovao je 1929. na utakmici protiv selekcije Rumunije u Bukureštu, a iz reprezentacije otišao 3. novembra 1940. nakon meča protiv reprezentacije Nemačke u Zagrebu. Sa državnim timom nastupao je na prvom svetskom fudbalskom prvenstvu u Montevideu 1930. i postigao dva gola za "Bele orlove".

Posle rata radio je u Fudbalskom savezu Jugoslavije i Savezu trenera za čijeg je predsednika izabran 1951. U FSJ bio je član Izvršnog odbora, tehnički rukovodilac i predsednik Komisije za podmladak. Jedno vreme trenirao je republički podmladak (1952). Trenerskim poslom bavio se i u Turskoj. Penzionisan je kao službenik Jugoslovenske poljoprivredne banke.

30/11/1937



Na današnji dan, 30. novembra 1937. u Štipu je rođen Dragoslav Šekularac, proslavljeni fudbaler Crvene zvezde i legendarni reprezentativac Jugoslavije.

Spada u red naših najspektakularnijih igrača posle drugog svetskog rata, izvanredan tehničar i veoma popularan zbog obilja atraktivnih trikova u igri.

Ponikao je u Crvenoj zvezdi, za koju je kao prvotimac debitovao 6. marta 1955. i do 5. juna 1966. odigrao ukupno 375 utakmica (od toga 156 prvenstvenih) i postigao 119 golova. U dresu beogradskih „crveno-belih" pet puta je osvajao državno prvenstvo (1956, 1957, 1959, 1960. i 1964. godine), dok je 1959. trijumfovao u Kupu, kad je njegov tim u finalu savladao Partizan sa 3:1.

Kad se oprostio od dresa Crvene zvezde, jednu sezonu (1966-1967) igrao je u SR Nemačkoj za ekipu Karlsruher SC, za koju je odigrao 17 utakmica i postigao dva gola, a zatim se vratio u Beograd i jednu sezonu, zajedno sa Milošem Milutinovićem, igrao za OFK Beograd.

Onda, ponovo, 1969. godine, napušta zemlju i odlazi u Bogotu (Kolumbija), gde igra za ekipu Santa Fe, koju je u to vreme trenirao Todor Veselinović. U leto 1971. prelazi u ekipu „Los Millionarios de Bogota", a 1972. se ponovo vraća u Beograd, da bi se posle nekoliko egzibicionih utakmica opet vratio u Kolumbiju i ponovo promenio dres - ovoga puta je postao član ekipe FC America iz Kalija. Takode je igrao i u Dalasu (SAD).

Uz dve utakmice za mladu (1955-1956) i osam (uz dva gola) za omladinsku ekipu (1954-1956), odigrao je i 41 utakmicu za reprezentaciju Jugoslavije, za koju je postigao šest golova. Debitovao je 30. septembra 1956. protiv Čehoslovačke (1:2) u Beogradu, a od nacionalnog dresa oprostio se 1. juna 1966. u prijateljskom susretu protiv Bugarske (0:2) u Beogradu.

1/12/1954



Na današnji dan, 1. decembra 1954. u u Bosanskom Šamcu je rođen Srebrenko Repčić, nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i trener koji je otkrio slavnog Didije Drogbu.

Na početku svoje karijere je igrao za FK Borac iz Bosanskog Šamca, ali je vrhunac karijere dostigao u Crvenoj Zvezdi nakon što je u leto 1979. prešao iz FK Sarajevo u ovaj renomirani beogradski klub, zajedno sa Radomirom Savićem.

U prvoj sezoni igranja za Crvenu Zvezdu (1979/80) postigao je 7 ligaških golova u 33 nastupa. Takođe je pokazao vrhunsku igru u istoj sezoni u Kupu UEFA u osmini finala u utakmici protiv Bajerna iz Minhena. Crvena Zvezda je gubila 0-2 nakon prve utakmice u Minhenu, ali je vodila 3-0 u 50. minutu revanš utakmice na Marakani, nakon što je Repčić postigao dva a "Pižon" Petrović jedan pogodak. Na njihovu nesreću, nisu mogli zaustaviti Nemce, jer je Bajern te noći postigao dva gola i utakmica je završila 3-2, što nije bilo dovoljno za prolazak "crveno-belih".

Igračku karijeru je nastavio u Turskoj (Fenerbahçe SK 62/13) i Belgiji (Standard Lijež 91/18), a završio u Francuskoj (Gengan 33/7).

U dresu reprezentacije Jugoslavije odigrao samo jedan susret: 22. marta 1980. protiv Urugvaja (3:1) u Sarajevu.

Kao trener, radio je u francuskom klubu Levallois FC gde je lansirao mladog Didije Drogbu.

2/12/1979



Na današnji dan, 2. decembra 1979. u Njujorku, SAD je preminuo Dušan Petković - Senegalac, predratni reprezentativac, novinar i kasnije diplomata.

Nastupao za SK Jugoslavija od 1922. do 1934. (drugi strelac u istoriji kluba sa 219 golova na 175 zvaničnih utakmica) izuzev 1927. kada je igrao u Monpeljeu (Francuska) s Banetom Sekulićem. Bio je prvak države 1924. i 1925, a 1926. je bio najbolji strelac prvenstva.

Za reprezentaciju je odigrao osam utakmica od 1923. do 1926. Igrao je i na Olimpijskim igrama 1924. u Parizu. Bio je urednik Sportske rubrike beogradskog lista "Vreme" (uz "Politiku" i "Pravdu" najveći u Beogradu), a uoči rata je postavljen za konzularnog službenika u Sofiji.

U zemlju se više nikada nije vratio, jer je za vreme Drugog svetskog rata bio saradnik iz inostranstva Draže Mihailovića. Umro je u emigraciji, u Njujorku, 1979. u 76. godini.

3/12/1923



Na današnji dan, 3. decembra 1923. u Zagrebu je rođen Stjepan Bobek, legendarni fudbaler beogradskog Partizana i najbolji strelac reprezentacije Jugoslavije svih vremena.

Još kao mališan iskazivao neverovatan talenat pa je već u 14. godini zaigrao za prvi tim tim HŠK Derbi, a pre Drugog svetskog rata nastupao je još za ŠK Zagreb, HŠK Ličanin i HŠK Građanski. Posle oslobođenja zemlje Bobek je igrao za Zagrebačku narodnu odbranu odakle je pozvan u reprezentaciju Jugoslovenske armije za prvo posleratno prvenstvo na kome su još igrale republičke selekcije i ekipa pokrajine Vojvodina. Na tom turniru septembra 1945. Bobek je pokazao takvo majstorstvo da budući armijski klub, osnovan 4. oktobra 1945. pod imenom Partizan Centralnog doma Jugoslovenske armije, nije mogao da se zamisli bez njega.

Vrhunac karijere doživeo je u Partizanu čiji je dres nosio od 1946. do 1959. godine. Za tih 13 godina za beogradske crno-bele Bobek je odigrao 468 utakmica i postigao 403 gola.

Dres reprezentacije Jugoslavije oblačio je 63 puta i sa 38 golova i danas je neprevaziđen na listi najboljih strelaca nacionalnog tima.

Bio je učesnik Svetskih prvenstava 1950. u Brazilu i 1954. u Švajcarskoj, kao i Olimpijskih igara 1948. u Londonu i četiri godine kasnije u Helsinkiju na kojima je reprezentacija Jugoslavije osvojila srebrne medalje.

Po završetku igračke karijere Bobek se posvetio trenerskom poslu. Najpre u varšavskog Legiji (1959), a zatim u Partizanu sa kojim je u periodu 1960-1963 osvojio tri uzastopne titule. Trenerski put odveo ga je potom u grčki Panatinaikos u kojem je proveo četiri godine (1963-1967), da bi se opet vratio u Partizan (1967-1969). Sledećih godinu dana proveo je u Olimpijakosu (Atina), a 1972, sedeo je na klupi zagrebačkog Dinama. Od 1976. do 1978, radio je u Tunisu (Esperans), potom u skopskom Vardaru i na kraju u Zemunu.

Na proslavi 50.godišnjice FK Partizan (1995) proglašen je za najboljeg fudbalera Partizana svih vremena.

4/12/1956



Na današnji dan, 4. decembra 1956. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je na Olimpijskom turniru u Melburnu selekciju Indije rezultatom 4:1 (0:0).

Strelci naš tim su bili Zlatko Papec (54. i 63. minut), Todor Veselinović u 57. minutu i Salaam (autogol) u 78. minutu, a simpatičnim Indijcima selektor Aleksandar Tirnanić suprotstavio je ovaj sastav:

Blagoje Vidinić, Mladen Koščak, Ibrahim Biogradlić, Ivan Šantek, Ljubiša Spajić, Dobrosav Krstić, Muhamed Mujić, Zlatko Papec, Sava Antić, Todor Veselinović i Luka Lipošinović.

I na ovim Olimpijskim igrama (kao i 1948. i 1952.) smo osvojili srebrnu medalju, nakon što smo u finalu poraženi od selekcije SSSR-a (0:1).

5/12/1927



Na današnji dan, 5. decembra 1927. u Čurugu je rođen Zdravko Rajkov, bivši jugoslovenski reprezentativac i jedan od najboljih fudbalera novosadske Vojvodine svih vremena.

Za ovaj klub odigrao je 510 utakmica i postigao 297 golova, od čega 94 ligaška, po čemu je treći strelac u istoriji kluba. Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 28 utakmica i postigao 11 golova.

Kao trener radio u Vojvodini, Iranu, Alžiru i Španiji. Umro je u 79. godini života, u Meksiku, gde je i sahranjen u krugu porodice.

6/12/2007

Rastanak Srbije i Klementea



Na današnji dan, 6. decembra 2007. španski stručnjak Havijer Klemente nije dobio podršku Izvršnog odbora FSS da i dalje obavlja dužnost selektora fudbalske reprezentacije Srbije.

Predsednik Fudbalskog saveza Srbije Zvezdan Terzić izjavio je nakon sastanka Izršnog odbora da Klementeu nije mogao da obezbedi pozitivan ambijent za rad, pa je u takvim okolnostima doneta odluka da se sa njim ne nastavi saradnja.

"Mali Napoleon", kako su ga Španci nazvali zbog svoje bahatosti i osionosti, nije uspeo da reprezentaciju Srbije odvede na Evropski šampionat 2008. godine. U grupi sa selekcijama Poljske, Finske, Portugala, Belgije, Kazahstana, Jermenije i Azerbejdžana reprezentacija Srbije završila je kvalifikacije kao treća u grupi sa 6 pobeda, 6 remija i 2 poraza.

Na rastanku je "otvorio dušu". Naveo je u svom izveštaju Izvršnom odboru FSS da naši fudbaleri, između ostalog, "nemaju iskustva na najvišem nivou", "da su igrači fudbalski nedovoljno obučeni još u mlađim kategorijama", da "u svojim timovima nisu vežbali kolektivnu igru i da nemaju naviku da protiv slabijih rivala igraju maksimalno angažovano". Dodao je i da nemaju ni praksu na najvišem nivou, da neke važne stvari nisu naučili od svojih trenera, kao što su kolektivna igra u napadu i odbrani..., ali je ukazao i na nezadovoljavajuću individualnu tehniku!

Razloge neuspeha dopunio je činjenicom da na nekim važnim susretima nisu igrali najbolji, poput Stankovića, Žigića...

7/12/1941



Na današnji dan, 7. decembra 1942. u Beogradu je rođen Mane Bajić, član čuvenih "Partizanovih beba" koje su došle do finala KEŠ-a 1965-66. i nekadašnji reprezentativac Jugoslavije.

Afirmisao se u dresu beogradskog Partizana (1962-1970). Za tim iz Humske 1 odigrao 154 prvenstvene utakmice i postigao 15 golova. Osvojio dve šampionske titule (1962-63, 1964-65). Igrao u finalu Kupa evropskih šampiona 1966. godine protiv madridskog Reala (1:2).

Dve sezone kao internacionalac nosio dres francuskog prvoligaša Lille OSC (1970-72) odigravši 38 prvenstvenih susreta, 4 golova.

Za A reprezentaciju Jugoslavije odigrao dve utakmice. Debitovao je 06.11.1966. protiv Bugarske (1:6) u Sofiji, a nastupio je za “plave” još i 30.04.1969. protiv Španije (1:2) u Barseloni.

Preminuo u Beogradu, 1994. godine, od posledica saobraćajne nesreće.

8/12/1956



Na današnji dan, 8. decembra 1956. fudbalska reprezentacija Jugoslavije poražena je u finalu Olimpijskih igara u Melburnu od selekcije Sovjetskog Saveza rezultatom 0:1 (0:0).

Selektor Aleksandar Tirnanić "zbornaji komandi" suprotstavio je ovaj sastav:

Petar Radenković, Mladen Koščak, Nikola Radović, Ivan Šantek, Ljubiša Spajić, Dobrosav Krstić, Dragoslav Šekularac, Sava Antić, Zlatko Papec, Todor Veselinović i Muhamed Mujić.

Jedini gol na susretu postigao je Anatolij Ilyin u 48. minutu.

I na ovim Olimpijskim igrama (kao i 1948. i 1952.) smo osvojili srebrnu medalju, a tek ćemo četiri godine kasnije u Rimu 1960. uspeti da osvojimo zlatnu medalju pobedom nad Danskom (3:1).

9/12/1951



Na današnji dan, 9. decembra 1951. u Lešnici kraj Loznice je rođen Dragan Pantelić, legendarni golman niškog Radničkog i reprezentacije Jugoslavije.

Fudbalom je počeo da se bavi u Rađevcu iz Krupnja, nastavio u beogradskom Grafičaru, da bi se u Radničkom iz Niša potpuno ostvario kao sportista i postao golman reprezentacije Jugoslavije.

Ostaće zapamćen ne samo po svojim atraktivnim i hrabrim odbranama, već i po nepogrešivosti  sa jedanaest metara.  Igrajući za Radnički postigao je 23 gola, a jedne sezone je čak bio i drugi strelac tima.

Dve sezone je igrao u Francuskoj za ekipu Les Girondins de Bordeaux (1981-1983), čiji je gol branio na 67 utakmica i postigao tri gola. Kažnjem suspenzijom neigranja u trajanju od godinu dana zbog navodnog šutiranja pomoćnog sudije na utakmici Prvenstva Francuske.

Posle toga kraće vreme nosio je dres zaječarskog FK Timok za koji je odigrao samo pet prvenstvenih utakmica. U leto 1984. vratio se na Čair i postao član niškog Radničkog.

Uz 8 utakmica za olimpijsku reprezentaciju, odigrao je i 19 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije. Postigao je i dva gola iz penala. Debitovao je 10. oktobra 1979. u susretu protiv Španije (1:0) u Valensiji, a dres sa državnim grbom poslednji put je nosio 12. septembra 1984. protiv Škotske (1:6) u Glazgovu. Učesnik Svetskog prvenstva 1982. u Španiji i jedan od retkih koji po povratku nije bio stavljen na stub srama.

Igrao je četiri puta u raznim selekcijama Evrope i Sveta. Predsednik FK Radnički Niš (1997-2001). Narodni poslanik u Skupštini Srbije (2001-2004).

10/12/1948



Na današnji dan, 10. decembra 1948. u Mostaru je rođen Dušan Bajević, sa 164 gola drugi (iza Santrača - 218) jugoslovenski prvoligaški strelac svih vremena, najbolji golgeter u prvenstvu 1969/70. godine sa 20 golova (zajedno sa Santračem) i reprezentativac-rekorder u broju postignutih golova na jednoj međudržavnoj utakmici: 14. juna 1972. protiv Venecuele (10:0) pet puta je zatresao protivničku mrežu.

Karijeru je počeo 1963. u omladinskoj ekipi mostarskog Veleža, a dres prvotimca prvi put je obukao 13. septembra 1966. i za više od trinaest godina igranja u dresu mostarskih "rođenih", odigrao je ukupno 568 utakmica i postigao 468 golova, od čega u prvenstvu 321 utakmicu i 164 prvoligaška gola.

Sa zapaženim uspehom igrao je četiri sezone (1977-1981) za boje grčkog prvoligaša AEK iz Atine, a kad se jula 1981. vratio u Mostar, nastavio je da igra za Velež sve do 26. juna 1983, kad se na utakmici protiv Partizana u Beogradu poslednji put pojavio na prvoligaškoj sceni. Od fudbala se zvanično oprostio 17. avgusta 1983. na utaktnici protiv Hajduka u Mostaru.

Uz jednu utakmicu za omladinsku (1967) i devet susreta i četiri gola (1968-1971) za mladu reprezentaciju, odigrao je i 37 utakmica i postigao 29 golova za najbolju selekciju Jugoslavije.

Debitovao je 8. aprila 1970. protiv Austrije (1:1) u Sarajevu, kada je postigao jedini gol za Jugoslaviju, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 8. maja 1977. na utakmici protiv Rumunije (0:2) u Zagrebu. Učestvovao je 1974. na Svetskom prvenstvu u SR Nemačkoj.

Izuzetno uspešan i kao trener.

11/12/1949



Na današnji dan, 11. decembra 1949. fudbalska reprezentacija Jugoslavije se pobedom nad Francuskom nakon produžetaka 3:2 - 2:2 (1:1) plasirala na Svetsko prvenstvo 1950. u Brazilu!.

Posle dva neuspeha u kvalifikacijama, reprezentacija Jugoslavije je uz dosta drame obezbedila pravo da po drugi put nastupi na završnom turniru prvenstva sveta. Plavi su u kvalifikacionoj grupi dva puta savladali Izrael (6:0 u Beogradu i 5:2 u Tel Avivu), dok su sa Francuzima u oba navrata remizirali (po 1:1 u Beogradu i Parizu).

Pošto su "trikolori" takodje osvojili maksimalan broj bodova u okršajima sa Izraelom, u skladu sa tadašnjim propozicijama, morala je da bude odigrana "majstorica". Domaćin meča odluke bila je Firenca, 11. decembra 1949, a plavi su tek posle produžetaka pobedili rezultatom 3:2 i plasirali se na Mundijal. Francuska je u 83. minutu povela sa 2:1, minut kasnije iz penala je izjednačio dvostruki strelac Prvoslav Mihajlović, a trijumf je u 113. minutu doneo Željko Čajkovski.

12/12/1898



Na današnji dan, 12. decembra 1898. u Beogradu je rođen Jovan Ružić - Čika Jova, izuzetna ličnost u istoriji našeg fudbala, odličan fudbaler i reprezentativac, istaknuti fudbalski sudija i funkcioner i predani propagator fudbala i sporta... OPŠIRNIJE

13/12/1989



Na današnji dan, 13. decembra 1989. fudbalska reprezentacija Engleske savladala je Jugoslaviju 2:1 (1:1) u prijateljskom meču na londonskom Vembliju.

Selektor Ivica Osim "Gordom Albionu" suprotstavio je ovaj sastav:

Tomislav Ivković, Vujadin Stanojković, Predrag Spasić (od 83. Gordan Petrić), Zoran Vulić, Faruk Hadžibegić, Dragoljub Brnović (od 78. Andrej Panadić), Haris Škoro, Safet Sušić (od 78. Robert Prosinečki), Radmilo Mihajlović, Dragan Stojković, Toni Savevski.

Već u 38. sekundi Brajan Robson postigao je najbrži gol na Vembliju za „Gordog Albiona“, izjednačio je Haris Škoro u 17. minutu, a svojim drugim golom u 70. minutu kapiten Brajan Robson doneo je pobedu svom timu.

14/12/1996

Kvalifikacije za Svetsko prvenstvo ´98: Španija - Jugoslavija 2:0

Na današnji dan, 14. decembra 1996. fudbalska reprezentacija Španije savladala je "plave" u Valensiji rezultatom 2:0 (2:0) u okviru kvalifikacija za Svetsko prvenstvo 1998. u Francuskoj.



Strelci za "crvenu furiju" bili su Pep Gvardiola u 19. iz penala i Raul Gonzales u 39. minutu.

Plavi su žestoko razočarali igrom i porazom od Španije u Valensiji (0:2), ali su zato oduševili dvostrukom pobedom nad aktuelnim vicešampionima Evrope, Česima (1:0 u Beogradu, 2:1 u Pragu). Španci, kao nekrunisani kraljevi kvalifikacija, obezbedili su direktnu vizu za Francusku, dok je naša reprezentacija u mečevima baraža demolirala Madjarsku (7:1, 5:0)

15/12/1982

Plavi vodili 4:2, ali su se Velšani bolje snašli u kaljuzi i u finišu stigli do izjednačenja.



Na današnji dan, 15. decembra 1982. pred nešto više od 10.000 gledalaca na stadionu Budućnosti u tadašnjem Titogradu, reprezentacija Jugoslavije remizirala je protiv Velsa (4:4) u kvalifikacionom meču za odlazak na EURO 84.

Velšani su prvi poveli (Brian Flynn), Zvjezdan Cvetković je izjednačio, a onda smo dva puta imali dva pogotka viška i - nismo pobedili! Zvonko Živković je u gužvi pred golom gostiju ubacio loptu u mrežu, da bi Zlatko ˝Cico˝ Kranjčar povisio na 3:1. Do kraja poluvremena je ostalo pet-šest minuta, kada je Ian Rush smanjio vođstvo, iako su Nenad Stojković i Nijaz Ferhatović budno motrili na njega.

"Plavi" su dobro zaigrali u nastavku i stalne atake krunisao je pogotkom Miodrag Ješić. Počelo je slavlje. Do kraja je ostalo još dvadesetak minuta, igrači su se sve teže kretali po blatu, bilo je gotovo nemoguće napraviti nekoliko uspešnih dodavanja. Sve se svelo na ispucavanje lopte.

I onda - šok! Joey Jones je u 70. minutu smanjio na 4:3, da bi deset minuta pre kraja Robbie James efektnim šutem iz slobodnog udarca po četvrti put savladao Ratka Svilara.

Kasnije su svi napali Todora Veselinovića što "meša" reprezentaciju, a on je u ljutitom tonu odgovorio da mu novinari neće sastavljati tim i krivicu prebacio na FSJ što je utakmicu zakazao u Titogradu.

Činilo se u tom trenutku da je Jugoslavija od završnog turnira u Francuskoj svetlosnim godinama daleko. Ali, na kraju su se "plavi" legendarnim golom Ljubomira Radanovića protiv Bugarske (3:2) plasirali na Evropsko prvenstvo 1984. u Francuskoj.

16/12/1987

Pobeda nad Turcima za kraj neuspešnih kvalifikacija



Na današnji dan, 16. decembra 1987. u Smirni, fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je kao gost Tursku 3:2 (3:0) u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 1988. u Zapadnoj Nemačkoj.

"Plavi" su pred 5.000 gledalaca na stadionu Kemal Ataturk ostvarili pirovu pobedu, pošto su kvalifikacije završili kao drugi iza selekcije Engleske, a selektor Ivica Osim je Turcima suprotstavio ovaj tim:

Vladan Radača, Miodrag Krivokapić, Dragoljub Brnović, Srečko Katanec, Faruk Hadžibegić, Ljubomir Radanović, Admir Smajić (od 75. Čedomir Janevski), Dejan Savićević, Dragan Jakovljević, Mehmed Baždarević, Haris Škoro (od 80. Predrag Jurić)

Strelci za Jugoslaviju bili su Ljubomir Radanović u 7, Srečko Katanec u 41. i Faruk Hadžibegić iz penala u 53. minutu, dok su Yusuf u 67. i Feyaz u 73. samo uspeli da ublaže poraz selkciji Turske.

17/12/1968

Josip Bukal u poslednjem minutu sprečio poraz od Brazila

Na današnji dan, 17. decembra 1968. u Rio de Žaneiru, fudbalska reprezentacija Jugoslavije odigrala je prvi od dva meča protiv selekcije Brazila u roku od nekoliko dana.

Selektor Rajko Mitić na ovom meču izveo je tim u sastavu: Ivan Ćurković, Rudolf Cvek (od 46. Anđelko Tešan), Branko Gračanin, Miroslav Pavlović, Kiril Dojčinovski, Dragan Holcer, Metodije Spasovski, Rudolf Belin, Vahidin Musemić (od 46. Josip Bukal), Jovan Aćimović, Dragan Džajić.

Iako su slovili za favorite, "karioke" nisu uspele da zabeležile pobedu nad tadašnjim vicešampionom Evrope - 3:3 (1:1). Poveli su "plavi" u 7. minutu golom debitanta Metodija Spasovskog, ali su domaći uspeli da poravnaju rezultat preko Karlos Alberta u 39. minutu.

Novo vođstvo reprezentaciji Jugoslavije doneo je Dragan Džajić u 48. minutu, ali su "karioke" preko Pelea u 60. i Babe u 66. stigli do potpunog prekreta. Kada se činilo da će Brazilci izvojevati pobedu, Josip Bukal je u 90. minutu doneo izjednačenje reprezentaciji Jugoslavije.

18/12/1937



Na današnji dan,  18. decembra 1937. godine u Bihaću je rođen Nikola Stipić, nekadašnji fudbaler Crvene zvezde i reprezentativac Jugoslavije

Ponikao je u beogradskoj Crvenoj Zvezdi (generacija Šekularca), a za prvi tim je debitovao u sezoni 1956/57. Crveno-beli dres nosio  8 sezona, od 1956. do 1964. godine, odigrao 79 prvenstvenih utakmica i postigao 15 golova. Sa Crvenom zvezdom osvojio je četiri šampionske titule - 1957, 1959, 1960. i 1964. godine i tri nacionalna kupa - 1958, 1959. i 1964. godine.

Brz, izuzetan tehničar, solidar dribler, sve dok nije doživeo neugodnu povredu kolena. Imao je dve operacije meniskusa, pokušao da se vrati fudbalu, ali je morao da završi karijeru već u dvadeset i šestoj godini.

Odigrao je i jednu utakmicu za A reprezentaciju Jugoslavije, kao i dve utakmice za B selekciju, te jednu za omladinski tim, uvek na poziciji desnog krila.

Kasnije je radio kao novinar.

19/12/1968

Brazil nakon preokreta savladao Jugoslaviju 3:2 (1:2)

Na današnji dan, 19. decembra 1968. u Belo Horizontu, fudbalska reprezentacija Jugoslavije odigrala je drugi meč protiv selekcije Brazila u roku od samo nekoliko dana.

Nakon remija sa "karaokama" dva dana ranije, selektor Rajko Mitić je na ovom meču izveo malo drugačiji tim, a u plavom dresu debitovali su Nenad Bjeković, Ilija Katić i Fikret Mujkić.

Ivan Ćurković, Anđelko Tešan, Rajko Aleksić, Miroslav Pavlović, Kiril Dojčinovski, Blagoje Paunović (od 46. Dragan Holcer), Nenad Bjeković (od 46. Ilija Katić), Metodije Spasovski, Vahidin Musemić (od 46. Rudolf Belin), Jovan Aćimović, Josip Bukal (od 46. Fikret Mujkić)

"Evropski Brazilci", kako su nas zvali u to doba, su bolje otvorili meč pred 35.000 bučnih domaćih navijača u Belo Horizonteu i već nakon 11 minuta smo vodili sa 2:0 golovima Vahidina Musemića u 8. i debitanta Nenada Bjekovića u 11. minutu.

Ipak, generacija "karioka" koja će dve godine kasnije na Svetskom prvenstvu u Meksiku 1970. nadmoćno osvojiti titulu, predvođena Edson Arantes do Nascimento Peleom uspela je da potpuno preokrene rezultat i na kraju slavi pobedu 3:2.

Sjajan utisak koji je naša reprezentacija ostavila na ovoj turneji, dopineo je da se najbolji fudbaler sveta svih vremena, tri godine kasnije oprosti od reprezentativnog dresa Brazila baš protiv Jugoslavije, jer oni, po rečima samog Pelea - "jedini u svetu igraju fudbal sličan Brazilu".

20/12/1956



Na današnji dan, 20. decembra 1956. u Obrovcu je rođen Damir Desnica, levo krilo NK Rijeka s kraja sedamdesetih i početka osamdesetih.

Bio je dobar dribler, brz i lagan na nogama. Odigrao je jednu utakmicu za državnu reprezentaciju, protiv Rumunije, i dao jedan gol. Ali nije po tome bio izuzetan i vredan nezaborava. Ono po čemu se pamti, jest da je bio gluv. Ili, što bi se ružno i netačno reklo, gluvonem. Desnica nikada nije čuo zviždaljku glavnog sudije ili navijanje s tribina. To da je igra prekinuta, video bi po ponašanju svojih saigrača i bilo mu je svejedno igra li se utakmica kod kuće ili u gostima. Drugima se njegova gluvoća činila kao hendikep te ga možda i zato nisu češće zvali u reprezentaciju.

U dresu Rijeke dva puta je osvojio Kup maršala Tita (1978, 1979), bio član ekipe koja je završila kao četvrta u prvenstvu, igrao četvrfinale Kupa kupova (1980), što sada mogu da sanjaju svi timovi bivše SFRJ.

Osim za Rijeku, igrao nekoliko sezona za belgijski KV Kortrijk, a karijeru je završio u NK Pažinka Pažin.

21/12/1983

"Ljudi moji, je li to moguće? Ludnica, šta je ovo?"



Na današnji dan, 21. decembra 1983. fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u dramatičnom meču Bugarsku 3:2 (1:1) i overila plasman na Evropsko prvenstvo 1984. U Francuskoj.

Ipak, ova utakmica i dan danas se pamti po reakciji čuvenog sportskog komentatora Mladena Delića, koji je nakon gola Ljubomira Radanovića u sudijskoj nadoknadi za pobedu 3-2 uzviknuo:

- Ljudi moji, je li to moguće, ludnica, što je ovo... - vikao je tada Delić.

Legendarna rečenica često se spominje i danas, a kako je to izgledalo 21. decembra 1983. pogledajte u videu.

22/12/2001



Na današnji dan, 22. decembra 2001. u saobraćajnoj nesreći na Novom Beogradu, život je tragično izgubio Jovan Gojković, nekadašnji fudbaler Crvene zvezde.

Na današnji dan, 22. decembra 2002. u Beogradu je preminuo Srboljub Krivokuća, istaknuti golman Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije.

Na današnji dan, 22. decembra 1977. u Beogradu je rođen Nenad Lalatović, nekadašnji fudbaler Crvene zvezde i šef stručnog štaba tima iz Ljutice Bogdana.

23/12/1994



Na današnji dan, 23. decembra 1994. naš nacionalni tim je u brazilskom Porto Alegreu odigrao prvu utakmicu posle ukidanja sportskih sankcija.

Selektor Slobodan Santrač u to vreme četvorostrukim svetskim prvacima suprotstavio je sledeći tim:

Goran Pandurović (od 83. Aleksandar Kocić), Branko Brnović, Slobodan Komljenović (od 70. Goran Šaula), Vladimir Jugović, Miroslav Đukić, Slobodan Dubajić (od 46. Goran Đorović), Slaviša Jokanović (od 75. Dejan Govedarica), Dejan Savićević, Predrag Mijatović (od 65. Savo Milošević), Dragan Stojković, Siniša Mihajlović (od 57. Albert Nađ).

Brazil je bio bolji i golovima Viole u 26. i Branka u 67. minutu slavio sa 2:0.

24/12/1990



Na današnji dan, 24. decembra 1990. u Subotici je rođen Branimir Aleksić, dugogodišnji čuvar mreže subotičkog Spartaka i povremeni reprezentativac Srbije.

Prošao omladinsku školu subotičkog Spartaka, a za prvi tim "golubova" debitovao sa nepunih 18 godina u sezoni 2008-09. Nastupio na 115 prvenstvenih utakmica za Subotičane.

U julu 2014. postao novi član grčkog prvoligaša AEL Kallonija. Detalji ugovora nisu saopšteni, a Aleksić je u Grčku otišao kao slobodan igrač, nakon što mu je na kraju sezone istekao ugovor sa plavo-belima iz Subotice.

Za reprezentaciju Srbije debitovao je 5. juna 2012. godine na prijateljskom susretu protiv Švedske (1:2) u Štokholmu.

25/12/1984



Na današnji dan, 25. decembra 1984. u Beogradu je rođen Miloš Ninković.

Ponikao je u redovima Čukaričkog, a kao maloletan otišao je u Dinamo iz Kijeva, gde se u potpunosti afirmisao. Sa Dinamom je dva puta bio prvak Ukrajine (2007. i 2009) i tri puta pobednik kupa (2005, 2006. i 2007.).

Nakon gotovo deset godina u Kijevu, šest meseci nastupao kao pozajmljen fudbaler u francuskom prvoligašu Evijanu.

Kao deklariasni Zvezdaš, više godina je trajalo nagađanje da će pojačati tim iz Ljutice Bogdana, a sve se ostvarilo tokom leta 2013. godine. Bio jedan od najzaslužnijih za prvu titulu Zvezde posle šest godina Partizanove dominacije. Na kraju sezone, posle osvojene titule, napustio redove ’crveno-belih’ razočaran  zbog izbacivanja Crvene zvezde iz evropskih takmičenja, pa je čak razmišljao i da definitivno kaže zbogom profesionalnom fudbalu.

Ipak, krajem avgusta 2014. prihvatio je poziv Evijana da po drugi put nastupa za ovog francuskog prvoligaša.

Odigrao je 28 susreta za najbolju selekciju Srbije, sa kojom je bio i učesnik Svetskog prvenstva 2010. u Južnoj Africi.

26/12/2007

Ivanović preskup upravi Juventusa



Na današnji dan, 26. decembra 2007. fudbalski klub Juventus saopštio je da je definitivno odustao od transfera Branislava Ivanovića, fudbalera Lokomotive iz Moskve.

Ivanović je mesecima unazad najavljivan kao gotovo sigurno pojačanje kluba sa najviše titula prvaka Italije ali su, kako se navodi, "visoki finansijski zahtevi reprezentativca Srbije" onemogućili transfer.

Ivanović je u tom trenutku bio jedan od najtraženijih igrača odbrane na svetu, a mediji su izveštavali o interesovanju nekoliko velikih evropskih klubova. Već naredne nedelje, završio je u Čelsiju, a ostalo je istorija. Da li je Juventus pogrešio?

27/12/1994

Prijateljska utakmica: Argentina - Jugoslavija 1:0 (1:0)



Na današnji dan, 27. decembra 1994. godine, fudbalska reprezentacija Jugoslavije je nakon utakmice protiv Brazila (0:2), odigrala u Buenos Ajresu prijateljski susret protiv selekcije Argentine.

To je bio drugi meč "plavih" nakon ukidanja sankcija Ujedinjenih nacija protiv SR Jugoslavije, kojima je našim klubovima i reprezentacijama bilo zabranjeno da igraju međunarodne utakmice, čak i prijateljske.

Selektor Slobodan Santrač suprotstavio je "gaučosima" ovaj tim:

Goran Pandurović, Slobodan Komljenović, Goran Đorović, Vladimir Jugović, Miroslav Đukić, Branko Brnović, Slaviša Jokanović, Dejan Savićević, Predrag Mijatović (od 60. Darko Kovačević), Dragan Stojković, Siniša Mihajlović.

Jedini gol na susretu postigao je Sebastian Rambert u 21. minutu.

28/12/1996

Prijateljska utakmica: Argentina - Jugoslavija 2:3 (1:1)



Na današnji dan, 28. decembra 1998. godine, fudbalska reprezentacija Jugoslavije savladala je u prijateljskom meču selekciju Argentine sa 3:2 (1:1). Meč je odigran na stadionu "13. juli" u Mar del Plati, pred oko 20.000 gledalaca.

Selektor Slobodan Santrač suprotstavio je "gaučosima" ovaj tim:

Zvonko Milojević (od 89. Ivica Kralj), Zoran Mirković, Goran Đorović, Albert Nađ, Niša Saveljić, Risto Vidaković, Slaviša Jokanović, Dejan Govedarica (od 62. Zoran Njeguš), Zoran Jovičić (od 89. Marko Perović), Bratislav Živković (od 46. Dražen Bolić), Ljubinko Drulović (od 86. Budimir Vujačić).

U veoma zanimljivom meču "plavi" su došli u vođstvo golom Ljubinka Drulovića u 24. minutu, da bi Esnajder iz penala u 42. minutu izjednačio rezultat.

Dejan Govedarica je u 56. minutu ponovo doneo Jugoslaviji prednost, ali je Morales samo šest minuta kasnije ponovo izjednačio.

Ipak, debitant u "plavom dresu" Zoran Jovičić je golom u 78. minutu doneo našoj selekciji vrednu pobedu nad sjajnim Argentincima.

29/12/2006



Na današnji dan, 29. decembra 2006. u Strazburu, Francuska je preminuo Blagoje Vidinić, nekadašnji golman reprezentacije Jugoslavije, trener i selektor Maroka i Zaira.

Karijeru je počeo u skopskom Vardaru i prvi put se pojavio na prvoligaškoj sceni 1952, zatim je s velikim uspehom čuvao mrežu beogradskog prvoligaša Radničkog (1956-1961) a posle toga i OFK Beograda (1962-1964), dve sezone je bio golman švajcarske ekipe FC Sion, a igrao je i u SAD.

Za najbolju selekciju Jugoslavije odigrao je osam utakmica, debitujući 4. decembra 1956. na olimpijskom turniru protiv Indije (4:1) u Melburnu, a poslednju utakmicu odigrao je 9. oktobra 1960. protiv Mađarske (1:1) u Budimpešti.

Bio je član ekipe koja je 1956. na olimpijskom turniru u Melburnu (Australija) osvojila srebrnu medalju, branio je u finalu gol našeg tima koji je 1960. u Rimu osvojio zlatnu olimpijsku medalju, a igrao je i u finalu Kupa evropskih nacija 1960. u Parizu, na kome je naša reprezentacija osvojila drugo mesto.

Kao trener vodio je reprezentaciju Maroka na Svetskom prvenstvu 1970. u Meksiku i reprezentaciju Zaira 1974. u SR Nemačkoj.

30/12/1977



Na današnji dan, 30. decembra 1977. u Požarevcu je rođen Saša Ilić, legendarni fudbaler i kapiten beogradskog Partizana.

Prve fudbalske korake napravio je u tada nižerazrednom BSK-u iz Borče, da bi još kao dečak prešao u beogradski Partizan. Sa "crno-belima" osvojio devet titula i tri nacionalna kupa. U karijeri je pored Partizana nosio još dres Galatasaraja, Salcburga, Larise i Selte iz Viga.

Za reprezentacije Jugoslavije, Srbije i Crne Gore i na kraju Srbije odigrao 37 susreta i postigao 4 gola. Debitovao 16. avgusta 2000. protiv Severne Irske u Belfastu (2:1), a poslednji put dres sa državnim grbom oblačio 6. septembra 2008. protiv Farskih Ostrva (2:0) u Beogradu.

31/12/1937



Na današnji dan, 31. decembra 1937. u metohijskom selu Jablanica kod Peći, rođen je Milutin Šoškić, legendarni golman beogradskog Partizana i reprezentacije Jugoslavije.

Prve fudbalske korake načinio je na treninzima Crvene zvezde, ali je sa drugovima jednog popodneva skoknuo do komšijskog Partizana da vidi kako se tamo radi. Oduševljen atmosferom među crno-belima, Šoškić je zaboravio na kratak boravak u Zvezdi i otpočeo jednu od najuspešnijih karijera golmana u Jugoslaviji.

Sa Partizanom je osvajao titule, Kupove, a kruna njegove karijere bila je u finalu Kupa šampiona 1966. protiv Reala. Branio je Šoškić i moguće i nemoguće ali je na kraju veliki, najveći Real ipak slavio sa 2:1.

Za Partizan je Šoškić nastupao 387 puta, a za reprezentaciju 50. Na golu nacionalnog tima nije imao lak posao kada je morao da nasledi neponovljivog Vladimira Bearu. Popularni Šole je tremu na golu pretvorio u stimulaciju i počeo je da čini čuda koja su ga 1965. dovela i do priznanja – učešća u revijalnom meču Engleska – ostatak sveta.

Posle Partizana branio je za nemački Keln ali je u najboljoj formi doživeo dva loma noge koji su ga zauvek odvukli sa fudbalskih terena. Pet puta je kao igrač i trener bio učesnik Svetskih prvenstava.